ΑΓΙΩΝ ΑΝΑΡΓΥΡΩΝ ΚΟΣΜΑ ΚΑΙ ΔΑΜΙΑΝΟΥ
Αὐτοί οἱ Ἅγιοι ἔζησαν στά χρόνια τοῦ Καρίνου καί τοῦ Νουμεριανοῦ, τῶν αὐταδέλφων βασιλέων, κατά τό ἔτος 284. Κατάγονταν ἀπό τήν μεγαλόπολι Ρώμη. Αὐτάδελφοι ὅντας, χρησιμοποιοῦσαν καί οἱ δύο τήν ἴδια τέχνη τῆς ἰατρικῆς καί θεράπευσαν ὄχι μόνο τούς ἀνθρώπους, ἀλλά καί τά κτήνη καί τά ἄλογα ζῶα. Καί ὡς μισθό τῆς θεραπείας ζητοῦσαν, τό νά πιστεύουν στόν Χριστό οἱ θεραπευόμενοι, χωρίς νά παίρνουν ἀπό αὐτούς κάποια ἄλλη γήινη ἀμοιβή. Ἀφοῦ λοιπόν συκοφαντήθηκαν στόν βασιλιά Καρῖνο, ὅτι κάνουν τίς θεραπεῖες καί τά θαύματα μέ μαγική τέχνη, γιά τόν λόγο αὐτόν δέν καταδέχθηκαν νά παραδοθοῦν ἄλλοι στήν θέσι τους, ἀλλά αὐτοί οἱ ἵδιοι πῆγαν αὐτόκλητοι καί παρέδωσαν τόν ἑαυτό τους στά χέρια τοῦ βασιλιᾶ. Τότε ὄχι μόνο αὐτοί δέν πείσθηκαν νά ἀρνηθοῦν τόν Χριστό, ἀλλά καί τόν βασιλιά Καρῖνο κατάπεισαν νά ἀρνηθῆ τήν ἀσέβεια, ἀφοῦ θεράπευσαν καί αὐτόν οἱ Ἅγιοι. Διότι, ὅταν αὐτός ἄρχισε νά ρωτᾶ τούς Ἁγίους καί νά τούς ἀπειλῆ, ὅτι θά τούς παιδεύση, ἄν δέν ἀρνηθοῦν τόν Χριστό, τότε, ὤ θείας δίκης! βγῆκε ἀπό τόν τόπο της ἡ θέσι τοῦ προσώπου του καί γύρισε πίσω στήν πλάτη του. Θεραπεύθηκε ὅμως ἀπό τούς Ἁγίους ἀπό τήν ἀσθένεια αὐτή. Ὁπότε ἀπό τό θαῦμα αὐτό πίστεψαν στόν Χριστό, τόσο ἐκεῖνοι, πού παρευρίσκονταν ἐκεῖ, ὅσο καί ὁ βασιλιάς πού θεραπεύθηκε μαζί μέ τούς οἰκιακούς του, γι’ αὐτό καί μέ τιμή ἀπέστειλε τούς Ἁγίους στούς συγγενεῖς καί οἰκείους τους. Στήν συνέχεια ὅμως ὁ διδάσκαλος τῆς ἰατρικής τέχνης τῶν Ἁγίων, φθονῶντας τους γιά τήν δόξα καί πρόοδο, πού εἶχαν, τούς ὡδήγησε ἐπάνω σέ ἕνα βουνό, μέ σκοπό τάχα νά συγκεντρώσουν ἰατρικά βότανα. Ἐκεῖ ὅμως ὁ δόλιος ἐπιτέθηκε στούς Ἁγίους καί τούς θανάτωσε μέ τίς πέτρες. Τελεῖται δέ ἡ Σύναξι και ἑορτή τους στόν ἁγιώτατο Ναό τους, πού βρίσκεται στήν τοποθεσία πού λέγεται τοῦ Παυλίνου.
Πηγή: Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου, Τόμος ΣΤ΄. Εκδόσεις: Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Ιερά Καλύβη «Άγιος Σπυρίδωνας Α’» Νέα Σκήτη, Άγιον Όρος.
