Θεία Λειτουργία – Αγίου Σώζοντος 7/9/2024 

ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΑΡΤΥΡΟΣ ΣΩΖΟΝΤΟΣ

Αὐτός καταγόταν ἀπό τήν Λυκαονία καί ἔζησε περί τό ἔτος 288. Νέος ὄντας κατά τήν ἡλικία, ἔγινε βοσκός ἀλόγων προβάτων. Ἀλλά τόν ἴδιο καιρό ἦταν καί βοσκός λογικῶν ἀνθρώπων, ἐπειδή μέ τόν λόγο καί τήν διδασκαλία του πολλούς ἀπίστους ὠδήγησε στήν λογική μάνδρα τοῦ Χριστοῦ. Ἀφοῦ πῆρε θάρρος στήν ψυχή του ἀπό μία θεϊκή ὀπτασία πού εἶδε, ἡ ὁποία τόν παρακινοῦσε νά ὁμολογήση ὅτι εἶναι Χριστιανός, καί ἀφοῦ διδάχθηκε καί μερικά ἄλλα ἀπό τήν ὀπτασία ἐκείνη, κατέβηκε στήν Πομπηούπολι τῆς Κιλικίας. Τότε, μή ὑποφέροντας νά βλέπει τήν πλάνη, πού εἶχαν στά εἴδωλα οἱ πολίτες ἐκείνης, πῆγε κρυφά στόν ναό τῶν εἰδώλων καί ἔκοψε τό δεξί χέρι ἑνός χρυσοῦ εἰδὠλου, πού ἦταν ἐκεῖ. Καί πουλῶντας το πολλούς πτωχούς βοήθησε. Ἐπειδή ὅμως ἀπό τήν αἰτία αὐτή πολλοί ἄνθρωποι ἄδικα συκοφαντοῦνταν καί βασανίζονταν ἀνελέητα, ἐπειδή τάχα ἔκλεψαν τοῦ εἰδώλου τό χέρι, γιά τό λόγο αὐτόν ὁ γενναιότατος Σώζων, ἀφενός μέν, ἐπειδή σπλαγχνίσθηκε αὐτούς, πού ὑπέφεραν ἄδικα, καί, ἀφετέρου, ἐπειδή ἤθελε νά ὁμολογήση τήν εὐσέβεια, φανερώνει αὐτός ὁ ἴδιος τόν ἐαυτό του στούς ὑπηρέτες τοῦ ναοῦ, ὀμολογῶντας, ὅτι αὐτός εἶναι ἐκεῖνος πού ἔκανε αὐτό τό τόλμημα.
Ἀμέσως λοιπόν ὡδηγήθηκε στό κριτήριο, παρουσιάσθηκε μπροστά στόν ἡγεμόνα τῆς Κιλικίας, πού λεγόταν Μαξιμιανός. Ἀφοῦ συζήτησε μαζί του καί ἀπάντησε μέ πολλές σοφές ἀποκρίσεις σέ ὅσα ρωτήθηκε καί ἐπί πλέον ἀφοῦ ἄναψε καί τόν θυμό τοῦ ἡγεμόνα μέ τούς ἐλέγχους, γιά τόν λόγο αὐτόν πρῶτα τόν ἔξυσαν μέ σιδερένια νύχια, μέχρι τό σημείο πού ἔφθασε ἡ δοκιμασία αὐτή καί σ’αὐτά τά κόκκαλα. Ἔπειτα, ἀφοῦ ντύθηκε μέ ὑποδήματα σιδερένια, τά ὁποῖα εἶχαν περασμένα καρφιά, ἀβαγκάσθηκε νά περιπατῆ μέ αὐτά. Αὐτό ὅμως τό ἔκανε χαίροντας ὁ γενναιότατος ἀθλητής, σέ σημεῖο πού ὅλη ἡ πλησίον περιοχή κοκκίνησε ἀπό τό τρέξιμο τῶν αἰμάτων του. Καί τέλος πάντων, τόσο πολύ ἔδειραν τόν ἀοίδιμο, μέχρι τό σημεῖο πού διαλύθηκαν ὅλες οἱ ἀρθρώσεις τοῦ σώματός του καί φάνηκαν καί αὐτά τά ἐσωτερικά σπλάγχνα του. Καί ἔτσι χαίροντας παρέδωσε τήν ἁγία του ψυχή στά χέρια του Θεοῦ καί ἔλαβε ἀπό αὐτόν τό ἀμάραντο στεφάνι τοῦ μαρτυρίου.
Μετά τόν θάνατό του, ἄναψαν οἱ δήμιοι μεγάλη φωτιά, γιά νά κατακαύσουν ὄσα μέλη τοῦ Μάρτυρα ἔμειναν. Ἀλλά τότε γίνεται παραδόξως μία φοβερή βροντή ἀπό τούς οὐρανούς καί μαζί μέ τήν βροντή γίνεται καί ραγδαία βροχή μέ χαλάζι. Μόλις ἔγιναν αὐτά, τούςμέν δημίους διεσκόρπισαν ἐδῶ καί ἐκεῖ μερικοί δέ φιλομάρτυρες Χριστιανοί βρίσκοντας εὐκαιρία συγκέντρωσαν λείψανα, τά ὁποῖα ἔλαμπαν τήν νύκτα μέ λαμπρότατο καί παράδοξο φῶς.Καί ἔτσι τά ἐνταφίασαν μέ πολλές τιμές καί μέ εὐλάβεια γιά τήν δόξα τοῦ Θεοῦ καί τιμή τοῦ Μάρτυρα.

Πηγή: Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, Τόμος Α,΄ Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Ιερά Καλύβη “ἉΓΙΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ”, Νέα Σκήτη, Άγιον Όρος.