Θεία Λειτουργία – Αγίου Νικολάου 6/12/2025

ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΥΡΩΝ

‘Υπάρχουν ἐπιγραμματικές φράσεις γιά μερικούς ἁγίους πού δείχνουν τή δημοτικότητά τους ἀλλά καί τή σημασία τῆς γιορτῆς τους. Ἔτσι γιά τόν Ἅγιο Νικόλαο ὁ λαός μας λέγει:«Τοῦ Ἁγίου Νικολάου, πού εἶναι τῆς γῆς καί τοῦ πελά(γ)ου» καί πραγματικά ὁ Ἅγιος μέ τό ἑλληνικότατο ὄνομα Νικόλαος, πού σημαίνει νίκη τοῦ λαοῦ, τιμᾶται καί λατρεύεται σέ στεριές καί πέλαγα, μέ μιά ἁπλοϊκή πίστη, ὅχι μονάχα στήν Ἑλλάδα ἀλλά σέ ὅλο τόν χριστιανικό κόσμο. Γεννήθηκε κατά τά τέλη του 3ου αἰώνα στά Πάταρα τῆς Λυκίας, ἀπό γονεῖς Χριστιανούς, τόν Ἐπιφάνιο καί τήν Νόννα, οἱ ὁποῖοι γιά πολλά χρόνια ἦσαν ἄτεκνοι καί τόν δέχθηκαν ὡς δῶρο τοῦ Θεοῦ. Ἤδη ἀπό τήν βρεφική του ἡλικία φάνηκε ὁ πόθος του γιά τήν ἀρετή ἀφοῦ ἀρνοῦνταν  νά θηλάσει ὅλη τήν ἡμέρα κάθε Τετάρτη καί Παρασκευή. Σε πολύ νεαρή ἡλικία, χειροτονήθηκε Διάκονος καί μετά Πρεσβύτερος. Μετά τόν θάνατο τῶν γονέων του διαμοίρασε ὅλα τά ὑπάρχοντά του στούς πτωχούς καί ἡ ἐλεημοσύνη κατέστη ἡ μεγαλύτερη δόξα του. Ἔσωσε ἔτσι ἀπό τήν ἀτίμωση τρεῖς νεαρές κόρες, τίς ὁποῖες ὁ πατέρας τους, πού ἦταν πνιγμένος στά χρέη, ἥθελε νά ἐξωθήσει στήν πορνεία καί τίς βοήθησε νά παντρευτοῦν. Ἀκόμα ὁ Θεός ἀντάμειψε τόν πιστό δοῦλο Του μέ τό χάρισμα τῶν θαυμάτων καί σάν ἐπιχείρησε ἕνα προσκυνηματικό ταξίδι πρός τούς Ἁγίους Τόπους, θαυματουργικά ἔκανε νά γαληνέψει τό πέλαγος, θαῦμα πού ἐπαναλήφθηκε πολλές φορές. Μόλις ἐπέστρεψε στήν πατρίδα του ἐξελέγη Ἐπίσκοπος τῆς γειτονικής πόλης τῶν Μύρων, μετά ἀπό ὑπόδειξη Ἀγγέλου Κυρίου στή Σύνοδο τῶν Ἐπισκόπων πού εἶχαν συγκεντρωθεῖ γιά τήν ἐκλογή. Τώρα αὔξησε τόν προσωπικό του ἀγῶνα τίς νηστείες, τίς ἀγρυπνίες, τίς προσευχές καθώς καί τό ἐνδιαφέρον του γιά τό πνευματικό του ποιμνίο. Ὁ Ἅγιος Νικόλαος ἦταν ἔνας ἀπό τούς πρώτους Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας πού ἄλλαξαν τήν ροή τῆς Ἱστορίας στόν τομέα τῆς φιλανθρωπίας.
Τήν ἐποχή ὅμως ἐκείνη οἱ Ρωμαῖοι αὐτοκράτορες Διοκλητιανός καί Μαξιμιανός ἐκήρυξαν τόν μεγάλο διωγμό κατά τῶν Χριστιανῶν. Τότε οἱ φανατικοί εἰδωλολάτρες τῶν Μύρων συνέλαβαν τόν Θεοπρόβλητο Ἱεράρχη Ἅγιο Νικόλαο κι ἀφοῦ τόν βασάνισαν σκληρά, τόν ἔριξαν στή φυλακή. Μέ καρτερία ὁ Ἅγιος ὑπέμεινε αὐτή τή δοκιμασία, μέχρι πού στό θρόνο τῆς Ρώμης ἀνῆλθε ὁ Μέγας Κωνσταντίνος, πού κατέπαυσε τούς διωγμούς κι ἔδωσε ἐντολή νά ἐλευθερωθοῦν ὅλοι οἱ φυλακισμένοι Χριστιανοί. Μέ τά στίγματα τοῦ μαρτυρίου ἐλεύθερος ἐπιστρέφει στά Μύρα μεταξύ τῶν ἄλλων καί ὁ Ἄγιος Νικόλαος. Μέ τήν προσευχή του, μέ τό κήρυγμά του μά καί μέ τά θαύματά του κατόρθωσε νά φέρει πολλούς εἰδωλολάτρες στό Χριστιανισμό.
Δέν πέρασε πολύς καιρός κι ἐνῶ ἐπικρατοῦσε εἰρήνη, ὁ δαίμονας πού δέν ἀνεχόταν τήν ἐπικράτηση τοῦ Χριστιανισμοῦ ξεσήκωσε νέα θύελλα, τήν Αἵρεση τοῦ Ἀρείου. Ἠ δυσσεβῆς αὐτή αἵρεση βρῆκε τόν Ἅγιο Νικόλαο Ἐπίσκοπο Μύρων στήν πρώτη γραμμή τῶν ὑπερμάχων τῆς Ὁρθοδοξίας, μεταξύ τῶν 318 ΠΑτέρων πού συγκεντρῶθηκαν στήν Α’ Οἰκουμενική Σύνοδο στήν Νίκαια τῆς Βιθυνίας τό 325 μ.Χ. Κατά τήν διάρκεια τῆς Συνόδου, ὄταν ἄκουσε τόν Ἄρειο νά μιλᾶ μέ ἀσέβεια γιά τό πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τόσο ὀργίσθηκε πού σηκώθηκε καί τόν ράπισε δυνατά στό πρόσωπο ἐνώπιον τοῦ Αὐτοκράτορα. Γιά τήν ὀξύθυμη αὐτή πράξη του ἀφοῦ τοῦ ἀφαιρέθηκε τό ἐπισκοπικό ὠμοφόριο καί τό ἱερό εὐαγγέλιο κλείσθηκε στή φυλακή. Τό ἴδιο βράδυ τόν ἐπισκέπτεται ὁ Χριστός καί ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος πού τόν ἔλυσαν τά δεσμά καί τοῦ ἐπέστρεψαν τό Εὐαγγέλιο μέ τό ὠμοφόριο. Τά ξημερώματα λοιπόν τόν βρῆκαν λυμένο ἀπό τά δεσμά, νά ἔχει τό ὠμοφόριο καί νά διαβάζει τό Ἱερό Εὐαγγέλιο. Τότε ὁ Αὐτοκράτορας Μέγας Κωνσταντίνος, ὁ ὁποῖος ἦρθε συντετριμμένος, τοῦ ζήτησε συγνώμη καί τόν ἀποφυλάκισε.
Μετά τόν θρίαμβο τῆς Ὀρθοδοξίας, ὁ Ἅγιος ἐπέστρεψε στήν ἐπαρχία του, τά Μύρα τῆς Λυκίας, ὅπου καί συνέχισε τό θεάρεστο ἔργο του. Ὅταν στήν πόλη τῶν Μύρων ἔπεσε λιμός, ὀ Ἅγιος ἐμφανίσθηκε στόν καπετάνιο ἑνός πλοίου φορτωμένου στάρι  πού τό πήγαινε στή Γαλλία καί τόν παρακάλεσε νά τό φέρει στά Μύρα τῆς Λυκίας, γιατί ἐκεῖ ὑπῆρχε μεγάλη ἔλλειψη σταριοῦ καί θά τό πωλοῦσε εὔκολα. Τοῦ ἔδωσε μάλιστα καί τρία χρυσά νομίσματα. Μόλις ξύπνησε ὁ καπετάνιος βρῆκε στά χέρια του τά χρυσά νομίσματα καί ἔκπληκτος ἦρθε στά Μύρα, ὅπου πράγματι πούλησε ὅλο τό σιτάρι του καί θαύμασε τόν θαυματουργό Ἱεράρχη τῶν Μύρων. Ἐπίσης ὁ ἄνθρωπος τοῦ ΘΕοῦ ἔσωσε ἀπό θάνατο τρεῖς Ρωμαίους ἀξιωματικούς πού εἶχαν κατηγορηθεῖ ἀδίκως γιά δήθεν συνωμοσία, παρουσιαζόμενος σέ ἐνύπνιο στόν αὐτοκράτορα Μέγα Κωνσταντίνο ἀλλά καί στόν ἄτιμο ἐπίτροπο Ἀβλάβιο. Ὅταν σώθηκαν οἱ τρεῖς στρατιωτικοί γεμάτοι εὐγνωμοσύνη πρός τόν ἅγιο ἔγιναν μοναχοί. Ἀκόμα πολλές φορές ὅσο ζοῦσε ἀλλά καί μετά τό θάνατό του ὁ Ἅγιος Νικόλαος θαυματουργικά προστάτευσε πλοῖα καί ταξιδιῶτες πού κινδύνευαν στή θάλασσα καί γιά τόν λόγο αὐτό τιμᾶται ὡς προστάτης τῶν ναυτικῶν. Γιά πολλά χρόνια ὁ Ἅγιος Νικόλαος ὑπῆρξε γιά τούς πιστούς ὁ φιλάνθρωπος και Καλός Ποιμένας τοῦ Χριστοῦ. Τό πρόσωπό του ἔλαμπε καί ἀκτινοβολοῦσε εἰρήνη. Κοιμήθηκε εἰρηνικά καί εἰσῆλθε στή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ γιά νά λάβει τήν ἀνταμοιβή τῶν καλῶν ἐργων του.
Τό θαῦμα τῆς ἐξάπλωσης τῆς τιμῆς τοῦ Ἁγίου Νικολάου στά πέρατα τῆς οἰκουμένης, γιατί περί θαύματος πρόκειται, ὀφείλεται σέ ἔνα καί μόνο γεγονός στό ὄτι ὁ Ἅγιος Νικόλαος, ὁ ἀπλός καί ταπεινός Ἰεράρχης τῶν Μύρων, σέ ὅλη τή ζωή του διέλαμψε ὡς «τῆ ταπεινώσει τά ὑψηλά, τῆ πρώχεια τά πλούσια».

Πηγή:Μορφές από το Συναξάρι, Ιωάννας Κατσούλα, Εκδόσεις ΚΥΠΡΗΣ, Αθήνα 2010.