φιλ

Θεία Λειτουργία – Αγίου Κόνωνος 5/3/2022
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Τὴν χάριν τοῦ Πνεύματος, ἐνδεδυμένος σοφέ, τὸ κράτος διέλυσας, τῆς ἀσεβείας στερρῶς. Ἐκλάμπων τοὶς θαύμασιν ὅθεν πεφοινιγμένος, ταὶς ροαὶς τῶν αἱμάτων. Κόνων Ὁσιομάρτυς, τὸν Δεσπότην δοξάζεις, τὸν παρέχοντα ἠμὶν διὰ σοῦ, χάριν καὶ ἔλεος.

ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΑΡΤΥΡΟΣ ΚΟΝΩΝΟΣ ΤΟΥ ΕΝ ΙΣΑΥΡΙΑ, ΤΟΥ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΥ

Ὁ ἅγιος Κόνων ζοῦσε τὸν καιρὸ τῶν Ἀποστόλων στὴν πόλη Βυδανή, ποὺ βρισκόταν λίγα στάδια ἀπόσταση ἀπὸ τὴν Σελεύκεια Τραχεώτιδα (σημ. Σιλιφκέ), τὴν μητρόπολη τῆς Ἰσαυρίας. Μυήθηκε στὴν πίστη ἀπὸ τὸν Ἀρχάγγελο Μιχαὴλ ὁ ὁποῖος τοῦ παρουσιάστηκε μὲ ἀπαστράπτουσα στολή, τὸν βάπτισε στὸ ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδας καὶ τὸν Κοινώνησε τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων. Σὲ ὅλο τὸ ὑπόλοιπο τῆς ζωῆς του, ὁ ἅγιος Ἀρχάγγελος δὲν ἔπαψε νὰ τοῦ παραστέκεται καὶ τοῦ ἔδωσε τὴν δύναμη νὰ ἐπιτελεῖ θαύματα. Μὲ ὑπόδειξη τοῦ Ἀρχαγγέλου, καθὼς οἱ γονεῖς του τὸν ἀνάγκασαν νὰ νυμφευθεῖ, ὁ Κόνων ἔπεισε τὴν σύζυγο του Ἄννα νὰ ζήσουν σὰν ἀδέλφια, ὥστε νὰ καλλιεργήσουν ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἄφθαρτο ἄνθος τῆς παρθενίας. Μὲ τὸ παράδειγμα τῆς ἁγίας βιοτῆς του καὶ μὲ τοὺς λόγους του ἐπέτυχε νὰ μεταστρέψει στὴν πίστη τοὺς γονεῖς του, καὶ φαίνεται ὅτι ὁ πατέρας του Νέστωρ ἔλαβε τὸν στέφανο τοῦ μαρτυρίου ὀμολόγησε τὸν Χριστό.
Παραμονὴ μιᾶς ἀπὸ τὶς ἀνόσιες ἑορτὲς τους ποὺ θὰ ἐτελεῖτο σὲ σπήλαιο ἀρκετὰ μακριὰ ἀπὸ τὴν πόλη, εἰδωλολάτρες φιλονίκησαν μὲ τὸν ἅγιο. Γιὰ νὰ παύσουν οἱ μάταιες φιλονικίες, συμφώνησαν νὰ συναγωνιστοῦν σὲ ταχύτητα ὡς τὸ σπήλαιο καὶ ὅποιος φθάσει πρῶτος θὰ ἀποδείκνυε τὴν ὑπεροχὴ τοῦ θεοῦ του. Ὁ ἅγιος Κόνων ξεκίνησε μὲ τὰ πόδια, μὲ τὴν βοήθεια ὅμως τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαὴλ ἔφθασε πρῶτος, ἄνετος καὶ εὔθυμος, πολὺ πρὶν τοὺς εἰδωλολάτρες, οἱ ὁποῖοι ἀνεβασμένοι στὰ ἄλογά τους ἔφθασαν μετὰ ἀπὸ ὥρα κάθιδροι καὶ ἀσθμαίνοντες. Ἀποσβολωμένοι μπροστὰ σὲ τέτοιο θαῦμα, δὲν παραιτήθηκαν ἀπὸ τὴν ἀσέβεια τους, ἀλλὰ θέλησαν νὰ μάθουν ἀπὸ τὸ ίδιο το εἴδωλό τους ποιὸς θεὸς ἦταν ὁ μεγαλύτερος. Κατὰ διαταγὴ τοῦ ἁγίου, ὁ δαίμων ποὺ κρυβόταν μέσα στὸ εἴδωλο ἦλθε νὰ γονατίσει μπροστὰ του καὶ νὰ ὀμολογήσει: «Ἕνας εἶναι ὁ ἀληθινὸς Θεός, ὁ Χριστός ποὺ κηρύττεις!» Οἱ εἰδωλολάτρες ἀνέκραξαν τότε δυνατά: «Ναι, ἕνας εἶναι ὁ ἀληθινός Θεός, ὁ Θεὸς τοῦ Κόνωνα. Ὁ Θεὸς του ἔχει νικήσει!» Καὶ εἰς τὸ ἑξῆς μὲ αὐτὴ τὴν κραυγή, οἱ κάτοικοι τῆς Ἰσαυρίας ἑόρταζαν κάθε χρόνο τὴν μνήμη τοῦ ἁγίου προστάτου τους.
Ἀφηγοῦνται ὅτι ὁ ἅγιος Κόνων ἀπέκτησε, χάρις στὴν παρθενία καὶ τὴν βοήθεια τοῦ Ἀρχαγγέλου Μιχαήλ, τόση ἐξουσία ἐπὶ τῶν δαιμόνων, ὥστε πρόσταζε ἄλλους ἀπὸ αὐτοὺς νὰ πᾶνε νὰ καλλιεργήσουν τὴν γῆ ὡς σκλάβοι καὶ ἄλλους τοὺς ἔκλεινε σὲ πήλινα πιθάρια ποὺ εἶχε καταχωνιάσει στὰ θεμέλια τῆς κατοικίας του.
Ὅταν ὁ διοικητὴς Μάγνος ἔφθασε στὴν Ἰσαυρία μὲ ἀποστολὴ νὰ ἐφαρμόσει τὰ αὐτοκρατορικὰ διατάγματα ἐναντίον τῶν χριστιανῶν, συνέλαβαν τὸν ἅγιο καὶ τὸν ὁδήγησαν ἐνώπιόν του. Τὸν μαστίγωσαν ἀνελέητα, ἀλλὰ δὲν ἔπαυσε νὰ διακηρύττει τὴν πίστη του. Τὸ ἔμαθε ὁ λαός, ὁ ὁποῖος στὴν πλειονότητά του εἶχε ἀσπασθεῖ τὴν χριστιανικὴ πίστη χάρις στὸ κήρυγμα τοῦ Κόνωνα, καὶ ἔσπευσε θορυβωδῶς στὸν τόπο τῶν βασανιστηρίων μὲ πρόθεση νὰ ἐλευθερώσει τὸν ἅγιο. Ὁ ἄρχοντας ἀπὸ φόβο γιὰ τὴν ζωὴ του τράπηκε σὲ φυγὴ καὶ κατόρθωσε ὁ κόσμος νὰ μεταφέρει τὸν ἅγιο αἱμόφυρτο στὴν οἰκία του, ὅπου παράδωσε τὴν ψυχὴ του στὸν Κύριο δύο χρόνια ἀργότερα.
Λίγο καιρὸ μετὰ τὴν κοίμηση τοῦ ἅγίου Κόνωνα, οἱ χριστιανοὶ συνέλαβαν τὸ σχέδιο νὰ μετατρέψουν τὴν οἰκία του σὲ ναό. Κατὰ τὴν διάρκεια τῶν ἐργασιῶν, ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς βρῆκε στὰ θεμέλια ἕνα ἀπὸ τὰ πιθάρια μὲ τὰ ἀκάθαρτα πνεύματα. Βλέποντας ὅτι τὸ ἀγγεῖο ἦταν σφραγισμένο καὶ πολὺ βαρὺ καὶ νομίζοντας ὅτι περιέχει χρυσάφι, τὸ ἄνοιξε. Τὰ δαιμόνια ἐξῆλθαν τότε σὰν φωτιὰ ποὺ ἔρριξε καταγῆς τοὺς μαστόρους, κατακρήμνισε τὸν ναὸ καὶ ἔκανε στάχτη κάθε τί ποὺ μποροῦσε νὰ καεῖ. Κατόπιν τὰ δαιμόνια ἐγκαταστάθηκαν στὰ ἐρείπια ὅπου κανεὶς δὲν μποροῦσε νὰ πλησιάσει μετὰ τὴ δύση τοῦ ἡλίου. Οἱ χριστιανοὶ τότε ὅρισαν νηστεία καὶ μὲ θερμὲς παρακλήσεις ζήτησαν τὴν μεσολάβηση τοῦ ἁγίου. Ὁ Κόνων δὲν ἄργησε νὰ παρέμβει καὶ νὰ καθαρίσει τὸν τόπο ἀπὸ τὴν μάστιγα τῶν πονηρῶν πνευμάτων.

Πηγή: Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου, Τόμος 7^ος. Εκδόσεις: Ίνδικτος.