Θεία Λειτουργία – Αγίας Μαρίνης 17/7/2025
ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ
Ἦχος πλ.α’. Τόν συνάναρχον Λόγον.
“Τοῦ ἐχθροῦ τάς ἐνέδρας ῥύμῃ διέφυγες, καί αὐτῷ προσπλακεῖσα ὑπερηκόντισας, καί ἐκ Θεοῦ τήν δαψιλῆ χάριν ἀπείληφας, ἀποσοβεῖν ἐκ τῶν πιστῶν, νόσους τάς λυμαινώδεις. Δι᾿ ὅ πρέσβευε τῷ Κυρίῳ ὑπέρ ἡμῶν, Μαρίνα, ἔνδοξε”
Ζωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ
ΜΝΗΜΗ TΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ ΜΑΡΤΥΡΟΣ ΜΑΡΙΝΗΣ
Αὐτή καταγόταν ἀπό ἕνα χωριό τῆς Πισσιδείας, ἦταν θυγατέρα μονογενής κάποιου Αἰδεσίου, ἱερέα τῶν εἰδώλων, στά χρόνια τοῦ Καλυδίου Καίσαρα, κατά τό ἔτος 270. Ὅταν λοιπόν ἔγινε δώδεκα ἐτῶν, πέθανε ἡ μητέρα της. Ἔτσι παραδόθηκε ἡ Ἁγία ἀπό τόν πατέρα της σέ μία γυναῖκα καί παρακαλοῦσε τόν Θεό νά τήν ἀξιώση τῆς πίστεως τῶν Χριστιανῶν, τήν ὁποία διδασκόταν ἀπό μερικούς Χριστιανούς, πού βρίσκονταν στό χωριό πού ἀναφέρθηκε. Ὅταν δέ ἔγινε δεκαπέντε ἐτῶν, τότε πόθησε ἡ ἁγία νά μαρτυρήση γιά τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ. Ὁπότε, ὅταν ἔμαθε γι’αὐτήν ὁ ἡγεμόνας Ὀλύμβριος, ἔστειλε ἀνθρώπους καί τήν συνέλαβε καί τήν ἔβαλε φυλακή. Ἀφοῦ λοιπόν πέρασαν μερικές ἡμέρες, τήν ἔβγαλε ἀπό τήν φυλακή καί τήν παρουσίασε στό κριτήριό του. Βλέποντάς την ὅμως, ὅλος ἔμεινε ἔκπληκτος γιά τήν ὡραιότητά της. Καί ἀφοῦ ρωτήθηκε ἀπό αὐτόν, πῶς ὀνομάζεται καί ποιά τύχη καί κατάστασι ἔχει, ἀποκρίθηκε ἡ Ἁγία «Μαρίνα ὀνομάζομαι, τῆς Πισσιδείας εἶμαι γέννημα καί θρέμμα καί τό τοῦ Κυρίου μου Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐπικαλοῦμαι ὄνομα». Τότε, ἐπειδή δέν δέχθηκε νά ἀρνηθῆ τόν Χριστό, πρόσταξε ὁ ἡγεμόνας νά ἁπλωθῆ κατά γῆς καί νά καταξεσχισθῆ ἄσπλαγχνα μέ ραβδιά. Ὅταν λοιπόν ἔγινε αὐτό, ἡ γῆ κοκκίνισε ἀπό τό πολύ αἶμα πού ἔτρεξε. Ἔπειτα πρόσταξε νά κρεμασθῆ ἡ Ἁγία καί νά ξεσχίζεται τό σῶμα της γιά πολλή ὥρα καί κατόπιν τήν ἔβαλε στήν φυλακή. Ἔγινε ὅμως ἐκεῖ σεισμός μεγάλος ὥστε σείσθηκε ἡ φυλακή, καί, νά, βγῆκε ἀπό ἕνα μέρος τῆς φυλακῆς ἕνας δράκοντας, ὁ ὁποῖος συρόμενος στήν γῆ, ἔκαμνε ἕνα φοβερό θόρυβο καί φάνηκε, ὅτι ἔχυσε φωτιά γύρω ἀπό τήν Ἁγία. Ἐπειδή ὅμως ἡ Ἁγία φοβήθηκε πολύ καί τρόμαξε ἀπό τήν θέα αὐτή, προσευχόταν στόν Θεό. Ὁπότε ὁ φοβερός ἐκεῖνος δράκοντας, ἀφοῦ μεταβλήθηκε, φαινόταν σάν ἕνας μαῦρος σκύλος. Ἡ δέ Μάρτυρας, ἀφοῦ τόν ἅρπαξε ἀπό τίς τρίχες καί ἀφοῦ βρῆκε ἕνα σφυρί ριγμένο, τόν ἔδειρε στήν κεφαλή καί στήν ράχη καί τόν ταπείνωσε ἐντελῶς. Μετά ἀπό αὐτά φέρθηκε Ἡ Ἁγία σέ δεύτερη ἐξέτασι καί μένοντας σταθερή στήν τοῦ Χριστοῦ πίστι, καίγεται μέ ἀναμμένες λαμπάδες καί τοποθετεῖται κατακέφαλα μέσα σέ ἔνα δοχεῖο γεμᾶτο ἀπό νερό. Μένοντας ὅμως ἄβλαβής, ἔλκυσε στήν πίστι τοῦ Χριστοῦ πολλούς ἄπιστους, πού ἀποκεφαλίσθηκαν καί ἔλαβαν τούς στεφάνους τῆς ἀθλήσεως. Ὁπότε, ἐπειδή θύμωσε ὁ ἡγεμόνας, ἀπέκοψε τήν ἁγία της κεφαλή. Τελεῖται ἡ Σύναξί της μέσα στόν Ἅγιο Μηνᾶ.
Πηγή: Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, Τόμος ΣΤ, Εκδοση Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Ιερά Καλύβη, Νέα Σκήτη, Αγιον Όρος.
