Θεία Λειτουργία – Αγία Λυδία Φιλιππισία  20/5/2023

ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΛΥΔΙΑΣ ΤΗΣ ΦΙΛΙΠΠΙΣΙΑΣ

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἀφ’ ὅτου πάτησε τό πόδι του στήν Μακεδονία σέ μία γυναῖκα κήρυξε τό μήνυμα τῆς Εὐαγγελικῆς Ἀλήθειας κι ἐκείνη ἀναδείχθηκε ἡ πρώτη Εὐρωπαία Χριστιανή. Τό ὄνομά της τιμητικά ἀναγράφεται στό αἰώνιο Βιβλίο τῆς Ἀγίας Γραφῆς. Αὐτή εἶναι ἡ Λυδία ἡ πορφυροπώλις. Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μέ τούς συνεργάτες τοῦ Λουκᾶ, Σίλα καί Τιμόθεο ὁδοιπορῶντας στούς δρόμους τῆς οἰκουμένης ἔφθασαν στούς Φιλίππους τῆς Μακεδονίας. Παρέμειναν σέ κάποιο Πανδοχεῖο καί καρτεροῦσαν τό Σάββατο, γιά νά κάνουν ἀρχή στό κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου ἀπό τήν Ἑβραϊκή συναγωγή. Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος παντοῦ διαπιστώνει βαθύ σκοτάδι ἄγνοιας. Ἀκόμα διαπιστώνει ὅτι οἱ Ἰουδαῖοι ἦσαν ἐλάχιστοι καί δέν εἶχαν συναγωγή. Ὅπου ὅμως δέν ὑπῆρχε συναγωγή, γνώριζε ὁ Παῦλος, πώς ἐκεῖνοι συγκεντρώνονταν σέ ἔναν χῶρο ὑπαίθριο καί περοφραγμένο, πού ὁνομαζόταν “Προσευχή”. Ἔτσι, ὅταν ἔφθασε τό Σάββατο ὁ Παῦλος μέ τούς συνεργάτες του βρῆκαν αὐτόν τόν τόπο λατρείας τῶν Ἐβραίων, ἀλλά μέ μεγάλη τους ἔκπληξη ἐκεῖ βρῆκαν μόνο μερικές γυναῖκες, πού ἔκαναν τήν πρωϊνή προσευχή τους. Τίς πλησίασαν καί ὁ Παῦλος ἀμέσως ρίχνει τούς πρώτους σπόρους τῆς θείας ἀλήθειας. Οἱ εὐσεβεῖς γυναῖκες σαγηνεύονται. Ἔντονο ἐνδιαφέρον γιά τήν πίστη παρουσίασε μόνο μία, ἡ Λυδία. Δέν καταγόταν ἀπό τούς Φιλίππους, δέν ἦταν Ἐβραία, ἀλλά εἰδωλολάτρης καί καταγόταν ἀπό τά Θυάτειρα τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. Ἡ Λυδία ἀσκοῦσε τό ἐπάγγελμα τῆς πώλησις τῆς πορφύρας, γεγονός πού τῆς εἴχε προσκομίσει μεγάλα κέρδη καί ἦταν μία ἐπιφανής γυναίκα σ’ αὐτή τήν ὀνομαστή πόλη τῆς Μακεδονίας. Προφανῶς ὁ σύζυγός της δέν ζοπυσε καθ’ὅτι δέν ἀναφέρεται. Γιά τήν Λυδία οἱ Πράξεις τῶν Ἀποστόλων ἀναφέρουν πώς ἦταν καί “σεβόμενη τόν Θεό”, αὐτό σημαίνει ὅτι ἶχε ἐγκαταλείψει τήν εἰδωλολατρεία καί εἶχε προσέλθει στήν ἑβραϊκή πίστη. Ἔτσι, ζοῦσε πλέον μέ εὐσέβεια πρός τόν ἀληθινό Θεό. Αὐτή, λοιπόν, ἡ γυναίκα σάν ἄκουσε τό κήρυγμα τοῦ Παύλου συγκλονίσθηκε. Ὁ Ἱερός Λουκᾶς χαρακτηριστικά ἀναφέρει:”Ἦς ὁ Κύριος διήνοιξε τήν καρδίαν προσέχειν τοῖς λαλουμένοις ὑπό τοῦ Παύλου”. Ἡ θεοσεβής Λυδία σάν ἄκουσε νά γίνεται λόγος γιά τόν Χριστό καί τήν  Βασιλεία τοῦ Θεοῦ, μέσα τῆς ἔγινε ἔνας μεγάλος σεισμός. Με καρφωμένα τά μάτια της στόν Ἀπόστολο Παῦλο ἀκούει μέ ζωηρό ἐνδιαφέρον καί εὐλάβεια. Ἕνα ποθεῖ πλέον: τή σωτηρία της. Ἀφοῦ ἀποδέχθηκε τήν θεία διδασκαλία τῆς σωτηρίας, ἡ Λυδία ζήτησε νά βαπτισθεῖ. Κατέβηκε στά νερά τοῦ Ζυγάκτη ποταμοῦ καί ἀπό τά εὐλογημένα χέρια τοῦ Ἀποστόλου ΠΑύλου βαπτίσθηκε μαζί μέ ὅλα τά μέλη τῆς οἰκογένειάς της. Ἡ Λυδία, ἡ ἀρχόντισα τῶν Φιλίππων, ἀναδύεται ἀπό τά νερά ὡς πρώτη Χριστιανή τῆς ΜΑκεδονίας καί ντυμένη μέ τό ἔνδυμα τῆς νεοφώτιστης πολιτογραφεῖται στή Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν. Τώρα θέλει νά εὐχαριστήσει τούς Ἀποστόλους τοῦ Κυρίου. Γι’ αὐτό καί τούς παρακαλεῖ νά ἀφλησουν τό Πανδοχεῖο καί νά ἔρθουν νά μείνουν στό εὐρύχωρο σπίτι της. Στή συνέχεια, ἡ Λυδία ἔγινε στύλος τῆς Ἀποστολικῆς αὐτῆς Ἐκκλησίας τῶν Φιλίππων, τό σπίτι της κατ’ οἶκον Ἐκκλησία καί χάρισε στόν Ἀπόστολο Παῦλο, ὄχι μόνο ὑλική βοήθεια, ἀλλά καί τή φλογερή της πίστη. Αὐτός ὁ Ἀπόστολος Παῦλος δέν τό λησμόνησε ποτέ, γι’ αὐτό καί πολύ ἀργότερα πρός τούς Φιλιππησίους ἔγραφε: “Οἴδατε δέ καί ὑμεῖς Φιλιππήσιοι ὅτι ἐν ἀρχῆ τοῦ Εὐαγγελίου, ὅτε ἐξῆλθον ἀπό Μακεδονίας, οὐδεμία μοι Ἐκκλησία ἐκοινώνησεν εἰς λόγον δόσεων καί λήψεως, εἰ μή ὑμεῖς μόνοι, ὅτι ἐν Θεσσαλονίκη καί ἅπαξ καί δίς εἰς τήν χρείαν μοί ἐπέμψατε”, σίγουρα πολλά ἀπό αὐτά τά ἀναγκαῖα ἐστάλησαν πρός τόν Ἀπόστολο ἀπό τήν Λυδία.
Ἡ Ἁγία Λυδία πρόσφερε τά πάντα στό ἔργο τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ. Γίνεται Εὐαγγελίστρια καί Ἰσαπόστολος κηρύττοντας ὅλα ὅσα ἄκουσε γιά τόν Χριστό καί τήν ἀλήθειά Του. Ἀφοσιώθηκε ἐξ ὁλοκλήρου στό ἔργο τῆς Ἱεραποστολῆς καί τούς καλεῖ ὅλους στή σωτηρία πού ἔφερε ὁ Χριστός, ὄχι μόνο στούς Φιλίππους ἀλλά καί στήν ἰδιαίτερη πατρίδα της, στά Θυάτειρα τῆς Μικράς Ἀσίας. Ἴσως ὁ ἔπαινος πού ἀπευθύνει ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης ἀπό τό βιβλίο τῆς Ἀποκάλυψης πρός τόν Ἄγγελο τῆς Ἐκκλησίας τῶν Θυατείρων νά ἐγγίζει καί τήν Ἁγία Λυδία πού κοπίασε γιά τήν ἀγάπη της στό Χριστό:”οἶδα σου τά ἔργα καί τήν ἀγάπη καί τήν πίστιν καί τήν διακονίαν καί τήν ὑπομονήν σου καί τά ἔργα σου τά ἔσχατα πλείονα τῶν πρώτων”. Ἡ Ἁγία Λυδία περάτωσε τήν ζωή της πιστή στήν διδασκαλία καί τό παράδειγμα τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, ὡς Ἰσαπόστολος καί κήρυκας τῆς ἀλήθειας τοῦ Εὐαγγελίου, ὥσπου ἀναπαύθηκε ἐν εἰρήνη ἄγνωστο τό πότε. Ἄν καί τό ὄνομά της εἶναι γραμμένο στήν Ἁγία Γραφή, ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ στίς μέρες μας, μόλις τό ἔτος 1973, καθιέρωσε νά τιμᾶται ἡ μνήμη της ἀναγνωρίζοντας τήν προσφορά καί τούς ἀγῶνες της γιά τήν ἑδραίωση τῆς χριστιανικῆς πίστης.

Πηγή: Μορφές από το Συναξάρι, Ιωάννα Δ.Κατσούλα, Εκδόσεις ΚΥΠΡΗΣ, Αθήνα 2010.