ΕΟΡΤΗ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ζωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ
(ΜΟΝΟ Ραδιοφωνική μετάδοση).
ΒΙΟΣ ΤOY EN ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΩΑΝΝΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
Αὐτός ὁ μεγάλος φωστήρας καί μεγαλόφωνοσ τῆς οἰκουμένης διδάσκαλοςμ καταγόταν ἀπό τήν μεγαλόπολι τἠς Ἀντιόχειας, υἱός ὄντας γονέων εὐσεβῶν· ὁ πατέρας του ἦταν ὁ αρχιστάρηγος Σεκοῦνδος, ἡ δέ μητέρα του ἡ Ἀνθοῦσα. Ἀμέσως λοιπόν ἀπό τήν ἀρχή τῆς ζωῆς του πολλή ἀγάπη καί ἔρωτα εἶχε ὁ Ἅγιος αὐτός στούς λόγους καί στά μαθήματα. Γι’αὐτό καί σέ μικρό χρονικό διάστημα ἔγινε κάτοχος ὅλης τῆς σοφίας τῶν Ἑλλήνων καί τῶν Χριστιανῶν καί ἔγινε διάσημος στήν λογική καί ρητορική τέχνη καί σε κάθε ἐπιστήμη. Ἔτσι γιά τήν πρόοδο καί τήν ἀρετή του ἀπό μέν τόν Ἅγιο Μελέτιο, τόν Πατριάρχη Ἀντιοχείας, ἔγινε κληρικός, δηλαδή Ἀναγνώστης, ἐνῶ ἀπό τόν Ἀντιοχείας Φλαβιανό ἔγινε Διάκονος καί Πρεσβύτερος. Πολλούς λόγους συνέταξε ὁ χρυσός του κάλαμος, σχεδόν περισσότερο ἀπό ἑκατό στόν ἀρισθμό, τόσο περί μετανοίας, ὅσο καί περί τῆς εὐκοσμίας καί καταστάσεως τῶν ἠθῶν. Καί ὁλόκληρη σχεδόν τήν θεόπνευστη Γραφή ἑρμήνευσε. Καί ὅταν ὁ Νεκτάριος, ὁ Κωνσταντινουπόλεως Πατριάρχης, “ἐκοιμήθη ἐν Κυρίω”, τότε μέ τήν ἀπόφασι τῶν Ἐπισκόπων καί μέ τήν προσταγή τοῦ βασιλέως Ἀρκαδίου κλήθηκε ὁ μακάριος αὐτός Ἰωάννης ἀπό τήν Ἀντιόχεια καί ἔγινε κανονικά Πατριάρχης τῆς βασιλίδος τῶν πόλεων. Καί τόσο πολύ παρέδωσε ὀ ἀοίδιμος τόν ἑαυτό του στήν ἄσκησι καί στήν ἐγκράτεια, ὤστε ἔτρωγε μόνο τόν χυλό τοῦ κριθαριοῦ. Καί πάλι ἀπό αὐτόν δέν χόρταινε, ἀλλά λίγο μόνο ἔτρωγε. Καί ὁ ὕπνος του ἦταν λίγος καί κοιμόταν ὄχι ἐπάνω σέ κλίνη ἀναπαυόμενος, ἀλλά στεκόμενος ὄρθιος καί βασταζόμενος ἀπό σχοινιά. Καί ὅταν κουραζόταν πολύ, τότε καθόταν λίγο.
Τότε καί περισσότερο ἀσχολεῖτο καί παραδόθηκε ὁλόψυχα ὁ θεῖος Πατήρ στίς ἕρμηνεῖες τῶν θείων Γραφῶν καί στίς διαλέξεις καί διδασκαλίες, μέ τίς ὁποίες πολλούς ἔφερε σέ θεογνωσία καί μετάνοια. Τόση ὑπερβολική φιλανθρωπία εἶχε στούς πτωχούς καί σέ ὅσους εἶχαν ἀνάγκη ὁ μιμητής τοῦ Χριστοῦ, ὥστε ἔγινε καί στούς ἄλλους τύπος και παράδειγμα φιλοπτωχείας. Γι’ αὐτό καί μέ τούς λόγους στήν Ἐκκλησία δίδασκε ὅλους τούς Χριστιανούς, νά ἀγαποῦν καί νά ἐργάζωνται τήν ἀρετή αὐτή τῆς φιλοπτωχείας, νά ἀπέχουν ὅμως ἀπό τήν πλεονεξία.
Ὁπότε, γιά τήν αἰτία αὐτή, ἀρχικά προσέκρουσε στήν βασίλισσα Εὐδοξία καί ἔγινε μέ αὐτήν ἐχθρικός. Διότι αὐτή ἅρπαξε τόν ἀμπελῶνα μιᾶς χήρας, πού λεγόταν Καλλιτρόπη, ἡ ὁποία διαμαρτυρόταν ζητῶντας τήν περιουσία της. Ὁ Ἅγιος τήν συμβούλευε νά μήν κρατᾶ τό ξένο πρᾶγμα. Καί ἐπειδή ἐκείνη δέν ἐπείθετο, γι’ αὐτό τήν ἔλεγχε καί τήν παρομοίαζε ὁ Ἅγιος μέ τό παράδειγμα τῆς Ἱεζἀβελ. Τότε ἡ Εὐδοξία ἀγριεύοντας ὡς θηρίο, κατέβασε τόν Ἅγιο ἀπό τόν θρόνο του. Ἀρχικά μόνη της, ὕστερα ὅμως μέ τούς Ἐπισκόπους ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἀκολουθοῦσαν περισσότερο τίς ἐξουσίες καί ἀξιώσεις τῶν ἀρχόντων, πού εἶχαν διάφορα ἀξιώματα, παρά τήν εὐσέβεια καί τούς θείους νόμους. Ἔπειτα πάλι ἀποκαταστάθηκε ὁ Ἅγιος στόν θρόνο του.
Τελευταῖα ἐξωρίσθηκε ὁ Ἅγιος στήν Κουκουσό τῆς Ἀρμενίας.Καί ἐκεῖ ἀφοῦ ὑπέμεινε θλίψεις πολλές καί πολλούς ἄπιστους ἐπέστρεψε στήν θεογνωσία, παρέδωσε τήν ἁγίαν του ψυχή στά χέρια τοῦ Θεοῦ κατά τό ἔτος 402. Ὁ δέ ἀναλυτικος Βίος τοῦ Ἁγίου γράφει, ὅτι μετά τήν κατάβασι ἀπό τόν θρόνο καί τήν ἐξορία τοῦ θείου Πατρός, ὅσοι Ἐπίσκοποι συνήργησαν σ’αὐτήν, ὅλη βασανίσθησαν πρῶτα ἀπό τόν Θεό μέ φοβερές καί πολλές ἀσθένειες καί ἔπειτα πέθαναν. Ἡ δέ Εὐδοξία πρώτη ἔπαθε αὐτές τίς ἀσθένειες, ἐπειδή πρώτη αὐτή παρανόμησε καί .εγινε πρόξενος ἀπώλειας καί στούς Ἐπισκόπους. Λένε ἀκόμη, ὅτι μετά τόν θάνατο της, γιά νά ἀποδειχθῆ ἡ ἀδικία πού ἔκανε στόν μέγα Χρυσόστομο, ὁ τάφος της σειόταν καί ἔτρεμε γιά διάστημα τριάνατ δύο ολόκληρων ἐτῶν. Καί ὅταν μεταφέρθηκε τό λείψανο τοῦ Ἁγίου στήν Κωνσταντινούπολι καί τοποθετήθηκε, ὅπου τώρα εἶναι, τότε καί ὁ τάφος ἐκείνης σταμάτησε καί πλέον δέν ἔτρεμε.
Πηγή: Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου, Τόμος Β΄. Εκδόσεις: Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Ιερά Καλύβη «Άγιος Σπυρίδωνας Α’» Νέα Σκήτη, Άγιον Όρος.
