ΚΥΡΙΑΚΗ
“ΑΓ. 318 ΠΑΤΕΡΩΝ”

Θέμα Λειτουργικού Κηρύγματος: “Ξέρουμε τι λέμε;”

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ “ΑΓ. 318 ΠΑΤΕΡΩΝ”
Ιωα. 7,1-13

ΚΕΙΜΕΝΟ

1 ΤΑΥΤΑ ἐλάλησεν ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐπῆρε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ εἶπε· πάτερ, ἐλήλυθεν ἡ ὥρα· δόξασόν σου τὸν υἱόν, ἵνα καὶ ὁ υἱός σου δοξάσῃ σε, 2 καθὼς ἔδωκας αὐτῷ ἐξουσίαν πάσης σαρκός, ἵνα πᾶν ὃ δέδωκας αὐτῷ δώσῃ αὐτοῖς ζωὴν αἰώνιον. 3 αὕτη δέ ἐστιν ἡ αἰώνιος ζωή, ἵνα γινώσκωσί σε τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεὸν καὶ ὃν ἀπέστειλας Ἰησοῦν Χριστόν. 4 ἐγώ σε ἐδόξασα ἐπὶ τῆς γῆς, τὸ ἔργον ἐτελείωσα ὃ δέδωκάς μοι ἵνα ποιήσω· 5 καὶ νῦν δόξασόν με σύ, πάτερ, παρὰ σεαυτῷ τῇ δόξῃ ᾗ εἶχον πρὸ τοῦ τὸν κόσμον εἶναι παρὰ σοί. 6 Ἐφανέρωσά σου τὸ ὄνομα τοῖς ἀνθρώποις οὓς δέδωκάς μοι ἐκ τοῦ κόσμου. σοὶ ἦσαν καὶ ἐμοὶ αὐτοὺς δέδωκας, καὶ τὸν λόγον σου τετηρήκασι. 7 νῦν ἔγνωκαν ὅτι πάντα ὅσα δέδωκάς μοι παρὰ σοῦ ἐστιν· 8 ὅτι τὰ ρήματα ἃ δέδωκάς μοι δέδωκα αὐτοῖς, καὶ αὐτοὶ ἔλαβον, καὶ ἔγνωσαν ἀληθῶς ὅτι παρὰ σοῦ ἐξῆλθον, καὶ ἐπίστευσαν ὅτι σύ με ἀπέστειλας. 9 Ἐγὼ περὶ αὐτῶν ἐρωτῶ· οὐ περὶ τοῦ κόσμου ἐρωτῶ, ἀλλὰ περὶ ὧν δέδωκάς μοι, ὅτι σοί εἰσι, 10 καὶ τὰ ἐμὰ πάντα σά ἐστι καὶ τὰ σὰ ἐμά, καὶ δεδόξασμαι ἐν αὐτοῖς. 11 καὶ οὐκέτι εἰμὶ ἐν τῷ κόσμῳ, καὶ οὗτοι ἐν τῷ κόσμῳ εἰσί, καὶ ἐγὼ πρὸς σὲ ἔρχομαι. πάτερ ἅγιε, τήρησον αὐτοὺς ἐν τῷ ὀνόματί σου ᾧ δέδωκάς μοι, ἵνα ὦσιν ἓν καθὼς ἡμεῖς. 12 ὅτε ἤμην μετ’ αὐτῶν ἐν τῷ κόσμῳ, ἐγὼ ἐτήρουν αὐτοὺς ἐν τῷ ὀνόματί σου· οὓς δέδωκάς μοι ἐφύλαξα, καὶ οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἀπώλετο εἰ μὴ ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας, ἵνα ἡ γραφὴ πληρωθῇ. 13 νῦν δὲ πρὸς σὲ ἔρχομαι, καὶ ταῦτα λαλῶ ἐν τῷ κόσμῳ ἵνα ἔχωσι τὴν χαρὰν τὴν ἐμὴν πεπληρωμένην ἐν αὐτοῖς.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

1Aφού τα είπε αυτά ο Iησούς, σήκωσε τα μάτια του στον ουρανό και είπε: «Πατέρα, έχει έρθει κιόλας η ώρα. Δόξασε το Γιο σου, έτσι που να σε δοξάσει και ο Γιος σου 2σύμφωνα με την εξουσία που του έδωσες να έχει πάνω σε όλους τους ανθρώπους, ώστε σε όλους εκείνους που του έχεις εμπιστευθεί, να τους χορηγήσει ζωή αιώνια. 3Kαι τούτη είναι η αιώνια ζωή, το να γνωρίζουν εσένα το μόνο αληθινό Θεό κι εκείνον που απέστειλες, τον Iησού Xριστό. 4Eγώ σε δόξασα πάνω στη γη. Tο έργο, που μου έχεις αναθέσει να κάνω, το έφερα σε πέρας. 5Kαι τώρα, Πατέρα, δόξασέ με εσύ δίπλα σε σένα, με τη δόξα που είχα στο πλάϊ σου προτού υπάρξει ο κόσμος.   6Φανέρωσα το χαρακτήρα σου στους ανθρώπους τους οποίους μου έχεις εμπιστευθεί από τον κόσμο. Δικοί σου ήταν και τους έχεις εμπιστευθεί σε μένα, και το λόγο σου τον έχουν τηρήσει. 7Tώρα πια το ξέρουν, πως όσα μου έδωσες προέρχονται από σένα, 8γιατί τους μετέδωσα τις αλήθειες που εσύ μου έχεις δώσει. Kι αυτοί τις δέχτηκαν κι αναγνώρισαν πως πραγματικά βγήκα από σένα, και πίστεψαν ότι εσύ με απέστειλες.   9Γι’  αυτούς παρακαλώ εγώ. Δεν παρακαλώ για τον κόσμο, αλλά γι’  αυτούς που μου έδωσες, γιατί είναι δικοί σου. 10Kι όσα έχω εγώ είναι όλα δικά σου, και τα δικά σου είναι δικά μου, κι έχω δοξαστεί ανάμεσά τους. 11Kι εγώ δε μένω πια στον κόσμο, αυτοί όμως μένουν στον κόσμο, ενώ εγώ έρχομαι κοντά σου. Πατέρα άγιε, φύλαξέ τους στ’  όνομά σου, το οποίο μου χάρισες, για να είναι κι αυτοί ένα, όπως είμαστε εμείς. 12Όσο βρισκόμουν μαζί τους στον κόσμο, εγώ τους φύλαγα στ’  όνομά σου. Aυτούς που μου έχεις δώσει τους φύλαξα, και κανένας απ’  αυτούς δε χάθηκε εκτός από το γιο της απώλειας, έτσι που να εκπληρωθεί η Γραφή. 13Όμως, τώρα πια έρχομαι σε σένα κι αυτά τα λέω όσο βρίσκομαι στον κόσμο, για να έχουν τη χαρά μου ολοκληρωμένη μέσα τους.

Κυριακή, 24 Μαΐου 2026

ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΓ. 318 ΘΕΟΦΟΡΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ , Ιωα.7, 1-13

Ξέρουμε τι λέμε;

Σήμερα είναι των 318 Θεοφόρων Πατέρων της Α’ Οικουμενικής Συνόδου.

Πριν όμως πω οτιδήποτε, θα σας κάνω μία ανακοίνωση. Μη γελάσετε.

Άνοιξα τουριστικό γραφείο. Σας φαίνεται παράξενο; Ναι. Για άτομα μεμονωμένα, για άτομα ομαδικά, ευάερα, ευήλια, θα πάμε όπου θέλουνε, δωρεάν για όσους εγγραφούν. Μη βιαστείτε εσείς να γραφείτε, γιατί αυτό το τουριστικό γραφείο το ‘χω για τους πεθαμένους.

Γιατί αποφάσισα να ανοίξω τουριστικό γραφείο για πεθαμένους; Αφού ο κόσμος λέει ότι: «Όταν πεθάνει η ψυχή, ο άνθρωπος, 40 μέρες η ψυχή γυρίζει». Ε, πού να πάει η καημένη μόνη της; Από την Ανάσταση μέχρι την Ανάληψη, οι ψυχές βγαίνουν και στην Ανάληψη ξαναμπαίνουν. Πα! Τ’ άκουσα και χθες από μία κυρία, εκεί που περπατούσα. Λέω:

– Τι λέτε τώρα;

– Μα έτσι μας λέγαν οι παππούδες.

Προσέξτε, έτσι μας λέγαν. Τι κάνουμε στη ζωή μας τελικά; Ό,τι μας λένε; Δηλαδή, οι πεθαμένοι βγαίνουν, περπατάνε, μήπως πάνε και πίνουν και τσιπουράκια και κρασάκια εκεί που πήγαιναν, στις ταβερνούλες που τους άρεζε; Και τα λένε και οι ιερείς ακόμη. Πού το βρήκαν αυτό γραμμένο; Και λέμε ανοησίες στον χώρο της πίστεως μας, πολλές.

Ευτυχώς, που αυτοί 318 Θεοφόροι Πατέρες φρενάρισαν, τουλάχιστον, τη μεγάλη ανοησία, μεγάλη ανοησία και εγωισμό του μονοφυσιτισμού. Ο Χριστός, λένε, ένας καλός άνθρωπος, δεν είναι τίποτα περισσότερο. Καλός άνθρωπος; Και το Ιερά Ευαγγέλιο που σήμερα διαβάσαμε (Ιω.7,1-13) , πού πάει; Τι διαβάζουν οι μονοφυσίτες και όλοι οι αιρετικοί, όλοι οι αιρετικοί, οι κοσμικοί, οι ανόητοι, οι άπιστοι, όλοι, όλοι, όλοι. Τι διαβάζουν τελικά;

Σήμερα ήρθαμε, και όπως κάθε φορά ερχόμαστε στη Θεία Λειτουργία, και λέει ο ιερεύς κάτι συγκλονιστικό: «Πρόσχωμεν, την Αγίαν Αναφοράν προσφέρειν εν ειρήνη». Ποια είναι αυτή η Αγία Αναφορά; Προσφέρομεν! Προσέξτε, αυτά τα Τίμια Δώρα που φέρατε, είναι τα ονόματά σας, οι ψυχές σας, η παρουσία σας. Όλα αυτά τα παίρνει ο ιερεύς και τα αναφέρει, τα ανεβάζει, τα προσφέρει στον Κύριο, μαζί με τους Αγίους της ημέρας αυτής, μέχρι να φτάσουμε την ώρα του Καθαγιασμού. Τα αναφέρουμε, τα προσφέρουμε. Αλλά προσέξτε, προσφέρουμε τους πάντες και τα πάντα, εκεί όμως φτάνουν μόνο τα καθαρά. Όποιοι έχουν βρωμιές, αγκαθάκια, αμαρτίες που δεν εξομολογούνται, δεν αποφάσισαν να εξομολογηθούν, στην πορεία οι άγγελοι τους πετάνε απ’ έξω, γίνεται διαλογή.

Και εκεί φτάνουν μόνο τα καθαρά, όχι οι αναμάρτητοι, αυτοί οι οποίοι στη ζωή τους μετανοούν. Εξομολογούμαι σημαίνει ότι ήδη μελετάω τη ζωή μου και κάποια στιγμή πάω και λέω: «Επιτέλους αυτά να τα βγάλω, να τα πω στον πνευματικό, σε κανέναν άλλον». Για να μου βάλει το επιτραχήλι και να διαβάσει τη συγχωρητική ευχή.

Και να σας πω και κάτι; Είπα ότι 318 Θεοφόροι Πατέρες είπαν ό,τι είπαν. Αυτοί γιατί, γιατί κατάλαβαν κάποια πραγματάκια; Γιατί βγήκαν και κήρυξαν, επειδή είναι παπάδες; Εγώ γιατί βγαίνω τώρα εγώ εδώ, επειδή είμαι υποχρεωμένος ως ιερεύς να κηρύξω; Ξέρετε ότι όλοι σας, όλοι μας είμαστε υποχρεωμένοι να μεταφέρουμε την αλήθεια του Λόγου του Θεού;

Δε βαπτιστήκαμε; Όταν βαπτιστήκαμε δεν πήραμε λαμπάδα; Αυτή η λαμπάδα τι σημαίνει; Φως Χριστού! Αυτό το Φως του Χριστού που πήρα, τι κάνω, το πετάω, το κρύβω; Το βάζω στο ντουλάπι και μετά γίνομαι, τι γίνομαι; Δεν μεταφέρω το Φως της Ζωής και της Αναστάσεως στους ανθρώπους μου, στην οικογένειά μου, σε εκείνους που μπορώ να μεταφέρω, στα παιδιά μου; Δε μεταφέρω αυτό το Φως! Τι μεταφέρω στα παιδιά; Τι μεταφέρω μες στα παιδιά μας, σκοτάδια;

Και ξέρετε, λέει κανείς: «Κι αν κάνω κανένα λάθος;» Γιατί οι Άγιοι δεν κάναν λάθος; Ξεχνάμε αυτόν τον λόγο που είπε, στην Ανάληψη, ο Κύριος στους μαθητές: «Πορευθέντες, λέει, μαθητεύσατε πάντα τα έθνη» (Ματθ.28,19). Πολύ ωραία! Κι αυτοί έφυγαν και κήρυξαν. Παντού κήρυξαν. Κι εμείς, μετά τη βάπτιση, φεύγουμε για να κηρύξουμε. Πώς;

Πρώτον: «Του Θεού συνεργούντος, Του Λόγου βεβαιούντος, δια των επακολουθούντων Αυτού σημείων» (Μρκ.16,20). Το λέει η Αγία Γραφή. Δε λέω ποτέ δικά μου.

Τι σημαίνει «του Θεού συνεργούντος»; Συμφωνεί και ο Θεός με αυτό που κάνω, συμφωνεί. Με βάπτισε. Δε συμφωνούσε που με βάπτισε; Με πάντρεψε. Δε συμφωνούσε; Ήρθα στην Θεία Λειτουργία. Δε συμφωνούσε; Συμφωνούσε. Οπωσδήποτε συμφωνούσε!

Αλλά για δείτε, και «του λόγου βεβαιούντος». Τι σημαίνει αυτό; Ότι: «Άνθρωπέ μου, ναι πήγαινε σε εξαποστέλλω, ως φως, ως λαμπάδα. Σα μάνα, σαν πατέρας. Αλλά αυτά που θα πεις, πρέπει και Εγώ να τα επιβεβαιώνω. Δεν μπορείς να λες ότι θέλεις. Δεν μπορείς να λες ανοησίες, ότι κυκλοφορούν οι ψυχές εδώ και εκεί. Δεν μπορείς να λες ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ένας καλός άνθρωπος. Συμφωνώ Εγώ; Εγώ δε συμφωνώ. Άρα τι λες; Θα σε κρίνω. Και θα σου πω: Έλα εδώ, άνθρωπέ μου, τα είπα εγώ αυτά; Γιατί τα έλεγες;»

Και κάποιος άνθρωπος θα εξομολογηθεί, τότε την ημέρα της κρίσεως, και θα πει: «Έτσι μου είπε ο παπάς, ότι οι ψυχές περπατάν». Παράδειγμα τώρα. Ή ετούτο ή εκείνο, ότι δεν πειράζουν οι προγαμιαίες σχέσεις. Και θα πει ο Ιερεύς:

– Έλα εδώ, παπά. Γιατί τα ‘λεγες αυτά; Σου τα είπα εγώ;

– Όχι.

– Τότε γιατί τα έλεγες; Εσύ, άνθρωπέ μου, γιατί τα άκουγες;

Όλα αυτά που κυκλοφορούν στο εμπόριο του διαδικτύου, εμπόριο είναι. Δεν είναι πνευματικά πράγματα. Εμπόριο του διαδικτύου είναι ότι δεν είναι υπογεγραμμένο ως Λόγος Θεού. Εμπόριο είναι, για να κάνουμε τον σπουδαίο, να τραβήξουμε ανθρώπους. Δελεάσματα είναι. Ότι δεν είναι υπογεγραμμένο με σαφήνεια, σαφήνεια, μέσα στην Αγία Γραφή. Όχι «αυτό υπονοεί». Δεν είμαστε αρμόδια εμείς να μεταφράζουμε. Αρμόδια είναι η Αγία Γραφή να μεταφράζει την Αγία Γραφή και οι πατέρες.

Άρα, λοιπόν, τι λέει; «Και του Λόγου συνεργούντος». Κάθε φορά να λέμε: «Ο Θεός συμφωνεί μ’ αυτό που κάνω στα παιδιά μου; Συμφωνεί ο Λόγος του Θεού με τα παιδαγωγικά συστήματα, που κυκλοφορούν σήμερα;»

«Μην πειράζεις το παιδί, άστο, θα μεγαλώσει και θα μάθει». Χμ! Μέχρι τότε, μαθαίνει από τον διάβολο ό,τι στραβό θα μάθει, και μετά όταν μεγαλώσει ας ξεμάθει για να μάθει. Αυτό ξέρει και κάνει ο κόσμος, η ψυχολογία, η όλη, οι άλλοι, ειδικοί, χωρίς Αγία Γραφή.

Αλλά και τι λέει, πάλι, για να είμαι σίγουρος ότι αυτό που γίνεται είναι όντως θέλημα Θεού και Λόγος Θεού. Τι λέει: «Δια των επακολουθούντων σημείων». Εδώ είναι το κλειδί. Ποια είναι τα επακολουθούντα σημεία; Δεν είναι το θαύμα, όλοι δεν κάνουμε θαύματα, αλλά είπα και την άλλη φορά, θαύμα είναι να αλλάξεις την ψυχή ενός ανθρώπου. Να τον φωτίσεις, να οδηγηθεί στη μετάνοια. Να μπει ο λόγος μέσα στην καρδιά και να κάψει την καρδιά. Και να πει: «Θεέ μου, πού ήμουνα τόσα χρόνια, τι έκανα τόσο καιρό, να αλλάξω! Να αλλάξω».

Σε αυτή την κυρία που βρήκα στον δρόμο, λέω:

– Γιατί τα λες αυτά;

– Έτσι μας τα είπαν παπάδες και παππούδες.

– Λοιπόν, εγώ τώρα σου λέω αυτό, θα το κάνεις;

Με κοιτούσε.

– Εγώ σου λέω αυτό, θα το κάνεις;

– Θα το κάνω, μου λέει.

Και να σας πω κάτι, γιατί όλα αυτά τα στραβά δε φεύγουν απ’ τη ζωή μας; Ξέρετε γιατί δε φεύγουν; Κάψατε καμιά φορά φαγητό στον φούρνο σας; Εγώ έκαψα κάποια παξιμάδια και βρώμισε το σπίτι όλο και δεν μπορώ να το ξεβρωμίσω. Βάζω θυμίαμα, βάζω τα αρώματα, βάζω τ’ ένα, βάζω τ’ άλλο, δεν ξεβρωμάει με τίποτα. Γιατί; Γιατί η βρωμιά και η αμαρτία κολλάνε εύκολα. Δύσκολα όμως φεύγουν. Μην αφήνουμε την αμαρτία να κολλήσει στην ψυχή μας. Μην αφήσουμε τη στραβή σκέψη να μπει στο μυαλό μας.

Μην αφήσουμε τον διάβολο να μπαίνει εδώ μέσα στην ψυχή μας και να κάνει πανηγύρι. Γιατί εύκολα δε φεύγει. Ό,τι μπει μέσα στραβό στην ψυχή μας, εύκολα δε φεύγει.

Γι’ αυτό, αγαπητοί μου, ας έχουμε πρότυπο τους Αγίους Πατέρες και τον Λόγο της Αναλήψεως, ώστε να λέμε: «Του Λόγου βεβαιούντος δια των επακολουθούντων σημείων». Αλλάξαμε την ψυχή κανενός ανθρώπου; Αλλάξαμε την καρδιά κανενός ανθρώπου; Με τρόπο, όχι με πίεση, όχι με ανάγκη, όχι αναγκαστώς, εκουσίως! Να τον ενθουσιάσουμε ώστε μόνος του να πει: «Ναι, ναι, νιώθω βρώμικος, σαν το γουρούνι, βρώμικος νιώθω .Θα πάω να ξεπλυθώ, να πλυθώ και να ξεπλυθώ στο Μυστήριο της Εξομολογήσεως». Αλλά μην επαληθευτεί η παροιμία: Τον βρωμιάρη, όσο και αν τον πλύνεις, το σαπούνι σου χαλάς. Δε θα πω τον αράπη, τον βρωμιάρη θα πω. Όσο και αν τον πλύνεις, βρωμιάρης είναι. Το γουρούνι, όσο και αν το πλύνεις, μέσα στη λάσπη θα ξαναπάει. Όχι σε εμάς έτσι.

Εμείς είμαστε εικόνες Θεού, ποίμνιο, πρόβατα του Χριστού και να είμαστε με ένα μαλλί πεντακάθαρο, πεντάλευκο, για την Βασιλεία του Θεού.

• Απομαγνητοφώνηση: Θεόδωρος Σύρ. & Χρυσούλα Χαρ.
• Περίληψη, νοηματική προσαρμογή και προσθήκη παραπομπών από τον ομιλούντα.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Η ομιλία τονίζει ότι η πίστη δεν πρέπει να στηρίζεται σε λαϊκές δοξασίες και ανεξέλεγκτες παραδόσεις, αλλά στον καθαρό λόγο του Θεού και στην πατερική ερμηνεία. Με αφορμή τους 318 Θεοφόρους Πατέρες της Α΄ Οικουμενικής Συνόδου, καταδικάζεται η πλάνη ότι ο Χριστός είναι απλώς ένας καλός άνθρωπος και υπογραμμίζεται η αλήθεια της θεότητάς Του. Παράλληλα εξηγείται η σημασία της Θείας Λειτουργίας και της «Αγίας Αναφοράς», όπου προσφέρονται στον Θεό οι άνθρωποι, οι ψυχές και η ζωή τους, όχι όμως με αμετανοησία, αλλά με καθαρή διάθεση και εξομολόγηση.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο χρέος κάθε βαπτισμένου χριστιανού να μεταφέρει το φως του Χριστού, όχι λέγοντας ό,τι ακούει ή ό,τι κυκλοφορεί, αλλά όσα βεβαιώνει ο Λόγος του Θεού. Το αληθινό κήρυγμα φαίνεται από τα «επακολουθούντα σημεία», δηλαδή από την αλλαγή της καρδιάς, τη μετάνοια και την επιστροφή του ανθρώπου στον Θεό. Η ομιλία καταλήγει με την προτροπή να μη δεχόμαστε μέσα μας την αμαρτία και τη στραβή σκέψη, γιατί ριζώνουν δύσκολα και φεύγουν ακόμη δυσκολότερα, αλλά να μένουμε καθαροί ως εικόνες Θεού και πρόβατα του Χριστού, πορευόμενοι προς τη Βασιλεία Του.