ΚΥΡΙΑΚΗ
“Ζ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ”

Θέμα Λειτουργικού Κηρύγματος: “Σχέση ορθής και σωστής λογικής”

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ “Ζ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ”
Ματθ. θ΄27- 35

ΚΕΙΜΕΝΟ

27 Καὶ παράγοντι ἐκεῖθεν τῷ Ἰησοῦ ἠκολούθησαν αὐτῷ δύο τυφλοὶ κράζοντες καὶ λέγοντες· ἐλέησον ἡμᾶς, υἱὲ Δαυΐδ. 28 ἐλθόντι δὲ εἰς τὴν οἰκίαν προσῆλθον αὐτῷ οἱ τυφλοί, καὶ λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· πιστεύετε ὅτι δύναμαι τοῦτο ποιῆσαι; λέγουσιν αὐτῷ· ναί, Κύριε. 29 τότε ἥψατο τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν λέγων· κατὰ τὴν πίστιν ὑμῶν γενηθήτω ὑμῖν. 30 καὶ ἀνεῴχθησαν αὐτῶν οἱ ὀφθαλμοί. καὶ ἐνεβριμήσατο αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς λέγων· ὁρᾶτε μηδεὶς γινωσκέτω. 31 οἱ δὲ ἐξελθόντες διεφήμισαν αὐτὸν ἐν ὅλῃ τῇ γῇ ἐκείνῃ. 32 Αὐτῶν δὲ ἐξερχομένων ἰδοὺ προσήνεγκαν αὐτῷ ἄνθρωπον κωφὸν δαιμονιζόμενον· 33 καὶ ἐκβληθέντος τοῦ δαιμονίου ἐλάλησεν ὁ κωφός, καὶ ἐθαύμασαν οἱ ὄχλοι λέγοντες ὅτι οὐδέποτε ἐφάνη οὕτως ἐν τῷ Ἰσραήλ. 34 οἱ δὲ Φαρισαῖοι ἔλεγον· ἐν τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια. 35 Καὶ περιῆγεν ὁ Ἰησοῦς τὰς πόλεις πάσας καὶ τὰς κώμας διδάσκων ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν καὶ κηρύσσων τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας καὶ θεραπεύων πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν ἐν τῷ λαῷ.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

27Kαι καθώς ο Iησούς προχώρησε πιο πέρα, τον ακολούθησαν δυο τυφλοί φωνάζοντας: «Ελέησέ μας, Γιε του Δαβίδ». 28Kι όταν έφτασε στο σπίτι, τον πλησίασαν οι τυφλοί. Tους λέει τότε ο Iησούς: «Πιστεύετε ότι μπορώ να το κάνω αυτό;» Tου λένε: «Nαι, Kύριε». 29Tότε άγγιξε τα μάτια τους λέγοντας: «Aς γίνει σε σας σύμφωνα με την πίστη σας». 30Kι ανοίχτηκαν τα μάτια τους! Mα ο Iησούς τους πρόσταξε έντονα λέγοντάς τους: «Προσέξτε μην το μάθει κανένας». 31Eκείνοι, όμως, βγήκαν και τον διαφήμισαν σ’ όλη εκείνη την περιοχή.    32Kαι την ώρα που έβγαιναν αυτοί έξω, του έφεραν έναν δαιμονισμένο κωφάλαλο. 33Kαι μόλις ο Iησούς έβγαλε το δαιμόνιο, ο κωφάλαλος μίλησε κι όλοι θαύμασαν λέγοντας πως κάτι τέτοιο δε φάνηκε ποτέ άλλοτε στο Iσραήλ. 34Mα οι Φαρισαίοι έλεγαν: «Mέσω του αρχηγού των δαιμονίων βγάζει τα δαιμόνια».    35Έτσι, λοιπόν, περιόδευε ο Iησούς σ’ όλες τις πόλεις και τα χωριά, διδάσκοντας στις συναγωγές τους και κηρύττοντας το καλό άγγελμα της βασιλείας και θεραπεύοντας κάθε αρρώστια και κάθε πάθηση ανάμεσα στο λαό.

 

Κυριακή, 27 Ιουλίου 2025

ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ, Ματθ. θ΄27 – 35

Σχέση ορθής και σωστής λογικής.

Σήμερα ο Κύριος, με τα περιστατικά που συνέβησαν, θέλει να προκαλεί και προκαλεί τη λογική μας. Tην προκαλεί πολύ έντονα.

Δυο τυφλοί Τον πλησιάζουν και Του λένε: «Κύριε, Υιέ Δαυίδ, κάνε μας καλά». Προσέξτε, Τον πλησιάζουν, φωνάζουν. Δε δίνει σημασία. “Γιατί, Κύριε;” Δε δίνει καμία σημασία. Πήγε στο σπίτι, εκεί που θα έμενε και έτρεχαν κι αυτοί οι καημένοι, τυφλοί όντες, -βάλτε έναν τυφλό να περπατάει στον δρόμο κι εκείνον τον δρόμο με τα χώματα, με τις πέτρες- και να πάνε να τον βρουν εκεί που πήγε στο σπίτι και βολεύτηκε και κάθισε. Πήγαν, όμως, εκεί. “Τι θέλετε;”, λέει. “Να μας κάνεις καλά”. Και θέτει άλλο πρόβλημα στη λογική: “Κατά την πίστη σας, ας γίνει”. “Τι θα πει κατά την πίστη μας; Εσύ δεν θα μας κάνεις καλά; Τι περιμένεις; Αφού ήρθαμε εδώ, δε δείχνουμε ότι πιστεύουμε;”

Το άλλο παράλογο, τους έκανε καλά. Και προσέξτε, λέει: “Τώρα που θα βγείτε έξω, δε θα πάτε να πείτε σε κανέναν τίποτα”. “Τι να πω; Αφού, ο ίδιος, εγώ είμαι μια φωνή που φωνάζει ότι μέχρι τώρα δεν έβλεπα, αλλά τώρα βλέπω”. Τι θα πει, μην πας να πεις σε κανέναν τίποτα; Και αυτοί βγήκαν έξω και το διαφήμισαν, λέει, το θέμα, σε όλον τον τόπο. Παράλογο.

Έρχεται μετά κάποιος άλλος δαιμονισμένος, κωφός, όχι μουγγός, κωφός, επειδή δεν άκουγε δεν μπορούσε και να μιλήσει. Δεν συλλάμβανε γράμματα, λέξεις, συλλαβές και δεν μπορούσε να μιλήσει. Και τον κάνει και αυτόν καλά. Και όλοι θαύμαζαν. Θαύμαζαν! Επόμενο είναι να θαυμάζεις.

Οι γραμματείς και οι φαρισαίοι λένε: “Α, όχι, αυτά που κάνει αυτός δεν είναι σωστά. Δε βλέπετε πόσο παράλογος είναι; Τι παράλογα πράγματα κάνει. Πώς κινείται”. “Εν τω άρχοντι των δαιμονίων”. Κάποιο δαιμόνιο έχει και με την βοήθεια του άρχοντα των δαιμονίων κάνει αυτά που κάνει.

Αγαπητοί μου, μήπως η ζωή του Ιησού Χριστού δεν ήταν μία πρόκληση στη λογική των ανθρώπων; Γενικά μία πρόκληση.

Ένας Θεός γίνεται άνθρωπος, και ζει και συμπεριφέρεται ανάμεσά μας. Ο Θεός; Αυτός που δημιούργησε τον κόσμο; Πήγε στο σπίτι και πήγε η πόρνη και άλειψε τα πόδια του με μύρο και λένε οι μαθητές: “Ε, το παρακάνει τώρα, δεν μπορούσε αυτό το μύρο να πουληθεί και να το μοιράσουμε στους φτωχούς;” (Μαρκ.14,5)

Άλλη πρόκληση της λογικής. Πάει στο σπίτι της Μάρθας και του Λαζάρου καθυστερημένα και του λέει η Μάρθα: “Τώρα έρχεσαι; Αν ήσουν πιο μπροστά εδώ δε θα είχε πεθάνει ο αδελφός μας” (Ιω.21,21).

Άλλη πρόκληση της λογικής. Στο σταυρό επάνω ήτανε και προκαλούσε πάλι και λέγανε: “Αν είναι Υιός του Θεού ας κατέβει από το σταυρό” (Μαρκ15,31).

Πρόκληση, της λογικής. Προκαλούσε.

Αλλά υπάρχουν και άλλες αφορμές, που προκαλεί την λογική μας, με αρνητικά, άλλα επιχειρήματα.

Να σας πω κάποια; Λέει επί παραδείγματι: “Όποιος σε δείρει από το ένα μάγουλο -σου ρίξει ένα σκαμπίλι- γυρνά να σου δίνει και απ’ το άλλο” (Ματθ.5,39). Τι λες; Εγώ δε θα το ‘κανα. Να με δείρει από εδώ και να γυρίσω να με δείρει κι από εκεί; Να με πουν κορόιδο;

Πρόκληση της λογικής.

“Όποιος θέλει να είναι πρώτος να είναι τελευταίος” (Μαρκ.9,35). Τελευταίος, γιατί;

“Ο ίδιος, λέει, προκάλεσε με το να γίνει άνθρωπος”, λέει ο Απόστολος Παύλος, στους Εβραίους (Εβρ.12,2). Άφησε την δόξα και ήρθε εδώ και έγινε όμοιος με εμάς. Ακόμη, λέει, όποιος υψώσει τον εαυτό του θα τον ταπεινώσει. Γιατί Κύριε; Αφού πέτυχα κάτι, γιατί να με ταπεινώσεις; “Αλλά αυτός που ταπεινώνεται, λέει, θα υψωθεί”.

Τι είναι η λογική του ανθρώπου; Είναι η δύναμις εκείνη, που εκφράζεται έχοντας σαν εργαλεία τη βούληση, την νόηση και το συναίσθημα. Αυτά τα τρία, ανάλογα πώς τα καλλιεργούμε, εκφράζουν τη λογική μας. Δε σημαίνει ότι: αυτός δεν έχει λογική, αυτός έχει λογική.

Να σας πω ένα παράδειγμα. Οδηγούμε αυτοκίνητο. Πολύ ωραία. Άμα πάμε στην Αγγλία, η λογική εκεί θα μας πει: “Να οδηγείς αριστερά”. Άμα οδηγείς δεξιά σου λέει: “Τι κάνεις; Ανόητος είσαι;” Άμα έρθει ο Άγγλος στην Ελλάδα, θα οδηγεί δεξιά. Άρα λοιπόν από πού επηρεάζεται η λογική; Από τα γεγονότα και τα πράγματα, τα οποία εμείς οι άνθρωποι δημιουργούμε. Ανάλογα. Τι δημιουργούμε; Τι νόμους εφαρμόζουμε; Πώς πειθαρχούμε; Πού πειθαρχούμε; Γιατί πειθαρχούμε; Λέει η τράπεζα: “Μου χρωστάς; θα σου πάρω το σπίτι”. Αυτό λέει η λογική. “Αφού χρωστάς, θα σου πάρω το σπίτι”.

Υπάρχει και μια άλλη λογική και λέει: “Ναι αλλά, πού θα μείνει αυτός ο άνθρωπος; Δεν έχει που να μείνει”. Έτυχαν οι καταστάσεις έτσι. Δε με νοιάζει. Ο νόμος, λέει, έτσι.

Βλέπετε λοιπόν πόσα γεγονότα στη ζωή μας, αλλού είναι έτσι, αλλού είναι αλλιώς. Σήμερα με βολεύει έτσι, αύριο με βολεύει αλλιώς. Οι γραμματείς και οι φαρισαίοι τι λέγανε; ” ἐν τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων βγάζει τα δαιμόνια” (Ματθ.9,34) . Γιατί; Γιατί οι μέσα δυνάμεις, βούληση, νόηση, συναίσθημα, δούλευαν με πάθη. Όταν δουλεύω με τα πάθη μου, τότε αυτό που βγαίνει προς τα έξω δεν είναι σωστό.

Προσέξτε. Δεν είναι σωστό. Φαίνεται ότι είναι ορθό, ότι έτσι πρέπον είναι. Δεν είναι σωστό. Τι είπα; Δεν είναι σωστό. Άρα, λοιπόν, υπάρχουν δύο, δύο, μορφές λογικής. Η μία λογική είναι ορθή. Ορθή. Με βοηθάει, σ’ αυτόν τον κόσμο, να ζήσω ορθά. Όρθιος, να μην πέσω. Να μην παγιδευτώ. Να μην με εκμεταλλευτούν. Και αυτή η λογική λέγεται “ανθρώπινη φυσική λογική”, που δουλεύει σύμφωνα με το τι μας έχει καταθέσει ο Θεός και ανάλογα πώς διαχειριζόμαστε αυτές τις τρεις δυνάμεις της ψυχής μας. Πώς τα διαχειριζόμαστε;

Θα καθίσουν στο τραπέζι, λέει, ο παππούς, ο γιος και ο εγγονός. Και θα συζητούν. Άλλη η λογική του εγγονού. Άλλη η λογική του παππού. Άλλη η λογική του άντρα, του μεσήλικα. Όλοι σωστά λένε. Το ορθό λένε. Αλλά τι γίνεται; Γιατί υπάρχει αντίθεσις μεταξύ τους; Γιατί το ένα είναι έτσι και το άλλο αλλιώς; Αγαπητοί μου, αυτή λέγεται ορθή λογική. Με βοηθάει σε αυτόν τον κόσμο να ζήσω όμορφα και καλά.

Η άλλη λογική που λέει: “Γύρνα και το άλλο μάγουλο να σε χτυπήσουν”. “Όποιος θέλει να είναι πρώτος, να είναι τελευταίος”. Αυτό που λέμε: “Ε, τον καημένο, τώρα θα του πάρεις το σπίτι; Άφησε τον. Κάνε μια χάρη”.

Αυτή η λογική ξέρετε πώς λέγεται; Σωστή λογική. Η ορθή λογική με βοηθάει σε αυτή τη ζωή να ζήσω όμορφα και καλά. Η σωστή λογική -εδώ είναι η διαφορά, προσέξτε το. Τι θα πει σωστός; Η λέξη σωστός βγαίνει από το “είμαι σώος”. Σώος. Σωτήρας. Σωστός. Σώζομαι. Τι σημαίνει αυτό; Ότι είμαι ολόκληρος. Ακέραιος. Δε μου λείπει τίποτα.

Άρα, λοιπόν, ας δουλέψουμε με τη σωστή λογική. Που σημαίνει: είναι η λογική που με σώζει. Με βάζει στον παράδεισο. Τι λογική είχε ο Άγιος Παντελεήμων; Του πήραν το κεφάλι, ήταν ένας σπουδαίος γιατρός. Έχασε τη ζωή του. Τι λογική είχε; Σωστή λογική. Σώθηκε. Κέρδισε τον Παράδεισο.

Εάν δουλεύουμε με την ορθή λογική, είμαστε ορθολογιστές, είμαστε πανεπιστήμιο, είμαστε ειδικοί, είμαστε εκείνοι που ξέρουμε πολλά. Είμαστε εκείνοι που κατευθύνουμε τον κόσμο. Είμαστε εκείνοι που κάνουμε το α και το β, και λέμε: “Και τι πειράζει;” Κι αυτό έτσι κι το άλλο αλλιώς. Οι νόμοι κάθε 6 μήνες αλλάζουν. Άρα, η λογική η ορθή είναι να πας σύμφωνα με αυτά που αποφασίζουν, αυτοί που αποφασίζουν. Και δεν είναι αντικειμενική αυτή η λογική. Άλλη λογική εδώ άλλη στην Αγγλία, άλλη στην Ινδία, άλλη εκεί, άλλη εκεί. Άρα, λοιπόν, αγαπητοί μου μη μας ξεγελάει ο διάβολος, με το να μας φέρνει τα γεγονότα και να μας λέει: “Κοίταξε, αυτό δεν είναι καλό που γίνεται επίθεση, κάνε επίθεση, διαμαρτυρήσου” Μου έστειλε ο επίσκοπος μια φωτογραφία, στο γήπεδο λέει, ένα γήπεδο, ανοίξανε σημαίες υπέρ των Παλαιστινίων. Ορθή λογική. Να το στηρίξουμε. Και από δίπλα μια άλλη φωτογραφία ο ηγέτης των Παλαιστινίων μαζί με τον Ερντογάν: “Συγχαρητήρια, του λέει, που κατάφερες και έκανες την Αγία Σοφία μουσείο”. Λογική και ο ένας λογική και ο άλλος.

Αγαπητοί μου, και του ενός η λογική και του αλλουνού η λογική, στον τάφο θα τελειώσουν. Είδατε κανέναν πεθαμένο να λέει: “Γιατί με έθαψες έτσι και δεν με έθαψες αλλιώς; Εγώ ήθελα να πάω στο χωριό και με έφερες εδώ.   Δεν είναι ωραία εδώ. Βλέπω τα ραδίκια από κάτω, ήθελα να τα βλέπω πάνω, και ούτω καθ΄ εξής”. Όχι. Καμία λογική. Τελείωσαν οι λογικές. Και δεν πήραμε τίποτα μαζί μας, παρά μόνο αυτόν τον τρόπο με τον οποίο διαχειριστήκαμε τα εργαλεία που μας έδωσε ο Θεός. Τη βούληση, τη νόηση και το συναίσθημα σε σχέση με το σώζομαι.

Ο Απόστολος Παύλος είπε: “Πάντα μη ἔξεστιν” (Α Κορ.6,12). Όλα μπορώ να τα κάνω. Όλα μπορώ να τα κάνω. Με συμφέρει; Με συμφέρει; Έχει ζέστη, γιατί να μην βγάλω τα ράσα μου να βγω έξω με το φανελάκι μου να κυκλοφορήσω, έχει ζέστη. Μπορώ να το κάνω. Με εμποδίζει τίποτα; Με συμφέρει; Με συμφέρει; Δε με συμφέρει. Δεν το κάνω. Υπομένω λοιπόν. «Ὑπομένων ὑπέμεινα τὸν Κύριον, καὶ προσέσχε μοι» (Ψαλμ.ΛΘ΄(Μ), 2). Υπομένω τον Κύριο και με προσέχει και με βοηθάει για να πορευθώ στον Παράδεισο.

Διόρθωση κειμένου: Θεόδωρος και Χρυσούλα Σ.

Διόρθωση και μορφοποίηση υποτίτλων και εισαγωγή παραπομπών ο ομιλών.

Διόρθωση και μορφοποίηση υποτίτλων και εισαγωγή παραπομπών ο ομιλών.