ΚΥΡΙΑΚΗ ΑΓ.630 ΠΑΤΕΡΩΝ (Δ’ΟΙΚ.ΣΥΝΟΔΟΥ) – ΣΥΝΑΞΗ ΑΡΧ.ΓΑΒΡΙΗΛ & ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΤΥΡΟΣ ΓΟΛΙΝΔΟΥΧ ΤΗΣ ΕΝ ΠΕΡΣΙΔΟΣ

Ζωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ

 (Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση).

με θέμα λειτουργικού κηρύγματος:

«Ασφάλεια ζωής»

Διαβάστε την ακολουθία της Κυριακής ΑΓ.630.ΠΑΤΕΡΩΝ  ΕΔΩ

ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑ ΜΑΡΤΥΡΟΣ ΓΟΛΙΝΔΟΥΧ ΤΗΣ ΕΚ ΠΕΡΣΙΔΟΣ ΤΗΣ ΜΕΤΟΝΟΜΑΣΘΕΙΣΗΣ ΜΑΡΙΑΣ

Αὐτή ἦταν ἀπό τήν Περσία, ἔχοντας ἄνδρα ἀρχιμάγο, στά χρόνια τοῦ Χορσόη τοῦ βασιλιᾶ τῶν Περσῶν, τοῦ δέ Μαυρικίου βασιλιᾶ τῶν Ρωμαίων κατά τό ἔτος 584. Αὐτή λοιπόν, ἀφοῦ ἔπεσε σέ ἔκστασι, βλέπει Ἄγγελο Θεοῦ, ὁ ὁποῖος τῆς ἔδειξε ἕναν τόπο σκοτεινό καί γεμᾶτο ἀπό φωτιά, μέσα στόν ὁποῖο εἶδε τούς προγόνους της, οἱ ὁποῖοι λάτρευαν τά εἴδωλα. Ἔδειξε ἀκόμη σ΄ αὐτήν καί ἄλλον τόπο φωτεινό, μέσα στόν ὁποῖο εὐφραίνονταν  καί χόρευαν ἐκεῖνοι, πού λάτρευαν τόν Χριστό. Θέλοντας λοιπόν καί αὐτή νά μπῆ μέσα στόν φωτεινό τόπο ἐκεῖνο, ἐμποδιζόταν ἀπό τόν φαινόμενο Ἄγγελο, ὁ ὁποῖος τῆς ἔλεγε, ὅτι στόν τόπο ἐκεῖνο, δέν μποροῦν νά μποῦν οἱ ἄπιστοι. Ἀμέσως λοιπόν μετά τήν ὀπτασία ἐκείνη, ἀφοῦ συνῆλθε ἡ μακάρια, πίστεψε στόν Χριστό καί βαπτίσθηκε, ἀφοῦ ὠνομάσθηκε Μαρία. Γιά τήν αἰτία λοιπόν αὐτή, ἀφοῦ καταδικἀσθηκε τόσο ἀπό τόν ἄνδρα της, ὅσο καί ἀπό τόν βασιλιά τῶν Περσῶν, ἐξωρίσθηκε στό κάστρο, τό λεγόμενο τῆς Λήθης, δηλαδή τῆς ἀλησμονησίας, καί ἐκεῖ πέρασε ἡ ἀοίδιμη δεκαοκτώ χρόνια.
Καί ἐπειδή δέν πείσθηκε νά άρνηθῆ τόν Χριστό, ρίχθηκε σέ ἔναν λάκκο, μέσα στόν ὁποῖο ἦταν ἕνας δράκοντας, πού προξενοῦσε μεγάλο φόβο σέ ὅσους τόν πλησίαζαν. Ἐκεῖ λοιπόν ἀφοῦ πέρασε τέσσερις μῆνες, τόσο πολύ ἐξημέρωσε τόν δράκοντα, ὥστε ἐκεῖνος ἀκουμποῦσε ἐπάνω στήν Ἁγία καί ἀναπαυόταν. Στό διάστημα ὅμως ἐκεῖνο, δέν ἔδωσαν στήν Ἁγία νά φάη. Ἔτσι ἔλαβε χάρι ἀπό τόν Θεό, νά μήν ἐνοχλῆται πλέον ἀπό πεῖνα, οὔτε νά χρειάζεται ἀνθρώπινη τροφή. Στήν συνέχεια ἔβγαλαν τήν Μάρτυρα ἀπό τόν λάκκο καί, ἀφοῦ τήν παρουσίασαν στόν υἱό τοῦ Χορσόη, τήν ἔδειραν  καί ἀπό τόν δαρμό σχίσθηκε ὁ μαστός της. Μετά ἀπό αὐτά ἔβαλαν τήν κεφαλή τῆς Ἁγίας μέσα σε ἕνα σάκκο γεμᾶτο ἀπό στάκτη τῆς καμίνου καί ἔτσι ἀσφαλίσθηκε μόνη μέσα σε ἕναν τόπο. Ἐπειδή ὅμως διαφυλἀχθηκε ἀβλαβής ἀπό τήν θεία χάρι, γι’αὐτό τοποθετήθηκε σέ ἕνα πορνοστάσιο, ὅπου προστάχθηκαν μερικοί ἀσελγεῖς, νά ἀτιμάσουν τό σῶμα τῆς Ἁγίας. Ἐκεῖνοι ὅμως μπαίνοντας, δέν τήν εὕρισκαν, διότι κρυβόταν παράξενα ἀπό κάποια  ἀορασία καί δέν τήν ἔβλεπαν. Ἔβαλαν λοιπόν βούλλα στό λαιμό τῆς Ἁγίας και, ἐνῶ πῆγαινε νά ἀποκεφαλισθῆ, λυτρώθηκε ἀόρατα ἀπό θεῖο Ἄγγελο, ὁ ὁποῖος ἔβγαλε ἀπό τόν λαιμό τῆς σῶα τήν βούλλα πού εἶχε, καί παρακίνησε τόν δήμιο νά τήν ἀφήση καί νά μή τήν ἀποκεφαλίση.
Ἐπειδή ὅμως ἡ Ἁγία λυπόταν, ἐπειδή δέν ἔπαθε γιά τόν Χριστό, γιά τόν λόγο αὐτόν τῆς ἐμφανίσθηκε θεῖος Ἄγγελος, κρατῶντας σπαθί στά χέρια του, μέ τό ὁποῖο τήν κτύπησε στόν λαιμό καί φάνηκε, ὅτι τῆς προξένησε κόψιμο, καί ἀπό τό κόψιμο ἐκεῖνο βγῆκε αἶμα, τό ὁποῖο κοκκίνησε τά ροῦχα της. Ἔτσι τά ροῦχα της ἐκεῖνα πολλές θεραπεῖες ἔκαναν. Τότε ἡ Ἁγία πῆγε στά Ἱεροσόλυμα καί, ἀφοῦ προσκύνησε τούς Ἁγίους τόπους, πῆγε σέ κάποια Μοναστήρια, μέσα στἀ ὁποῖα ὑπῆρχε ἡ αἵρεσις τοῦ μονοφυσίτη Σεβήρου. Προσευχήθηκε λοιπόν καί ζήτησε ἀπό τόν Θεό νά τῆς ἀποκαλύψη, ἄν πρέπη νά ἐπικοινωνήση μέ αὐτούς. Τότε βλέπει ἔναν Ἄγγελο, ὁ ὁποῖος κρατοῦσε δύο ποτήρια, ἕνα σκοτεινό καί ἄλλο φωτεινό. Τῆς ἔδειχνε λοιπόν ὁ Ἄγγελος, ὅτι τό μέν φωτεινό ποτήρι, δηλώνει τήν καθολική Ἐκκλησία, τό δέ σκοτεινό, δηλώνει τἠν Συναγωγή τῶν αἱρετικῶν.
Ἐπειδή ὅμως ὁ τότε Πατριάρχης τῶν Ἱερολύμων τήν παρακάλεσε νά πάη στήν Κωνσταντινούπολι, γιά νά εὐχηθῆ τούς εὐσεβεῖς βασιλεῖς, τοῦ ἀποκρίθηκε, ὅτι εἶναι κοντά ἡ πρός τόν Θεό ἐκδημία καί μετάστασί της. Ἔτσι πηγαίνοντας ἀνάμεσα στούς τόπους Νιτζίβι καί Δαρά στόν εὐκτήριο ΝΑό τοῦ Ἁγίου Σεργίου καί ἐκεῖ, εὐχαριστῶντας τόν Θεό, ἀσθένησε λίγο ἔπειτα ἀφοῦ ζήτησε ἀπό τόν Θεό τήν σωτηρία ὅλου τοῦ κόσμου, παρέδωσε τήν ψυχἠ της στά χέρια τοῦ Θεοῦ. Τελεῖται δέ ἡ Σύναξι καί ἑορτή της στόν μαρτυρικό Ναό τοῦ Ἁγίου Τρύφωνα, ὁ ὁποῖος εἶναι κοντά στήν Ἁγία Εἰρήνη τήν παλαιά καί νέα.

Πηγή: Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, Τόμος ΣΤ΄ Ιούλιος-Αύγουστος, Εκδόσεις Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Ιερά Καλύβη ΑΓΙΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ Α, Νεά Σκήτη ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 13 ΙΟΥΛΙΟΥ
Ματθ. ε΄ 14-19

ΚΕΙΜΕΝΟ

14 Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου. οὐ δύναται πόλις κρυβῆναι ἐπάνω ὄρους κειμένη· 15 οὐδὲ καίουσι λύχνον καὶ τιθέασι αὐτὸν ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ’ ἐπὶ τὴν λυχνίαν, καὶ λάμπει πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ. 16 οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσι τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς. 17 Μὴ νομίσητε ὅτι ἦλθον καταλῦσαι τὸν νόμον ἢ τοὺς προφήτας· οὐκ ἦλθον καταλῦσαι, ἀλλὰ πληρῶσαι. 18 ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἕως ἂν παρέλθῃ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, ἰῶτα ἓν ἢ μία κεραία οὐ μὴ παρέλθῃ ἀπὸ τοῦ νόμου ἕως ἂν πάντα γένηται. 19 ὃς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων καὶ διδάξῃ οὕτω τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν· ὃς δ’ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ, οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

14 «Eσείς είστε το φως του κόσμου. Δεν είναι δυνατόν να κρυφτεί μια πόλη που είναι χτισμένη πάνω σε βουνό. 15Oύτε και θέτουν κάτω από το μόδι ένα λυχνάρι, όταν το ανάψουν, αλλά το θέτουν στο λυχνοστάτη και φέγγει σε όλους εκείνους που είναι μέσα στο σπίτι. 16Έτσι να λάμψει το φως σας μπροστά στους ανθρώπους, ώστε να δουν τα καλά σας έργα και να δοξάσουν τον ουράνιο Πατέρα σας».   17 «Mη νομίσετε ότι ήρθα να καταργήσω το νόμο ή τους προφήτες. Δεν ήρθα να καταργήσω αλλά να εκπληρώσω. 18Γιατί, σας βεβαιώνω πως ώσπου να αφανιστούν ο ουρανός και η γη ούτε ένα γιώτα ούτε ένας τόνος δεν πρόκειται να καταργηθεί από το νόμο, μέχρι που να πραγματοποιηθούν όλα. 19Όποιος, λοιπόν, αθετήσει έστω και μια από τις πιο μικρές τούτες εντολές και διδάξει τους άλλους να κάνουν το ίδιο, αυτός θα ονομαστεί πολύ μικρός στη βασιλεία των ουρανών. Όποιος όμως τις εφαρμόσει και τις διδάξει, αυτός θα ονομαστεί μεγάλος στη βασιλεία των ουρανών.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Ὡς θεῖον στεφάνωμα, τὴν ἀρετὴν ἐσχηκῶς, λαμπρῶς ἐστεφάνωσας, τὴν Ἐκκλησίαν Χριστοῦ, ἐν λόγοις καὶ πράξεσι, σὺ γὰρ ὡς ἱεράρχης, καὶ σοφὸς θεηγόρος, θείων ᾀσμάτων λύρα, Πάτερ Στέφανε ὤφθης, διὸ ταὶς σαὶς φαιδρότησιν, ἠμᾶς στεφάνωσαν.