ΚΥΡΙΑΚΗ
“ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ”

Θέμα Λειτουργικού Κηρύγματος: “Η μεγάλη συνάντηση”
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ “ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ”
Μαρκ. ιε΄43 – ιστ΄8
ΚΕΙΜΕΝΟ
43 ἐλθὼν Ἰωσὴφ ὁ ἀπὸ Ἀριμαθαίας, εὐσχήμων βουλευτής, ὃς καὶ αὐτὸς ἦν προσδεχόμενος τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, τολμήσας εἰσῆλθε πρὸς Πιλᾶτον καὶ ᾐτήσατο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ. 44 ὁ δὲ Πιλᾶτος ἐθαύμασεν εἰ ἤδη τέθνηκε, καὶ προσκαλεσάμενος τὸν κεντυρίωνα ἐπηρώτησεν αὐτὸν εἰ πάλαι ἀπέθανε· 45 καὶ γνοὺς ἀπὸ τοῦ κεντυρίωνος ἐδωρήσατο τὸ σῶμα τῷ Ἰωσήφ. 46 καὶ ἀγοράσας σινδόνα καὶ καθελὼν αὐτὸν ἐνείλησε τῇ σινδόνι καὶ κατέθηκεν αὐτὸν ἐν μνημείῳ, ὃ ἦν λελατομημένον ἐκ πέτρας, καὶ προσεκύλισε λίθον ἐπὶ τὴν θύραν τοῦ μνημείου. 47 ἡ δὲ Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ Μαρία Ἰωσῆ ἐθεώρουν ποῦ τίθεται.
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΣΤ
1 ΚΑΙ διαγενομένου τοῦ σαββάτου Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ Μαρία ἡ τοῦ Ἰακώβου καὶ Σαλώμη ἠγόρασαν ἀρώματα ἵνα ἐλθοῦσαι ἀλείψωσιν αὐτόν. 2 καὶ λίαν πρωΐ τῆς μιᾶς σαββάτων ἔρχονται ἐπὶ τὸ μνημεῖον, ἀνατείλαντος τοῦ ἡλίου. 3 καὶ ἔλεγον πρὸς ἑαυτάς· τίς ἀποκυλίσει ἡμῖν τὸν λίθον ἐκ τῆς θύρας τοῦ μνημείου; 4 καὶ ἀναβλέψασαι θεωροῦσιν ὅτι ἀποκεκύλισται ὁ λίθος· ἦν γὰρ μέγας σφόδρα. 5 καὶ εἰσελθοῦσαι εἰς τὸ μνημεῖον εἶδον νεανίσκον καθήμενον ἐν τοῖς δεξιοῖς, περιβεβλημένον στολὴν λευκήν, καὶ ἐξεθαμβήθησαν. 6 ὁ δὲ λέγει αὐταῖς· μὴ ἐκθαμβεῖσθε· Ἰησοῦν ζητεῖτε τὸν Ναζαρηνὸν τὸν ἐσταυρωμένον· ἠγέρθη, οὐκ ἔστιν ὧδε· ἴδε ὁ τόπος ὅπου ἔθηκαν αὐτόν. 7 ἀλλ’ ὑπάγετε εἴπατε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ καὶ τῷ Πέτρῳ ὅτι προάγει ὑμᾶς εἰς τὴν Γαλιλαίαν· ἐκεῖ αὐτὸν ὄψεσθε, καθὼς εἶπεν ὑμῖν.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
43ήρθε ο Iωσήφ, μέλος ευυπόληπτο του συνεδρίου, που καταγόταν από την Aριμαθαία, ο οποίος προσδοκούσε επίσης τη βασιλεία του Θεού, και παίρνοντας το θάρρος παρουσιάστηκε στον Πιλάτο και ζήτησε το σώμα του Iησού. 44Kι ο Πιλάτος απόρησε που είχε κιόλας πεθάνει. Έτσι, φώναξε τον εκατόνταρχο και τον ρώτησε αν είχε πολλή ώρα που πέθανε. 45Kι αφού το διαπίστωσε από τον εκατόνταρχο, χάρισε το σώμα στον Iωσήφ. 46Tότε εκείνος, αφού αγόρασε ένα σεντόνι, κατέβασε τον Iησού, τον τύλιξε στο σεντόνι και τον τοποθέτησε σε μνήμα που ήταν λαξεμένο σε βράχο. Kύλισε έπειτα μια πέτρα στο στόμιο του μνήματος. 47Στο μεταξύ, η Mαρία η Mαγδαληνή και η Mαρία, η μητέρα του Iωσή παρακολουθούσαν σε ποιο μέρος τον τοποθετούσαν.
Κεφάλαιο 16
1Kι αφού είχε περάσει πια το Σάββατο, η Mαρία η Mαγδαληνή, η Mαρία η μητέρα του Iάκωβου και η Σαλώμη αγόρασαν αρώματα για να πάνε και να τον αλείψουν. 2Έτσι, πολύ νωρίς το πρωί της πρώτης ημέρας της εβδομάδας, έρχονται στο μνήμα, την ώρα που είχε ανατείλει ο ήλιος, 3κι έλεγαν μεταξύ τους: “Ποιος θα κυλίσει για μας την πέτρα από το στόμιο του μνήματος;” 4Mα όταν κοίταξαν, βλέπουν ότι η πέτρα είχε κυλιστεί μακριά από τη θέση της! Kαι ήταν η πέτρα αυτή πάρα πολύ μεγάλη. 5Kι όταν μπήκαν στο μνήμα, είδαν έναν νέο που καθόταν στα δεξιά, ντυμένο με λευκή στολή; και καταλήφθηκαν από ένα ανάμεικτο αίσθημα έκπληξης και φόβου. 6Aλλ΄ εκείνος είπε σ΄ αυτές: “Mη φοβάστε. Tον Iησού ζητάτε, τον Nαζωραίο, που έχει σταυρωθεί. Aναστήθηκε! Δεν είναι εδώ! Nα, κοιτάξτε τον τόπο που τον είχαν βάλει! 7Πηγαίνετε, λοιπόν, να πείτε στους μαθητές του και στον Πέτρο ότι ο Iησούς πηγαίνει πριν από σας στη Γαλιλαία. Eκεί θα τον δείτε, όπως σας το είπε”. 8Bγήκαν τότε από το μνήμα κι έφυγαν γρήγορα, ενώ τις είχε κυριεύσει τρόμος και κατάπληξη. Kαι σε κανέναν δεν είπαν τίποτε, γιατί φοβόνταν.
Κυριακή, 4 Μαΐου 2025
ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ, Μαρκ. ιε΄43 – ιστ΄8
Η μεγάλη συνάντηση.
Πήγαν, λέει, να συναντήσουν έναν πεθαμένο και βρήκαν την ζωή. Για σκεφτείτε! Φύγαν, λέει, πολύ πρωί, Κυριακή πρωί, μόλις είχε ανατείλει ο ήλιος, και πήγαν οι μυροφόρες, στον τάφο, να συναντήσουν τον νεκρό και να τον αλείψουν με μύρα. Και δε βρήκαν τον νεκρό, βρήκαν έναν ζώντα άγγελο που τους λέει: «Τι ψάχνετε; Τι θέλετε;» (Ιω.20,15)
«Ιησού τον Εσταυρωμένον», όχι κάποιον, οποιονδήποτε, Αυτόν που σταυρώθηκε.
«Δεν είναι εδώ, λέει. Να, εδώ απάνω τον βάλανε. Δεν είναι εδώ. Ανέστη. Πάτε γρήγορα και πείτε το και στους μαθητές, και ιδιαίτερα στον Πέτρο, που είναι θερμός μαθητής, πείτε το ότι ο Κύριος αναστήθηκε».
Και αυτές έφυγαν σκεπτικές, αλλά δεν είπαν σε κανέναν τίποτα. Φοβόντουσαν. Εκπλαγήκανε! Σου λέει, τι γίνεται τώρα; Πού πήγε όλο αυτό, το οποίον έλεγε ο Κύριος: «Ότι θα σταυρωθώ, σε τρεις μέρες θα αναστηθώ και θα σας συναντήσω στη Γαλιλαία κτλ.» (Ματθ.20,19) Τίποτα. Είχε θολώσει το μυαλό.
Αγαπητοί μου, εμείς στη ζωή, τι ψάχνουμε να βρούμε; Ψάχνουμε να βρούμε την ζωή, θέλουμε να ζήσουμε, σηκωνόμαστε πολύ νωρίς το πρωί, δουλεύουμε, πάμε στις δουλειές μας, κοιτάμε τα χρήματά μας, τα έσοδά μας, όλα αυτά, αλλά θάνατο βρίσκουμε μπροστά. Αυτές πήγαν να βρουν θάνατο και βρήκαν ζωή. Εμείς πάμε να βρούμε ζωή και όλη την ημέρα και σε όλη μας τη ζωή, παλεύουμε για την ζωή και θάνατος μας συναντάει. Παράξενο δεν είναι!
Τι πρέπει να κάνουμε, λέει ο Απόστολος Παύλος. Έι, λέει, έι, ξυπνάτε. «Εξέλθετε εκ μέσου αυτών». Φύγετε. Και αυτές έφυγαν από τους υπολοίπους, έφυγαν, δεν είπαν σε κανέναν τίποτα. «Εξέλθετε εκ μέσου αυτών και ακαθάρτου μη άπτεσθε» (Β Κορ.6, 17). Θέλεις να βρεις την ζωή; Φύγε από κάθε τι που σε βρωμίζει. Μην ακουμπάς. Μην ακουμπάς. Μη συμπεριφέρεσαι. Με οτιδήποτε σε βρωμίζει. Βρωμίζει την ψυχή. Τα σώματά μας τα πλένουμε, τα καθαρίζουμε. Αλλά την ψυχή τι θα γίνει;
Και τότε, λέει ο Απόστολος Παύλος, αναφέρει τον Λόγο του Κυρίου: «Και τότε εισδέξομαι ημάς». Και τότε θα σας δεχθώ. Και θα είστε παιδιά μου και Εγώ θα είμαι πατέρα σας. Παιδιά της ζωής. Παιδιά ενός Πατέρα που προσφέρει τη ζωή. Πώς, ακάθαρτος θα έρθεις; Εγώ θα σου δώσω την ζωή και εσύ θα έρθεις ακάθαρτος; Γιατί; Πού πορεύεσαι; Πώς πορεύεσαι στη ζωή σου; Τι επιλέγεις; Τι είναι εκείνο το οποίον ελκύει τον εαυτό σου; Τι είναι εκείνο το οποίον θαυμάζεις; Τι είναι εκείνο με το οποίον εντυπωσιάζεσαι; Με ποια πράγματα παλεύεις;
Και λέει πάλι ο Λόγος του Θεού, ο Απόστολος Παύλος δηλαδή: Για καθίστε καλά βρε παιδιά, λέει, τα πάντα θέλετε. Τα μάτια να βλέπουν. Τα αυτιά να ακούν. Να γευόμαστε. Να απολαμβάνουμε. Να χορεύουμε. Να γλεντάμε. Να ντυνόμαστε ωραία. Ναι. Όλα καλά.
«Νεκρώστε, λέει, τα μέλη ημών τα επί της γης» (Γαλ.3,5). Νεκρώστε τα. Νεκρώστε τα μάτια. Νεκρώστε τα χέρια. Νεκρώστε τα πόδια. Νεκρώστε την σκέψη. Νεκρώστε κάθε τι που στρέφεται στη γη, που η γη θα σε λιώσει. Αυτή η γη με την οποία ζούμε και απολαμβάνουμε και την θέλουμε, αυτή θα σε λιώσει. Εσύ όμως, λέει, σαν σπόρος σε άλλη γη νεκρώσου. Σε άλλη γη. Ποια;
Λέει ο ίδιος ο Κύριος. «Όπως το στάρι, λέει, αν δεν πέσει στη γη, δε θα βλαστήσει καινούριο. Έτσι και εσύ, πέσε μέσα» (Ιω.12,24). Σε ποια γη όμως; Στην Εκκλησία και τα μυστήρια. Ο σπόρος κάτω στη γη, παίρνει και αντλεί από τη γη το νερό. Τα θρεπτικά στοιχεία, από τη γη αυτή στην οποία ανήκει. Εσύ όμως ανήκεις σε μια άλλη γη που λέγεται εκκλησία. Από αυτή την γη της εκκλησίας πάρε, πάρε το νερό της ζωής.
«Όποιος διψάει, λέει, ας έρθει σε μένα να του δώσω το νερό της ζωής και δε θα διψάσει ποτέ» (Ιω.7,37). Από την Εκκλησία, από τα μυστήρια, από πουθενά αλλού. Όχι από μένα, όχι από τον πάτερ Α, τον πάτερ Β, τον Α, τον Β. Όχι. Από την Εκκλησία.
Και Εκκλησία, προσέξτε, δεν είναι οι καλές γνώμες, οι καλές σκέψεις, τα καλά λόγια, οι θεολογίες, τα σπουδαία πράγματα. Όχι. Εκκλησία είναι η Γη που μας θρέφει.
Να σας πω κάτι; Θρέφομαι από την γη, τι σημαίνει; Παίρνω τα προϊόντα της γης. Το μήλο, την ντομάτα. Φυτεύουμε τώρα ντοματιές, πιπεριές, μελιτζάνες, θα πάρουμε τα προϊόντα της γης. Τα προϊόντα της Εκκλησίας τα παίρνουμε; Δεν τα παίρνουμε.
Ποια είναι τα προϊόντα της Εκκλησίας; Η Αγία Γραφή. Όταν βγαίνω να πω οτιδήποτε στη ζωή μου, ότι αυτό δεν επιτρέπεται, έχω την δυνατότητα να το στηρίξω στην Αγία Γραφή; Όχι. Το στηρίζω στον ανθρωπισμό, στο παιδαγωγικό σύστημα, στη γνώμη μου, στον καλλωπισμό, τον καλό άνθρωπο, εκεί τα στηρίζω. Όταν πρέπει να πω στη ζωή μου και να μιλήσω για την αγάπη, προσέξτε, μπορώ να συγκροτήσω όλο το θέμα μόνο από την Αγία Γραφή; Μόνο από εδώ πέρα, να πάρω στοιχεία και να πω πρώτο, δεύτερο, τρίτο, τέταρτο, πέμπτο και να στηρίξω την διάλεξή μου, την ανάλυση μου, τη θεολογία μου. Μόνον. Δεν μπορώ.
Πιάστε οποιονδήποτε θεολόγο και πείτε του: «Φέρε μου, σε ένα χαρτί, σκελετό μιας ομιλίας, που να στηρίζεται και να βγάζει συμπεράσματα μόνο από την Αγία Γραφή και τους Πατέρες». Γιατί και οι Πατέρες από την Αγία Γραφή έβγαζαν συμπεράσματα. Την ανάλυση που κάνουμε του Αγίου Κυρίλλου, την Πέμπτη, και ο Άγιος Κύριλλος κατηχήσεις ολόκληρες, σπουδαίες, σπουδαίες! Ξέρετε από που έβγαζε τα συμπεράσματα; Μόνο, μόνο, μόνο από την Αγία Γραφή και την Παλαιά Διαθήκη. Καινή και Παλαιά Διαθήκη. Όχι από άλλα βιβλία. Είπε ο τάδε έτσι, είπε ο τάδε έτσι, είπε εκείνος έτσι, ο άλλος στηρίζει αυτό, ο άλλος έτσι.
Άμα θα ακούσετε ανθρώπους, και προχθές με πήρε ένας μοναχός και το είπα ξανά, «Ναι, αλλά ο τάδε λέει έτσι και ο τάδε λέει έτσι».
«Πάτερ μου, λέω, την Αγία Γραφή».
«Ναι, η Αγία Γραφή λέει έτσι».
«Διάβασε μου την και διάβαζε άλλα πράγματα».
«Ναι, αλλά ο τάδε αγιορείτης, ο τάδε μοναχός».
Όλοι είμαστε καλοί. Αλλά οφείλουμε να μεταφέρουμε, τι; Την τροφή της Γης, όχι την τροφή του Α, του Β.
Άρα λοιπόν, τι έκαναν οι Μυροφόρες; Πήγανε, λέει, να συναντήσουν τον θάνατο και βρήκαν την ζωή. Εμείς τι να κάνουμε το αντίστροφο, να οδηγηθούμε εμείς στον θάνατο και να έρθει να μας βρει η Ζωή εμάς. Και τους μαθητές τους βρήκε η Ζωή, ο Ιησούς Χριστός πήγε και τους συνάντησε, ανάμεσά τους εμφανίστηκε. «Πήγαινε εσύ, λέει, να βρεις τον θάνατο», όταν πήγε λέει η Μαγδαληνή στον τάφο, εμφανίζεται κάποιος και λέει: «Μήπως ξέρεις ποιος πήρε το σώμα, μήπως το πήρες εσύ το σώμα;» (Ιω.19,12-15) Και ήταν ο ίδιος ο Κύριος, πήγε και την συνάντησε, πήγε αυτή να συναντήσει νεκρό και ήρθε ο Ζων και την συνάντησε.
Αγαπητοί μου, εάν δεν ρίξουμε τον εαυτό μας κάτω, τον εγωισμό, την υπερηφάνεια. Αυτό που κατεξοχήν μας πλανά στην εποχή μας: «Ξέρω εγώ! Ξέρω! Έχω γνώση εγώ!» Και δεν πειθαρχούμε ποτέ στον Λόγο του Θεού. Ποτέ. Επιχειρήματα; «Θέλω να μιλήσω, θέλω να πω, θέλω να μ’ ακούσεις, θέλω». Τι θέλεις άνθρωπε; Θα μιλήσεις με την Αγία Γραφή; Θα πεις τι λέει η Αγία Γραφή ή θα ερμηνεύσεις κατά την γνώμη σου τα Λόγια του Θεού; Στην εποχή μας αυτό κάνουμε, ερμηνεύουμε: «Αυτό δεν πρέπει να γίνει έτσι, αυτό δεν πρέπει να γίνει έτσι, αυτό δεν γίνεται έτσι, αυτό το άλλο έτσι». Και τι κάνουμε; Αντί να γινόμαστε μυροφόροι, από πού κουβαλάμε εμείς τα μύρα; Από τα μυροπωλεία; Από εδώ.
Το μύρο! «Μύρον εκκενωθέν το όνομά σου», λέει στο «Άσμα Ασμάτων» (1,3). Μύρο που ξεχύθηκε είναι το όνομά Σου.
Παίρνουμε λοιπόν, από τον Ιησού Χριστό τα μύρα, για να ευωδιάσουμε ή παίρνουμε το ένα, το άλλο που είναι όλα βρώμικα, χωρίς την παρουσία του Καλού Θεού;
Εμείς, όμως, σαν άλλες Μυροφόρες θα τρέξουμε να γονατίσουμε, να θάψουμε τον εαυτό μας στον θάνατο για να έρθει η Ζωή να μας βρει και να μας Αναστήσει.
Διόρθωση κειμένου: Θ. και Χ. Σ.
Διόρθωση προσαρμογή και μορφοποίηση υποτίτλων και εισαγωγή παραπομπών ο ομιλών.


