“ΕΝΑΡΚΤΗΡΙΟΣ ΠΡΟΣΕΥΧΗ”

Δό­ξα σοι ὁ Θε­ός, ἡ ἐλ­πὶς ἡ­μῶν, Κύ­ρι­ε, δό­ξα σοι.
Βα­σι­λεῦ οὐ­ρά­νι­ε, Πα­ρά­κλη­τε, τὸ Πνεῦ­μα τῆς ἀ­λη­θεί­ας ὁ παν­τα­χοῦ πα­ρὼν καὶ τὰ πάν­τα πλη­ρῶν ὁ θη­σαυ­ρὸς τῶν ἀ­γα­θῶν καὶ ζω­ῆς χο­ρη­γός, ἐλ­θὲ καὶ σκή­νω­σον ἐν ἡ­μῖν καὶ κα­θά­ρι­σον ἡ­μᾶς ἀ­πὸ πά­σης κη­λῖ­δος καὶ σῶ­σον ἀ­γα­θέ, τὰς ψυ­χὰς ἡ­μῶν.
Ἅ­γιος ὁ Θε­ός, Ἅ­γιος Ἰ­σχυ­ρός, Ἅ­γιος Ἀ­θά­να­τος, ἐ­λέ­η­σον ἡ­μᾶς (γ΄).
Δό­ξα Πα­τρὶ καὶ Υἱ­ῷ καὶ ἁ­γί­ῳ Πνεύ­μα­τι, καὶ νῦν καὶ ἀ­εὶ καὶ εἰς τοὺς αἰ­ῶ­νας τῶν αἰ­ώ­νων. Ἀ­μήν.
Πα­να­γί­α Τρι­άς, ἐ­λέ­η­σον ἡ­μᾶς. Κύ­ρι­ε, ἱ­λά­σθη­τι ταῖς ἁ­μαρ­τί­αις ἡ­μῶν. Δέ­σπο­τα, συγ­χώ­ρη­σον τὰς ἀ­νο­μί­ας ἡ­μῖν. Ἅ­γι­ε, ἐ­πί­σκε­ψαι καὶ ἴα­σαι τὰς ἀ­σθε­νεί­ας ἡ­μῶν, ἕ­νε­κεν τοῦ ὀ­νό­μα­τός Σου.
Κύ­ρι­ε ἐ­λέ­η­σον. Κύ­ρι­ε ἐ­λέ­η­σον, Κύ­ρι­ε ἐ­λέ­η­σον.
Δό­ξα Πα­τρὶ καὶ Υἱ­ῷ καὶ ἁ­γί­ῳ Πνεύ­μα­τι, καὶ νῦν καὶ ἀ­εὶ καὶ εἰς τοὺς αἰ­ῶ­νας τῶν αἰ­ώ­νων. Ἀ­μήν.
Πά­τερ ἡ­μῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐ­ρα­νοῖς, ἁ­γι­α­σθή­τω τὸ Ὄνομά Σου· ἐλ­θέ­τω ἡ βα­σι­λεί­α Σου· γε­νη­θή­τω τὸ θέ­λη­μά Σου ὡς ἐν οὐ­ρα­νῷ καὶ ἐ­πὶ τῆς γῆς. Τὸν ἄρ­τον ἡ­μῶν τὸν ἐ­πι­ού­σιον δὸς ἡ­μῖν σή­με­ρον καὶ ἄ­φες ἡ­μῖν τὰ ὀ­φει­λή­μα­τα ἡ­μῶν, ὡς καὶ ἡ­μεῖς ἀ­φί­ε­μεν τοῖς ὀ­φει­λέ­ταις ἡ­μῶν· καὶ μὴ εἰ­σε­νέγ­κῃς ἡ­μᾶς εἰς πει­ρα­σμόν, ἀλ­λὰ ῥῦ­σαι ἡ­μᾶς ἀ­πὸ τοῦ πο­νη­ροῦ. Ἀ­μήν.
Κύ­ρι­ε ἐ­λέ­η­σον (ιβ΄).
Δό­ξα Πα­τρὶ καὶ Υἱ­ῷ καὶ ἁ­γί­ῳ Πνεύ­μα­τι, καὶ νῦν καὶ ἀ­εὶ καὶ εἰς τοὺς αἰ­ῶ­νας τῶν αἰ­ώ­νων. Ἀ­μήν.
Δεῦ­τε προ­σκυ­νή­σω­μεν καὶ προ­σπέ­σω­μεν τῷ βα­σι­λεῖ ἡ­μῶν Θε­ῷ. Δεῦ­τε προ­σκυ­νή­σω­μεν καὶ προ­σπέ­σω­μεν Χρι­στῷ τῷ βα­σι­λεῖ ἡ­μῶν Θε­ῷ. Δεῦ­τε προ­σκυ­νή­σω­μεν καὶ προ­σπέ­σω­μεν αὐ­τῷ, Χρι­στῷ τῷ βα­σι­λεῖ καὶ Θε­ῷ ἡ­μῶν.

“140. ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΤΑΠΟΔΩΣΩ ΣΤΟ ΘΕΟ ΤΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΜΟΥ”
ΨΑΛΜΟΣ 115ος

Κύριε, εἶναι ἀδύνατον αὐτὰ ποὺ ζῶ καθημερινὰ κοντά Σου νὰ μὴ τὰ διαλαλήσω. Τίποτε δὲν θεωρῶ κατόρθωμα τῆς ἀρετῆς μου. Ὅλα τὰ χαρίσματα καὶ οἱ εὐλογίες εἶναι δικές Σου, γιατὶ ἐγώ τὸ μόνο ποὺ βεβαιώνω εἶναι ὅτι φαίνομαι δυνατός, ἀλλὰ δὲν εἶμαι. Μέ τί τρόπο Κύριε νὰ Σοῦ ἀνταποδώσω τὶς εὐεργεσίες ποὺ μοῦ ἔχεις προσφέρει; Μοῦ προσφέρεις τὸ Σῶμα καὶ τὸ Αἶμα Σου καὶ μὲ καλεῖς γιὰ νὰ τὰ κοινωνήσω. Καὶ αὐτὸ εἶναι χαρὰ γιὰ Σένα, λύτρωση ὅμως για μένα καθὼς ἐπικαλοῦμαι τὸ ἅγιο Ὄνομά Σου. Σὲ ποιόν ἄλλο νὰ ἀπευθύνω τὶς προσευχές μου; Ποιός ἄλλος μπορεῖ νὰ ἀκούσει τὴν προσευχή μου καὶ νὰ ἀνταποκριθεῖ στὸ κάλεσμά μου; Κοντὰ σὲ Σένα θὰ ζῶ πάντοτε, Κύριε, γιατὶ κοντά Σου κι ὁ θάνατος ἔχει ἀξία. Δικό Σου δοῦλος εἶμαι, Κύριε, καὶ στὸ δικό Σου θέλημα θέλω νὰ πειθαρχῶ. Ἐσὺ ἔσπασες τὶς ἁλυσίδες τῆς φθορᾶς καὶ τοῦ θανάτου καὶ μὲ ἐλευθέρωσες. Σὲ Σένα, λοιπόν, θὰ λέω τὸ εὐχαριστῶ μου καὶ σὲ Σένα θὰ δείχνω τὴν εὐγνωμοσύνη μου. Τὸ δικό Σου Ὄνομα θὰ ἐπικαλοῦμαι καὶ τὶς θυσίες μου σὲ Σένα θὰ προσφέρω, ὅταν κάθε Κυριακὴ θὰ ἔρχομαι στὸν ἱερὸ Ναό Σου νὰ Σὲ συναντήσω. Ἀμήν.

Προσευχή Ν0 140 από το Βιβλίο του Αρχ. Νικηφόρου Κοντογιάννη ¨ΑΚΟΥΣΕ ΜΕ ΚΥΡΙΕ” .

Τὸ βιβλίο δὲν εἶναι μιὰ μεταφραστικὴ προσέγγιση τῶν ψαλμῶν, οὔτε ἑρμηνευτική.
Εἶναι προσευχὲς ἐμπνευσμένες ἀπὸ τὸ Λόγο τοῦ Θεοῦ, τὸ Ψαλτῆρι, γιὰ νὰ ἀγγίζουν τὶς σύγχρονες ἀνάγκες τῶν ἀνθρώπων.
Πριν από κάθε προσευχή θα πρέπει να συνηθίσουμε να διαβάζουμε την ΕΝΑΡΚΤΗΡΙΟ ΠΡΟΣΕΥΧΗ.
Άριστο είναι να μελετούμε και τον ΨΑΛΜΟ που έδωσε την αφορμή να συνταχθεί η αντίστοιχη προσευχή.