ΑΓΙΑΣ ΣΚΕΠΗΣ
Τήν 28η Ὀκτωβρίου ἡ Ἕλλάδα ὑψωσε πάνω ἀπό τίς δυνάμεις της καί μέ τή βοήθεια τῆς Παναγίας ἔγραψε νέες σελίδες μεγαλείου καί θριάμβου.Γι’αὐτό ἡ Ἐκκλησία μας μετέθεσε ἀπό τήν 1η Ὀκτωβρίου τήν ἑορτή τῆς Ἁγίας Σκέπης στίς 28 Ὀκτωβρίου διότι μία νέα Παναγιοφάνεια προστασίας καί σκέπης συντελέσθηκε ἐκεῖ στά βουνά τῆς Πίνδου.
Ἡ ἑορτή τῆς Ἁγίας Σκέπης καθιερώθηκε ὕστερα ἀπό μία ὀπτασία πού ἀξιώθηκε νά δεῖ ὁ Ὅσιος Ἀνδρέας ὁ διά Χριστόν σαλός τόν 10ο αἰῶνα. Κάθε Παρασκευή στόν περίφημο Ναό τῆς Παναγίας τῶν Βλαχερνῶν στήν Κωνσταντινούπολη, γινόταν ἀγρυπνία στόν Ἱερό Ναό τῶν Βλαχερνῶν, ὅπου ἐφυλάσσοντο κάποια ἀπό τά Ἱερά κειμήλια τῆς Θεοτόκου, πῆγε νά προσυεχηθεῖ καί ὁ Ὅσιος Ἀνδρέας μαζί μέ τόν μαθητή του Ἐπιφάνιο. Κατά τήν τετάρτη ὥρα μετά τά μεσάνυχτα, ὁ Ὅσιος Ἀνδρέας ἀφοσιωμένος στήν προσευχή, ὕψωσε τά μάτια του πρός τόν οὐρανό καί βλέπει τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο μεγαλοπρεπέστατη νά στέκεται στήν Πύλη τοῦ Νάρθηκα δορυφορούμενη ἀπό μία φοβερή παράταξη Ἀγγέλων ἐκ τῶν ὁποίων ἄλλοι προπορεύονταν ψάλλοντας κι ἄλλοι ἀκολουθοῦσαν μαζί μέ ἕνα μεγάλο πλῆθος Ἁγίων. Δίπλα της προχωροῦσαν μέ κινήσεις χειροκροτημάτων ὁ Τίμιος Πρόδρομος καί ὁ Ἅγιος Ἴωάννης ὁ Θεολόγος. Ἡ Παναγία προχώρησε, μπῆκε στόν Ναό ἀπό τίς βασιλικές πύλες καί στάθηκε στή μέση τοῦ Ναοῦ, ὅπου βρισκόταν ὁ ἄμβωνας. Ἔκλινε τά γόνατά της καί γιά ὥρα πολλή προσευχόταν μέ δάκρυα. Ἔπειτα μπῆκε στό Ἰερό Βῆμα ἄνοιξε τό κιβώτιο, τήν Ἁγία Σορό, ὅπου φυλασσόταν τό ἱερό Της μαφόρι. Τό πῆρε στά χέρια Της καί ὄρθια μπροστά στό Ἅγιο Βῆμα τό ἅπλωσε πάνω ἀπό τό ἐκκλησίασμα. Τό Ἱερό μαφόρι ἀστραποβολοῦσε καί παραδόξως ἀπλώθηκε πάνω ἀπό τό λαό, σάν νά τόν σκέπαζε. Ἔντρομος ὁ Ὅσιος Ἀνδρέας γιά νά βεβαιωθεῖ, ἄν αὐτό πού ἔβλεπε ἦταν ἀληθινό, στρἀφηκε καί ρὠτησε τόν μαθητή του Ἐπιφάνιο, ἄν κι ἐκεῖνος ἔβλεπε τοῦτο τό ὑπερφυές θαῦμα. Πράγματι καί ὁ Ἐπιφάνιος ἦταν ἄξιος νά δεῖ αὐτό τό θαῦμα καί τό ἐπιβεβαίωσε, ἐνῶ ὁ λαός συνέχιζε τήν ἀγρυπνία χωρίς νά ἀντιληφθεῖ τίποτα. Μετά ἀπό κάποιο χρονικό διάστημα ἡ Θεοτόκος ἄρχισε νά ἀνεβαίνει πρός τόν οὐρανό, περιβεβλημένη ἀπαστράπτον φῶς, ὥσπου τό ὅραμα ἔσβησε τελείως. Ἄφησε ὅμως πίσω της τό ἅγιο μαφόρι Της σέ ἔνδειξη της θείας προστασίας καθώς καί τῆς χάρης καί τῆς εὐλογίας Της σέ ὅλο τό εκκλησίασμα. Γι’αυτό καί ὁ στίχος στό ὑπόμνημα τοῦ Συναξαρίου τῆς ἡμέρας ὑπενθυμίζει:”Σκέπη σου Ἁγνή, σκέπεις καί περιθάλπεις τούς πίστει ἀφορῶντας πρός Σέ Παρθένε”.
Πολλές φορές οἱ Χριστιανοί τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἀξιώθηκαν νά δοῦνε τήν προστασία τῆς Παναγίας πού σκεπάζει καθ’ ὅμοιο τρόπο ὁλόκληρη τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Παντοῦ καί πάντοτε ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος ἁπλώνει τό μαφόρι Της, τήν θεία Της προστασία, πάνω άπό τους Χριστιανούς καί καθικετεύει τόν Υἱόν Της γιά τή σωτηρία τους. Αὐτό συνέβη καί τό 1940 ὅπως μᾶς τό διέσωσαν μέ τά ἄρθρα τους οἱ συγγραφεῖς ἐκεῖνης τῆς ἐποχῆς. “Στό μέτωπο σ΄ὅλη τή γραμμή, γράφει ὁ Ἄγγελος Τερζάκης, ἀπό τή γαλανή θάλασσα τοῦ Ἰονίου μέχρι ψηλά τίς παγωμένες Πρέσπες, ὁ Ἑλληνικός στρατός ἄρχισε νά βλέπει παντοῦ τό ἴδιο ὅραμα:Ἔβλεπε τίς νύχτες μία γυναικεία μορφή νά προβαδίζει ψηλόλιγνη, ἀλαφροπερπάτητη, μέ τήν καλύπτρα της ἀναριγμένη ἀπό τό κεφάλι στούς ὤμους. Τήν ἀναγνώρισε, τήν ἤξερε ἀπό τά παλιά, τοῦ τήν εἶχαν τραγουδήσει ὅταν ἦταν μωρό κι τήν ὀνειρευόταν στήν κούνια. Ἦταν ἡ Μάνα ἡ Μεγαλόψυχη στόν πόνο καί στή δόξα, ἡ λαβωμένη τῆς Τἠνου Παναγία, ἡ Ὑπέρμαχος τοῦ Ἔθνους Στρατηγός”.
Ἡ σκέπη τῆς Παναγίας μας ἐκφράζει τή θεία φιλανθρωπία. Κηρύττει τρανῶς τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ πρός τόν ἄνθρωπο κι ἀκόμη πῶς ἡ Παναγία πάντα, σέ ὅλους τούς αἰώνες, θαυματουργικά σκεπάζει καί προστατεύει τούς πιστούς μέ μητρική τρυφερότητα καί φροντίδα. Πῶς νά μήν ψᾶλλουμε “Ὥσπερ νεφέλη ἀγλαῶς ἐπισκιάζουσα τῆς Ἐκκλησίας, Θεοτόκε, τά πληρώματα, τῶ Ὁσίω καθωράθης πάλαι Ἀνδρέα. Τό γάρ θεῖον σου μαφόριον ἐφήπλωσας καί ἐσκέπασας τούς πίστει σέ δοξάζοντας καί βοῶντας σοί. Χαῖρε Σκέπη ὁλόφωτε!”.
Πηγή: Μορφές από το Συναξάρι, Ιωάννας Κατσούλα
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
28η OKTΩΒΡΙΟΥ
Λουκ. ι’ 38-42, ια΄27-28
ΚΕΙΜΕΝΟ
38 Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτοὺς καὶ αὐτὸς εἰσῆλθεν εἰς κώμην τινά. γυνὴ δέ τις ὀνόματι Μάρθα ὑπεδέξατο αὐτὸν εἰς τὸν οἶκον αὐτῆς. 39 καὶ τῇδε ἦν ἀδελφὴ καλουμένη Μαρία, ἣ καὶ παρακαθίσασα παρὰ τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ ἤκουε τὸν λόγον αὐτοῦ. 40 ἡ δὲ Μάρθα περιεσπᾶτο περὶ πολλὴν διακονίαν· ἐπιστᾶσα δὲ εἶπε· Κύριε, οὐ μέλει σοι ὅτι ἡ ἀδελφή μου μόνην με κατέλιπε διακονεῖν; εἰπὲ οὖν αὐτῇ ἵνα μοι συναντιλάβηται. 41 ἀποκριθεὶς δὲ εἶπεν αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς· Μάρθα Μάρθα, μεριμνᾷς καὶ τυρβάζῃ περὶ πολλά· 42 ἑνὸς δέ ἐστι χρεία· Μαρία δὲ τὴν ἀγαθὴν μερίδα ἐξελέξατο, ἥτις οὐκ ἀφαιρεθήσεται ἀπ’ αὐτῆς.
27 Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ λέγειν αὐτὸν ταῦτα ἐπάρασά τις γυνὴ φωνὴν ἐκ τοῦ ὄχλου εἶπεν αὐτῷ· μακαρία ἡ κοιλία ἡ βαστάσασά σε καὶ μαστοὶ οὓς ἐθήλασας. 28 αὐτὸς δὲ εἶπε· μενοῦνγε μακάριοι οἱ ἀκούοντες τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ φυλάσσοντες αὐτόν.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
38Kάποτε, πάλι, ενώ βρίσκονταν σε οδοιπορία, μπήκε ο Iησούς σε κάποιο χωριό, όπου μια γυναίκα, που λεγόταν Mάρθα, τον υποδέχτηκε στο σπίτι της. 39Aυτή είχε και μια αδελφή που την έλεγαν Mαρία, η οποία κάθισε κοντά στα πόδια του Iησού και άκουγε τη διδαχή του. 40H Mάρθα, απεναντίας, πνιγόταν στη δουλειά για να τους περιποιηθεί. Έτσι, πλησίασε τον Iησού και του είπε: «Kύριε, δε σε νοιάζει που η αδελφή μου με άφησε ν’αγωνίζομαι μόνη για να σας υπηρετώ; Πες της, λοιπόν, να με βοηθήσει». 41Aποκρίθηκε τότε ο Iησούς και της είπε: «Mάρθα, Mάρθα! Nοιάζεσαι κι αγωνίζεσαι για πολλά! 42Ένα πράγμα, όμως, είναι αναγκαίο. H Mαρία, λοιπόν, διάλεξε την καλή αυτή μερίδα, που δε θα της αφαιρεθεί».
27Στο μεταξύ, την ώρα που ο Iησούς τα έλεγε αυτά, μια γυναίκα μέσα από το πλήθος, υψώνοντας τη φωνή της, του είπε: «Mακάρια η κοιλιά που σε βάσταξε και μακάριοι οι μαστοί που θήλασες!» 28Kι εκείνος απάντησε: «Aληθινά μακάριοι είναι εκείνοι που ακούνε το Λόγο του Θεού και τον εφαρμόζουν».
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Τῆς Σκέπης σου Παρθένε, ἀvuμνοῦμεν τάς χαρίτας, ἣν ὡς φωτοφόρον νεφέλην, ἐφαπλοῖς ὑπὲρ ἔννοιαν, καὶ σκέπεις τὸν λαόν σου νοερῶς, ἐκ πάσης τῶν ἐχθρῶν ἐπιβουλῆς. Σὲ γὰρ σκέπην καὶ προστάτιν καὶ βοηθόν, κεκτήμεθα βοῶντές σοι· Δόξα τοῖς μεγαλείοις σου Ἁγνή, δόξα τῇ θείᾳ Σκέπῃ σου, δόξα τῇ πρὸς ἡμᾶς σου, προμηθείᾳ Ἄχραντε.
