ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΜΠΤΗ – Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΔΕΙΠΝΟΣ
Τήν Ἁγία καί Μεγάλη Πέμπτη οἱ τά πάντα καλῶς διαταξάμενοι Θεῖοι Πατέρες, ἀλληλοδιαδόχως ἐκ τέ τῶν θείων Ἀποστόλων καί τῶν Ἱερῶν Εὐαγγελίων παρεδώκασιν ἡμῖν τέσσερα τινά ἐορτάζειν:τόν Ἱερόν Νικπτήρα, τόν Μυστικόν Δεῖπνον, (δηλαδή τήν παράδοσιν τῶν καθ’ἡμᾶς φρικτῶν Μυστηρίων), τήν ὑπερφυά Προσευχήν καί τήν Προδοσίαν αὐτήν.
Τίς τέσσερις αὐτές πράξεις μᾶς προβάλλει σήμερα ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία πού ἕγινε ἡ μία μετά τήν ἄλλη το ἵδιο βράδυ. Ποτέ άλλοτε δεν συνέβησαν νύχτα τόσο συγκλονιστικά πράγματα, ὅπως συνέβησαν ἐκεῖνη τήν Νύχτα τῆς Μεγάλης Πέμπτης. Ἀλήθεια εἶναι πώς πολλές ὡραῖες πράξεις ἀγάπης καί ἀλτρουϊσμού γίνονται τήν νύχτα ἀπό εὐγενικές ὑπάρξεις. Μά καμία ἄλλη νύχτα δέν εἶδαν οἱ ἄνθρωποι τόν Θεό καί Κύριο τοῦ κόσμου νά σκύβει καί νά πλένει τά πόδια τῶν μαθητῶν του. “Ὁ λίμνας καί πηγᾶς καί θάλασσας ποιήσας, ταπείνωσιν ἡμᾶς ἐκπαιδεύων ἀρίστην, λεντίω ζωνύμενος μαθητῶν πόδας ἔνιψε”. Αὐτός πού τά πόδια του ὅταν περπάτησαν ἔνα δειλινό στήν Ἐδέμ, τρόμαξε τούς Πρωτοπλάστους, ἐδῶ τώρα πλένει τά ἀνθρώπινα πόδια τῶν ἀπογόνων τῶν Πρωτοπλάστων. Αὐτός πού τρέμουν τά σύμπαντα καί τόν περιστοιχίζουν στρατιές Ἀγγέλων σκυμμένος ταπεινά σάν δοῦλος πλένει τώρα τά πόδια τῶν 12 Μαθητῶν Του, ψιθυρίζοντας τό “οὐκ ἦλθον διακονηθῆναι, ἀλλά διακονῆσαι”. Δέν πλένει τά πόδια μονάχα τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου πού ἀντιστέκεται γιά νά ὑποκύψει γρήγορα στό θέλημα τοῦ Κυρίου, ἀλλά καί ὅλων τῶν ἄλλων Ἁγίων Μαθητῶν Του, ἀκόμα καί αὐτοῦ τοῦ Ἰούδα. “Καί μάλιστα ἄρχισε, καθώς λέγει ὁ Ἱερός Χρυσόστομος, ἀπό τόν Ἰούδα. Ἄρχισε ἀπ΄αὐτόν γιά νά μᾶς δώσει παράδειγμα, νά ἀγαποῦμε τούς ἐχθρούς μας καί νά τούς κάνουμε καλό καί νά ὑπομένουμε στά κακά πού μᾶς κάνουν. Ὁμως ἡ ἅπειρος ταπείνωσις πού ἔδειξε εἰς τόν Ἰούδα σήμερον, περισσεύει στό νούν τῶν Ἀγγέλων καί τῶν ἀνθρώπων…Ἐσύ, Κύριέ μου, γονατιστός στά πόδια τοῦ Ἰούδα, τοῦ προδότη; Ἐσύ, νά σκύβεις τήν κεφαλή σου νά πλύνεις μέ τά πανάγια χέρια Σου τά βρωμερά πόδια τοῦ Ἰούδα, πού τήν προδοσία ἀναλογιζόταν; Ἐσύ Ἰησοῦ γλυκύτατε, νά ὑπηρετεῖς ἔναν προδότην φιλάργυρον; Ἕναν ἀποστάτην ἄπιστον καί χειρότερον ἀπό τόν ἴδιον τόν διάβολον;Ὁπου τόν ἔκανες μαθητή Σου, ὅπου ἤκουε κάθ’ἡμέραν μέ τούς ἄλλους μαθητές Σου τά θεϊκά σου λόγια καί τίς διδαχές Σου πρός τόν λαό καί ἔβλεπε μέ τά μάτια του τά θεία Σου θαυμάσια;”. Ὅλα αὐτά ὁ Κύριος τά ἔκανε γιά νά ὑπενθυμίσει σέ ὅλους ὅτι ἐκεῖνος πού θέλει νά εἶναι πρῶτος ἄς εἶναι ὁ τελευταῖος ὅλων, προβάλλοντας σέ αὐτούς ὑπόδειγμα τόν ἴδιο τόν ἑαυτό Του.
Πηγή:Μορφές από το Συναξάρι, Ιωάννας Κατσούλα, Εκδόσεις Κυπρή 2010.
