Κυριακή του Θωμά (κεκλεισμένων των θυρών). 
Ζωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας  ΕΔΩ (Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση).  

ΘΕΜΑ λειτουργικού κηρύγματος: “ΑΝΑΜΟΝΗ” . Η απάντηση, συν Θεώ, στο λειτουργικό κήρυγμα της Κυριακής ή όταν αυτό αναρτηθεί στην ιστοσελίδα μας  https://galilea.gr/λειτουργικα-θειος-λογος/.

Διαβάστε την ακολουθία της Κυριακής του Θωμά ΕΔΩ

ΒΙΟΣ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΜΑΣΕΙΑΣ

Αὐτός ὁ ἔνδοξος Μάρτυρας τοῦ Χριστού Βασιλεύς ἦταν Ἐπίσκοπος τῆς Μητροπόλεωςς Ἀμασείας, πού βρισκόταν στήν Μαύρη Θάλασσα, στά χρόνια τοῦ Λικινίου, πού εἶχε σύζυγο τήν Κωνσταντίνα ἤ Κωνσταντία, τήν ἀδελφή τοῦ βασιλιᾶ Κωνσταντίνου, τό ἔτος 317. Διότι αὐτός ὁ Λικίνιος στάλθηκε μέν, γιά νά πολεμήση τόν Μαξιμῖνο, ὁ ὁποῖος ξεσηκώθηκε ἐναντίον τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου, κράτησε  ὅμως τυραννικά μερικά μέρη τῆς Ἀνατολῆ. Καί ἐπειδή ὁ Μαξιμῖνος, ἐπειδή φοβήθηκε, σταμάτησε νά πολεμᾶ τόν Λικίνιο καί γλύτωσε ἀπό τόν κίνδυνο τῆς ζωῆς του, γι’αὐτό ὁ Λικίνιος, ὄταν  πῆγε στήν Νικομήδεια, προσέφερε γιά τήν νίκη αὐτή θυσίες στά εἴδωλα. Τότε λοιπόν πρόσταξε νά φέρουν μπροστά του καί τόν Ἅγιο αὐτόν Βασιλέα, μαζί καί μία κόρη, πού ὠνομαζόταν Γλαφυρή ἤ Γλαφύρα, τῆς ὁποίας ἡ ὑπόθεσις ἦταν ἡ ἑξῆς. Ἡ Γλαφυρή ἦταν ὑπηρέτρια τῆς Κωνσταντίνης, τῆς συζύγου τοῦ Λικινίου, καί ἐπειδή αὐτή κατάλαβε, ὅτι ὁ Λικίνιος λυσσοῦσε ἀπό τόν ἔρωτα, πού εἶχε πρός αὐτήν, φανέρωσε τό πράγμα στήν κυρία της, πού ἔδωσε χρήματα στήν Γλαφυρή καί τήν ἔστειλε στήν Ἀνατολή.
Αὐτή λοιπόν ἐνῶ περπατοῦσε ἀπό τόπο σέ τόπο, κατέληξε στήν Ἀμάσεια, ὅπου ἦταν Ἐπίσκοπος ὁ Ἅγιος αὐτός Βασιλεύς. Ὅταν τό  ἔμαθε λοιπόν  αὐτό ὁ Λικίνιος καί ὄτι τά χρήματα, πού εἶχε μαζί της ἡ Γλαφυρή, τά ἔδωσε στόν Ἅγιο Βασιλέα, για να κτίση Ἐκκλησία, ἐξ αἰτίας αὐτοῦ πρόσταξε νά συλλάβουν καί τούς δύο καί νά τούς μεταφέρουν μπροστά του. Ἐπειδή ὅμως ἠ Γλαφυρή εἶχε πεθάνει πρωτύτερα, γι’αὐτό συνελήφθη μόνο ὁ Ἅγιος Βασιλεύς καί μεταφέρθηκε στήν Νικομήδεια μπροστά στόν Λικίνιο. Καί ἐπέπληξε ὁ Ἅγιος τήν ταλαιπωρία τῶν ψευδώνυμων θεῶν καί ἔφτυσε μέ περοφρόνησι τήν πλάνη καί τήν ματαιότητά τους. Γι΄αὐτό ἐξέδωσε ἐναντίον του ὁ Λικίνιος τήν ἀπόφασι τοῦ θανάτου. Καί λοιπόν ἀποκεφαλίσθηκε ὁ μακάριος Βασιλεύς καί τόν ἔβαλαν μέσα σέ ἕνα καΐκι καί ἡ μέν ἁγία του κεφαλή ρίχθηκε στήν θάλασσα ἀπό τό ἕνα μέρος τοῦ καϊκιοῦ, ἐνῶ τό ὑπόλοιπο σῶμα του ρίχθηκε στήν ἴδια θάλασσα ἀπό τό ἄλλο μέρος τοῦ καϊκιοῦ. Καί αὐτά τά δύο, ὤ τοῦ θαύματος!, ἑνώθηκαν πάλι, ἡ κεφαλή, δηλαδή, μέ τό σῶμα καί συναρμολογήθηκαν σύμφωνα μέ τήν φυσική ἁρμονία καί ἔτσι βρέθηκε σῶος ὁ Ἄγιος στόν κόλπο τῆς Σινώπης ἀπό κάποιους ψαράδες. Διότι αὐτοί, ὅταν ἔβαλαν τόν γρίπο καί τόν τράβηξαν στήν ξηρά, τράβηξαν μαζί καί τό τίμιο λείψανο τοῦ Ἁγίου. Ἄγγελος δέ Κυρίου ἐμφανίσθηκε σέ ἕναν Χριστιανό, πού ὠνομαζόταν Ἐλπιδηφόρος, ὁ ὁποίος ὑποδέχθηκε πρῶτος τόν Ἅγιο στό σπίτι του, ὅταν μεταφέρθηκε στήν Νικομήδεια, καί φανέρωσε σ΄αὐτόν  τά σχετικά μέ τό ἅγιο λείψανο. Ὁ δέ Ἐλπιδηφόρος πῆρε μαζί του τούς δύο Διακόνους, τόν Θεότιμο καί τόν Παρθένιο, οἱ ὁποῖοι ἀκολούθησαν τόν Ἅγιο ἀπό τήν Ἀμάσεια.
Ἕτσι, ἀφοῦ πῆγαν καί οἱ τρεῖς, πῆραν τό ἅγιο λείψανο, ὅταν τραβήχθηκε ἀπό τόν γρίπο καί, ἀφοῦ τό τίμησαν μέ μύρα καί ἀρώματα καί μέ ψαλμωδίες καί ἄσματα, τό πῆγαν στήν Ἀμάσεια. Τελεῖται δέ ἡ Σύναξί του στήν ἁγιώτατη Μεγάλη Ἑκκλησία.

Πηγή: Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου, Τόμος Δ΄. Εκδόσεις: Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Ιερά Καλύβη «Άγιος Σπυρίδωνας Α’» Νέα Σκήτη, Άγιον Όρος.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ
Ιω. κ’ 19 – 31

ΚΕΙΜΕΝΟ

 19 Οὔσης οὖν ὀψίας τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τῇ μιᾷ τῶν σαββάτων, καὶ τῶν θυρῶν κεκλεισμένων ὅπου ἦσαν οἱ μαθηταὶ συνηγμένοι διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων, ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον, καὶ λέγει αὐτοῖς· εἰρήνη ὑμῖν. 20 καὶ τοῦτο εἰπὼν ἔδειξεν αὐτοῖς τὰς χεῖρας καὶ τὴν πλευρὰν αὐτοῦ. ἐχάρησαν οὖν οἱ μαθηταὶ ἰδόντες τὸν Κύριον. 21 εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς πάλιν· εἰρήνη ὑμῖν. καθὼς ἀπέσταλκέ με ὁ πατήρ, κἀγὼ πέμπω ὑμᾶς. 22 καὶ τοῦτο εἰπὼν ἐνεφύσησε καὶ λέγει αὐτοῖς· λάβετε Πνεῦμα Ἅγιον· 23 ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας, ἀφίενται αὐτοῖς, ἄν τινων κρατῆτε, κεκράτηνται. 24 Θωμᾶς δὲ εἷς ἐκ τῶν δώδεκα, ὁ λεγόμενος Δίδυμος, οὐκ ἦν μετ’ αὐτῶν ὅτε ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς. 25 ἔλεγον οὖν αὐτῷ οἱ ἄλλοι μαθηταί· ἑωράκαμεν τὸν Κύριον. ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· ἐὰν μὴ ἴδω ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλω τὸν δάκτυλόν μου εἰς τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλω τὴν χεῖρά μου εἰς τὴν πλευρὰν αὐτοῦ, οὐ μὴ πιστεύσω. 26 Καὶ μεθ’ ἡμέρας ὀκτὼ πάλιν ἦσαν ἔσω οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ καὶ Θωμᾶς μετ’ αὐτῶν. ἔρχεται ὁ Ἰησοῦς τῶν θυρῶν κεκλεισμένων, καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον καὶ εἶπεν· εἰρήνη ὑμῖν. 27 εἶτα λέγει τῷ Θωμᾷ· φέρε τὸν δάκτυλόν σου ὧδε καὶ ἴδε τὰς χεῖράς μου, καὶ φέρε τὴν χεῖρά σου καὶ βάλε εἰς τὴν πλευράν μου, καὶ μὴ γίνου ἄπιστος, ἀλλὰ πιστός. 28 καὶ ἀπεκρίθη Θωμᾶς καὶ εἶπεν αὐτῷ· ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου. 29 λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· ὅτι ἑώρακάς με, πεπίστευκας· μακάριοι οἱ μὴ ἰδόντες καὶ πιστεύσαντες. 30 Πολλὰ μὲν οὖν καὶ ἄλλα σημεῖα ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς ἐνώπιον τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, ἃ οὐκ ἔστι γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ· 31 ταῦτα δὲ γέγραπται ἵνα πιστεύσητε ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ Χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ Θεοῦ, καὶ ἵνα πιστεύοντες ζωὴν ἔχητε ἐν τῷ ὀνόματι αὐτοῦ.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

19Kι ενώ το σούρουπο είχε φτάσει πια την ημέρα εκείνη, δηλαδή την Kυριακή, κι ήταν κλειδωμένες οι πόρτες του χώρου που ήταν συγκεντρωμένοι οι μαθητές, γιατί φοβόνταν τους Iουδαίους, ήρθε ο Iησούς και στάθηκε στη μέση, και τους λέει: «Eιρήνη σε σας»!  20Kι αφού το είπε αυτό, τους έδειξε τα χέρια του και το πλευρό του. Xάρηκαν τότε οι μαθητές, που είδαν τον Kύριο. 21Tους ξανάπε τότε ο Iησούς: «Eιρήνη σε σας! Όπως με έχει αποστείλει ο Πατέρας, το ίδιο κι εγώ αποστέλλω εσάς».  22Kι αφού το είπε αυτό, φύσηξε πάνω τους και τους λέει: «Πάρτε Πνεύμα ʼγιο. 23Σε όσους συγχωρείτε τις αμαρτίες τους, θα τους συγχωρεθούν. Σε όσους τις αφήσετε ασυγχώρητες, θα τους μείνουν ασυγχώρητες».  24O Θωμάς, όμως, ένας από τους δώδεκα μαθητές, που λεγόταν Δίδυμος, δεν ήταν μαζί τους όταν ήρθε ο Iησούς. 25Tου έλεγαν, λοιπόν, οι άλλοι μαθητές: «Eίδαμε τον Kύριο»!  Mα εκείνος τους είπε: «Aν δε δω τα σημάδια των καρφιών στα χέρια του και δε βάλω το δάχτυλό μου στα σημάδια αυτά των καρφιών και δεν βάλω το χέρι μου στο πλευρό του, όχι, δε θα πιστέψω»!  26Ύστερα από οχτώ μέρες, ήταν πάλι συγκεντρωμένοι μέσα οι μαθητές του, και μαζί τους κι ο Θωμάς. Ήρθε ο Xριστός, ενώ οι πόρτες ήταν κλειστές, και στάθηκε στη μέση και είπε: «Eιρήνη σε σας»!  27Έπειτα λέει στο Θωμά: «Φέρε το δάχτυλό σου εδώ, και κοίτα τα χέρια μου. Kαι φέρε το χέρι σου και βάλε το στο πλευρό μου, και μη γίνεσαι άπιστος, αλλά πιστός».  28Tότε ο Θωμάς είπε: «Kύριέ μου! και Θεέ μου!»  29Tου λέει ο Iησούς: «Eπειδή με είδες με τα μάτια σου, πίστεψες. Mακάριοι όσοι πίστεψαν χωρίς να με δουν».   30Bέβαια, έκανε κι άλλα πολλά θαύματα ο Iησούς μπροστά στους μαθητές του, που δεν είναι γραμμένα στο βιβλίο αυτό. 31Kι ο σκοπός γι’  αυτά που έχουν γραφτεί είναι να πιστέψετε ότι ο Iησούς είναι ο Xριστός, ο Γιος του Θεού και πιστεύοντάς το, να έχετε ζωή αιώνια στ’  όνομά του.

Ἀπολυτίκιον.
Ἦχος βαρὺς
Ἐσφραγισμένου τοῦ μνήματος ἡ ζωὴ ἐκ τάφου ἀνέτειλας Χριστὲ ὁ Θεός, καὶ τῶν θυρῶν κεκλεισμένων, τοῖς Μαθηταῖς ἐπέστης ἡ πάντων ἀνάστασις, πνεῦμα εὐθὲς δι’ αὐτῶν ἐγκαινίζων ἡμῖν, κατὰ τὸ μέγα σου ἔλεος.