ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ΄ ΛΟΥΚΑ 28/10/2025

ΒΙΟΣ ΑΓΙΟΥ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΤΟΥ ΜΥΡΟΒΛΗΤΟΥ

Αὐτός ἔζησε στά χρόνια τῶν αὐτοκρατόρων Διοκλητιανοῦ καί Μαξιμιανοῦ, κατά τό ἔτος 296, καί καταγόταν ἀπό τήν πόλι τῆς Θεσσαλονίκης, εὔσεβής ὅντας ἀπό τούς γονεῖς του καί δάσκαλος τῆς πίστεως στόν Χριστό. Ὅταν πῆγε στήν Θεσσαλονίκη ὁ Μαξιμιανός, τότε συνελήφθη ὁ μέγας αὐτός Δημήτριος καί φυλακίσθηκε, διότι κατά τήν εὐσέβεια καί τήν πίστι στόν Χριστό ἦταν περιβόητος. Ἐπειδή ὅμως ὁ αὐτοκράτορας καυχόταν γιά ἕναν ἄνθρωπο, Λυαῖο ὀνόματι, ὁ ὁποῖος ὑπερεῖχε τούς ἄλλους ὡς πρός τό μέγεθος τοῦ σῶματος καί ὥς πρός τήν ἀνδρεία καί ἐπειδή παρακινοῦσε τούς Θεσσαλονικεῖς νά μποῦν στό στάδιο καί νά πολεμήσουν μέ αὐτόν· γι’ αὐτό ἕνας νέος Χριστιανός στήν πίστι, ὄνομαζόμενος Νέστωρ, πῆγε στόν Ἅγιο Δημήτριο, πού βρισκόταν στήν φυλακή καί τοῦ εἶπε “Δούλε τοῦ Θεοῦ, θέλω νά πολεμήσω μέ τόν Λυαῖο. Γι’ αὐτό παρακάλεσε τόν Κύριο γιά μένα”. Ὁ Ἅγιος σφράγισε τό μέτωπό του καί εἶπε “Καί τόν Λυαῖο θά νικήσης καί γιά τόν Χριστό θά μαρτυρήσης”. Τότε παίρνοντας ἀπό τόν λόγο αὐτόν τοῦ Ἁγίου θάρρος ὁ Νέστωρ καί δύναμι στήν ψυχή του ἀμέσως πήδησε στό στάδιο και, ἀφοῦ πολέμησε μέ τόν Λυαῖο, τόν θανάτωσε. Καί ἔτσι νίκησε καί τήν ὑπερηφάνεια ἐκείνου καί τό καύχημα τοῦ αὐτοκράτορα.
Ὁ αὐτοκράτορας λοιπόν ντροπιάσθηκε καί λυπήθηκε μαζί καί θύμωσε. Καί ἐπειδή ἔμαθε, ὅτι ὁ Ἅγιος Δημήτριος παρεκίνησε σ’αὐτό τόν Νέστορα, ἔστειλε στρατιῶτες καί τούς διέταξε νά κατατρυπήσουν μέ λόγχες τόν Ἅγιο μέσα στήν φυλακή, διότι ἔγινε αἵτιος τῆς σφαγῆς τοῦ Λυαίου. Ὅταν ἔγινε αὐτό, ἀμέσως ὁ μέγας Δημήτριος παρέδωσε τήν ἁγία του ψυχή στά χέρια τοῦ Θεοῦ. Πολλά δέ θαύματα καί παράδοξες θεραπεῖες ἔκαμνε μετά τόν θάνατό του. Στήν συνέχεια μέ διαταγή τοῦ αὐτοκράτορα ἀποκεφαλίσθηκε καί ὁ Ἅγιος Νέστωρ. Μέ αὐτόν τόν τρόπο συνέβη ὁ θάνατος τοῦ Ἁγίου Δημητρίου καί τό νεκρό του λείψανο βρισκόταν ριγμένο στήν γῆ. Μερικοί Χριστιανοί ὅμως παίρνοντά το τό κήδευσαν καί ἐνταφίασαν στήν γῆ. Ἕνας δοῦλος, ὅμως, τοῦ Ἁγίου ὀνόματι Λοῦπος, ὁ ὁποῖος τοῦ παραστεκόταν, ὅταν δεχόταν τόν μακάριο θάνατο γιά τόν Χριστό, αὐτός, λέω, παίρνοντας τό αἰμα τοῦ Μάρτυρα ἐπάνω στό ἐπανωφόρι τοῦ Ἁγίου, παρόμοια παίρνοντας λαὀ τὀ δακτυλίδι τοῦ Ἁγίου καί χρίοντάς το μέ τό αἶμα του, ἔκαμνε μέ αὐτά πολλά θαύματα καί τεράστια, ὥστε γέμισε ὅλη ἡ πόλις τῆς Θεσσαλονίκης ἀπό τήν φήμη τῶν θαυμάτων αὐτῶν. Ὁπότε δέν μποροῦσε νά τά ἀνέχεται αὐτά ὁ φθόνος τοῦ Διαβόλου, οὔτε νά μή τά μάθη ὁ βασιλιάς. Γι’αὐτό συνελήφθη ὁ καλός αὐτός ὑπηρέτης Λοῦπος καί φονεύθηκε ἀμέσως, γινόμενος καί αὐτός Μάρτυρας τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.

 Πηγή: Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου, Τόμος Α΄. Εκδόσεις: Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Ιερά Καλύβη «Άγιος Σπυρίδωνας Α’» Νέα Σκήτη, Άγιον Όρος.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 26 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ
Λουκ. η΄ 27-39 

ΚΕΙΜΕΝΟ

27 ἐξελθόντι δὲ αὐτῷ ἐπὶ τὴν γῆν ὑπήντησεν αὐτῷ ἀνήρ τις ἐκ τῆς πόλεως, ὃς εἶχε δαιμόνια ἐκ χρόνων ἱκανῶν, καὶ ἱμάτιον οὐκ ἐνεδιδύσκετο καὶ ἐν οἰκίᾳ οὐκ ἔμενεν, ἀλλ’ ἐν τοῖς μνήμασιν. 28 ἰδὼν δὲ τὸν Ἰησοῦν καὶ ἀνακράξας προσέπεσεν αὐτῷ καὶ φωνῇ μεγάλῃ εἶπε· τί ἐμοὶ καὶ σοί, Ἰησοῦ, υἱὲ τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου; δέομαί σου, μή με βασανίσῃς. 29 παρήγγειλε γὰρ τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ ἐξελθεῖν ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου. πολλοῖς γὰρ χρόνοις συνηρπάκει αὐτόν, καὶ ἐδεσμεῖτο ἁλύσεσι καὶ πέδαις φυλασσόμενος, καὶ διαρρήσσων τὰ δεσμὰ ἠλαύνετο ὑπὸ τοῦ δαίμονος εἰς τὰς ἐρήμους. 30 ἐπηρώτησε δὲ αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς λέγων· τί σοί ἐστιν ὄνομα; ὁ δὲ εἶπε· λεγεών· ὅτι δαιμόνια πολλὰ εἰσῆλθεν εἰς αὐτόν· 31 καὶ παρεκάλει αὐτὸν ἵνα μὴ ἐπιτάξῃ αὐτοῖς εἰς τὴν ἄβυσσον ἀπελθεῖν. 32 ἦν δὲ ἐκεῖ ἀγέλη χοίρων ἱκανῶν βοσκομένων ἐν τῷ ὄρει· καὶ παρεκάλουν αὐτὸν ἵνα ἐπιτρέψῃ αὐτοῖς εἰς ἐκείνους εἰσελθεῖν· καὶ ἐπέτρεψεν αὐτοῖς. 33 ἐξελθόντα δὲ τὰ δαιμόνια ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου εἰσῆλθον εἰς τοὺς χοίρους, καὶ ὥρμησεν ἡ ἀγέλη κατὰ τοῦ κρημνοῦ εἰς τὴν λίμνην καὶ ἀπεπνίγη. 34 ἰδόντες δὲ οἱ βόσκοντες τὸ γεγενημένον ἔφυγον, καὶ ἀπήγγειλαν εἰς τὴν πόλιν καὶ εἰς τοὺς ἀγρούς. 35 ἐξῆλθον δὲ ἰδεῖν τὸ γεγονός, καὶ ἦλθον πρὸς τὸν Ἰησοῦν καὶ εὗρον καθήμενον τὸν ἄνθρωπον, ἀφ’ οὗ τὰ δαιμόνια ἐξεληλύθει, ἱματισμένον καὶ σωφρονοῦντα παρὰ τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ, καὶ ἐφοβήθησαν. 36 ἀπήγγειλαν δὲ αὐτοῖς οἱ ἰδόντες πῶς ἐσώθη ὁ δαιμονισθείς. 37 καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν ἅπαν τὸ πλῆθος τῆς περιχώρου τῶν Γαδαρηνῶν ἀπελθεῖν ἀπ’ αὐτῶν, ὅτι φόβῳ μεγάλῳ συνείχοντο· αὐτὸς δὲ ἐμβὰς εἰς τὸ πλοῖον ὑπέστρεψεν. 38 ἐδέετο δὲ αὐτοῦ ὁ ἀνήρ, ἀφ’ οὗ ἐξεληλύθει τὰ δαιμόνια, εἶναι σὺν αὐτῷ· ἀπέλυσε δὲ αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς λέγων· 39 ὑπόστρεφε εἰς τὸν οἶκόν σου καὶ διηγοῦ ὅσα ἐποίησέ σοι ὁ Θεός. καὶ ἀπῆλθε καθ’ ὅλην τὴν πόλιν κηρύσσων ὅσα ἐποίησεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

27Kι όταν βγήκε στη στεριά, τον συνάντησε ένας άντρας από την πόλη, που κατεχόταν από δαιμόνια για αρκετά χρόνια και δε φορούσε ρούχα ούτε έμενε σε σπίτι, αλλά στα μνήματα. 28Σαν είδε, λοιπόν, τον Iησού, κι αφού έβγαλε μια κραυγή, έπεσε μπροστά στα πόδια του και με δυνατή φωνή είπε:  «Tι σχέση έχω εγώ μαζί σου, Iησού, Γιε του Θεού του Yψίστου; Σε παρακαλώ μη με βασανίσεις». (29Γιατί είχε προστάξει ο Iησούς το δαιμονικό πνεύμα να βγει από τον άνθρωπο, τον οποίο είχε θέσει στην εξουσία του από πολλά χρόνια, και τον οποίο, παρόλο που προσπαθούσαν να τον περιορίσουν δένοντάς τον με αλυσίδες και περδούκλες, αυτός έσπαζε τα δεσμά του και παρασερνόταν από το δαιμόνιο στις ερημιές). 30Tον ρώτησε τότε ο Iησούς:  «Ποιο είναι τ’όνομά σου;» Kι εκείνος απάντησε:  «Λεγεών», γιατί είχαν μπει μέσα του πολλά δαιμόνια. 31Kι εκείνα τον παρακαλούσαν να μην τα διατάξει να πάνε στην άβυσσο.   32Στο μεταξύ, υπήρχε εκεί κι ένα κοπάδι από πολλούς χοίρους, που έβοσκαν στο βουνό. Tον παρακαλούσαν, λοιπόν, τα δαιμόνια, να τα επιτρέψει να μπούνε στους χοίρους, κι εκείνος τους το επέτρεψε. 33Έτσι, βγήκαν τα δαιμόνια από τον άνθρωπο και μπήκαν στους χοίρους. Όρμησε τότε το κοπάδι στον γκρεμό και πνίγηκε στη λίμνη. 34Kι όταν είδαν οι βοσκοί αυτό που συνέβη, έφυγαν και το αφηγήθηκαν στην πόλη και στη γύρω περιοχή. 35Bγήκαν τότε οι κάτοικοι να δουν αυτό που έγινε και ήρθαν κοντά στον Iησού, όπου βρήκαν τον άνθρωπο, από τον οποίο είχαν βγει τα δαιμόνια, να είναι ντυμένος και να φέρεται λογικά και να κάθεται κοντά στα πόδια του Iησού, και φοβήθηκαν. 36Tους αφηγήθηκαν ακόμα οι αυτόπτες μάρτυρες πώς σώθηκε ο δαιμονισμένος. 37Tότε όλο το πλήθος, που ήταν από την περιοχή των Γαδαρηνών, τον παρακάλεσε ν’απομακρυνθεί απ’αυτούς, γιατί τους είχε κυριεύσει μεγάλος φόβος. Kι εκείνος μπήκε στο πλοίο κι επέστρεψε πίσω. 38Mα ο άνθρωπος, από τον οποίο είχαν βγει τα δαιμόνια, τον ικέτευε να μείνει μαζί του. O Iησούς, όμως, τον έστειλε σπίτι του λέγοντας: 39 «Γύρνα στο σπίτι σου και να διηγείσαι τα όσα σου έκανε ο Θεός». Έφυγε τότε εκείνος διαλαλώντας σε όλη την πόλη αυτά που του έκανε ο Iησούς.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’.
Μέγαν εὕρατο ἐv τοῖς κιvδύvοις, σὲ ὑπέρμαχοv, ἡ οἰκουμένη, Ἀθλοφόρε τὰ ἔθνη τροπούμενον. Ὡς οὖν Λυαίου καθεῖλες τὴν ἔπαρσιν, ἐν τῷ σταδίῳ θαῤῥύvας τὸν Νέστορα, οὕτως Ἅγιε, Μεγαλομάρτυς Δημήτριε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.