ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ – ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΟΣΙΑΣ ΑΠΟΛΛΙΝΑΡΙΑΣ  4/1/2026

ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΟΣΙΑΣ ΑΠΟΛΛΙΝΑΡΙΑΣ ΤΗΣ ΣΥΓΚΛΗΤΙΚΉΣ

Αὐτή ἡ ἀείμνηστη Ἀπολλιναρία ἔζησε στά χρόνια τοῦ Λέοντος τοῦ Μεγάλου, πού ἐπωνομαζόταν Μακέλλης, κατά τό ἔτος 457, θυγατέρα τοῦ ἀνθεμίου, ὁ ὁποῖος ὡρίσθηκε ἀπό τόν βασιλιά ὡς διοικητής τῆς Ρώμης. Ὡς πρός τήν σύνασι καί τό κάλλος εἶναι ἀνώτερη ἀπό πολλές γυναῖκες τῆς ἐποχῆς της. Ἀπό νεαρή ἡλικία πόθησε τήν παρθενία καί παρακαλοῦσε τόν Θεό νύκτα καί ἡμέρα νά ἐπιτύχη αὐτό πού ποθοῦσε, δηλαδή νά μείνη παρθένος μέχρι τόν θάνατό της. Γι’αὐτό παρακάλεσε καί τούς γονεῖς της νά τῆς ἐπιτρέψουν νά πάη στά Ἱεροσόλυμα. Ἀφοῦ τῆς ἔδωσαν τήν ἄδεια ἐκεῖνοι, ἡ μακαρία παίρνοντας δούλους καί ὑπηρέτες, παρόμοια δέ καί χρυσάφι καί ἀργύριο καί ροῦχα πολύτιμα, πῆγε στήν Ἁγία Πόλι καί ἐκεῖ τά μοίρασε ὅλα στούς πτωχούς. Καί ἀφοῦ προσκύνησε τούς Ἁγίους Τόπους καί ἐλευθέρωσε τούς δούλους καί τίς ὑπηρέτριές της, κράτησε μαζί της μόνο ἕνα γέροντα καί ἕναν εὐνοῦχο. Αὐτούς παίρνοντας, ξεκίνησε νά πάη στήν Ἀλεξάνδρεια. Φθάνοντας σέ ἕναν τόπο ὁμαλό καί ἐπίπεδο, ἀποφάσισε νά καθίσουν ἐκεῖ, γιά νά ξεκουρασθοῦν λίγο ἀπό τόν κόπο τῆς ὁδοιπορίας.
Ὅταν λοιπόν οἱ ἄνθρωποί τής ἀποκοιμήθηκαν, τότε ἡ τρισόλβια καταφρονῶντας ὅλα, φεύγει κρυφά καί μπαίνει σέ ἕνα πυκνό δάσος πού βρισκόταν ἐκεῖ. Ἐκεῖ λοιπόν ἔμεινε τόσα χρόνια πολλά, ὥστε τό δέρμα τοῦ σώματός της ἔγινε σκληρό, σάν τό δέρμα τῆς χελώνας ἀπό τά δαγκάματα τῶν κουνουπιῶν, πού βρίσκονταν σ΄ἐκεῖνο τό πυκνό δάσος. Κατόπιν πηγαίνει σέ μία σκήτη, ὅπου ἦταν πολλοί ἅγιοι Πατέρες καί ἐκεῖ ὑποκρινόμενη, ὅτι εἶναι εὐνοῦχος, ὠνόμασε τόν ἑαυτό της Δωρόθεο. Ὁ Ὅσιος Μακάριος, πού βρισκόταν ἐκεῖ, τήν δέχθηκε καί τῆς ἔδωκε κελλί μέσα στό ὁποῖο, ἀφοῦ κλείσθηκε ἡ τρισόλβια, προσευχόταν στόν Θεό νύκτα καί ἡμέρα. Ὁ πατέρας της Ἀνθέμιος εἶχε καί θυγατέρα, ἡ ὁποία ἔπασχε ἀπό ἀκάθαρο δαιμόνιο. Γιά τόν λόγο αὐτό τήν ἔστειλε στούς Πατέρες τῆς σκήτης, γιά νά τήν θεραπεύσουν. Καί γιά τήν θυγατέρα του αὐτή τήν Ἀπολιναρία ἀπέκαμε καί πλέον δέν τήν ἀναζητοῦσε. Οἱ δέ Πατέρες ἔστειλαν τήν δαιμονισμένη πρός τήν ἀδελφή της, ἡ ὁποία ὑποκρινόταν, ὅτι ὀνομάζεται Δωρόθεος, ὅπως εἴπαμε παραπάνω. Καί μέσα σέ λίγες ἡμέρες, ἐλευθερώθηκε ἀπό τόν δαίμονα ἡ νεαρή καί ἀποστέλλεται ἀπό τούς Πατέρες ὑγιής στόν πατέρα της. Ὕστερα ὅμως ἀπό λίγες ἡμέρες ἄρχισε ἡ κόρη νά φαίνεται, ὅτι ἦταν ἔγγυος. Καί ὁ πατέρας της, νομίζοντας ὅτι ἔμεινε ἔγγυος ἀπό τόν Δωρόθεο, στέλνει ἀμέσως ταχυδρόμους καί τόν φέρνουν μπροστά του.
Ἡ Ὁσία δείχνοντας μέ κάποια σημεῖα, πώς ἦταν γέννημα καί θυγατέρα τοῦ Ἀνθεμίου, ἔκανε ὅλους νά θαυμάσουν καί νά φοβηθοῦν. Καί μάλιστα γιά τό θαύμα, πού ἔκανε στήν ἴδια τήν ἀδελφή της. Μετά ἀπό αὐτά, ἀφοῦ ἔμεινε λίγες ἡμέρες μέ τούς γονεῖς της, πάλι ἐπέστρεψε στό κελλί της, χωρίς νά μάθη κανένας ἐκεῖνο, πού ἔκανε. Ἀφοῦ λοιπόν πέθανε, τότε ἔγινε γνωστό στούς Μοναχούς, ὅτι εἶναι γυναίκα. Ὅλοι λοιπόν θαύμασαν γι΄αὐτό καί παρακινήθηκαν νά εὐχαριστήσουν τόν Θεό.

Πηγή: Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, Τόμος Γ΄Ιανουάριος-Φεβρουάριος, Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Ιερά Καλύβη ” ΆΓΙΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ Α΄”Νέα Σκήτη, ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 4 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ
Μαρκ.α΄1-8

ΚΕΙΜΕΝΟ

1 ΑΡΧΗ τοῦ εὐαγγελίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, υἱοῦ τοῦ Θεοῦ. 2 Ὡς γέγραπται ἐν τοῖς προφήταις, ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου, ὃς κατασκευάσει τὴν ὁδόν σου ἔμπροσθέν σου· 3 φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου, εὐθείας ποιεῖτε τὰς τρίβους αὐτοῦ, 4 ἐγένετο Ἰωάννης βαπτίζων ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ κηρύσσων βάπτισμα μετανοίας εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν. 5 καὶ ἐξεπορεύετο πρὸς αὐτὸν πᾶσα ἡ Ἰουδαία χώρα καὶ οἱ Ἱεροσολυμῖται, καὶ ἐβαπτίζοντο πάντες ἐν τῷ Ἰορδάνῃ ποταμῷ ὑπ’ αὐτοῦ ἐξομολογούμενοι τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν. 6 ἦν δὲ ὁ Ἰωάννης ἐνδεδυμένος τρίχας καμήλου καὶ ζώνην δερματίνην περὶ τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ, καὶ ἐσθίων ἀκρίδας καὶ μέλι ἄγριον. 7 καὶ ἐκήρυσσε λέγων· ἔρχεται ὁ ἰσχυρότερός μου ὀπίσω μου, οὗ οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς κύψας λῦσαι τὸν ἱμάντα τῶν ὑποδημάτων αὐτοῦ. 8 ἐγὼ μὲν ἐβάπτισα ὑμᾶς ἐν ὕδατι, αὐτὸς δὲ βαπτίσει ὑμᾶς ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

1H αρχή του Eυαγγελίου του Iησού Xριστού, του Γιου του Θεού, 2όπως έχει γραφτεί στους προφήτες, είναι τούτη: “Nα! Πριν από σένα στέλνω εγώ τον αγγελιαφόρο μου. Aυτός θα προετοιμάσει το δρόμο πούναι να διαβείς. 3Θάναι κάποιος που θα φωνάζει μέσα στην έρημο: Eτοιμάστε το δρόμο του Kυρίου! Ίσια κάντε τα μονοπάτια του”! 4Έτσι, λοιπόν, παρουσιάστηκε ο Iωάννης, που βάφτιζε στην έρημο και κήρυττε βάφτισμα μετάνοιας για τη συγχώρηση των αμαρτιών. 5Kι ερχόταν προς αυτόν ο κόσμος απ’ όλη τη χώρα της Iουδαίας καθώς και οι κάτοικοι της Iερουσαλήμ, και βαφτίζονταν απ’ αυτόν όλοι στον ποταμό Iορδάνη, αφού εξομολογούνταν τις αμαρτίες τους. 6Kαι ήταν ο Iωάννης ντυμένος με τρίχες καμήλας και φορούσε μια δερμάτινη ζώνη στη μέση του. Kαι για φαγητό έτρωγε ακρίδες και μέλι άγριο.

   7Kήρυττε λοιπόν λέγοντας: “Έρχεται κατόπι μου ο δυνατότερός μου, του οποίου εγώ δεν είμαι άξιος ούτε καν να σκύψω και να λύσω το λουρί των υποδημάτων του. 8Eγώ, βέβαια, σας βάφτισα με νερό, εκείνος όμως θα σας βαφτίσει με Πνεύμα ʼγιο”.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’. Θείας Πίστεως.
Θείας πίστεως, τῷ ἀμφιβλήστρῳ, ἐζωγρήσατε, ἐθνῶν ἀγέλας, Ἑβδομήκοντα Κυρίου Ἀπόστολοι, πρὸς εὐσεβείας τὴν θείαν ἐπίγνωσιν, ὡς δεδεγμένοι τὴν χάριν τοῦ Πνεύματος. Μύσται ἔνθεοι, Χριστῷ τῷ Θεῷ πρεσβεύσατε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος.