ΜΕΤΑΣΤΑΣΗ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος κοιμήθηκε στήν Ἐφεσο το 101 μ.Χ.Σύμφωνα μέ τήν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας, μετά τρεῖς ἡμέρες ἀπό τήν ταφή του “μετέστη προς οὐρανόν”. Ἐγραψε τό κατά Ἰωάννη Εὐαγγέλιο, τρεῖς καθολικές ἐπιστολές καί τήν Ἀποκάλυψη.
ΒΙΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΕΔΕΩΝ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΚΑΙ ΚΡΙΤΗ
Ἐπιτρέπει ὁ Θεός τή δοκιμασία σέ καιρούς ἀποστασίας καί μεγάλης ἁμαρτίας. Χαρακτηριστικοί εἶναι οἱ στίχοι τῆς Ἁγίας Γραφῆς γιά τόν ἀρχαῖο Ἰσραήλ:”Καί ἐποίησαν οἱ υἱοί Ἰσραήλ τό πονηρόν ἐνώπιον Κυρίου καί ἔδωκεν αὐτούς Κύριος ἐν χειρί Μαδιάμ ἑπτά ἔτη”. Γιά ἑπτά ὁλόκληρα χρόνια στέναζαν ὑπόδουλοι στούς Μαδιανίτες κι αὐτή ἡ ὑποδούλωση ἀντί νά τούς κάνει νά συναισθανθοῦν τήν ἁμαρτία τους, ἔφερε ἀντίθετο ἀποτέλεσμα καί τούς ἐκανε νά ξεχάσουν τήν καταγωγή τους καί τό Θεό τους καί δέχθηκαν τή ζωή καί τούς θεούς τῶν εἰδωλολατρῶν. Ὁ Θεός ὅμως δέν τούς ξέχασε κι αύτή τήν τόσο δύσκολη περίοδο ἀναδεικνύει κριτή τους, ἡγέτη τους δηλαδή, τόν δίκαιο Γεδεῶν. Ὁ Γεδεῶν ἦταν γιός τοῦ Ἰωάς ἀπό τ΄ξ φυλή τοῦ Μανασσῆ καί ζοῦσε στήν πόλη Ἐφραθᾶ στή Σαμάρεια. Κάποια μέρα πού ὁ Γεδεῶν κρυμένος σέ ἔνα πατητήρι ράβδιζε μερικά στάχυα μέ φόβο να μή τοῦ τά πάρουν οἱ Μαδιανίτες, ἐμφανίζεται μπροστά του Ἄγγελος Κυρίου μέ μορφή ἀνθρώπου πού τοῦ ἀνήγγειλε ὅτι, ἄν καί ἦταν ὁ μικρότερο γιός του Ἰωᾶς καί καταγόταν ἀπό ἄση,η καί φτωχή οἰκογένεια, ὁ Θεός τόν ἐξέλεξε γιά νά ἀπελευθερώσει τό λαό ἀπό τή δουλεία τῶν Μαδιανιτῶν. Ὁ Γεδεῶν ξαφνιάστηκε κι ἐκφράζει τίς δυσκολίες του. Ὁ Ἄγγελος προσπαθεῖ νά τόν δυναμώσει, γι’ αὐτό καί συγκαταβαίνει στά ἀνθρῶπινα αἰτήματα τοῦ Γεδεῶν, ὁ ὁποῖος ζητᾶ κάποιο σημεῖο, ἕνα θαῦμα, πού θά τοῦ ἀποκάλυπτε ὅτι πράγματι ὁ Θεός εἶναι κοντά του. Ἐάν πραγματικά θά σώσεις τόν Ϊσραήλ μέ τό ἀδύνατο χέρι μου σύμφωνα μέ αὐτό πού εἶπες, δεῖξε τό μέ τό ἑξῆς σημάδι: θά βάλω ἀπόψε στό ἁλώνι ἔνα ποκάρι, μία τούφα μαλλιά, ἄν αὔριο τό πρωί τό ἁλώνι ὁλόκληρο καί ὅλα τά τριγύρω του βρεθοῦν κατάξερα χωρίς κανένα ἴχνος ὑγρασίας, ἐνῶ ἀντιθέτως τό ποκάρι εἶναι ὑγρό καί γεμάτο δροσιά, τότε θά βεβαιωθῶ ὅτι ἡ προστασία τοῦ Θεοῦ καί ἡ βοήθειά Του θά μᾶς ἐξασφαλίσει τἠ νίκη. “Καί ἐγένετο οὔτω”, προσθέτει ἡ Ἁγία Γραφή. Δηλαδή ἔγιναν ὅπως ζήτησε ὁ Γεδεῶν, τό ποκάρι ἦταν μουσκεμένο τόσο πολύ ὥστε ὅταν τό ἔστριψαν γέμισε ἀπό τη δροσιά του μία ὀλόκληρη λεκάνη. Ὅ Γεδεῶν ὅμως δέν πείθεται καί ζητά δεύτερο σημεῖο:ζητᾶ τήν ἐπόμενη βραδιά νά γίνει τό ἀντίθετο, νά πέσει παντοῦ δροσιά χρίς νά βραχεῖ τό ποκάρι. Καί πάλι ἔγινε ὅπως τό ζήτησε. Τό διπλό αὐτό θαῦμα προεικόνιζε τήν θαυματουργική σύλληψη καί τήν ὑπερφυσική γέννηση τοῦ Κυρίου, ὁ ὁποῖος ὡς οὐράνια δροσιά κατῆλθε στήν Θεοτόκο ἥσυχα, ἀθόρυβα και χωρίς νά ῆς προκαλέσει καμία φθορά, ὅπως δηλαδή, ἡ δρόσος στό ποκάρι.
Πιστός Ἰσραηλίτης ὁ Γεδεῶν πείσθηκε ὅτι θά ἔχει βοηθό του τόν Θεό καί θά πατάξει τούς Μαδιανίτες, γι’αὐτό καί ξεσήκωσε τούς συμπατριῶτες του. Ὁ Κύριος ὅμως ἐπεμβαίνει λέγοντάς του ὅτι πολλοί εῖναι οἱ χίλιοι ἄνδρες πού συγκεντρώθηκαν. Κρατά μόνο τούς τριακόσιους κι αὐτοί εἶναι ἱκανοί νά φέρουν τήν νίκη. Στή δυσκολία πού ἀντιμετώπισε ὁ Γεδεῶν νά τούς διαλέξει ὁ Κύριος ἔδωσε τή λύση. Ὅσοι κατορθώσουν νά σκύψουν στήν πηγῆ καί νά πιούν νερό χωρίς νά λυγίσουν τά γόνατα πίνοντας ὅπως πίνει ὁ σκύλος αὐτούς θά πάρεις. Αὐτό τό κατόρθωσαν μόνο οἱ τριακόσιοι τούς ὁποίους ὁ Γεδεῶν ὅπλισε, ὅπως ὁ Θεός τοῦ ὑπέδειξε μέ μία σάλπιγγα καί μία στάμνα μέσα στήν ὁποία ἔκρυψαν μία λαμπάδα κι ὅλα αὐτά γιά νά καταφανεῖ ὅτι ἡ νίκη θά ἦταν ἔργο τοῦ Θεοῦ ὥστε νά μήν μπορεῖ κανένας νά καυχηθεῖ ὅι τό πέτυχε μέ τίς δικές του δυνάμεις.
Γεμάτος θάρρος καί ἐμπιστοσύνη στό Θεό ὁ Γεδεῶν κατά τά μεσάνυχτα ἔδωσα ἐντολή στούς ἄνδρες του γιά ἐπίθεση στό στρατό τῶν Μαδιανιτῶν πού εἶχε συγκεντρωθεῖ στήν πεδιάδα Ἰεζράελ. Ἐπιτέθηκαν σαλπίζοντας, συντρίβοντας μέ κρότο τίς στάμνες κι ἀνάβοντας τίς λαμπάδες τους. Πανικοβλήθηκαν οἱ ἐχθροί μέσα στή νύχτα καί θέλοντας νά σώσει ὁ καθένας τόν ἐαυτό του σκότωνε τόν ἄλλο πού τόν νόμιζε Ἰσραηλίτη, σφάζονταν δηλαδη μεταξύ τους. Κανένας ἀπό τούς τριακόσιους τοῦ Γεδεῶν δέν ἔβγαλε σπαθί ἤ μαχαίρι. Ἡ νίκη ὅμως ἦταν δική τους, τούς τήν ἔδωσε ὁ Θεός, γι’ αὐτό καί ὁ Γεδεῶν ὡς εὐσεβής καλεῖ ὅλους νά ἀποδώσουν τίς εὐχαριστίες τους στό Θεό. Ὁ λαός μετά τήν θαυμαστή ἀπελευθέρωσή του θέλει νά τόν κάνει βασιλιά, ἀλλά ὁ Γεδεῶν πραγματικά ταπεινός, ἀρνήθηκε. Ὁ Θεός ὅμως θέλοντας νά ἀμείψει τήν εὐσέβεια τοῦ δοῦλου του, τόν ἀνέδειξε Κριτή τοῦ λαοῦ, δηλαδή διοικητή.
Σαράντα ὁλόκληρα χρόνια ἔζησε ὠς Κριτής ὁ Γεδεῶν ἐξασφαλίζοντας τήν εἰρήνη γιά τό λαό τοῦ Ἰσραήλ. Οἱ Μαδιανίτες μετά τήν πανωλεθρία τους, ὅσο ζοῦσε ὁ Γεδεῶν δέν τολμοῦσαν νά σηκώσουν κεφάλι. Ὁ Γεδεῶν δέν ἔφτιαξε ἰδιαίτερο ἀνάκτορο ἀλλά κάθησε στό σπίτι του, μένοντας ἀπλός χωρίς νά ἀλλοιωθεῖ ὁ χαρακτήρας του κι ἀπό ἐκεῖ μέ ταπείνωση διοικοῦσε τό λαό τοῦ Ἰσραήλ. Ἐδῶ πλήρης ἠμερῶν κοιμήθηκε καί μέ θρήνους ἐτάφη στόν τάφο τοῦ πατέρα του Ἱωᾶ.
Κι ὁ στόχος τῆς μνήμης του τονίζει:”Κἄν οὐ κατεῖδε Γεδεῶν τόν σόν τόκον προεῖδε, Χριστέ, τοῦ τόκου τόν τύπον”.
Πηγή: Μορφές από το Συναξάρι, Ιωάννας Κατσούλας, Εκδόσεις:Κυπρής, Αθήνα 2010.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 26 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ
Ιω.ιθ’25-27, κα’ 24-25
ΚΕΙΜΕΝΟ
25 Οἱ μὲν οὖν στρατιῶται ταῦτα ἐποίησαν. εἱστήκεισαν δὲ παρὰ τῷ σταυρῷ τοῦ Ἰησοῦ ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ ἡ ἀδελφὴ τῆς μητρὸς αὐτοῦ, Μαρία ἡ τοῦ Κλωπᾶ καὶ Μαρία ἡ Μαγδαληνή. 26 Ἰησοῦς οὖν ἰδὼν τὴν μητέρα καὶ τὸν μαθητὴν παρεστῶτα ὃν ἠγάπα, λέγει τῇ μητρὶ αὐτοῦ· γύναι, ἴδε ὁ υἱός σου. 27 εἶτα λέγει τῷ μαθητῇ· ἰδοὺ ἡ μήτηρ σου. καὶ ἀπ’ ἐκείνης τῆς ὥρας ἔλαβεν ὁ μαθητὴς αὐτὴν εἰς τὰ ἴδια.
24 Οὗτός ἐστιν ὁ μαθητὴς ὁ μαρτυρῶν περὶ τούτων καὶ γράψας ταῦτα, καὶ οἴδαμεν ὅτι ἀληθής ἐστιν ἡ μαρτυρία αὐτοῦ. 25 ἔστι δὲ καὶ ἄλλα πολλὰ ὅσα ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς, ἅτινα ἐὰν γράφηται καθ’ ἕν, οὐδὲ αὐτὸν οἶμαι τὸν κόσμον χωρῆσαι τὰ γραφόμενα βιβλία. ἀμήν.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
25Eνώ, λοιπόν, οι στρατιώτες τα έκαναν αυτά, εκεί κοντά στο σταυρό του Iησού στέκονταν η μητέρα του και η αδελφή της μητέρας του, η Mαρία η γυναίκα του Kλωπά, και η Mαρία η Mαγδαληνή. 26O Iησούς, λοιπόν, όταν είδε τη μητέρα του και το μαθητή, που ιδιαίτερα αγαπούσε, να της συμπαραστέκεται, λέει στη μητέρα του: «Γυναίκα, να ο γιος σου». 27Έπειτα λέει στο μαθητή: «Nα η μητέρα σου». Kαι από εκείνη την ώρα, την πήρε ο μαθητής στο σπίτι του.
24Aυτός είναι ο μαθητής που σαν αυτόπτης μάρτυρας τα βεβαιώνει αυτά και τα έγραψε, και ξέρουμε πως η μαρτυρία του είναι αληθινή. 25Yπάρχουν βέβαια και πολλά άλλα, που έκανε ο Iησούς, τα οποία αν γράφονταν ένα προς ένα, υποθέτω πως ούτε ο κόσμος ολόκληρος δε θα χωρούσε τα βιβλία που θα γράφονταν. Aμήν.
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος β´
Ἀπόστολε Χριστῷ τῷ Θεῷ ἠγαπημένε, ἐπιτάχυνον, ῥῦσαι λαὸν ἀναπολόγητον, δέχεταί σε προσπίπτοντα, ὁ ἐπιπεσόντα τῷ στήθει καταδεξάμενος· ὃν ἱκέτευε, Θεολόγε, καὶ ἐπίμονον νέφος ἐθνῶν διασκεδάσαι, αἰτούμενος ἡμῖν εἰρήνην, καὶ τὸ μέγα ἔλεος.
