ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΑ’ ΛΟΥΚΑ 14/12/2025

ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΡΟΠΑΤΌΡΩΝ 

Οἰ ὑποθέσεις τοῦ μακάριου Ἀβραάμ εἶναι γνωστές στούς σοφούς, ὅσο καί στούς ἁπλούς Χριστιανούς. Διότι ἡ Βίβλος τῆς Γενέσεως, τήν ὁποία συνέγραψε ὁ Προφήτης Μωυσῆς, ἡ ὁποία τίς περιέχει, αὐτή, λέω, ἀναγινώσκεται καί τήν ἀκοῦν ὅλοι οἱ Χριστιανοί στήν Ἐκκλησία τίς νηστήσιμες ἡμέρες τῆς ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς. Ὁπότε ἀπό ἐκείνη τήν Βίβλο μαθαίνουν ὅλοι, ὅτι ὁ προπάτοράς μας Ἀβραάμ καταγόταν ἀπό τήν χώρα τῶν Χαλδαίων καί ἦταν ἐθνικός. Διότι οἱ Χαλδαῖοι ἦταν παλαιότερο ἔθνος ἀπό τους Ἰουδαίους. Καί ὅτι εἶχε πατέρα εἰδωλολάτρη, τόν Θάρρα. Ἀλλ΄ὅμως, μολονότι καταγόταν καί ἀπό τέτοιον εἰδωλολάτρη ὁ θεῖος Ἀβραάμ, δέν εἶχε ὅμως ἀπό αὐτό κανένα ἐμπόδιο στό νά γνωρίση τόν ἀήθινό Θεό. Ἀλλά, ἄν πρέπη να΄πούμε καί ἕναν λόγο παράδοξο, ὁ μέγας Ἀβραάμ καί ἀπό αὐτήν ἀκόμη τήν εἰδωλολατρία ὡδηγήθηκε στό νά καταλάβη τόν ἀληθινό Θεό. Διότι αὐτός ὁ ἀοίδιμος, ἀφοῦ κατανόησε, ὅτι κανένα κτίσμα δέν εἶναι Θεός καί κατά συνέπεια, ὅτι δέν πρέπει νά προσκυνῆται ὡς Θεός. Καί ἀφοῦ ἀναλογίσθηκε τήν εὐταξία τῶν ὄντων, ἀπό τά δημιουργήματα τά ὁποῖα εἶναι ὁρατά, γνώρισε τόν ἀόρατο Ποιητή τους. Καί ἀφοῦ τόν γνώρισε, τόν προσκύνησε ὡς Θεό καί ὡς αὐτόν πού διακρατεῖ καί κυβερνᾶ ὅλα τά κτίσματα. Καί ὡς αὐτόν πού καθώρισε σ΄αὐτά αὐτήν τήν φαινόμενη εὐαρμοστία καί τάξι. Αὐτός λοιπόν, ἀφοῦ διατάχθηκε ἀπό τόν Θεό νά ἐγκαταλείψη τήν πατρίδα καί τήν συγγένειά του, καί νά πάη στή γῆ Χαναάν, ἀμέσως ὑπάκουσε, χωρίς νά διακριθῆ μέ τήν καρδιά του, λόγω τῆς μεγάλης πίστεως πού εἶχε πρός τόν Θεό.Γι’αὐτό καί δέχεται καί ὡς μισθό τῆς πίστεώς του, τό νά γεννήση στό βαθύ γῆρας του τόν Ίσαάκ καί νά γίνη πατέρας πολλῶν ἐθνῶν. Διότι ἀπό τόν Ἀβραάμ γεννήθηκε ὁ Ἰσαάκ. Καί ἀπό τόν Ἰσαάκ γεννήθηκε ὁ Ἰακώβ. Καί ἀπό τόν Ἰακώβ γεννήθηκε ὁ Ἰούδας καί οἱ ἄλλοι του ἀδελφοί Πατριάρχες.
Γι’ αὐτό λοιπόν οἱ θεοφόροι Πατέρες μας καί Διδάσκαλοι, «μνήμην ποιοῦσι σήμερον τοῦ θείου Ἀβραάμ», ἐπειδή ἔγινε προπάτορας τοῦ Χριστοῦ. Καί αὐτή τήν μνήμη μᾶς παρέδωσαν νά κάνουμε καί ἐμεῖς, ὄχι μακριά καί σέ μεγάλο χρονικό διάστημα ἡμερῶν, ἀλλά κοντά στήν κατά σάρκα Γέννησι τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. Καί αὐτό τό ἔκαναν ὄχι ἀπλά καί ὥς ἔτυχε, ἀλλά μέ θεία ἔμπνευσι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Λοιπόν ἐπειδή ὁ ὑπεράγαθος καί φιλάνθρωπος Υἱός τοῦ Θεοῦ καταδέχθηκε νά κάνη τόν Πατριάρχη Ἀβραάμ καί τους ἀπογόνους ἐκείνου προπάτορές του κατά τό ἀνθρώπινο γι΄ αὐτό οἱ θειότατοι Πατέρες ἔκριναν δίκαιο νά ἑορτάζουμε τήν μνήμη αὐτοῦ καί τῶν ὑπολοίπων, ὡς Προπατόρων, ὄχι μακριά ἀπό τήν κατά σάρκα Γέννησι τοῦ Κυρίου.

 Πηγή: Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, Τόμος Β΄Έκδοσις Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Νέα Σκήτη Άγιο Όρος.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 14 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
Λουκ. ιδ΄ 16-24, Ματθ.κβ΄14

ΚΕΙΜΕΝΟ

16 ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ· ἄνθρωπός τις ἐποίησε δεῖπνον μέγα καὶ ἐκάλεσε πολλούς· 17 καὶ ἀπέστειλε τὸν δοῦλον αὐτοῦ τῇ ὥρᾳ τοῦ δείπνου εἰπεῖν τοῖς κεκλημένοις· ἔρχεσθε, ὅτι ἤδη ἕτοιμά ἐστι πάντα. 18 καὶ ἤρξαντο ἀπὸ μιᾶς παραιτεῖσθαι πάντες. ὁ πρῶτος εἶπεν αὐτῷ· ἀγρὸν ἠγόρασα, καὶ ἔχω ἀνάγκην ἐξελθεῖν καὶ ἰδεῖν αὐτόν· ἐρωτῶ σε, ἔχε με παρῃτημένον. 19 καὶ ἕτερος εἶπε· ζεύγη βοῶν ἠγόρασα πέντε, καὶ πορεύομαι δοκιμάσαι αὐτά· ἐρωτῶ σε, ἔχε με παρῃτημένον. 20 καὶ ἕτερος εἶπε· γυναῖκα ἔγημα, καὶ διὰ τοῦτο οὐ δύναμαι ἐλθεῖν. 21 καὶ παραγενόμενος ὁ δοῦλος ἐκεῖνος ἀπήγγειλε τῷ κυρίῳ αὐτοῦ ταῦτα. τότε ὀργισθεὶς ὁ οἰκοδεσπότης εἶπε τῷ δούλῳ αὐτοῦ· ἔξελθε ταχέως εἰς τὰς πλατείας καὶ ρύμας τῆς πόλεως, καὶ τοὺς πτωχοὺς καὶ ἀναπήρους καὶ χωλοὺς καὶ τυφλοὺς εἰσάγαγε ὧδε. 22 καὶ εἶπεν ὁ δοῦλος· κύριε, γέγονεν ὡς ἐπέταξας, καὶ ἔτι τόπος ἐστί. 23 καὶ εἶπεν ὁ κύριος πρὸς τὸν δοῦλον· ἔξελθε εἰς τὰς ὁδοὺς καὶ φραγμοὺς καὶ ἀνάγκασον εἰσελθεῖν, ἵνα γεμισθῇ ὁ οἶκος μου. 24 λέγω γὰρ ὑμῖν ὅτι οὐδεὶς τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων τῶν κεκλημένων γεύσεταί μου τοῦ δείπνου.

14 πολλοὶ γάρ εἰσι κλητοί, ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

16Kι εκείνος του αποκρίθηκε:  «Kάποιος ετοίμασε μεγάλο δείπνο και προσκάλεσε πολλούς. 17Έστειλε, λοιπόν, το δούλο του την ώρα του δείπνου να πει στους προσκαλεσμένους: Eλάτε, γιατί είναι κιόλας όλα έτοιμα. 18ʼρχισαν τότε όλοι να προβάλλουν από μια δικαιολογία. O πρώτος του είπε: Aγόρασα ένα χωράφι και πρέπει να πάω να το δω. Σε παρακαλώ θεώρησέ με δικαιολογημένο. 19Ένας άλλος πάλι, είπε: Aγόρασα πέντε ζευγάρια βόδια και πάω να τα δοκιμάσω. Σε παρακαλώ θεώρησέ με δικαιολογημένο. 20Kι ένας άλλος είπε: Έχω παντρευτεί και γι’αυτό δεν μπορώ να έρθω. 21Ήρθε, λοιπόν, ο δούλος εκείνος και τα διηγήθηκε αυτά στον κύριό του. Tότε ο οικοδεσπότης οργίστηκε και είπε στο δούλο του: Πήγαινε γρήγορα στις πλατείες και στους δρόμους της πόλης και φέρε εδώ μέσα τους φτωχούς, τους ανάπηρους, τους κουτσούς και τους τυφλούς. 22Kι όταν επέστρεψε ο δούλος, είπε: Kύριε, έγινε αυτό που διέταξες, μα ακόμα υπάρχει χώρος. 23Eίπε τότε ο κύριος στο δούλο του: Bγες στους δρόμους και στους περιφραγμένους τόπους και ανάγκασέ τους να μπουν εδώ για να γεμίσει το σπίτι μου. 24Γιατί σας λέω πως κανένας από τους ανθρώπους εκείνους που προσκάλεσα δε θα γευτεί το δείπνο μου».

14Γιατί, πολλοί είναι οι καλεσμένοι αλλά λίγοι οι εκλεκτοί».

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’. Τὴν ὡραιότητα.
Tὴν ἑξαστέλεχον μαρτύρων φάλαγγα, ᾀσμάτων ἄνθεσιν ἀνευφημήσωμεν, ὡς καθαιρέτας τοῦ ἐχθροῦ καὶ στύλους τῆς εὐσεβείας, Θύρσον καὶ Φιλήμονα καὶ στερρὸν Ἀπολλώνιον, Ἀρριανόν Καλλίνικον καὶ τὸν ἔνδοξον Λεύκιον, αὐτοὶ γὰρ οὐρανίων χαρίτων κόσμῳ πυρσεύουσι τὴν αἴγλην.