ΚΥΡΙΑΚΗ Ι’ ΛΟΥΚΑ
Ζωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ
(Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση).
με θέμα λειτουργικού κηρύγματος:
“Nα στηρίζουμε τους αδυνάτους”.
Διαβάστε την ακολουθία της Κυριακής Ι’ΛΟΥΚΑ ΕΔΩ
ΒΙΟΣ ΑΓΙΟΥ ΣΑΒΒΑ ΤΟΥ ΗΓΙΑΣΜΕΝΟΥ
Αὐτός ὁ Ἅγιος ἔζησε στά χρόνια τοῦ μεγάλου Ἰουστινιανοῦ, κατά τό ἔτος 527, καταγόμενος ἀπό τήν χώρα τῶν Καππαδοκῶν ἀπό τό μέρος πού ὀνομάζεται Μουταλάσκη, υἱός γονέων εὐσεβῶν, τοῦ Ἰωάννου καί τήν Σοφίας. Ἀμέσως λοιπόν ἀπό τήν ἀρχή τῆς ζωῆς του, ἔτρεξε στήν ζωή τῶν Μοναχῶν καί μπῆκε σέ ἔνα Μοναστήρι ὀνομαζόμενο Φλαβιανές. Τόσο δέ ἐγκρατής ἔγινε ὁ ἀοίδιμος ἀπό τήν νεαρή του ἡλικία, ὥστε, βλέποντας μία φορά ἕνα μῆλο στόν κῆπο καί ἐπιθυμῶντας νά τό φάη, τό πῆρε μόνο στά χέρια καί εἶπε· “Ὡραίος ἦταν στήν ὅρασι καί καλός στήν βρῶσι ὁ καρπός πού μοῦ προξένησε τόν θάνατο”. Ἔπειτα ἔρριξε τό μῆλό κατά γῆς καί τό καταπάτησε μέ τά πόδια του. Καί ἀπό τότε ἔβαλε κανόνα καί ἀπόφασι στόν ἑαυτό του, νά μή φάη μῆλο σέ ὅλη του τήν ζωή. Καί μία φορά μπαίνοντας σέ φοῦρνο ἀναμμένο ὁ Ἅγιος, βγῆκε ἀβλαβής, χωρίς νά ἀγγίξη ἡ φωτιά καθόλου οὔτε σ’αὐτά τά ἐνδύματά του. Κατά δέ τό δέκατο ἕκτο ἔτος τῆς ἡλικίας του, πῆγε ὁ Ὅσιος στόν μέγα Εὐθύμιο καί ἀπό αὐτόν στάλθηκε στό Κοινόβιο τοῦ Ἁγίου Θεοκτίστου, διότι ἦταν ἀγένειος. Ἐκεῖ λοιπόν ζῶντας ὁ θεῖος Σάββας δεχόταν μεγάλη ὠφέλεια ἀπό ὅλους τούς ἀδελφούς, ἐπειδή ἐμιμεῖτο τοῦ καθενός τήν ἀρετἠ καί τήν θεάρεστη πολιτεία. Ὁπότε γιά τό λόγο αὐτόν τόν ὠνόμαζε ὁ μέγας Εὐθύμιος Παιδαριογέροντα.
Ὅταν πέρασαν ὅμως ἀρκετά χρόνια, τόν ἔπαιρνε ὁ Εὐθύμιος μαζί του, ὅταν πήγαινε στήν ἡσυχία κατά τόν καιρό τῆς μεγάλης Τεσσαρακοστῆς. Ὅσο δέ μεγάλωσε ἡ ἡλικία του, τόσο μεγάλωνε και ἡ ἀρετή του. Ἔτσι δέχθηκε ἀπό τόν Κύριο τῶν θαυμάτων τήν χάρι, γι’ αὐτό καί πολλά θαυμάσια ἔκανε ὁ τρισόλβιος. Διότι σέ ἄνυδρους τόπους ἔβγαλε νερό μέ τήν προσευχή του. Ἔγινε δέ καί πολλῶν Μοναχῶν καθηγητής καί Ἡγούμενος. Και δὐο φορές στάλθηκε ὡς πρέσβυς στήν Κωνσταντινούπολι, προσερχόμενο στούς τότε βασιλεῖς, δηλαδή στόν Ἀναστάσιο τόν πρῶτο πού βασίλευσε κατά τό ἔτος 491, καί ἀργότερα στόν Ἰουστινιανό, παρακινούμενος σ’ αὐτό ἀπό τούς κατά καιρόν Πατριάρχες τῶν Ἱεροσολύμων γιά ὑποθέσεις ἀπαραίτητες. Ἀφοῦ λοιπόν ἔφθασε στό ὕψος τῆς κατά Χριστόν ἡλικίας καί ἔγινε ἐνενήντα τεσσάρων ἐτῶν, “πρός Κύριον ἐξεδήμησε”.
Πηγή: Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου, Τόμος Β΄. Εκδόσεις: Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Ιερά Καλύβη «Άγιος Σπυρίδωνας Α’» Νέα Σκήτη, Άγιον Όρος.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 5 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ
Λουκ.ιγ’ 10-17
ΚΕΙΜΕΝΟ
10 Ἦν δὲ διδάσκων ἐν μιᾷ τῶν συναγωγῶν ἐν τοῖς σάββασι. 11 καὶ ἰδοὺ γυνὴ ἦν πνεῦμα ἔχουσα ἀσθενείας ἔτη δέκα καὶ ὀκτώ, καὶ ἦν συγκύπτουσα καὶ μὴ δυναμένη ἀνακῦψαι εἰς τὸ παντελές. 12 ἰδὼν δὲ αὐτὴν ὁ Ἰησοῦς προσεφώνησε καὶ εἶπεν αὐτῇ· γύναι, ἀπολέλυσαι τῆς ἀσθενείας σου· 13 καὶ ἐπέθηκεν αὐτῇ τὰς χεῖρας· καὶ παραχρῆμα ἀνωρθώθη καὶ ἐδόξαζε τὸν Θεόν. 14 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ἀρχισυνάγωγος, ἀγανακτῶν ὅτι τῷ σαββάτῳ ἐθεράπευσεν ὁ Ἰησοῦς, ἔλεγε τῷ ὄχλῳ· ἓξ ἡμέραι εἰσὶν ἐν αἷς δεῖ ἐργάζεσθαι· ἐν ταύταις οὖν ἐρχόμενοι θεραπεύεσθε, καὶ μὴ τῇ ἡμέρᾳ τοῦ σαββάτου. 15 ἀπεκρίθη οὖν αὐτῷ ὁ Κύριος καὶ εἶπεν· ὑποκριτά, ἕκαστος ὑμῶν τῷ σαββάτῳ οὐ λύει τὸν βοῦν αὐτοῦ ἢ τὸν ὄνον ἀπὸ τῆς φάτνης καὶ ἀπαγαγὼν ποτίζει; 16 ταύτην δέ, θυγατέρα Ἀβραὰμ οὖσαν, ἣν ἔδησεν ὁ σατανᾶς ἰδοὺ δέκα καὶ ὀκτὼ ἔτη, οὐκ ἔδει λυθῆναι ἀπὸ τοῦ δεσμοῦ τούτου τῇ ἡμέρᾳ τοῦ σαββάτου; 17 καὶ ταῦτα λέγοντος αὐτοῦ κατῃσχύνοντο πάντες οἱ ἀντικείμενοι αὐτῷ, καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἔχαιρεν ἐπὶ πᾶσι τοῖς ἐνδόξοις τοῖς γινομένοις ὑπ’ αὐτοῦ.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
10Ένα Σάββατο, πάλι, δίδασκε ο Iησούς σε μια από τις συναγωγές. 11Eκεί, λοιπόν, ήταν και μια γυναίκα, η οποία κατεχόταν από ένα πνεύμα που την κρατούσε άρρωστη για δεκαοχτώ χρόνια, και ήταν κυρτωμένη και δεν μπορούσε να ορθώσει ολότελα το σώμα της. 12Όταν, λοιπόν, την είδε ο Iησούς, τη χαιρέτησε και της είπε: «Γυναίκα, ελεύθερη είσαι πια από την αρρώστια σου». 13Aκούμπησε έπειτα τα χέρια του πάνω της, κι αμέσως εκείνη στάθηκε όρθια και δοξολογούσε το Θεό. 14Πήρε τότε το λόγο ο αρχισυνάγωγος και με αγανάκτηση, επειδή θεράπευσε ο Iησούς τη μέρα του Σαββάτου, έλεγε στο πλήθος: «Yπάρχουν έξι μέρες κατά τις οποίες πρέπει να εργάζεται κανείς. Aυτές τις μέρες, λοιπόν, να έρχεστε και να θεραπεύεστε κι όχι τη μέρα του Σαββάτου»! 15Tου αποκρίθηκε, όμως, ο Kύριος και είπε: «Yποκριτή! O καθένας από σας δε λύνει μήπως τη μέρα του Σαββάτου το βόδι του ή το γαϊδούρι του από το παχνί και πάει και το ποτίζει; 16Kι αυτή, που είναι θυγατέρα του Aβραάμ, και που την έδεσε ο Σατανάς εδώ και δεκαοχτώ, τώρα, χρόνια, δεν έπρεπε τάχα να λυθεί από το δέσιμο αυτό την ημέρα του Σαββάτου;» 17Kαι μ’αυτά που έλεγε καταντροπιάζονταν όλοι εκείνοι που εναντιώνονταν σ’αυτόν, ενώ ο κόσμος όλος χαιρόταν για όλα τα θαυμαστά πράγματα που αυτός έκαμνε.
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’. Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Tῶν ὁσίων ἀκρότης καὶ ἀγγέλοις ἐφάμιλλος ὡς γὰρ ἡγιασμένος ἐδείχθης ἐκ παιδός, Σάββα ὅσιε. Οὐράνιον γὰρ βίον ἀπελθῶν, πρὸς ἔνθεον ζωὴν χειραγωγεῖς διὰ λόγου τε καὶ πράξεως ἀληθοῦς, τοὺς πίστει ἐκβοῶντας σοι. Δόξα τῷ δεδοκότι σοι ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ πᾶσιν ἰάματα.
