ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΑΒΔΙΟΥ
Δὲν εἶναι ἀκριβῶς γνωστὴ ἡ καταγωγὴ τοῦ ἁγίου προφήτου Ἀβδιού, ἡ προφητεία τοῦ ὁποίου, ἡ συντομότερη μεταξὺ τῶν δώδεκα Μικρῶν Προφητῶν, περιέχει ἀπειλὲς ἐναντίον τῆς ἀλαζόνος Ἐδὼμ καὶ αναγγέλει ὅτι εἶναι ἐγγὺς ἡ Ἡμέρα Κυρίου, κατὰ τὴν ὁποία τὰ ἔθνη θὰ τιμωρηθοῦν μέσα στὸ πῦρ καὶ ὁ Ἰσραὴλ θὰ καταυγάσει τὸ φῶς τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὰ ὕψη τοῦ μυστικοῦ ὄρους Σιών.
Σύμφωνα μὲ ὁρισμένους, ὁ Ἀβδιού ταυτίζεται μὲ τὸν οἰκονόμο τοῦ βασιλέα Ἀχαάβ (874-853), ὁ ὁποῖος, ὅταν ἡ Ἰεζάβελ διέταξε νὰ ἐξολοθρευθοῦν οἱ προφῆτες τοῦ Κυρίου, ἔκρυψε ἑκατὸ προφῆτες, ἀνὰ πενήντα σὲ δύο σπηλιές, καὶ τοὺς προμήθευε ψωμὶ καὶ νερὸ (Γ΄ Βασιλ. 18). Ὅταν ὁ βασιλιὰς τὸν ἔστειλε νὰ βρει χορτάρι γιὰ τὰ ζῶα ποὺ λιμοκτονοῦσαν ἐξαιτίας τῆς ξηρασίας ποὺ εἶχε προκαλέσει ὁ Ἠλίας, συνάντησε τὸν μεγάλο αὐτὸ προφήτη, ὁ ὁποῖος τοῦ ζήτησε νὰ πάει στὸν βασιλέα καὶ νὰ ἀναγγείλει τὴν ἐπίσκεψή του. Κατόπιν ὁ Ἀβδιού ἐγκατέλειψε τὴν θέση ποὺ εἶχε κοντὰ στὸν βασιλέα καὶ ἔγινε μαθητὴς τοῦ Ἠλία. Τότε φαίνεται νὰ ἔγραψε τὴν προφητεία του.
Πηγή: Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, Υπό Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου, Τόμος τρίτος. Εκδόσεις ΙΝΔΙΚΤΟΣ.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 19 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ
Λουκ. ιβ’ 16-21
ΚΕΙΜΕΝΟ
16 Εἶπε δὲ παραβολὴν πρὸς αὐτοὺς λέγων· ἀνθρώπου τινὸς πλουσίου εὐφόρησεν ἡ χώρα· 17 καὶ διελογίζετο ἐν ἑαυτῷ λέγων· τί ποιήσω, ὅτι οὐκ ἔχω ποῦ συνάξω τοὺς καρπούς μου; 18 καὶ εἶπε· τοῦτο ποιήσω· καθελῶ μου τὰς ἀποθήκας καὶ μείζονας οἰκοδομήσω, καὶ συνάξω ἐκεῖ πάντα τὰ γενήματά μου καὶ τὰ ἀγαθά μου, 19 καὶ ἐρῶ τῇ ψυχῇ μου· ψυχή, ἔχεις πολλὰ ἀγαθὰ κείμενα εἰς ἔτη πολλά· ἀναπαύου, φάγε, πίε, εὐφραίνου. 20 εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Θεός· ἄφρον, ταύτῃ τῇ νυκτὶ τὴν ψυχήν σου ἀπαιτοῦσιν ἀπὸ σοῦ· ἃ δὲ ἡτοίμασας τίνι ἔσται; 21 οὕτως ὁ θησαυρίζων ἑαυτῷ, καὶ μὴ εἰς Θεὸν πλουτῶν.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
16Kαι συνέχισε με μια παραβολή, λέγοντάς τους: «Kάποιου πλούσιου ανθρώπου τα χωράφια έδωσαν άφθονη σοδειά. 17Σκεφτόταν, λοιπόν, ο άνθρωπος αυτός κι έλεγε από μέσα του: Tι θα κάνω τώρα που δεν έχω πού να αποθηκέψω τα γεννήματά μου; Eίπε λοιπόν: 18Nα, τι θα κάνω. Θα γκρεμίσω τις αποθήκες μου και θα χτίσω μεγαλύτερες, κι εκεί θα συνάξω όλα τα γεννήματά μου και τα αγαθά μου. 19Έπειτα θα πω στην ψυχή μου: Ψυχή, έχεις πολλά αγαθά αποθηκευμένα που αρκούν για χρόνια πολλά. Ξεκουράσου, τρώγε, πίνε, απολάμβανε! 20Aλλ’ο Θεός του είπε: άμυαλε! Tούτη τη νύχτα την ψυχή σου απαιτούνε από σένα. Όσα, λοιπόν, ετοίμασες, τίνος θα είναι; 21Tο ίδιο άφρονας είναι όποιος συγκεντρώνει πλούτη για τον εαυτό του και δεν πλουτίζει για το Θεό».
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Ὥσπερ θεράπων φερωνύμως τοῦ Λόγου, τοῦ ὑπὲρ ἔννοιαν φωτὸς ἠξιώθης, καὶ προφητείας ἔλλαμψιν ἐδέξω σοφὲ δόξαν γὰρ τὴν ἄυλον, καθαρῶς ἐποπτεύων, ὄργανον θεόπνευστον, Ὀβδιοὺ ἀνεδείχθης, προμελωδοῦν ἐν κόσμῳ μυστικῶς, τῶν ἐσομένων, Προφῆτα τὴν ἔκβασιν.
