ΚΥΡΙΑΚΗ Η΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Ζωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ

 (Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση).

με θέμα λειτουργικού κηρύγματος:

«Αναμονή»

Διαβάστε την ακολουθία της Κυριακής Η΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΕΔΩ

ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

   «Τὸν ὡραιότατον Χριστὸν ἀγαπήσασα καὶ δι´ ἁγνείας τὴν ψυχὴν ὡραΐσασα…» καὶ «ἐν ταῖς αὐλαῖς τοῦ Κυρίου χοροβατοῦσα σεμνή…». Μὲ αὐτὰ τὰ λόγια ὁ ὑμνογράφος μᾶς προβάλλει τὴν Ὁσιομάρτυρα Ἁγία Παρασκευὴ ἀφοῦ ἀγάπησε τὸν Χριστὸ μὲ ὅλη τὴν ἁγνὴ ψυχή της, πλέον ἀπολαμβάνει τὴν αἰώνια χαρά, χορεύοντας στὰ οὐράνια δώματα, στὴν αὐλὴ τοῦ Κυρίου, στὴ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν μαζί μὲ τοὺς Ἀγγέλους. Γεννήθηκε στὴ Ρώμη καὶ ἔζησε στὰ μέσα περίπου τοῦ 2^ου αἰώνα. Οἱ γονεῖς της, Ἀγάθων καὶ Πολιτεία, ἦσαν ἄτεκνοι κι ὡς δώρου Θεοῦ δέχτηκαν τὴν θεόσδοτη κόρη τους, ποὺ ἐπειδή γεννήθηκε τὴν ἕκτη ἡμέρα τῆς ἑβδομάδος τὴν ὀνόμασαν Παρασκευή. Ἀπὸ τοὺς εὐσεβεῖς γονεῖς της ὄχι μόνο χειραγωγήθηκε στὴν χριστιανικὴ πίστη ἀλλὰ κι ἀφιερώθηκε στὸ Θεό. Μόλις κοιμήθηκαν οἱ γονεῖς της σὲ πολὺ νεαρὴ ἡλικία ἀφοῦ μοίρασε τὰ ὑπάρχοντά της στοὺς ῀τωχοὺς εἰσῆλθε σέ κάποιο Παρθενῶνα ἀφιερωμένων γυναικῶν, σὲ ἕνα, δηλαδή, Μοναστήρι ὅπου ἔζησε μὲ ὑπακοὴ καὶ ταπείνωση γιὰ ἀρκετὸ διάστημα. Ἔπειτα φλεγόμενη ἀπὸ ἱεραποστολικὸ ζῆλο μὲ τὴν εὐχὴ τῆς ἡγουμένης βγῆκε νὰ κηρύξει τὸν Χριστὸ στοὺς εἰδωλολάτρες. Περιερχόταν πόλεις καὶ χωριὰ καὶ καλοῦσε τοὺς ἀνθρώπους νὰ γνωρίσουν τὸν Χριστό. Τὸ ἔργο της τὸ φθόνησαν οἱ Ἑβραῖοι, οἱ ὁποῖοι τὴν κατήγγειλαν στὸν ἡγεμόνα. Ἡ Ἁγία συνελήφθη καὶ ὁδηγήθηκε ἐνώπιον τοῦ αὐτοκράτορα Ἀντωνίνου, ὅπου μὲ θάρρος ὁμολόγησε τὴν πίστη της. Ὁ Βασιλιὰς τὴν ὑπέβαλε σὲ φοβερᾶ βασανιστήρια ἀπὸ τὰ ὁποῖα ὁ Χριστὸς τὴν προστάτευε μὲ ἀποτέλεσμα πολλοὶ νὰ γίνουν Χριστιανοί. Τέλος πρόσταξε νὰ ρίξουν τὴν Ἁγία σὲ ἕνα καζάνι γεμάτο λάδι καὶ πίσσα ποὺ ἔβραζε. Τὸ καυτὸ ὅμως αὐτὸ μίγμα μὲ τὴ χάρη τοῦ Κυρίου μεταβλήθηκε καὶ ἡ Ἁγία φαινόταν νά δροσίζεται. Ὁ Βασιλιὰς θεωρῶντας ὅτι δὲν ἦταν ἀρκετὰ καυτὸ ζήτησε νὰ τὸ δοκιμάσει. Ἡ Ἁγία γέμισε τὴ χούφτα της καὶ τοῦ ἔριξε στὸ πρόσωπο. Ἐκεῖνος τυφλώθηκε καὶ μὲ δάκρυα παρακαλοῦσε τὴν Ἁγία νὰ τὸν θεραπεύσει. Ἡ Ἁγία προσευχήθηκε στὸν Κύριο, ὁ Βασιλιὰς θεραπεύτηκε καὶ πίστευσε στὸ Χριστὸ μαζὶ μὲ ὅλη τὴ φρουρά του. Ἀπὸ τὸ γεγονὸς αὐτὸ θεωρήθηκε προστάτις τῶν ὀφθαλμῶν.

   Μετὰ ἀπὸ αὐτὰ ἡ Ἁγία ἀφέθηκε ἐλεύθερη καί συνέχισε τὴν ἱεραποστολική της δράση σὲ διάφορες πολιτεῖες. Συνελήφθη ὅμως καὶ πάλι ἀπὸ τοὺς εἰδωλολάτρες καὶ σύρθηκε ἐνώπιον κάποιου ἡγεμόνα ποὺ ὀνομαζόταν Ἀσκληπιὸς καὶ ὁ ὁποῖος τὴν κάλεσε σὲ ἀνάκριση. Ἡ Ἁγία σφράγισε μὲ τὸ σημεῖο τοῦ Σταυτοῦ τὸ σῶμα της καὶ μὲ παρρησία δήλωσε ὅτι εἶναι Χριστιανή. Ὁ ἡγεμόνας χωρὶς πολλὰ λόγια πρόσταξε ἀρχικὰ νὰ τὴν ῥαβδίσουν κι ἔπειτα νὰ τὴ μαστιγώσουν μέχρι ποὺ νὰ φανοῦν τὰ ὀστᾶ της. Αἱμόφυρτη τὴν ἔκλεισαν στὴ φυλακή ἀλλά ἐκεῖ Ἄγγελος Κυρίου τὴν ἐπισκέπτεται καὶ τὴν θεραπεύει. Τὸ πρωὶ μόλις τὴν ἀντίκρυσε ὁ ἡγεμόνας Ἀσκληπιὸς θεραπευμένη, τὴν κάλεσε νὰ μεταβεῖ μαζί του στὸν ναὸ τῶν εἰδώλων νὰ προσφέρει θυσία στὸν Ἀπόλλωνα ποὺ τὴν θεράπευσε ἀπὸ τὶς πληγές της. Ἡ Ἁγία μόλις μπῆκε προσευχήθηκε στὸ Χριστὸ καὶ κάνοντας τὸ σημεῖο τοῦ Σταυροῦ ὅλα τά εἴδωλα ἔγιναν κομμάτια. Οἱ ἱερεῖς τῶν εἰδώλων ὀργισμένοι ἀπαίτησαν ἀπὸ τὸν Ἀσκληπιὸ νὰ θανατώσει τὴν Ἁγία. Μὲ προσταγὴ τοῦ ἡγεμόνα τὴν ἔριξαν σὲ ἕναν τόπο ποὺ εἶχε τὴ φωλιὰ του ἕνας δράκος στὸν ὁποῖο ἔριχναν γιὰ τροφὴ ὅλους τούς καταδίκους. Ἡ Ἁγία μόλις πλησίασε στὸ θηρίο φύσηξε μὲ τὸ στόμα της τὸν ἀέρα σχηματίζοντας τὸ σημεῖο τοῦ Σταυροῦ καὶ φόνευσε τὸ φοβερὸ δράκοντα μπροστὰ στὰ ἔκπληκτα μάτια τῶν εἰδωλολατρῶν. Τότε τόσο ὁ ἡγεμόνας Ἀσκληπιὸς ὅσο καὶ ἡ ἀκολουθία του πίστεψαν στὸν Χριστὸ καὶ βαπτίσθηκαν στὸ ὅνομα Του.

   Ἐλεύθερη ἡ Ἁγία Παρασκευὴ συνέχιζε νὰ περιοδεύει καὶ νὰ κηρύττει τὸν Χριστό, θεραπεύοντας μάλιστα καί πολλοὺς ἀσθενεῖς. Γιὰ Τρίτη φορὰ συνελήφθη καὶ ὁδηγήθηκε ἐνώπιον κάποιου βασιλιὰ ποὺ ὀνομαζόταν Ταράσιος. Χωρὶς φόβο ἡ Ἁγία ὁμολόγησε καὶ πάλι τὴν χριστιανική της πίστη καὶ ὑποβλήθηκε σὲ φρικτὰ βασανιστήρια, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ἡ Χάρις τοῦ Θεοῦ τὴν διεφύλαξε. Ὁ Βασιλιὰς θεωρῶντας τὴν Ἁγία φοβερὴ μάγισσα τὴν ἔριξε μέσα σὲ ἕνα δυσώδη λάκκο μὲ δηλητηριώδη ἑρπετά. Μὲ τὸ σημεῖο τοῦ Σταυροῦ ὁ δυσώδης αὐτὸς τόπος ἔγινε εὐωδιαστὸ λιβάδι καὶ μὲ τὴν προστασία Ἀγγέλου ἔμεινε ἀβλαβὴς ἀπὸ ὅλα τά βασανιστήρια ποὺ τὴν ὑπέβαλαν. Τέλος, ὁ Βασιλιὰς πρόσταξε νὰ τὴν ἀποκεφαλίσουν. Πρὶν τὸ ξίφος κατέβη στὸ λαιμό της ἡ Ἁγία γονάτισε καὶ προσευχήθηκε καί μεταξύ τῶν ἄλλων εὐχαρίστησε τὸν Κύριο γιὰ τὴν βοήθεια ποὺ τῆς ἔδωσε καὶ ἔπειτα ζήτησε νὰ δεχθεῖ τὴν ψυχὴ της μετὰ τῶν φρονίμων παρθένψν στὴ Βασιλεία Του. Τέλος, παρακάλεσε νὰ ἱκανοποιεῖ τὰ αἰτήματα ἐκείνων ποὺ θὰ ἐπικαλοῦνται τὸ ὄνομα της, γιὰ νὰ δοξάζεται δι´ αὐτῆς τὸ Ἅγιον ὄνομα τοῦ Κυρίου. Κι ἐνῶ τὸ ξίφος τοῦ δημίου ἔπεφτε στὸν τράχηλο της, ἀκούσθηκε φωνὴ ἀπὸ τὸν οὐρανὸ ποὺ ἔλεγε ὅτι εἰσακούσθηκε ἡ δέησή της. Ἀπὸ τότε ἡ Ἁγία Παρασκευὴ ὡς Καλλιπάρθενος Νύμφη τοῦ Χριστοῦ χαίρεται καὶ χορεύει στὴ Βασιλεία τοῦ Χριστοῦ ἀπολαμβάνοντας αὐτά ποὺ ὁ Κύριος ὑποσχέθηκε γιὰ ἐκείνους ποὺ θὰ τὸν ὁμολογήσουν ἐνώπιον βασιλέων καὶ ἡγεμόνων καὶ θὰ χύσουν τὸ αἶμα τους ἐπισφραγίζοντας ἔτσι τὴν ἀγάπη τους πρὸς Αὐτόν.

Πηγή: Μορφές από το Συναξάρι, Ιωάννας Κατσούλα, Εκδόσεις ΑΘΩΣ Αθήνα 2010.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 26 ΙΟΥΛΙΟΥ
Ματθ. ιδ΄ 14-22

ΚΕΙΜΕΝΟ

14 Καὶ ἐξελθὼν ὁ Ἰησοῦς εἶδε πολὺν ὄχλον, καὶ ἐσπλαγχνίσθη ἐπ’ αὐτοῖς καὶ ἐθεράπευσε τοὺς ἀρρώστους αὐτῶν. 15 ὀψίας δὲ γενομένης προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες· ἔρημός ἐστιν ὁ τόπος καὶ ἡ ὥρα ἤδη παρῆλθεν· ἀπόλυσον τοὺς ὄχλους, ἵνα ἀπελθόντες εἰς τὰς κώμας ἀγοράσωσιν ἑαυτοῖς βρώματα. 16 ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· οὐ χρείαν ἔχουσιν ἀπελθεῖν· δότε αὐτοῖς ὑμεῖς φαγεῖν. 17 οἱ δὲ λέγουσιν αὐτῷ· οὐκ ἔχομεν ὧδε εἰ μὴ πέντε ἄρτους καὶ δύο ἰχθύας. 18 ὁ δὲ εἶπε· φέρετέ μοι αὐτοὺς ὧδε. 19 καὶ κελεύσας τοὺς ὄχλους ἀνακλιθῆναι ἐπὶ τοὺς χόρτους, λαβὼν τοὺς πέντε ἄρτους καὶ τοὺς δύο ἰχθύας, ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν εὐλόγησε, καὶ κλάσας ἔδωκε τοῖς μαθηταῖς τοὺς ἄρτους, οἱ δὲ μαθηταὶ τοῖς ὄχλοις. 20 καὶ ἔφαγον πάντες καὶ ἐχορτάσθησαν, καὶ ἦραν τὸ περισσεῦον τῶν κλασμάτων δώδεκα κοφίνους πλήρεις. 21 οἱ δὲ ἐσθίοντες ἦσαν ἄνδρες ὡσεὶ πεντακισχίλιοι χωρὶς γυναικῶν καὶ παιδίων. 22 Καὶ εὐθέως ἠνάγκασεν ὁ Ἰησοῦς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον καὶ προάγειν αὐτὸν εἰς τὸ πέραν, ἕως οὗ ἀπολύσῃ τοὺς ὄχλους.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

14Kι όταν αποβιβάστηκε ο Iησούς, είδε πολύν κόσμο και τους σπλαχνίστηκε και θεράπευσε όσους απ’ αυτούς ήταν άρρωστοι. 15Kι όταν πια πήρε να βραδιάζει, τον πλησίασαν οι μαθητές του και του είπαν: «Eίναι ερημικός ο τόπος και η ώρα έχει περάσει πια. Aπόλυσε τα πλήθη, ώστε να πάνε στα χωριά και ν’ αγοράσουν φαγώσιμα για να φάνε». 16Aλλ’ ο Iησούς τους είπε: «Δε χρειάζεται να φύγουν. Δώστε τους εσείς να φάνε». 17Kαι του λένε: «Δεν έχουμε εδώ παρά μόνο πέντε ψωμιά και δύο ψάρια». 18Tότε εκείνος τους είπε: «Φέρτε τα εδώ, σε μένα». 19Kι αφού πρόσταξε τα πλήθη να καθίσουν πάνω στο χορτάρι, πήρε τα πέντε ψωμιά και τα δύο ψάρια και υψώνοντας το βλέμμα του στον ουρανό τα ευλόγησε. Έπειτα, αφού τα έκοψε, έδωσε στους μαθητές του και οι μαθητές στα πλήθη. 20Kι έφαγαν όλοι και χόρτασαν. Mάζεψαν έπειτα τα κομμάτια που περίσσεψαν, δώδεκα κοφίνια γεμάτα. 21Kι εκείνοι που είχαν φάει ήταν σχεδόν πέντε χιλιάδες άντρες χωρίς γυναίκες και παιδιά.    22Aμέσως κατόπιν ο Iησούς ανάγκασε τους μαθητές του να μπουν στο πλοίο και να πάνε πριν απ’ αυτόν στην απέναντι όχθη, ώσπου ν’ απολύσει τα πλήθη.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’.
Τὴν σπουδήν σου τῇ κλήσει κατάλληλον, ἐργασαμένη φερώνυμε, τὴν ὁμώνυμόν σου πίστιν εἰς κατοικίαν κεκλήρωσαι, Παρασκευὴ ἀθλοφόρε· ὅθεν προχέεις ἰάματα, καὶ πρεσβεύεις ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.