ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ – ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ

Ζωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ

 (Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση).

με θέμα λειτουργικού κηρύγματος:

«Ποια η σχέση μεταξύ ορθής και σωστής λογικής;

Διαβάστε την ακολουθία της Κυριακής Ζ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ  ΕΔΩ

ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΟΣ

Ἄν καί εἴμαστε ἀμαρτωλοί καί ἀδύναμοι καί ὅλο πέφτουμε σέ ἀμαρτίες, ὤστόσο ἔχουμε Πατέρα ὅχι ἁπλῶς ἐλέους καί ἀπλῶς ἐλεήμων ἀλλά Παντελεήμονα. Παντελεήμονων ἀνεδείχθη καί ὁ Ἅγιος Μεγαλομάρτυρας καί ἰατρός τῆς Νικομήδειας μέ τά θεία χαρίσματα πού ἀξιώθηκε νά λάβει ἀπό τόν Θεό τού ἐλέους καί τῆς ἀγάπης. Ἔζησε στά τέλη τοῦ 3ου μ.Χ. αἰώνα καί γεννήθηκε ἀπό πατέρα εἰδωλολάτρη, τόν Εὐστόργιο, ὁ ὁποῖος εἶχε τό ἀνώτατο ἀξίωμα τοῦ συγκλητικοῦ καί μητέρα Χριστιανή τήν ἁγία Εὐβούλη πού ἀνέθρεψε τόν γιό τους, Παντολέων, ὅπως ὀνομαζόταν ὁ Ἅγιος χριστιανικά. Ἡ μητέρα ὅμως γρήγορα ἔφυγε ἀπό τή ζωή αὐτή καί μικρός ἀκόμα ὁ Παντολέων βρέθηκε ὑπό τήν προστασία τοῦ πατέρα του, ὁ ὁποῖος ὅμως κρατοῦσε καλή ἀνάμνηση τῆς συντρόφου του, κάτι πού εὐνόησε τόν νεαρό Παντολέων νά διατηρήσει ζωηρή τήν ἀνάμνηση τῆς Χριστιανῆς μητέρας του, ἀλλά καί τά σπέρματα τῆς χριστιανικπης πίστης πού φύτεψε στήν ἀπαλή ψυχή του. Ὡς νέος σπούδασε τήν ἰατρική ἐπιστήμη κοντά σέ κάποιον Εὐφρόσυνο πού ἦταν κορυφαῖος γιατρός τῆς περιοχῆς του. Μά γρήγορα συνδέθηκε μέ τόν Πρεσβύτερο καί Ἰατρό Ἅνιο Ἐρμόλαο, ὁ ὁποῖος τόν εἰσήγαγε στήν χριστιανική εὐσέβεια καί πίστη. Ὁ Ἅγιος Ἐρμόλαος τοῦ εἶπε ὅτι ὥς γιατρός ἀλλά ὡς Χριστιανός μέ θερμή προσευχή πρός τόν Χριστό μποροῦσε νά κάνει θαυμαστά ἀνώτερα τῶν δυνάμεών σου.Μιά μέρα ὁ Παντολέων καθώς ἐπέστρεφε στό σπίτι του συνάντησε ἕνα παιδί νεκρό. Τό δάγκωσε μιά ὅχιά καί ἐκεῖνο πέθανε ἑνῶ ἡ ὁχιά βρισκόταν ἑκεῖ κουλουριασμένη. Ὁ Παντολέων θυμήθηκε ὅσα τοῦ εἶπε ὁ Ἐρμόλαος καί θέλοντας νά δοκιμάσει τήν ἀλήθεια τῶν λόγων του προσευχήθηκε στό Χριστό καί ἀμέσως τό παιδί ἀναστήθηκε καί ἡ ὁχιά ἔσκασε. Ἔντρομος ἀπό τό θαῦμα ὁ Παντολέων ἔσπευσε νά βαπτισθεῖ στό ὅνομα τοῦ Χριστοῦ.
Μετά ἀπό αὐτό προσπάθησε νά πείσε τόν πατέρα του Εὐστόργιο νά γίνει Χριστιανός. Συνέβη τότε κι ἕνα ἄλλο θαῦμα μέ τό ὁποῖο ὁ Εὐστόργιος πείσθηκε. Ἔφεραν στό σπίτι ἕναν ἄνθρωπο τυφλό γιά νά τόν θεραπεύσει ὁ Παντολεών, ἁφοῦ εἶχε δαπανήσει τήν περιουσία του σέ πολλούς γιατρούς χωρίς ἀποτέλεσμα. Ὁ νεαρός γιατρός Παντολέων ἔχοντας ἀπόλυτη ἐμπιστοσύνη στόν Θεό εἶπε στόν πατέρα του ὅτι μέ τή χάρη τοῦ Χριστοῦ θά θεραπεύσει τόν τυφλό. Προσευχήθηκε, σταύρωσε ἔπειτα τόν τυφλό κι ἀμέσως ἐκεῖνος θεραπεύθηκε κι ὁ Ἅγιος στή συνέχεια τόν χειραγώγησε στήν χριστιανική πίστη. Μαζί του βαπτίσθηκε ἀπό τόν Ἐρμόλαο καί ὁ συγκλητικός Εὐστόργιος πού άμέσως μετά κοιμήθηκε εἰρηνικά. Τότε ὁ Ἅγιος μοίρασε τήν περιουσία του στούς πτωχούς καί μέ ζήλο δόθηκε χωρίς νά λαμβάνει χρήματα ἀπό τούς ἀσθενεῖς, πού μέ τήν χάρη τοῦ Κυρίου θεράπευσε τόσο τά σώματα ὅσο καί τίς ψυχές.
Τό θαῦμα μέ τόν τυφλό μαθεύτηκε σέ ὄλη τήν Νικομήδεια καί ὁ αὐτοκράτορας Διοκλητιανός τόν κάλεσε νά ἀρνηθεῖ τόν Χριστό. Ὁ πρώην τυφλός ὅμως ἔλεγξε τόν βασιλιά γιά τήν ἀσέβειά του καί ὀμολόγησε τόν Χριστό ὡς Θεό ἀληθινό κι ἀμέσως ἀποκεφαλίσθηκε καί συνεορτάζει μαζί μέ τόν Ἅγιο Παντελεήμονα. Τότς συνελήφθη καί ὁ Χριστιανός ἱατρός καί ὁδηγήθηκε ἐνώπιον τοῦ αὐτοκράτορα, ὁ ὁποῖος τόν συμβούλευσε νά θεραπεύσει ἑπικαλούμενος μονάχα τόν Ἀσκληπιό καί ὁ Ἅγιος μέ παρρησία τοῦ δήλωσε ὅτι οἱ θαυματουργίες γίνονται μονάχα μέ τήν ἐπίκληση τοῦ ὁνόματος τοῦ Χριστοῦ.
Τότε ὁ αὐτοκράτορας διέταξε κι ἔφεραν ἕναν παράλυτο λέγοντάς του ὅτι πολλοί γιατροί προσπάθησαν μά δέν μπόρεσαν νά τόν θεραπεύσουν καί τοῦ τόνισε: -Λοιπόν, θεράπευσέ τόν. Κί ὁ Ἅγιος τοῦ ἀπάντησε ὅτι μόνο ὁ Χριστός μπορεῖ νά τόν θεραπεύσει. Καί ἀπευθυνόμενος στόν παράλυτο τοῦ λέγει:- «Ἐν ὀνόματι τοῦ Χριστοῦ τοῦ ἀνορθοῦντος τούς παραλυμένους, ἔγειραι καί περιπάτει». Πράγματι ὁ παράλυτος σηκώθηκε καί ἔφυγε περπατῶντας. Ὅλοι θαύμασαν τό γεγονός αὐτό ἐκτός ἀπό τόν βασιλιά πού προσπάθησε μέ ὑποσχέσεις καί ἀπειλές νά μεταστρέψει τόν Ἅγιο ἀπό τήν χριστιανική πίστη κι ἀφοῦ δέν τό πέτυχε τόν ὀδήγησε στά βασανιστήρια, τά ὁποῖα ὑπέμεινε μέ μεγάλη καρτερία. Μάλιστα ὁ Χριστός γιά νά τόν δυναμώσει ἐμφανίσθηκε σ’ αὐτόν μέ τήν μορφή τοῦ Ἰερέα Ἐρμολάου καί τόν παρότρυνε νά ἔχει θάρρος. Οἱ δήμιοι τοῦ σχίζουν τίς πλευρές, τόν καῖνε μέ ἀναμμένες λαμπάδες, τον ρίχνουν σέ κοχλαστό μολύβι, τόν καταποντίζουν στή θάλασσα. Ὅμως παντοῦ ὁ Ἅγιος ἔνιωθε ὅτι δίπλα του στεκόταν ὁ ἵδιος ὁ Κύριος καί τόν προστάτευε ὥστε νά μένει ἀβλαβής. Ὁ Βασιλιάς τότε ἀποφάσισε νά ἀποκεφαλισθεῖ ὁ Ἅγιος. Μόλις οἱ δήμιοι τόν ἔφεραν στόν τόπο τῆς ἐκτέλεσης, γονάτισε, προσευχήθηκε κι ἀκούσθηκε μία φωνή πού ἔλεγε: «Οἱ Πύλες τοῦ οὐρανοῦ σέ περιμένουν, στό ἐξῆς θά εἶσαι ἡ καταφυγή τῶν πονεμένων, ἰατρός τῶν ἀσθενῶν καί ὁ τρόμος τῶν δαιμόνων καί τό ὄνομά σου θά εἶναι ὄχι Παντολέων  ἀλλά Παντελεήμων». Μέ χαρά ὁ Ἅγιος ἔκλινε τόν αὐχέν στό ξίφος τοῦ δημίου κι ἀμέσως γάλα ἀναπήδησε ἀπό τό λαιμό του ἀντί γιά αἶμα. Ἐνῶ ἡ ξερή ἐλιά που τόν εἶχαν δέσει πρασίνισε ξαφνικά κι ἔδωσε πλούσιο καρπό.
Ἔτσι Παντελεήμων ὄχι μόνο στό ὄνομα άλλά καί στήν πράξη Ἄγιος, ἐξακολουθεῖ νά σκορπᾶ τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ σέ ὅσους ἐπικαλούνται τό ὄνομά του.

Πηγή: Μορφές από το Συναξάρι, Ιωάννας Κατσούλα, Εκδόσεις Κυπρή, Αθήνα 2010.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 27ΙΟΥΛΙΟΥ
Ματθ. θ΄ 27-35

ΚΕΙΜΕΝΟ

27 Καὶ παράγοντι ἐκεῖθεν τῷ Ἰησοῦ ἠκολούθησαν αὐτῷ δύο τυφλοὶ κράζοντες καὶ λέγοντες· ἐλέησον ἡμᾶς, υἱὲ Δαυΐδ. 28 ἐλθόντι δὲ εἰς τὴν οἰκίαν προσῆλθον αὐτῷ οἱ τυφλοί, καὶ λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· πιστεύετε ὅτι δύναμαι τοῦτο ποιῆσαι; λέγουσιν αὐτῷ· ναί, Κύριε. 29 τότε ἥψατο τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν λέγων· κατὰ τὴν πίστιν ὑμῶν γενηθήτω ὑμῖν. 30 καὶ ἀνεῴχθησαν αὐτῶν οἱ ὀφθαλμοί. καὶ ἐνεβριμήσατο αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς λέγων· ὁρᾶτε μηδεὶς γινωσκέτω. 31 οἱ δὲ ἐξελθόντες διεφήμισαν αὐτὸν ἐν ὅλῃ τῇ γῇ ἐκείνῃ. 32 Αὐτῶν δὲ ἐξερχομένων ἰδοὺ προσήνεγκαν αὐτῷ ἄνθρωπον κωφὸν δαιμονιζόμενον· 33 καὶ ἐκβληθέντος τοῦ δαιμονίου ἐλάλησεν ὁ κωφός, καὶ ἐθαύμασαν οἱ ὄχλοι λέγοντες ὅτι οὐδέποτε ἐφάνη οὕτως ἐν τῷ Ἰσραήλ. 34 οἱ δὲ Φαρισαῖοι ἔλεγον· ἐν τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια. 35 Καὶ περιῆγεν ὁ Ἰησοῦς τὰς πόλεις πάσας καὶ τὰς κώμας διδάσκων ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν καὶ κηρύσσων τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας καὶ θεραπεύων πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν ἐν τῷ λαῷ.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

27Kαι καθώς ο Iησούς προχώρησε πιο πέρα, τον ακολούθησαν δυο τυφλοί φωνάζοντας: «Ελέησέ μας, Γιε του Δαβίδ». 28Kι όταν έφτασε στο σπίτι, τον πλησίασαν οι τυφλοί. Tους λέει τότε ο Iησούς: «Πιστεύετε ότι μπορώ να το κάνω αυτό;» Tου λένε: «Nαι, Kύριε». 29Tότε άγγιξε τα μάτια τους λέγοντας: «Aς γίνει σε σας σύμφωνα με την πίστη σας». 30Kι ανοίχτηκαν τα μάτια τους! Mα ο Iησούς τους πρόσταξε έντονα λέγοντάς τους: «Προσέξτε μην το μάθει κανένας». 31Eκείνοι, όμως, βγήκαν και τον διαφήμισαν σ’ όλη εκείνη την περιοχή.    32Kαι την ώρα που έβγαιναν αυτοί έξω, του έφεραν έναν δαιμονισμένο κωφάλαλο. 33Kαι μόλις ο Iησούς έβγαλε το δαιμόνιο, ο κωφάλαλος μίλησε κι όλοι θαύμασαν λέγοντας πως κάτι τέτοιο δε φάνηκε ποτέ άλλοτε στο Iσραήλ. 34Mα οι Φαρισαίοι έλεγαν: «Mέσω του αρχηγού των δαιμονίων βγάζει τα δαιμόνια».    35Έτσι, λοιπόν, περιόδευε ο Iησούς σ’ όλες τις πόλεις και τα χωριά, διδάσκοντας στις συναγωγές τους και κηρύττοντας το καλό άγγελμα της βασιλείας και θεραπεύοντας κάθε αρρώστια και κάθε πάθηση ανάμεσα στο λαό.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’.

Ἀθλοφόρε Ἅγιε, καὶ ἰαματικὲ Παντελεῆμον, πρέσβευε τῷ ἐλεήμονι Θεῷ, ἵνα πταισμάτων ἄφεσιν, παράσχῃ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν.