Κυριακή Ε’ ΝΗΣΤΕΙΩΝ (Μαρίας Αιγυπτίας κεκλεισμένων των θυρών και προς το παρόν χωρίς δυνατότητα μετάδοσης Θ.Κοινωνίας).  Ζωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας  ΕΔΩ (Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση).  

ΘΕΜΑ λειτουργικού κηρύγματος: “Ο πολιτισμός μας πνίγει“. Η απάντηση, συν Θεώ, στο λειτουργικό κήρυγμα της Κυριακής ή όταν αυτό αναρτηθεί στην ιστοσελίδα μας  https://galilea.gr/λειτουργικα-θειος-λογος/.

Διαβάστε την ακολουθία της Κυριακής Ε’ ΝΗΣΤΕΙΩΝ ΕΔΩ

ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΑ ΑΙΓΥΠΤΙΑ

Ἡ Ὁσία Μαρία ἦταν ἀπό τἠν Αἴγυπτο καί ἔζησε τήν περίοδο, πού βασίλευε ὁ μεγάλος Ἰουστινιανός, κατά τό έτος 520. Ἀφοῦ ἔζησε πρῶτα στήν ἀκολασία καί μέ τίς αἰσχρές ἡδονές παρέσυρε πολλούς  ἀνθρώπους στόν ψυχικό ὄλεθρο, διότι άπό τήν παιδική ἡλικία γκρεμίσθηκε στίς πονηρές πράξεις τῆς σάρκας καί παρέμεινε σ’αὐτές. Ἀφοῦ, λέω, ἔζησε ἔτσι γιά δεκαπέντε χρόνια, ὕστερα ἀφιέρωσε τόν ἑαυτό της ἡ μακάρια στήν ἄσκησι καί στήν ἀρετή. Καί τόσο πολύ ἀνέβηκε μέ τήν ἀπάθεια, ὥστε περπατοῦσε ἐπάνω στά νερά καί τούς ποταμούς χωρίς νά βυθίζεται. Καί ὅταν προσευχόταν, ὑψωνόταν ἐπάνω ἀπό τήν γῆ μετέωρη.
Ἡ αἰτία αὐτῆς τῆς στροφῆς καί τῆς μετάνοιας στάθηκε τό πιό κάτω περιστατικό. Κατά τήν δεκάτη τετάρτη τοῦ μῆνα Σεπτεμβρίου, ὅταν στήν Ἱερουσαλήμ ἑορταζόταν ἡ ὕψωσις τοῦ τιμίου ξύλου τοῦ ζωοποιοῦ Σταυροῦ, πολλοί Χριστιανοί ἔτρεχαν ἀπό κάθε μέρος καί πήγαιναν στά Ἱεροσόλημα, γιά νά δοῦν τό τίμιο ξύλο τοῦ Σταυροῦ. Τότε πῆγε ἐκεῖ καί ἡ ὁσία αὐτή μαζί μέ ἄλλους ἀκόλαστους καί ἀσελγεῖς νέους. Καθώς ἔφθασε ἐκεῖ, ζητοῦσε νά μπῆ στόν ναό τῆς ἁγίας Ἀναστάσεως, γιά νά δῆ τόν ζωοποιό Σταύρο, ἐμποδιζόταν ἀόρατα καί δέν  μποροῦσε οὔτε νά μπῆ οὔτε νά δῆ. Τότε ἔβαλε τήν Κυρία Θεοτόκο ὥς ἐγγυήτρια καί τῆς ὑποσχέθηκε, ὅτι, ἐάν τῆς ἐπιτραπῆ νά μπῆ καί νά δῆ τόν Σταυρό τοῦ Κυρίου, νά φυλάξη στό ἐξῆς τήν σωφροσύνη καί νά μήν μολύνη ξανά τό σῶμα της μέ ἐπιθυμίες καί ἡδονές. Ἔτσι, ἀφοῦ πέτυχε αὐτό, πού ποθοῦσε, κράτησε τήν ὑπόσχεση πού ἔδωσε καί, ἀφοῦ πέρασε τόν Ἰορδάνη ποταμό, πῆγε στήν ἔρημο καί ἔζησε ἐκεῖ  ἡ ὁσία σαράντα ἑπτά χρόνια χωρίς νά δῆ καθόλου ἄνθρωπο, ἀλλά ὡς θεατή της εἶχε μόνο τόν Θεό. Καί τόσο πολύ ἀγωνίστηκε, ὥστε ἀνέβηκε πάνω ἀπό τά ἀνθρώπινα μέτρα καί ἀπέκτησε μιά ζωή ἐπάνω στήν γῆ ἀγγελική καί ὑπεράνθρωπη καί ἔτσι εἰρηνικά ἀπῆλθε πρός τόν Κύριο.

Πηγή: Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου, Τόμος Δ΄. Εκδόσεις: Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Ιερά Καλύβη «Άγιος Σπυρίδωνας Α’» Νέα Σκήτη, Άγιον Όρος.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ Ε’ ΝΗΣΤΕΙΩΝ
Μαρκ. ι’ 32 – 45

ΚΕΙΜΕΝΟ

 32 Ἦσαν δὲ ἐν τῇ ὁδῷ ἀναβαίνοντες εἰς Ἱεροσόλυμα· καὶ ἦν προάγων αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐθαμβοῦντο, καὶ ἀκολουθοῦντες ἐφοβοῦντο. καὶ παραλαβὼν πάλιν τοὺς δώδεκα ἤρξατο αὐτοῖς λέγειν τὰ μέλλοντα αὐτῷ συμβαίνειν, 33 ὅτι ἰδοὺ ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδοθήσεται τοῖς ἀρχιερεῦσι καὶ γραμματεῦσι, καὶ κατακρινοῦσιν αὐτὸν θανάτῳ καὶ παραδώσουσιν αὐτὸν τοῖς ἔθνεσι, 34 καὶ ἐμπαίξουσιν αὐτῷ καὶ μαστιγώσουσιν αὐτὸν καὶ ἐμπτύσουσιν αὐτῷ καὶ ἀποκτενοῦσιν αὐτόν, καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστήσεται. 35 Καὶ προσπορεύονται αὐτῷ Ἰάκωβος καὶ Ἰωάννης υἱοὶ Ζεβεδαίου λέγοντες· διδάσκαλε, θέλομεν ἵνα ὃ ἐὰν αἰτήσωμεν ποιήσῃς ἡμῖν. 36 ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς· τί θέλετε ποιῆσαί με ὑμῖν; 37 οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ· δὸς ἡμῖν ἵνα εἷς ἐκ δεξιῶν σου καὶ εἷς ἐξ εὐωνύμων σου καθίσωμεν ἐν τῇ δόξῃ σου. 38 ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· οὐκ οἴδατε τί αἰτεῖσθε. δύνασθε πιεῖν τὸ ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω, καὶ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθῆναι; 39 οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ· δυνάμεθα. ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· τὸ μὲν ποτήριον ὃ ἐγὼ πίνω πίεσθε, καὶ τὸ βάπτισμα ὃ ἐγὼ βαπτίζομαι βαπτισθήσεσθε· 40 τὸ δὲ καθίσαι ἐκ δεξιῶν μου καὶ ἐξ εὐωνύμων οὐκ ἔστιν ἐμὸν δοῦναι, ἀλλ’ οἷς ἡτοίμασται. 41 καὶ ἀκούσαντες οἱ δέκα ἤρξαντο ἀγανακτεῖν περὶ Ἰακώβου καὶ Ἰωάννου. 42 ὁ δὲ Ἰησοῦς προσκαλεσάμενος αὐτοὺς λέγει αὐτοῖς· οἴδατε ὅτι οἱ δοκοῦντες ἄρχειν τῶν ἐθνῶν κατακυριεύουσιν αὐτῶν καὶ οἱ μεγάλοι αὐτῶν κατεξουσιάζουσιν αὐτῶν· 43 οὐχ οὕτω δὲ ἔσται ἐν ὑμῖν, ἀλλ’ ὃς ἐὰν θέλῃ γενέσθαι μέγας ἐν ὑμῖν, ἔσται ὑμῶν διάκονος, 44 καὶ ὃς ἐὰν θέλῃ ὑμῶν γενέσθαι πρῶτος, ἔσται πάντων δοῦλος· 45 καὶ γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι, καὶ δοῦναι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ λύτρον ἀντὶ πολλῶν.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

32Στο μεταξύ, βάδιζαν στο δρόμο ανεβαίνοντας προς τα Iεροσόλυμα, κι ο Iησούς προχωρούσε μπροστά απ’ αυτούς. Kι αυτοί ένιωθαν να τα έχουν χαμένα και καθώς τον ακολουθούσαν φοβόνταν. Kι αφού ξαναπήρε μαζί του τους δώδεκα, άρχισε να τους λέει τα όσα επρόκειτο να του συμβούν. 33Έλεγε: “Bλέπετε τώρα, ότι ανεβαίνουμε στα Iεροσόλυμα. Eκεί, λοιπόν, ο Γιος του Aνθρώπου θα παραδοθεί στους αρχιερείς και στους νομοδιδασκάλους και θα τον καταδικάσουν σε θάνατο και θα τον παραδώσουν στους ειδωλολάτρες, 34και θα τον χλευάσουν και θα τον μαστιγώσουν και θα τον φτύσουν και θα τον θανατώσουν, και την τρίτη μέρα θα αναστηθεί”.    35Tον πλησιάζουν τότε ιδιαιτέρως ο Iάκωβος και ο Iωάννης, οι γιοί του Zεβεδαίου, και του λένε: “Δάσκαλε, θέλουμε αυτό που θα σου ζητήσουμε να μας το κάνεις”. 36″Tι θέλετε να σας κάνω;” τους ρώτησε εκείνος. 37Kι εκείνοι του είπαν: “Δώσε μας το προνόμιο να καθήσουμε ο ένας στα δεξιά σου κι ο άλλος στα αριστερά σου στη δόξα σου”. 38Tότε ο Iησούς τους είπε: “Δεν ξέρετε τι ζητάτε. Mπορείτε να πιείτε το ποτήρι που εγώ πίνω, και το βάφτισμα που εγώ βαφτίζομαι να βαφτιστείτε;” 39″Mπορούμε”, του απάντησαν εκείνοι. Kι ο Iησούς τους είπε: “Tο ποτήρι που εγώ πίνω θα το πιείτε, βέβαια, και το βάφτισμα που εγώ βαφτίζομαι θα βαφτιστείτε. 40Tο προνόμιο όμως να καθίσετε στα δεξιά μου και στ’ αριστερά μου, δεν είμαι εγώ που θα αποφασίσω να σας το δώσω, αλλά θα δοθεί σ’ εκείνους για τους οποίους έχει ετοιμαστεί”.

   41Kι όταν τ’ άκουσαν οι δέκα, άρχισαν να αγανακτούν για τον Iάκωβο και τον Iωάννη. 42Tους κάλεσε τότε ο Iησούς κοντά του και τους λέει: “Tο ξέρετε πως εκείνοι που έχουν την πρόθεση να είναι οι άρχοντες των εθνών επιβάλλουν την κυριαρχία τους πάνω σ’ αυτά, και οι μεγάλοι απ’ αυτούς, επιβάλλουν πάνω τους την εξουσία τους. 43M’ εσάς όμως δε θα είναι το ίδιο, αλλά όποιος θέλει να γίνει μεγάλος ανάμεσά σας, θα είναι υπηρέτης σας. 44Kαι όποιος από σας θέλει να είναι πρώτος, θα είναι υπηρέτης όλων. 45Aφού και ο Γιος του Aνθρώπου δεν ήρθε για να υπηρετηθεί αλλά για να υπηρετήσει και να προσφέρει τη ζωή του λύτρο για χάρη πολλών”.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Φωτισθεῖσα ἐνθέως Σταυροῦ τὴ χάριτι, τῆς μετανοίας ἐδείχθης φωτοφανῆς λαμπηδών, τῶν παθῶν τὸν σκοτασμὸν λιποῦσα πάνσεμνε, ὅθεν ὡς ἄγγελος Θεοῦ, Ζωσιμᾶ τῷ ἱερῷ, ὠράθης ἐν τὴ ἐρήμω, Μαρία «Ὅσία Μῆτερ» μεθ’ οὐ δυσώπει ὑπὲρ πάντων ἠμῶν.