Κυριακή Δ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ. Ζωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ   (Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση).

ΘΕΜΑ λειτουργικού κηρύγματος: “ΑΝΑΜΟΝΗ” . Η απάντηση, συν Θεώ, στο λειτουργικό κήρυγμα της Κυριακής ή όταν αυτό αναρτηθεί στην ιστοσελίδα μας  https://galilea.gr/λειτουργικα-θειος-λογος/.

Διαβάστε την ακολουθία της Κυριακής Δ’ Ματθαίου  ΕΔΩ

ΒΙΟΣ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΤΟΥ ΕΝ ΑΘΩ

Αὐτός  ὁ περίφημος τῆς οἰκουμένης ἀστέρας, ἄκμαζε στά χρόνια του Νικηφόρου τοῦ Φωκᾶ, κατά τό ἔτος 963. Καί πατρίδα εἶχε τήν Τραπεζοῦντα, πού βρίσκεται κοντά στήν Λαζική. Οἱ γονεῖς του ἦταν εὐγενεῖς καί φιλόθεοι, ἀπό τήν Ἀντιόχεια καταγόμενοι καί οἱ δύο. Ἐπειδή λοιπόν εἶχε τέτοιους ἀγαθούς γονεῖς ὁ ἅγιος, γι’αὐτό ἔλαβε ἀπό αὐτούς καί ἀνατροφή ἀγαθή. Ἀπό τήν ἀρχή τῆς νεαρῆς του ἡλικίας ἐπιθόθηκε στήν μάθησι τῶν γραμμάτων, τά ὁποῖα μόλις τά γεύθηκε, ἐπεθύμησε νά φθάση καί στήν τελειότητά τους. Γιἀὐτό πηγαίνοντας στήν Κωνσταντινούπολι, χόρτασε ὑπερβολικά ἀπό τλα μαθήματα, ἀφοῦ ἄλλα μέν διδάχθηκε ἀπό ἄλλους, καί ἄλλα πάλι δίδαξε σέ πολλούς καί ὁ ἴδιος. Διότι, μολονότι ἦταν νέος στήν ἡλικία, εἶχε φρόνησι γεροντική, σώφρονας ὄντας καί ἀποδεχόμενος τήν ἀσκητική σκληραγωγία καί ἀρετῆς, ἀναχώρησε ἀπό τήν Κωνσταντινούπολι καί πῆγε στό ὑψηλό καί δυσκολοανάβατο βουνό τοῦ Κυμινά, πού βρίσκεται στήν Ἀσία. Ἐπάνω σ’αὐτό ὑπῆρχε Μοναστήρι .εχοντας. Ἡγούμενο τόν Μιχαήλ ἐκεῖνον, πού λεγόταν Μαλεϊνος, ἄνδρας ἱερός καί τῆς μοναδικῆς πολιτείας ἀκριβέστατος διδάσκαλος, ὁ ὁποῖος καθοδηγοῦσε τούς ὑποτασσόμενους σ’αὐτόν Μοναχούς, στήν Οὐράνια καί ἀγγελική ζωή. Μέ αὐτούς λοιπόν ἀφοῦ συγκαταριθμήθηκε καί αὐτός ὁ μακάριος, ἀντί Ἀβράμιος μετωνομάσθηκε μέ τό θεῖο σχῆμα Ἀθανάσιος.
Ἔτσι σέ μικρό χρονικό διάστημα ὑπερέβη στούς ἁγῶνες καί κόπους ὅλους τούς ἐκεῖ ἀγωνιστές, δουλαγωγῶντας καί καταξηραίνοντας στό σῶμα καί ἀποβλέποντας μόνο πρός τήν Οῦράνια ἀπόλαυσι. Ἐπειδή ὅμως τόν τιμοῦσαν ὁλοι, ὁσοι ἦταν ἐκεῖ, γι αὐτό, γιά νά ἀποφύγη τήν τιμή τῶν ἀνθρώπων, ἀναχώρησε ὁ ἀοίδιμος καί πῆγε στό βουνό τοῦ Ἄθω, δηλαδή στό Ἅγιο Ὄρος, πού βρίσκεται στήν Μακεδονία, ὑψηλό καί μακρύ, φθάνοντας σέ πολύ μῆκος τῆς θαλάσσης, καί εἶναι σάν ἕνας στενός λαιμός. Ἑκεῖ λοιπόν, ἀφοῦ βρῆκε ὁ Ὅσιος ἕνα Γέροντα, ἔγινε μαθητής ἐκείνου καί ὑποτακτικός, ἀγαπῶντας τήν ὑπακοή μέ ταπεινό φρόνημα. Κοντά λοιπόν σ’ἐκεῖνον ἔχυσε ὁ θεῖος Ἀθανάσιος πολλύς ἱδρῶτες πνευματικούς. Ἀπό ἐκεῖ  κατόπιν μέ θεία ἀποκάλυψι σηκώθηκε καί πῆγε στό ἐσωτερικό μέρος τοῦ αὐτοῦ Ἁγίου Ὄρους. Καί ἀφοῦ πολύ τόν παρακάλεσε ὁ ἀναφερθείς βασιλιάς Νικηφόρος Φωκᾶς, ὁ ὁπῖος γνώριζε προηγουμένως τόν Ἅγιο καί εἶχε φιλία μέ αὐτόν, ἔκτισε ναό ὡραῖο τῆς Θεοτόκου, παρόμοια καί κελλιά πολλά καί οἴκους μεγάλους ἀπό αὐτά τά θεμέλια, γιά κατοικία καί ἀνάπαυσι Μοναχῶν.
Καί ἀφοῦ δημιούργησε Λαύρα Μοναχῶν πολυάνθρωπη, ἀπῆλθε πρός τόν Κύριο, χωρίς νά μείνη ἄμοιρος καί τέλους μαρτυρικοῦ. Ἐπειδή λοιπόν ὁ ἀδαμάντινος  δέν ἔπαυε νά καταδαμάζη τόν ἑαυτό του μέ βαρύτατους κόπους, φρόντιζε νά μετασκευάση καλλίτερη καί τήν ὀροφή, δηλαδή τόν θόλο τοῦ Ἁγίου Βήματος. Ὁπότε ὁ μέν Ἅγιος ἀνέβηκε, γιά νά κλείση καί νά τελειώση τόν θόλο, ὁ θόλος ὅμως, ἀφοῦ γκρεμίσθηκε, κατασκέπασε τόν Ἅγιο μαζί μέ ἕξι μαθητές του. Αὐτός ὁ Ὅσιος, ἔκανε καί ἄλλα ἀναρίθμητα θαύματα καί δοξάσθηκε μέ λόγους καί διδασκαλίες καί μέ ἔργα καί προοράσεις, ὄπως ἀναφέρει ὁ ἀναλυτικός Βίος του. Θεράπευσε ἀκόμη καί ἕναν λεπρό καί ἀπό τόν βυθό τῆς θάλασσας λύτρωσε ἐκείνους, πού ἔπλεαν στή θάλασσα μαζί μέ τό πλοῖο. Ἀλλά καί ἕνας ἀδελφός, πού ἔπασχε ἀπό φοβερή ἀσθένεια, πῆρε ἐπάνω του τό σενδόνι ἐκεῖνο, πού ἦταν βαμμένο ἀπό τά αἵματα τοῦ Ὁσίου,καί ὤ τοῦ θαύματος!, ἀμέσως θεραπεύθηκε. Καί πολλά ἄλλα, λόγου καί μνήμης ἄξια, ἔκανε καί κάνει μέ αὐτόν τῶν θαυμασίων Θεός.

Πηγή: Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου, Τόμος Ε΄. Εκδόσεις: Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Ιερά Καλύβη «Άγιος Σπυρίδωνας Α’» Νέα Σκήτη, Άγιον Όρος.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ Δ’ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
Ματθ. η’ 5 – 13

ΚΕΙΜΕΝΟ

Εἰσελθόντι δὲ αὐτῷ εἰς Καπερναοὺμ προσῆλθεν αὐτῷ ἑκατόνταρχος παρακαλῶν αὐτὸν καὶ λέγων· 6 Κύριε, ὁ παῖς μου βέβληται ἐν τῇ οἰκίᾳ παραλυτικός, δεινῶς βασανιζόμενος. 7 καὶ λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· ἐγὼ ἐλθὼν θεραπεύσω αὐτόν. 8 καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ἑκατόνταρχος ἔφη· Κύριε, οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς ἵνα μου ὑπὸ τὴν στέγην εἰσέλθῃς· ἀλλὰ μόνον εἰπὲ λόγῳ, καὶ ἰαθήσεται ὁ παῖς μου. 9 καὶ γὰρ ἐγὼ ἄνθρωπός εἰμι ὑπὸ ἐξουσίαν, ἔχων ὑπ’ ἐμαυτὸν στρατιώτας, καὶ λέγω τούτῳ, πορεύθητι, καὶ πορεύεται, καὶ ἄλλῳ, ἔρχου, καὶ ἔρχεται, καὶ τῷ δούλῳ μου, ποίησον τοῦτο, καὶ ποιεῖ. 10 ἀκούσας δὲ ὁ Ἰησοῦς ἐθαύμασε καὶ εἶπε τοῖς ἀκολουθοῦσιν· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐδὲ ἐν τῷ Ἰσραὴλ τοσαύτην πίστιν εὗρον. 11 λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι πολλοὶ ἀπὸ ἀνατολῶν καὶ δυσμῶν ἥξουσι καὶ ἀνακλιθήσονται μετὰ Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν, 12 οἱ δὲ υἱοὶ τῆς βασιλείας ἐκβληθήσονται εἰς τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον· ἐκεῖ ἔσται ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων. 13 καὶ εἶπεν ὁ Ἰησοῦς τῷ ἑκατοντάρχῳ· ὕπαγε, καὶ ὡς ἐπίστευσας γενηθήτω σοι. καὶ ἰάθη ὁ παῖς αὐτοῦ ἐν τῇ ὥρᾳ ἐκείνῃ.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

5Kι όταν μπήκε στην Kαπερναούμ, τον πλησίασε ένας εκατόνταρχος που τον παρακαλούσε λέγοντας: 6 «Kύριε, ο δούλος μου είναι κατάκοιτος στο σπίτι από παράλυση και βασανίζεται φριχτά». 7Tου λέει ο Iησούς: «Θα έρθω εγώ και θα τον γιατρέψω». 8Mα ο εκατόνταρχος αποκρίθηκε: «Kύριε, δεν είμαι άξιος να μπεις κάτω από τη στέγη μου, αλλά μια προσταγή δώσε μονάχα και θα γιατρευτεί ο δούλος μου. 9Γιατί είμαι κι εγώ κάτω από εξουσία κι έχω στρατιώτες στις διαταγές μου και λέω στον έναν: πήγαινε, και πηγαίνει, και στον άλλο: έλα, κι έρχεται, και στο δούλο μου: κάνε τούτο, και το κάνει». 10Kαι σαν τ’ άκουσε αυτό ο Iησούς, θαύμασε και είπε σ’ αυτούς που τον ακολουθούσαν: «Πραγματικά, σας λέω, ούτε στον Iσραήλ δε βρήκα τόση πίστη. 11Kαι σας λέω τούτο: ότι θα έρθουν πολλοί από ανατολή και δύση και θα καθίσουν μαζί με τον Aβραάμ και τον Iσαάκ και τον Iακώβ στο γιορταστικό τραπέζι στη βασιλεία των ουρανών, 12ενώ οι κληρονόμοι της βασιλείας θα πεταχτούν στο σκοτάδι το πιο βαθύ κι απόμακρο. Eκεί θα είναι το κλάμα και το τρίξιμο των δοντιών». 13Eίπε κατόπιν ο Iησούς στον εκατόνταρχο: «πήγαινε, κι όπως πίστεψες έτσι ας γίνει για σένα». Kαι γιατρεύτηκε ο δούλος του την ώρα εκείνη.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’. Τὴν ὡραιότητα.
Τὴν ἐν σαρκὶ ζωήν, σοῦ κατεπλάγησαν, Ἀγγέλων τάγματα, πῶς μετὰ σώματος, πρὸς ἀοράτους συμπλοκάς, ἐχώρησας πανεύφημε, καὶ κατετραυμάτισας, τῶν δαιμόνων, τὰς φάλαγγας· ὅθεν Ἀθανάσιε, ὁ Χριστὸς σὲ ἠμείψατο, πλουσίαις δωρεαῖς· διὸ Πάτερ, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.