ΚΥΡΙΑΚΗ  Γ΄ΛΟΥΚΑ  – ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΘΩΜΑ

Ζωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ

 (Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση).

με θέμα λειτουργικού κηρύγματος:

«Μπορώ να ξέρω ότι πιστεύω σωστά;»

Διαβάστε την ακολουθία της Κυριακής Γ΄ Λουκά ΕΔΩ

ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΘΩΜΑ

Ὁ ἅγιος Ἀπόστολος Θωμᾶς, ὁ λεγόμενος ἐπίσης καὶ Δίδυμος, γεννήθηκε στὴν Ἰουδαία ἀπὸ γονεῖς πτωχούς, οἱ ὁποῖοι ὅμως τοῦ μετέδωσαν μεγάλη εὐλάβεια γιὰ τὸν Μωσαϊκὸ Νόμο. Ἤδη ἀπὸ νεαρὴ ἡλικία ἀπέφευγε τὰ θορυβώδη παίγνια τῶν συνομηλίκων του καὶ ἀφιερωνόταν στὴν ἀνάγνωση καὶ στὴ μελέτη τῆς Γραφῆς. Ἡ γνώση αὐτὴ τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ καὶ ἡ καλὴ προαίρεσή του, τοῦ ἐπέτρεψαν νὰ ἀναγνωρίσει δίχως δισταγμοὺς ὅτι ὁ Χριστὸς ἦταν ὁ Μεσσίας ποὺ εἶχαν προαναγγείλει οἱ προφῆτες, ἀμέσως μόλις Ἐκεῖνος τοῦ παρουσιάσθηκε καὶ τὸν κάλεσε νὰ τὸν ἀκολουθήσει. Ἄφησε τὴν βάρκα του καὶ τὰ δίκτυα κι ἔγινε ἕνας ἀπὸ τοὺς δώδεκα μαθητὲς τοῦ Κυρίου. Διώχθηκε, κυνηγήθηκε, λιθοβολήθηκε ἀπὸ τοὺς Ἑβραίους, ἀκολουθοῦσε ὅμως παντοῦ τὸν Κύριο μὲ ζῆλο τόσο ἔνθερμο ὥστε ὅταν ὁ Χριστὸς πορεύθηκε πρὸς τὰ Ἱεροσόλυμα γιὰ νὰ παραδοθεῖ σ’ ἐκείνους ποὺ τὸν θανάτωναν, ὁ Θωμᾶς εἶπε στοὺς ἄλλους μαθητὲς: «Ἄγωμεν καὶ ἡμεῖς ἴνα ἀποθάνωμεν μετ’ αὐτοῦ» (Ἰωαν. 11,16).

Ὅταν ὁ Σωτὴρ τοῦ κόσμου νικήσας τὸν θάνατο ἀνέστη ἐκ τοῦ τάφου, παρουσιάσθηκε στοὺς μαθητὲς του, ποὺ ἦταν συγκεντρωμένοι στὸ ὑπερῶο, κεκλεισμένων τῶν θυρῶν, γιὰ τὸν φόβο τῶν Ἰουδαίων, καὶ τοὺς ἐνέπλησε χαράς, δείχνοντάς τους στὸ σῶμα Του τὰ σημεῖα τοῦ Πάθους. Κατὰ ἐπιταγὴ τῆς θείας Πρόνοιας, ὁ Θωμᾶς δὲν ἦταν τότε μαζὶ τους καί, ὅταν οἱ ὑπόλοιποι μαθητὲς τοῦ διηγήθηκαν ὅτι εἶδαν τὸν ἀναστάντα Κύριο, δὲν θέλησε νὰ τοὺς πιστεύσει. Μὲ ἄφατη μακροθυμία ὁ Κύριος ἐμφανίσθηκε ξανά, μία ἑβδομάδα ἀργότερα, ἐνώπιον τῶν μαθητῶν καὶ κάλεσε τὸν Θωμᾶ νὰ διαπιστώσει πέραν πάσης ἀμφιβολίας ὅτι εἶχε σωματικῶς ἀναστηθεῖ, λέγοντάς του νὰ θέσει τὸν δάκτυλο ἐπὶ τὸν τύπον τῶν ἥλων καὶ νὰ ψηλαφήσει τὴν πλευρὰ ποὺ εἶχε τρωθεῖ ἀπὸ τὴ λόγχη. Ἐπανόρθωσε ἔτσι τὴν ὀλιγοπιστία του Θωμᾶ, καὶ μᾶς δίδαξε ὅτι καὶ ἐμεῖς ἐπίσης καλούμεθα νὰ θέσουμε τὸν δάκτυλο -ὄχι σωματικῶς ἀλλὰ πνευματικῶς- στὴν πλευρὰ Του καὶ νὰ ποτισθοῦμε ἀπὸ τὴν ἀναβλύζουσα Χάρη (Ἰωαν. 20, 19-29).

Ὁ Θωμᾶς βρισκόταν μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους Ἀποστόλους τὴν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς, ὅταν τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιο κατῆλθε ἐπ’ αὐτῶν ὡσὰν γλῶσσες πυρός. Ἐπληρώθη τότε θείας δυνάμεως γιὰ νὰ κηρύξει τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ στὶς μακρινὲς περιοχὲς τῶν Μήδων καὶ τῶν Πάρθων (σημ. Ἰρὰν) καὶ στὴν Ἰνδία. Βρισκόταν τότε στὰ Ἱεροσόλυμα ἕνας ἄνθρωπος ὀνόματι Αμβανής, ὁ ὁποῖος ἔψαχνε νὰ βρει ἀρχιτέκτονα ἱκανὸ νὰ κτίσει τὸ ἀνάκτορο τοῦ βασιλιὰ τῶν Ἰνδιῶν, ἀνάκτορο ποὺ ἔπρεπε νὰ ξεπερνᾶ σὲ μεγαλοπρέπεια, πλοῦτο καὶ ὀμορφιὰ ὅλα ἐκεῖνα τῶν προκατόχων του. Μαθαίνοντας ἀπὸ τὸν Κύριο ὅτι αὐτὴ ἦταν ἡ ὁδὸς ποὺ τοῦ εἶχε ἐπιφυλαχθεῖ γιὰ νὰ ξεκινήσει τὴν ἀποστολὴ του, ὁ Θωμᾶς παρουσιάσθηκε στὸν Αμβανῆ ὡς σκλάβος ἔμπειρος στὴν οἰκοδομικὴ τέχνη. Ἐπιβιβάσθηκαν λοιπὸν σ’ ἕνα πλοῖο κι ἔφθασαν στὴν Ἰνδία. Ὁ Θωμᾶς παρουσιάσθηκε ἐνώπιον τοῦ βασιλέα Γουνδιαφόρου καὶ τοῦ ἐπισκέφθηκε νὰ τοῦ οἰκοδομήσει, ὅπου ἐκεῖνος ἐπιθυμοῦσε, ἕνα μεγαλειῶδες ἀνάκτορο. Ὁ βασιλιὰς ἐνθουσιάσθηκε ἀπὸ τὸ σχέδιο ποὺ τοῦ παρουσίασε ὁ Ἀπόστολος∙ ἔθεσε στὴ διάθεσή του χρήματα πολλά, χρυσὸ κι ἀσήμι, γιὰ τὶς οἰκοδομικὲς ἐργασίες κι ἔφυγε μετὰ γιὰ μιὰ τριετία στὶς ἀπομακρυσμένες ἐπαρχίες τοῦ βασιλείου του. Μόλις πῆρε στὰ χέρια του ὅλον αὐτὸν τὸν θησαυρό, ὁ Θωμᾶς ἔσπευσε νὰ τὸν μοιράσει κρυφὰ στοὺς ἀναρίθμητους πτωχοὺς καὶ πεινασμένους γιὰ τοὺς ὁποίους ὁ βασιλιὰς καὶ οἱ αὐλικοὶ τοῦ παντελῶς ἀδιαφοροῦσαν. Τὰ θαύματα καὶ τὸ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου ποὺ συνόδευαν τὶς ἐλεημοσύνες τοῦ εἶχαν ὡς ἀποτέλεσμα μεγάλος ἀριθμὸς εἰδωλολατρῶν νὰ ἀσπασθοῦν τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ.

Ὅταν ὁ βασιλιὰς τὸν ρώτησε πὼς προχωροῦν οἱ ἐργασίες, ὁ Θωμᾶς τοῦ ζήτησε καὶ ἄλλα χρήματα γιὰ νὰ τελειώσει, ὅπως εἶπε, τὴ στέγη. Πανευτυχὴς ὁ βασιλιὰς τοῦ τὰ ἔστειλε, χωρὶς διόλου νὰ ὑποψιάζεται ὅτι ὁ Ἀπόστολος μοίραζε τὰ χρήματα στοὺς γύρω του ποὺ τὸ εἶχαν ἀνάγκη. Φοβερὴ λοιπὸν ἦταν ἡ ὀργὴ του, ὅταν πληροφορήθηκε ὅτι ὁ Θωμᾶς τὸν εἶχε ἐξαπατήσει καὶ ὅτι τὸν χρυσὸ καὶ τὸ ἀσήμι του τὸ μοίραζε σὲ ἐλεημοσύνες. Διέταξε νὰ τὸν ρίξουν σ’ ἕναν λάκκο βαθὺ καὶ τοῦ ἐπεφύλασσε τὰ πιὸ φρικτὰ βασανιστήρια. Τὸ ἴδιο ὅμως κιόλας βράδυ, ὁ ἀδελφὸς τοῦ βασιλέα, ποὺ ἦταν πολὺ ἄρρωστος, εἶδε σὲ ὀπτασία ἕναν ἄγγελο ὁ ὁποῖος τοῦ ἔδειξε ἕνα περίφημο ἀνάκτορο στὴν αἰώνιο βασιλεία τῶν δικαίων. Τοῦ εἶπε ὁ ἄγγελος: «Ἰδοὺ τὸ ἀνάκτορο ποὺ περιμένει τὸν ἀδελφὸ σου, αὐτὸ ποὺ τοῦ ἔκτισε  ὁ Ἀπόστολος Θωμᾶς». Ὅταν συνῆλθε, διηγήθηκε στὸν ἀδελφὸ τοῦ Γουνδιαφόρο τὰ ὅσα εἶδε λέγοντάς του πόσο πιὸ ὑπέροχο ἀπ’ ὅλα τὰ ἐπίγεια κτίσματα ἦταν τὸ ἀνάκτορο ποὺ τοῦ εἶχε κτίσει ὁ Θωμᾶς στὸν οὐρανό. Ὁ βασιλιὰς ἐξεπλάγη, μετανόησε, ἔδωσε ἐντολὴ νὰ βγάλουν τὸν Ἀπόστολο ἀπὸ τὴ φυλακὴ καὶ ζήτησε, ὅπως κι ὁ ἀδελφὸς του, νὰ βαπτισθεῖ.

Ὁ ἅγιος Θωμᾶς ἔφυγε κατόπιν καὶ πῆγε σὲ ἄλλο βασίλειο, ὅπου βασίλευε ἀκόμη μεγαλύτερη βία, βαρβαρότης καὶ ἀσέβεια. Χάρις στὴ δύναμη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, κατόρθωσε παρ’ ὅλα αὐτὰ νὰ ἑλκύσει στὴν εὐσέβεια τὴ σύζυγο τοῦ βασιλέα Τέρτια, τὸν γιὸ τῆς Αζάνη καὶ τὶς δύο κόρες τῆς Μυγδονία καὶ Μαρκία. Κι ἀφοῦ τοὺς βάπτισε, τοὺς ἐδίδαξε πὼς νὰ ἀκολουθήσουν τὴν ὁδὸ τῆς τελειώσεως μὲ ἄσκηση καὶ ἁγνότητα. Αὐτὸς ὁ τρόπος ζωῆς, ξένος καὶ ἀκατανόητος γιὰ τὸν ἀναίσχυντο ἡγεμόνα, κίνησε τὴν ὀργὴ καὶ τὴ μανία του. Διέταξε νὰ συλλάβουν τὸν Θωμᾶ καὶ ἔστειλε πέντε στρατιῶτες νὰ τὸν πάρουν καὶ νὰ τὸν ὁδηγήσουν ἔξω ἀπὸ τὴν πόλη Μαϊλαπούρ (προάστειο τοῦ σημερινοῦ Μαρδάς), ὅπου καὶ τὸν θανάτωσαν τρυπώντας τὸν μὲ λόγχες. Κατ’ αὐτὸ τὸν τρόπο ὁ ἅγιος Ἀπόστολος ἐξεδήμησε πρὸς τὸν Κύριο γιὰ νὰ χαίρεται τὴν παρουσία Του αἰωνίως. Τιμᾶται ὡς ἱδρυτὴς τῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἰνδιῶν.

Πηγή: Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, Υπό Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου, Τόμος δεύτερος. Εκδόσεις ΙΝΔΙΚΤΟΣ

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 6 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ
Λουκ. ζ’ 11-16

ΚΕΙΜΕΝΟ

 11 Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἑξῆς ἐπορεύετο εἰς πόλιν καλουμένην Ναΐν· καὶ συνεπορεύοντο αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἱκανοὶ καὶ ὄχλος πολύς. 12 ὡς δὲ ἤγγισε τῇ πύλῃ τῆς πόλεως, καὶ ἰδοὺ ἐξεκομίζετο τεθνηκὼς υἱὸς μονογενὴς τῇ μητρὶ αὐτοῦ, καὶ αὕτη ἦν χήρα, καὶ ὄχλος τῆς πόλεως ἱκανὸς ἦν σὺν αὐτῇ. 13 καὶ ἰδὼν αὐτὴν ὁ Κύριος ἐσπλαγχνίσθη ἐπ’ αὐτῇ καὶ εἶπεν αὐτῇ· μὴ κλαῖε· 14 καὶ προσελθὼν ἥψατο τῆς σοροῦ, οἱ δὲ βαστάζοντες ἔστησαν, καὶ εἶπε· νεανίσκε, σοὶ λέγω, ἐγέρθητι. 15 καὶ ἀνεκάθισεν ὁ νεκρὸς καὶ ἤρξατο λαλεῖν, καὶ ἔδωκεν αὐτὸν τῇ μητρὶ αὐτοῦ. 16 ἔλαβε δὲ φόβος πάντας καὶ ἐδόξαζον τὸν Θεόν, λέγοντες ὅτι προφήτης μέγας ἐγήγερται ἐν ἡμῖν, καὶ ὅτι ἐπεσκέψατο ὁ Θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

11΄Υστερα απ’αυτό, ξεκίνησε για μια πόλη που λέγεται Nαΐν. Mαζί του πήγαιναν και αρκετοί από τους μαθητές του και κόσμος πολύς. 12Tότε, την ώρα ακριβώς που πλησίαζαν την πύλη της πόλης, συνάντησαν μια νεκροπομπή. O νεκρός ήταν μοναχογιός της μητέρας του, κι αυτή ήταν χήρα. Mαζί της ήταν επίσης και αρκετός κόσμος από την πόλη. 13Kαι σαν την είδε ο Kύριος, τη σπλαχνίστηκε και της είπε:  «Mην κλαις»! 14Πλησίασε κατόπιν και άγγιξε τη σορό, κι εκείνοι που κουβαλούσαν το φέρετρο σταμάτησαν. Tότε είπε:  «Nεαρέ, σε σένα λέω: Σήκω»! 15Kι ο νεκρός ανακάθισε κι άρχισε να μιλάει! Kαι τον παρέδωσε ο Iησούς στη μητέρα του.   16Όλους τότε τους κυρίευσε φόβος και δόξαζαν το Θεό λέγοντας:  «Mεγάλος προφήτης εμφανίστηκε ανάμεσά μας!» Kι επίσης:  «O Θεός επισκέφτηκε το λαό του!»

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ὡς θεῖος Ἀπόστολος, θεολογίας κρουνούς, ἐνθέως ἐξήντλησας, ἐκ λογχονύκτου πλευρᾶς, Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἠμῶν. Ὅθεν τῆς εὐσέβειας, κατασπείρας τὸν λόγον, ἔλαμψας ἐν Ἰνδίᾳ, ὡς ἀκτὶς οὐρανία, Θωμὰ τῶν Ἀποστόλων, τὸ θεῖον ἀγλάισμα.