ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΑΓΙΟΥ ΠΡΟΦΗΤΟΥ ΙΩΗΛ
Αὐτός ὁ Προφήτης ἦταν ἀπό τήν φυλή τοῦ Ρουβίμ, υἱός Βαθουήλ, ἀπό τόν ἀγρό τόν καλούμενο τοῦ Μεθομορρῶν. Ἐρμηνεύεται Ἰωήλ, ἀγάπη Κυρίου ἤ ἀρχή ἤ ἀπαρχή Θεοῦ. Προφήτευσε αὐτός ὁ Προφήτης γιά τήν πείνα, πού ἐπρόκειτο νά ὑποστοῦν οἱ Ἰουδαῖοι καί γιά τόν ἐξαφανισμό τῶν νομικῶν θυσιῶν καί γιά τό πάθος δικαίου Προφήτου, διά μέσου τοῦ ὁπίου θά προετοιμασθῆ γιά τήν σωτηρία ὅλη ἡ γῆ. Καί ἀφοῦ προφήτευσε αὐτά πέθανε καί τάφηκε στήν δική του γῆ. Ἔζησε πρίν ἀπό τήν ἔλευσι τοῦ Χριστοῦ ἔτη 800.
Πηγή: Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, Τόμος Α΄, Έκδοσις Συνοδία Σπυριδωνος Ιερομονάχου, Ιερά Καλύβη “ἉΓΙΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ Α¨Νέα Σκήτη ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 19 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ
Λουκ. ζ΄ 11-16
ΚΕΙΜΕΝΟ
11 Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἑξῆς ἐπορεύετο εἰς πόλιν καλουμένην Ναΐν· καὶ συνεπορεύοντο αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἱκανοὶ καὶ ὄχλος πολύς. 12 ὡς δὲ ἤγγισε τῇ πύλῃ τῆς πόλεως, καὶ ἰδοὺ ἐξεκομίζετο τεθνηκὼς υἱὸς μονογενὴς τῇ μητρὶ αὐτοῦ, καὶ αὕτη ἦν χήρα, καὶ ὄχλος τῆς πόλεως ἱκανὸς ἦν σὺν αὐτῇ. 13 καὶ ἰδὼν αὐτὴν ὁ Κύριος ἐσπλαγχνίσθη ἐπ’ αὐτῇ καὶ εἶπεν αὐτῇ· μὴ κλαῖε· 14 καὶ προσελθὼν ἥψατο τῆς σοροῦ, οἱ δὲ βαστάζοντες ἔστησαν, καὶ εἶπε· νεανίσκε, σοὶ λέγω, ἐγέρθητι. 15 καὶ ἀνεκάθισεν ὁ νεκρὸς καὶ ἤρξατο λαλεῖν, καὶ ἔδωκεν αὐτὸν τῇ μητρὶ αὐτοῦ. 16 ἔλαβε δὲ φόβος πάντας καὶ ἐδόξαζον τὸν Θεόν, λέγοντες ὅτι προφήτης μέγας ἐγήγερται ἐν ἡμῖν, καὶ ὅτι ἐπεσκέψατο ὁ Θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
11Ύστερα απ’αυτό, ξεκίνησε για μια πόλη που λέγεται Nαΐν. Mαζί του πήγαιναν και αρκετοί από τους μαθητές του και κόσμος πολύς. 12Tότε, την ώρα ακριβώς που πλησίαζαν την πύλη της πόλης, συνάντησαν μια νεκροπομπή. O νεκρός ήταν μοναχογιός της μητέρας του, κι αυτή ήταν χήρα. Mαζί της ήταν επίσης και αρκετός κόσμος από την πόλη. 13Kαι σαν την είδε ο Kύριος, τη σπλαχνίστηκε και της είπε: «Mην κλαις»! 14Πλησίασε κατόπιν και άγγιξε τη σορό, κι εκείνοι που κουβαλούσαν το φέρετρο σταμάτησαν. Tότε είπε: «Nεαρέ, σε σένα λέω: Σήκω»! 15Kι ο νεκρός ανακάθισε κι άρχισε να μιλάει! Kαι τον παρέδωσε ο Iησούς στη μητέρα του. 16Όλους τότε τους κυρίευσε φόβος και δόξαζαν το Θεό λέγοντας: «Mεγάλος προφήτης εμφανίστηκε ανάμεσά μας!» Kι επίσης: «O Θεός επισκέφτηκε το λαό του!»
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ὡς ἔμπνουν κειμήλιον, τῶν ἱερῶν ἀρετῶν, Προφήτης θεόληπτος, ὤφθης σοφέ, Ἰωήλ, ἑλλάμψει τοῦ Πνεύματος, ὅθεν τῆς εὐσέβειας, ἡ πηγὴ ὡς προέφης, ἔβλυσε τοὶς ἐν κόσμῳ, ἐκ τοῦ οἴκου Κυρίου ἧς νῦν καταπολαύοντες, πόθω τιμῶμεν σε.
