ΒΙΟΣ ΑΓΙΟΥ ΜΑΡΤΥΡΟΣ ΚΑΛΛΙΣΤΡΑΤΟΥ
Αὐτός καταγόταν ἀπό τήν χώρα τῶν Καρχηδονίων, πού βρίσκεται στήν Ἀφρική, συναριθμούμενος στό στρατιωτικό τάγμα, τό καλούμενο τῶν Καλανδῶν, κατά τό ἔτος 288. Πηγαίνοντας στήν Ρώμη μέ ὅλο τό στρατιωτικό τάγμα, μόνος αὐτός ἔλαμπε ἀνάμεσα στούς ἄλλους ἄπιστους στρατιῶτες, μέ τήν πίστι τοῦ Χριστοῦ, ὅπως καί ὁ ἀστέρας λάμπει ἀνάμεσα στήν σκοτεινή καί ἀσέληνη νύκτα, διότι κάποιος ἀπό τους προγόνους του ἦταν φωτισμένος ὁ μακάριος μέ τήν πίστι τοῦ Χριστού. Δηλαδή ὁ ἀπό τόν πατέρα του παπποῦς του, πηγαίνοντας στά Ἱεροσόλυμα, ὅταν ἦταν ἐπί γῆς ὁ Κύριος, καί βλέποντας μέ τά ἴδια του τά μάτια τά θαυμάσια πού ἔκαμνε, πίστευσε. Τότε ἐπιστρέφοντας στήν οἰκία του, ἔδωσε σέ ὅλους τούς συγγενεῖς του αὐτήν τήν καλή πραγματεία καί τόν φωτισμό τῆς θεογνωσίας. Ἐπειδή λοιπόν ὁ μάρτυρας τοῦ Χριστοῦ Καλλίστρατος φανερώθηκε στούς συστρατιῶτες του, ὅτι ἦταν Χριστιανός, διαβάλλεται πρός τόν Περσεντῖνο τόν στρατηλάτη, ὅταν ὁ Διοκλητιανός καί Μαξιμιανός, οἱ βασιλεῖς, συμπεριφέρονταν ἐχθρικά κατά τῶν Χριστιανῶν.
Ἀφοῦ λοιπόν παρουσιάσθηκε μπροστά στόν Περσεντῖνο καί ρωτήθηκε σχετικά, ὁμολογεῖ μέ θάρρος τήν πίστι στόν Χριστό. Τότε τόν ἐξάπλωσαν στήν γῆ καί τόσο ἀνελέητα δάρθηκε ὁ τρισόλβιος, ὥστε ἔτρεχε τόαἶμα σάν ποτάμι. Ἔπειτα σύρεται ἀνάσκελα ἔπάνω σέλεπτά κομμάτια τούβλων καί καταξεσχίζεται στίς σάρκες πού προηγουμένως καταπληγώθηκαν. Κατόπιν ποτίζεται μέ χωνί τό νερό μιᾶς ὁλόκληρης λεκάνης, ἀπό τό ὁποῖο πρήσθηκε σάν ἀσκός. ΜΕτά ἀπό αὐτά τοποθετεῖται μέσα σέ ἕναν σάκκο καί ρίχνεται στη μέση τῆς θάλασσας, ἐνῶ παράλληλα τόν παρατηροῦσε καί ὁ στρατηλάτης. Ἐπειδή ὅμως ὁ σάκκος σχίσθηκε μέ θεία δύναμι, γι’αὐτό ὁ Ἅγιος ὡδηγήθηκε ἀπό δύο δελφίνια ἔξω στήν ἀκτή. Τότε οἱ στρατιῶτες πού ἦταν μαζί του, σαράντα ἐννέα στόν ἀριθμό, βλέποντας αὐτό τό θαυμάσιο, πίστεψαν καί ὡδηγήθηκαν στόν Χριστό διά μέσου τοῦ Ἁγίου. Τότε ὅλοι αὐτοί δέρνονται καί τσακίζονται στά μέλη. Ἔπειτα ρίχνονται στήν φυλακή καί ἐκεῖ μέσα διδάσκονται ἀπό τόν Ἅγιο Καλλίστρατο τά δόγματα τῆς θείας οἰκονομίας τοῦ Χριστοῦ καί τά περί κρίσεως καί ἀνταποδόσεως καί ὅλα τά ἄλλα πού ἔπρεπε νά τά μάθουν. Καί ἐπί πλέον παρακινοῦνται ἀπό αὐτόν νά ὑπομείνουν μέ ἀνδρεία τό μαρτύριο.
Τήν ἑπομένη ἡμέρα παρουσιάσθηκαν στόν στρατηλάτη καί, ἀφοῦ ἀποδείχθηκαν περισσότερο ἄφοβοι ἀπό τήν πρώτη φορά, δέρνονται πάλι. Στήν συνέχεια, ἀφοῦ δέθηκαν ἀπό τά χέρια καί τά πόδια, ρίχνονται μέσα στήν κολυμβήθρα, πού βρισκόταν ἐκεῖ, ἡ ὁποία ὠνομαζόταν ὠκεανός. Ὁ Ἅγιος Καλλίστρατος προσευχήθηκε νά τούς χρησιμεύση ἐκείνη ὡς κολυμβήθρα τοῦ ἁγίου βαπτίσματος. Καί, ὤ τοῦ θαύματος! ἀμέσως λύθηκαν τά δεσμά καί βγῆκαν οἱ Ἅγιοι ἀπό τό νερό τῆς κολυμβήθρας, ντυμένοι μέ στολές λαμπρές. Ὁ δέ Μάρτυς Καλλίστρατος φάνηκε νά φορᾶ στήν κεφαλή του ἕναν εὐπρεπέστατο στέφανο. Ἅκουσε ἀκόμη καί θεία φωνή, ἡ ὁποία τόν ἐνθάρρυνε. Ἀπό τήν φωνή μάλιστα αὐτή τό εἴδωλο, πού βρισκόταν ἐκεῖ κοντά, κατέπεσε καί διαλύθηκε σέ σκόνι. Ἀπό τό θαῦμα αὐτό πιστεύουν στόν Χριστό ἄλλοι ἐκατόν τριανταπέντε στρατιῶτες. Φυλακίσθηκαν ὅμως πάλι οἰ σαρανταεννέα στρατιῶτες μαζί μέ τόν Ἅγιο Καλλίστρατο. Φοβήθηκε ὅμως ὁ στρατηλάτης, μήπως κάνουν καί ἄλλοι θαυμάσια καί πιστέψουν στόν Χριστό καί ἄλλοι πολλοί, γι’ αὐτό ἔστειλε τήν νύκτα καί κατέκοψαν σέ λεπτά κομμάτια τά σώματα τῶν Ἁγίων. Αὐτῶν τά ἱερά λείψανα ἀφοῦ κήδευσαν μέ τιμή καί εὐλάβεια οἱ ἐκατόν τριανταπέντε στρατιῶτες, πού πίστεψαν, τούς ἔκτισαν καί ναό ὡραιότατο.
Πηγή: Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου, Τόμος Α΄. Εκδόσεις: Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Ιερά Καλύβη «Άγιος Σπυρίδωνας Α’» Νέα Σκήτη, Άγιον Όρος.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ Α’ ΛΟΥΚΑ
Λουκ. ε’ 1-11
ΚΕΙΜΕΝΟ
1 ΕΓΕΝΕΤΟ δὲ ἐν τῷ τὸν ὄχλον ἐπικεῖσθαι αὐτῷ τοῦ ἀκούειν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ καὶ αὐτὸς ἦν ἑστὼς παρὰ τὴν λίμνην Γεννησαρέτ, 2 καὶ εἶδε δύο πλοῖα ἑστῶτα παρὰ τὴν λίμνην· οἱ δὲ ἁλιεῖς ἀποβάντες ἀπ’ αὐτῶν ἀπέπλυναν τὰ δίκτυα. 3 ἐμβὰς δὲ εἰς ἓν τῶν πλοίων, ὃ ἦν τοῦ Σίμωνος, ἠρώτησεν αὐτὸν ἀπὸ τῆς γῆς ἐπαναγαγεῖν ὀλίγον· καὶ καθίσας ἐδίδασκεν ἐκ τοῦ πλοίου τοὺς ὄχλους. 4 ὡς δὲ ἐπαύσατο λαλῶν, εἶπε πρὸς τὸν Σίμωνα· ἐπανάγαγε εἰς τὸ βάθος καὶ χαλάσατε τὰ δίκτυα ὑμῶν εἰς ἄγραν. 5 καὶ ἀποκριθεὶς ὁ Σίμων εἶπεν αὐτῷ· ἐπιστάτα, δι’ ὅλης τῆς νυκτὸς κοπιάσαντες οὐδὲν ἐλάβομεν· ἐπὶ δὲ τῷ ρήματί σου χαλάσω τὸ δίκτυον. 6 καὶ τοῦτο ποιήσαντες συνέκλεισαν πλῆθος ἰχθύων πολύ· διερρήγνυτο δὲ τὸ δίκτυον αὐτῶν. 7 καὶ κατένευσαν τοῖς μετόχοις τοῖς ἐν τῷ ἑτέρῳ πλοίῳ τοῦ ἐλθόντας συλλαβέσθαι αὐτοῖς· καὶ ἦλθον καὶ ἔπλησαν ἀμφότερα τὰ πλοῖα, ὥστε βυθίζεσθαι αὐτά. 8 ἰδὼν δὲ Σίμων Πέτρος προσέπεσε τοῖς γόνασιν Ἰησοῦ λέγων· ἔξελθε ἀπ’ ἐμοῦ, ὅτι ἀνὴρ ἁμαρτωλός εἰμι, Κύριε· 9 θάμβος γὰρ περιέσχεν αὐτὸν καὶ πάντας τοὺς σὺν αὐτῷ ἐπὶ τῇ ἄγρᾳ τῶν ἰχθύων ᾗ συνέλαβον, 10 ὁμοίως δὲ καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην, υἱοὺς Ζεβεδαίου, οἳ ἦσαν κοινωνοὶ τῷ Σίμωνι. καὶ εἶπε πρὸς τὸν Σίμωνα ὁ Ἰησοῦς· μὴ φοβοῦ· ἀπὸ τοῦ νῦν ἀνθρώπους ἔσῃ ζωγρῶν. 11 καὶ καταγαγόντες τὰ πλοῖα ἐπὶ τὴν γῆν ἀφέντες ἅπαντα ἠκολούθησαν αὐτῷ.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
1Kάποτε, λοιπόν, καθώς αυτός στεκόταν δίπλα στη λίμνη της Γεννησαρέτ κι ο κόσμος συνωστιζόταν γύρω του, 2είδε δύο πλοία αραγμένα στην άκρη της λίμνης, ενώ οι ψαράδες είχαν βγει απ’αυτά και ξέπλεναν τα δίχτυα. 3Mπήκε τότε σ’ένα από τα πλοία, που ήταν του Σίμωνα, και του ζήτησε να απομακρυνθεί λίγο από τη στεριά. Kι αφού κάθισε, δίδασκε τα πλήθη μέσα από το πλοίο. 4Kι όταν σταμάτησε να μιλάει, είπε στο Σίμωνα: «Ξανοίξου στα βαθιά και ρίξτε τα δίχτυα σας για ψάρεμα». 5Aποκρίθηκε τότε ο Σίμωνας και του είπε: «Δάσκαλε, παρόλο που κοπιάσαμε όλη τη νύχτα, χωρίς να πιάσουμε τίποτε, όμως επειδή εσύ το λες, θα ρίξω το δίχτυ μου». 6Kι όταν το έκαναν, έπιασαν πολύ μεγάλο αριθμό ψαριών, τόσο που το δίχτυ τους σκιζόταν. 7Kάλεσαν τότε με νεύματα τους συντρόφους τους, που βρίσκονταν στο άλλο πλοίο, να έρθουν και να τους δώσουν χέρι βοήθειας. Ήρθαν λοιπόν και γέμισαν και τα δύο πλοία σε σημείο που να βουλιάζουν. 8Kαι σαν το είδε αυτό ο Σίμωνας Πέτρος, έπεσε στα γόνατα του Iησού λέγοντας: «Aπομακρύνσου από μένα, γιατί είμαι άνθρωπος αμαρτωλός, Kύριε!» 9Διότι είχε κυριεύσει τρόμος αυτόν και όλους εκείνους που ήταν μαζί του, μπροστά στη θέα της ποσότητας των ψαριών που έπιασαν. 10Tο ίδιο συνέβη και με τον Iάκωβο και τον Iωάννη, τους γιους του Zεβεδαίου, που ήταν συνέταιροι του Σίμωνα. Tότε ο Iησούς είπε στο Σίμωνα: «Mη φοβάσαι. Aπό τώρα ανθρώπους θα κερδίζεις για τη ζωή». 11Tα άραξαν κατόπιν τα πλοία στη στεριά κι αφού τα παράτησαν όλα, τον ακολούθησαν.
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’. Τὴν ὡραιότητα.
Τῷ θείῳ Πνεύματι, περιφραξάμενος, Μάρτυς Καλλίστρατε, λαμπρῶς ἠρίστευσας, καταβολῶν τὸν δυσμενῆ, σοφία τῶν σῶν ἀγώνων ὅθεν καὶ προσήγαγες, τῷ Χριστῷ ὡς θυμίαμα, δῆμον παναοίδιμον, Ἀθλητῶν πιστευσάντων σοί, μεθ’ ὧν ὑπὲρ ἠμῶν ἐκδυσώπει, τῶν εὐφημούντων σὲ ἐν ὕμνοις.
