Κυριακή ΙΓ’ Λουκά.  Ζωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας  ΕΔΩ (Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση)  

ΘΕΜΑ λειτουργικού κηρύγματος: “Τελικά πόσες ήταν οι ελλείψεις του;” (Λουκ. ιη΄18-27). Η απάντηση, συν Θεώ, στο λειτουργικό κήρυγμα της Κυριακής ή όταν αυτό αναρτηθεί στην ιστοσελίδα μας  https://galilea.gr/λειτουργικα-θειος-λογος/.

Διαβάστε την ακολουθία της Κυριακής ΙΓ΄ Λουκά ΕΔΩ

ΑΓΙΟΣ ΚΛΗΜΗΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΡΩΜΗΣ

Ο μακάριος Κλήμης ήταν Ρωμαίος, έζησε στα χρόνια του Δομετιανού, κατά το έτος 82, κατάγονταν από γένος βασιλικό και ήταν υιός του Φαύστου και της Ματθιδίας. Αυτός λοιπόν αφού μελέτησε όλα τα μαθήματα της ελληνικής παιδείας, συνάντησε τον Κορυφαίο από τους αποστόλους Πέτρο και διδάχθηκε από αυτόν την αληθινή πίστη και θεογνωσία. Όταν έγινε κήρυκας του Ευαγγελίου, συνέγραψε τις Διατάξεις των Αγίων Αποστόλων και έγινε και Επίσκοπος της Ρώμης. Αφού συνελήφθη όμως από τον αυτοκράτορα Δομετιανό, τιμωρείται και επειδή δεν πείσθηκε στις διαταγές του εξορίζεται στη έρημο πόλι, η οποία πλησιάζει στην Χερσώνα. Εκεί έδεσαν στον λαιμό του μια άγκυρα σιδερένια και τον έριξαν στον βυθό της θάλασσας και έτσι τελειώθηκε ο τρισμακάριος. Ο Θεός όμως των θαυμασίων, θέλοντας να δοξάσει και μετά τον θάνατο τον δικό του υπηρέτη, ενεργεί ένα τέτοιο μεγάλο και υπερφυσικό θαύμα. Δηλαδή, από τότε και στην συνέχεια κάθε χρόνο στην μνήμη του Αγίου Κλήμεντα σύρεται η θάλασσα μέσα τρία μίλια. Και ο τόπος της θαλάσσης γίνεται γη ξηρά, στην οποία κάθονται οι Χριστιανοί που συγκεντρώνονται εκεί για επτά ημέρες. Και έτσι χαίρονται και αγάλλονται πολύ για το θαυμάσιο αυτό γεγονός. Μια φορά που η θάλασσα σύρθηκε κατά την συνήθεια, μπήκε ο λαός μέσα και έκανε την εορτή του Αγίου και κατόπιν πάλι βγήκε. Έτυχε όμως να μείνει μέσα ένα παιδί πάρα πολύ μικρό από λησμοσύνη των γονιών του. Η θάλασσα όμως αφού πλημμύρισε, σκέπασε πάλι τον τόπο. Τότε κλαίγοντας οι γονείς του παιδιού την στέρησή του, προξένησαν και στους άλλους πολίτες θρήνους και οδυρμούς. Όταν τον ερχόμενο χρόνο ήλθε η εορτή του Αγίου, αποσύρθηκε πάλι η θάλασσα. Τότε μπαίνοντας οι γονείς του παιδιού μέσα στην ξηρό τόπο, ώ του θαύματος! τον βρήκαν να κάθεται κοντά στον τάφο του Αγίου. Και όταν τον ρώτησαν πως τρεφόταν και πως παρέμεινε χωρίς να πάθει τίποτε, έμαθαν ότι τρέφονταν από τον Άγιο, που βρίσκονταν εκεί και από αυτόν φυλαγόταν από κάθε βλάβη και από κάθε εχθρό. Τότε, αφού ευχαρίστησαν τον Άγιο, όπως έπρεπε, πήραν το παιδί τους και αναχώρησαν στην οικία τους χαρούμενοι και δοξάζοντας τον Θεό.

Πηγή: Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου, Τόμος Β΄. Εκδόσεις: Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Ιερά Καλύβη «Άγιος Σπυρίδωνας Α’» Νέα Σκήτη, Άγιον Όρος.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΙΓ΄ ΛΟΥΚΑ

ΚΕΙΜΕΝΟ

18 Καὶ ἐπηρώτησέ τις αὐτὸν ἄρχων λέγων· διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ποιήσας ζωὴν αἰώνιον κληρονομήσω; 19 εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς· τί με λέγεις ἀγαθόν; οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός. 20 τὰς ἐντολὰς οἶδας· μὴ μοιχεύσῃς, μὴ φονεύσῃς, μὴ κλέψῃς, μὴ ψευδομαρτυρήσῃς, τίμα τὸν πατέρα σου καὶ τὴν μητέρα σου. 21 ὁ δὲ εἶπε· ταῦτα πάντα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου. 22 ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ· ἔτι ἕν σοι λείπει· πάντα ὅσα ἔχεις πώλησον καὶ διάδος πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ, καὶ δεῦρο ἀκολούθει μοι. 23 ὁ δὲ ἀκούσας ταῦτα περίλυπος ἐγένετο· ἦν γὰρ πλούσιος σφόδρα. 24 ἰδὼν δὲ αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς περίλυπον γενόμενον εἶπε· πῶς δυσκόλως οἱ τὰ χρήματα ἔχοντες εἰσελεύσονται εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ! 25 εὐκοπώτερον γάρ ἐστι κάμηλον διὰ τρυμαλιᾶς ραφίδος εἰσελθεῖν ἢ πλούσιον εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν. 26 εἶπον δὲ οἱ ἀκούσαντες· καὶ τίς δύναται σωθῆναι; 27 ὁ δὲ εἶπε· τὰ ἀδύνατα παρὰ ἀνθρώποις δυνατὰ παρὰ τῷ Θεῷ ἐστιν.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

18Tον ρώτησε τότε ένας άρχοντας:  «Δάσκαλε αγαθέ, τι θα πρέπει να κάνω για να κληρονομήσω ζωή αιώνια;» 19Kι ο Iησούς του απάντησε:  «Γιατί με λες αγαθό; Kανένας δεν είναι αγαθός παρά μονάχα ένας, ο Θεός. 20Tις εντολές τις ξέρεις: Mη μοιχέψεις, Mη φονεύσεις, Mην κλέψεις, Mην ψευδομαρτυρήσεις, Tίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα σου». 21Kι εκείνος του είπε:  «Aυτά, όλα, τα τήρησα από τα νιάτα μου». 22Kαι σαν τ’άκουσε αυτά ο Iησούς, του είπε:  «Aκόμα ένα σου λείπει: Πούλησε όλα όσα έχεις και διαμοίρασέ τα σε φτωχούς και θ’αποκτήσεις θησαυρό στον ουρανό, κι έλα εδώ κι ακολούθα με». 23Mα εκείνος, όταν τα άκουσε αυτά, βαριοθύμησε, γιατί ήταν πολύ πλούσιος. 24Kι όταν τον είδε ο Iησούς που βαριοθύμησε, είπε:  «Πόσο δύσκολα θα μπουν στη βασιλεία του Θεού εκείνοι που έχουν τα χρήματα! 25Γιατί είναι ευκολότερο να περάσει μια καμήλα από την τρύπα της βελόνας παρά ένας πλούσιος να μπει στη βασιλεία του Θεού»! 26Kι είπαν εκείνοι που τ’άκουσαν:  «Tότε ποιος μπορεί να σωθεί;» Kι εκείνος απάντησε: 27 «Eκείνα που για τους ανθρώπους είναι αδύνατα, για το Θεό είναι δυνατά».

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’. Τὴν ὡραιότητα.
Tῆς θείας γνώσεως εὔσημοι σάλπιγγες καὶ τῶν τῆς πίστεως θεσμῶν ἐκφάντωρες ἱερομάρτυρες Χριστοῦ ἐδείχθητε τοῖς ἐν κόσμῳ, Κλήμη παναοίδιμε, τῆς ζωῆς κλῆμα εὔκαρπον καὶ Πέτρε θεόσοφε, εὐσεβῶν πέτρα ἄρρηκτε, διὸ ὡς τῶν ἀρρήτων ἐπόπται, ῥύσασθαι πάσης ἡμᾶς βλάβης.