17:00μ.μ. ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΙΕΡΟΥ ΕΥΧΕΛΑΊΟΥ

19:00μ.μ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΝΥΜΦΙΟΥ – ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΤΑΡΤΗ ΕΣΠΕΡΑ

Ζωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ

 (Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση).

Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΔΕΙΠΝΟΣ

Τὴν Ἁγία καὶ Μεγάλη Πέμπτη οἱ τὰ πάντα καλῶς διαταξάμενοι οἱ Θεῖοι Πατέρες ἀλληλοδιαδόχως ἐκ τὲ τῶν θείων Ἀποστόλων καὶ τῶν Ἱερῶν Εὐαγγελίων παρεδώκασιν ἡμῖν τέσσερα τινα ἐορτάζειν: τὸν Ἱερὸ Νιπτήρα, τὸν Μυστικὸν Δεῖπνον, (δηλαδὴ τὴν παράδοσιν τῶν καθ’ ἡμᾶς φρικτῶν Μυστηρίων), τὴν ὑπερφυά Προσευχὴν καὶ τὴν Προδοσίαν αὐτήν.
Τὶς τέσσερις αὐτὲς πράξεις μᾶς προβάλλει σήμερα ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ποὺ ἔγιναν ἡ μία μετὰ τὴν ἄλλη τὸ ἴδιο βράδυ. Ποτὲ ἄλλοτε δὲν συνέβησαν νύχτα τόσο συγκλονιστικὰ πράγματα, ὅπως συνέβησαν ἐκείνη τὴν Νύχτα τῆς Μεγάλης Πέμπτης. Ἀλήθεια εἶναι πὼς πολλὲς ὡραῖες πράξεις ἀγάπης καὶ ἀλτρουισμοῦ γίνονται τὴν νύχτα ἀπὸ εὐγενικὲς ὑπάρξεις. Μὰ καμιὰ ἄλλη νύχτα δὲν εἶδαν οἱ ἄνθρωποι τὸν Θεὸ καὶ Κύριο τοῦ κόσμου νὰ σκύβει καὶ νὰ πλένει τὰ πόδια τῶν μαθητῶν του. «Ὁ λίμνας καὶ πηγὰς καὶ θαλάσσας ποιήσας, ταπείνωσιν ἡμᾶς ἐκπαιδεύων ἀρίστην, λεντίω ζωνύμενος μαθητῶν πόδας ἔνιψε». Αὐτὸς ποὺ τὰ πόδια του ὅταν περπάτησαν ἕνα δειλινὸ στὴν Ἐδέμ, τρόμαξε τοὺς Πρωτοπλάστους, ἐδῶ τώρα πλένει τὰ ἀνθρώπινα πόδια τῶν ἀπογόνων τῶν Πρωτοπλάστων. Αὐτὸς ποὺ τρέμουν τὰ σύμπαντα καὶ τὸν περιστοιχίζουν στρατιὲς Ἀγγέλων σκυμμένος ταπεινὰ σὰν δοῦλος πλένει τώρα τὰ πόδια τῶν 12 Μαθητῶν Του, ψιθυρίζοντας τὸ «οὐκ ἦλθον διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι». Δὲν πλένει μονάχα τὰ πόδια τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου ποὺ ἀντιστέκεται γιὰ νὰ ὑποκύψει γρήγορα στὸ θέλημα τοῦ Κυρίου, ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν ἄλλων Ἁγίων Μαθητῶν Του, ἀκόμα καὶ αὐτοῦ τοῦ Ἰούδα. «Καὶ μάλιστα ἄρχισε, καθὼς λέγει ὁ Ἱερὸς Χρυσόστομος, ἀπὸ τὸν Ἰούδα. Ἄρχισε ἀπ’ αὐτὸν γιὰ νὰ μᾶς δώσει παράδειγμα, νὰ ἀγαποῦμε τοὺς ἐχθροὺς μας καὶ νὰ τοὺς κάνουμε καλὸ καὶ νὰ ὑπομένουμε στὰ κακὰ ποὺ μᾶς κάνουν. Ὅμως ἡ ἀπείρως ταπείνωσις ποὺ ἔδειξε εἰς τὸν Ἰούδα σήμερον, περισσεύει στὸν νοῦν τῶν Ἀγγέλων καὶ τῶν ανθρώπων… Ἐσύ, Κύριέ μου, γονατιστὸς στὰ πόδια τοῦ Ἰούδα, τοῦ προδότη; Ἐσύ, νὰ σκύβεις τὴν κεφαλὴ σου νὰ πλύνεις μὲ τὰ πανάγια χέρια Σου τὰ βρωμερά πόδια τοῦ Ἰούδα, ποὺ τὴν προδοσία ἀναλογιζόταν; Ἐσὺ Ἰησοῦ γλυκύτατε, νὰ ὑπηρετεῖς ἕναν προδότη φιλάργυρον; Ἕναν ἀποστάτη ἄπιστον καὶ χειρότερον ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν διάβολον; Ὅπου τὸν ἔκανες μαθητὴ Σου, ὅπου ἤκουε καθ’ ἡμέραν μὲ τοὺς ἄλλους μαθητὲς Σου τὰ θεϊκὰ Σου λόγια καὶ τὶς διδαχὲς Σου πρὸς τὸν λαὸ καὶ ἔβλεπε μὲ τὰ μάτια του τὰ θεία Σου θαυμάσια;». Ὅλα αὐτὰ ὁ Κύριος τὰ ἔκανε γιὰ νὰ ὑπενθυμίσει σὲ ὅλους ὅτι ἐκεῖνος ποὺ θέλει νὰ εἶναι πρῶτος ἂς εἶναι ὁ τελευταῖος ὅλων, προβάλλοντας σὲ αὐτοὺς ὑπόδειγμα τὸν ἴδιο τὸν ἑαυτὸ Του.
Ἔπειτα ὁ Κύριος ἀφοῦ τοὺς συμβούλεψε νὰ ἔχουν ἀγάπη μεταξὺ τους καὶ νὰ μὴν ἐπιζητοῦν πρωτεῖα, κάθησε πάλι στὸ τραπέζι. Πολλὲς νύχτες στρώθηκαν τραπέζια πλούσια καὶ εὐφρόσυνα. Μὰ τὸ τραπέζι ποὺ στρώθηκε ἐκείνη τὴν νύχτα ξεπερνοῦσε κάθε ἄλλο τραπέζι. Εἶναι τὸ τραπέζι τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου, τὸ τραπέζι ποὺ ὁ Κύριος πρόσφερε τὸν γλυκύτερο Ἀμνὸ καὶ τὸ γλυκύτερο κρασί, τὸ Σῶμα Του καὶ τὸ Αἷμα Του. Τὴν νύχτα ἐκείνη ἔγινε ἡ παράδοση τῶν φρικτῶν Μυστηρίων, ἡ προσφορὰ τῆς θείας Κοινωνίας στοὺς ἀνθρώπους. Πρῶτα τὸ τραπέζι τῆς νύχτας ἐκείνης στὸ ὑπερῶο τῆς Ἱερουσαλὴμ καὶ ὕστερα ὅλες οἱ ἅγιες τράπεζες  τῶν Ὀρθόδοξων Ναῶν, ὅπου προσφέρεται ὁ ἴδιος Ἀμνὸς καὶ τὸ ἴδιο Κρασί, ὅπως προσφέρθηκε τότε. Τὸ ἴδιο Σῶμα καὶ τὸ ἴδιο Αἷμα τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἀφοῦ ἔγινε ἡ παράδοση τῶν Φρικτῶν Μυστηρίων, ὕστερα στρέφεται στὸν Ἰούδα. Μάλιστα χρησιμοποιεῖ τὸν πιὸ ἁβρὸ τρόπο ὥστε κανεὶς ἀπὸ τοὺς ἄλλους μαθητὲς νὰ μὴν ἀντιληφθεῖ τὴν συνταρακτικὴ ἀποκάλυψη. Γιὰ καμιὰ ἄλλη ψυχὴ δὲν ἀγωνίσθηκε μὲ τόση ἐπιμονὴ ὁ Θεός, ὅσο γιὰ τὸν Ἰούδα. Πάλαιψε στ’ ἀλήθεια γιὰ τὴ σωτηρία του. Ἀλλὰ καμιὰ ἄλλη ψυχὴ δὲν ἀπέρριψε μὲ τέτοιο πεῖσμα ὅλες τὶς εὐκαιρίες ὅσο αὐτός. Κι ὅταν εἶδα πὼς τίποτα δὲν κατάφερε γιὰ νὰ τοῦ ἀνακόψει τὸν κατήφορο τῆς ἀπωλείας, τοῦ λέγει: «Ὁ ποιεῖς, ποίησον τάχιον». Ὁ Ἰούδας τότε σηκώνεται καὶ φεύγει «εὐθέως ἐξῆλθεν ἦν δὲ νύξ». Πάντοτε εἶναι νύχτα ὅταν μιὰ ψυχὴ στρέφει τὰ νῶτα στὸν Χριστὸ καὶ ἐξέρχεται ἔξω τοῦ Δείπνου. Μὲ πόνο ὁ Ἰησοῦς στὴν Ἀρχιερατικὴ του προσευχὴ ἀναφωνεῖ: «Οὖς δέδωκάς μοι ἐφύλαξα καὶ οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἀπώλετο, εἰ μὴ ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας».
Πολλὲς νύχτες μέσα στὸ σκοτάδι καὶ τὴ σιγὴ γίνονται ὁλόθερμες προσευχὲς ἀπὸ ψυχὲς ποὺ ἀγρυπνοῦν. Μὰ ποτὲ καμιὰ νύχτα δὲν ἄκουσε τέτοια προσευχὴ ποὺ ἔκανε ὁ Χριστὸς λίγο μετὰ τὸν Μυστικὸ Δεῖπνο καὶ λίγο πρὶν τὸ Πάθος. Εἶναι ἡ προσευχὴ τῆς ἀγωνίας γιὰ τὴν ὁποία στὸν στίχο τοῦ ὑπομνήματος ἀναφέρεται: «Προσευχὴ καὶ φόβητρα, θρόμβοι αἱμάτων, Χριστὲ προσώπου παραιτούμενος δῆθεν θάνατον, ἐχθρὸν ἐν τούτοις φενακίζων». Προσεύχεσαι, δηλαδή, Χριστὲ μου καὶ οἱ θρόμβοι τοῦ προσώπου Σου εἶναι φοβεροί. Ἀποφεύγοντας δῆθεν τὸν θάνατο, ἐξαπάτησες μὲ αὐτὰ τὸν ἐχθρό, τὸν διάβολο.
Ἀκόμα πολλὲς ἐπίσης νύχτες μέσα στὸ σκοτάδι ἔγιναν κακούργα σχέδια καὶ σκοτεινὲς πράξεις. Μὰ καμιὰ νύχτα δὲν ἔχει νὰ παρουσιάσει τέτοια πράξη τόσο σκοτεινὴ καὶ βέβηλη σὰν τὴν προδοσία τοῦ Ἰούδα ποὺ διαπράχθηκε ἐκείνη τὴν νύχτα. Τὴν νύχτα τῆς Μεγάλης Πέμπτης μέσα σὲ λίγες μόνο ὧρες ἔγιναν τόσα πολλὰ καὶ τόσο μεγάλα γεγονότα! Ἔγιναν οἱ ἁγιότερες καὶ φιλανθρωπότερες πράξεις, ἀλλὰ μαζὶ ἔγινε καὶ ἡ πιὸ ἀπαίσια πράξη, αὐτὴ τῆς Προδοσίας. Ἔχει πολλὲς προδοσίες νὰ παρουσιάσει ἡ Ἱστορία. Πολλὲς φορὲς βρέθηκαν ἄνθρωποι ποὺ γιὰ ταπεινὰ συμφέροντα καὶ εὐτελεῖς σκοποὺς πρόδωσαν φιλικὰ τους πρόσωπα καὶ τὰ παρέδωσαν στὰ χέρια τῶν ἐχθρῶν τους. Καμιὰ ὅμως προδοσία δὲν μπορεῖ νὰ συγκριθεῖ μὲ ἐκείνη τῆς Μεγάλη Πέμπτης ποὺ διέπραξε ὁ μαθητὴς τοῦ Χριστοῦ ὁ Ἰούδας, ὁ ὁποῖος ἀπὸ τότε ἔγινε σύμβολο ἀχαριστίας διεφθαρμένης ψυχῆς. Πολλὰ ἔχουν γραφτεῖ γιὰ τὸν Ἰούδα. Ἡ μορφὴ του ἀποτελεῖ μυστήριο σκοτεινό. Τὰ τροπάρια τῆς Μεγάλης Πέμπτης ἐπανειλημμένα ὀνομάζουν τὸν Ἰούδα δόλιο καὶ παρουσιάζουν τὶς δόλιες πράξεις του. «Ὁ τρόπος σου, λέγει ἕνας ὕμνος, δολιότητος γέμει, παράνομε Ἰούδα»! Ἂς θυμόμαστε μὲ δέος ὅλα αὐτὰ τὰ γεγονότα τῆς Μεγάλης Πέμπτης.

Πηγή: «ΜΟΡΦΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΑΞΑΡΙ» ΙΩΑΝΝΑΣ Δ. ΚΑΤΣΟΥΛΑ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΥΠΡΗΣ, ΑΘΗΝΑ 2017