Αὐτός ἐρμηνεύεται στήν ἑλληνική γλῶσσα δοῦλος Κυρίου ἤ ἔξομολογούμενος. Καταγόταν ἀπό τήν τοῦ Χριστοῦ γέννησι 800 χρόνια. Ἀρχικά δούλευε αὐτός στόν βασιλιά τῆς Σαμάρειας Ἀχαάβ καί κατόπιν στόν βασιλιά Ὀχοζία, ὅταν ἀπέστειλε ὁ Ὀχοζίας τούς δύο πεντηκοντάρχους πρός τόν ἔνδοξο καί μέγα Προφήτη Ἠλία, γιά νά τοῦ ποῦν νά κατεβῆ ἀπό τό βουνό καί νά πάη στόν βασιλιά. Αὐτοί μέ τήν προσευχή τοῦ Προφήτοη κατακάηκαν μαζί μέ τούς ἑκατό ἀνθρώπους του, ἐπειδή καί ἔπεσε φωτιά ἀπό τόν οὐρανό καί τούς κατέκαψε. Ὥς τρίτο δέ πεντηκόνταρχο ἀπέστειλε αὐτόν τόν  Προφήτη Ἀβδιού ὁ ἴδιος Ὀχοζίας, γιά νά προσκαλέση τόν Ἠλία καί νά τόν φέρη στόν βασιλιά. Αὐτόν τόν Ἀβδιού τόν λυπήθηκε ὁ Ἠλίας καί δέν τόν κατέκαψε, ἐπειδή πῆγε πρός αὐτόν μέ ταπείνωσι. Καί ἀφοῦ ἔπεσε στά πόδια του, τόν παρακάλεσε νά μη τόν κατακάψη, ἀλλά νά κατεβῆ καί νά πάη στόν βασιλιά, πρᾶγμα τό ὁποῖο καί ἔκανε ὁ τοῦ Θεοῦ Προφήτης, ὅπως αὐτό ἀναφέρεται στό α’κεφάλαιο τῆς Δ’ τῶν Βασιλειῶν. Ἀπό τότε καί ὕστερα, παρατῶντας τόν βασιλιά καί τήν ὑπηρεσία του ἀκολουθοῦσε τόν Ἠλία καί τόν ὑπηρετοῦσε. Καί γενόμενος μαθητής του, προφήτευσε πολλά. Ἀργότερα, ὅταν πέθανε, τάφηκε στόν τάφο τῶν πατέρων του.

Πηγή: Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, Τόμος Α’  Σεπτέμβριος-Οκτώβριος, Εκδόσεις Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Ιερά Καλύβη, Νέα Σκήτη, Άγιον Όρος.

Ἀπολυτίκιο
Ἦχος δ’. Ὁ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῷ.
Ὥσπερ θεράπων φερωνύμως τοῦ Λόγου, τοῦ ὑπὲρ ἔννοιαν φωτὸς ἠξιώθης, καὶ προφητείας ἔλλαμψιν ἐδέξω σοφὲ δόξαν γὰρ τὴν ἄυλον, καθαρῶς ἐποπτεύων, ὄργανον θεόπνευστον, Ὀβδιοὺ ἀνεδείχθης, προμελωδοῦν ἐν κόσμῳ μυστικῶς, τῶν ἐσομένων, Προφῆτα τὴν ἔκβασιν.