Θεία Λειτουργία – Οσίου Αντωνίου του Μεγάλου 17/1/2024
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’.
Τόν ζηλωτήν Ἠλίαν τοῖς τρόποις μιμούμενος, τῷ Βαπτιστῇ εὐθείαις ταῖς τρίβοις ἑπόμενος, Πάτερ Ἀντώνιε, τῆς ἐρήμου γέγονας οἰκιστής, καί τήν οἰκουμένην ἐστήριξας εὐχαῖς σου, διό πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, σωθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν.

ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ

Ὁ Ἀντώνιος ἦταν Αἰγύπτιος καί γεννήθκε περί τό ἔτος 250 στό χωριό Κόμα, κοντά στήν Ἡράκλεια. Ὕστερα ἀπ΄ τό θάνατο τῶν εὐσεβῶν καί πλούσιων γονέων του, ὁ Ἀντώνιος μοιράστηκε τήν οἰκογενειακή περιουσία μέ τήν ἀνήλικη ἀδελφή του καί φρόντισε νά ἀναλάβουν τήν ἀναλάβουν τήν άδελφή του κάποιοι συγγενεῖς. Ὕστερα μοίρασε τή μισή περιουσία του στούς φτωχούς καί στά εἴκοσι χρόνια του ἀφιερώθηκε στήν ἀσκητική ζωή, τήν ὁποία ποθοῦσε ἀπό μικρό παιδί. Στήν ἀρχή, ὁ Ἀντώνιος ζοῦσε ἀσκητικά κοντά στό χωριό του, ἀλλά γιά ν΄ἀποφύγει τήν ὄχληση ἀπό τούς ἀνθρώπους, ἀποσύρθηκε σέ μία ἐρημιά στίς ἀκτές τῆς Ἐρυθρᾶς Θάλασσας. Ἐκεῖ ἔζησε ἔγκλειστος εἴκοσι ὁλόκληρα χρόνια, δίχως νά συναναστρέφεται κανέναν ἄλλον παρά μόνο το Θεό. Μέσα ἀπό τή συνεχή προσευχή, τή μελέτη καί τήν περισυλλογή, ὑπέμεινε καρτερόψυχα ἀνείπωτους πειρασμούς ἀπό τό διάβολο. Ἡ φήμη του ἐξαπλώθηκε σέ ὁλόκληρο τόν κόσμο καί πολλοί μαθητές συγκεντρώθηκαν γύρω του, τούς ὁποίους ἐκεῖνος ἔβαλε στό δρόμο τῆς σωτηρίας μέ τό παράδειγμα καί μέ τά λόγια του. Κατά τή διάρκεια τῶν ὀγδόντα πέντε ἐτῶν τῆς ἀσκητικῆς ζωῆς του, μόνο δύο φορές πῆγε στήν Ἀλεξάνδρεια:τήν πρώτη ἐπιζητώντας τό μαρτύριο σέ περίοδο δοωγμοῦ τῆς Ἐκκλησίας, τή δέυτερη μετά ἀπό πρόσκληση τοῦ ἁγίου Ἀθανασίου τοῦ Μεγάλου, γιά νά διαλύσει τήν ἐναντίον του σκευωρία ἀπό ἀρειανιστές, οἱ ὁποῖοι τόν ἐμφανιζαν νά ἔχει τάχα προσχωρήσει καί αὐτός στήν αἴρεση. Ὁ Ἀντώνιος ἀναπαύθηκε, σέ ἡλικία 105 ἐτῶν, ἀφήνοντας πίσω του μία ὁλόκληρη στρατιά μαθητῶν καί μιμητῶν τῆς ζωῆς του. Μολονότι δέν εἶχε λάβει τή θύραθεν παιδεία, ὑπήρξε ὡστόσο δάσκαλος καί σύμβουλος τῶν ἐπιφανέστερων στοχαστῶν τῆς ἐποχής του, ὅπως ἦταν ὁ ἅγιος Ἀθανάσιος. Ὅταν κάποιοι Ἕλληνες φιλόσοφοι τόν προκάλεσαν νά ἀναμετρηθεῖ μέ τήν κλασική παιδεία τους, ἐκεῖνος τούς ντρόπιασε μέ μία ἐρώτηση: «Ποιό εἶναι παλαιότερο, τό βιβλίο ἥ ἡ κατανόηση;Ποιό ἀπ΄τά δύο αὐτά ἦταν ἡ αἰτία γιά τόν ἄλλο;». Ντροπιασμένοι οἱ φιλόσοφοι διέλυσαν τή σύναξή τους, ἄντιλαμβανόμενοι ὅτι διέθεταν μόνον κλασικές γνώσεις χωρίς νά ἔχουν κατανοήση, ἐνῶ ὁ Ἀντώνιος κατανοοῦσε σέ βάθος. Ἰδού λοιπόν ἕνας ἄνθνρωπος, ὁ ὁποῖος ἔφθασε στήν τελειότητα κατά τά μέτρα τῶν δυνατοτήτων τοῦ ἀνθρώπου ἐπί τῆς γῆς. Ἰδού ἕνας διδάσκαλος τῶν διδασκάλων, ἕνας πνευματικός ὁδηγός τῶν πνευματικῶν ὁδηγῶν, ὁ ὁποῖος στά ὀγδόντα πέντε χρόνια πού ἔζησε τελειοποίησε τόν ἑαυτό του· γι΄ αὐτό καί μόνον ἦταν ἱκανός νά τελειοποιεῖ πολλούς ἄλλους, ὅπως πράγματι ἔκανε. Πλήρης ἡμερῶν καί ἔργων μεγάλων ὁ ἄγιος Ἀντώνιος τελείωσε τή ζωή του ἐν Κυρίω τό ἔτος 356.

Πηγή: Πνευματικό ημερολόγιο, Ο πρόλογος της Οχρίδας, Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς Εκδόσεις ΑΘΩΣ.