Θεία Λειτουργία- Των Παμμεγίστων Ταξιαρχών Μιχαήλ καί Γαβριήλ 8/11/2022
ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ
Ἦχος δ’.
Τῶν οὐρανίωv στρατιῶν Ἀρχιστράτηγοι, δυσωποῦμεv ὑμᾶς ἡμεῖς οἱ ἀνάξιοι, ἵvα ταῖς ὑμῶv δεήσεσι, τειχίσητε ἡμᾶς, σκέπῃ τῶν πτερύγωv, τῆς ἀΰλου ὑμῶν δόξης, φρουροῦvτες ἡμᾶς προσπίπτοντας, ἐκτεvῶς καὶ βοῶντας, Ἐκ τῶν κινδύνων λυτρώσασθε ἡμᾶς, ὡς Ταξιάρχαι τῶν ἄνω Δυνάμεων.
Ζωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ
ΣΥΝΑΞΙΣ ΤΩΝ ΠΑΜΜΕΓΙΣΤΩΝ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΙ ΓΑΒΡΙΗΛ
Ὁ Μιχαήλ, ὁ ἐνδοξότατος και λαμπρότερος ταξιάρχης τῶν ἀσωμάτων Δυνάμεων, πολλές εὐεργεσίες και χάριτες φαίνεται ὅτι ἔδειξε στό γένος τῶν ἀνθρώπων, τόσο στήν Παλαιά Διαθήκη, ὅσο καί στή Νέα Χάρι τοῦ Εὐαγγελίου. Διότι αὐτός ἐμφανίσθηκε πρῶτος στόν Πατριάρχη Ἀβραάμ. Ἔπειτα στόν Λώτ, ὅταν τόν λύτρωσε μέ τίς θυγατέρες του ἀπό τό θεόσταλτο πῦρ καί ἀπό τήν καταστροφή τῶν Σοδόμων. Μετά ἀπόαὐτά ἐμφανίσθηκε στόν Πατριάρχη Ἰακώβ, ὅταν τόν λύτρωσε ἀπό τά φονικά χέρια τοῦ ἀδελφοῦ του Ἠσαῦ. Αὐτός προπορευόταν τοῦ στρατοπέδου τοῦ λαοῦ τοῦ Ἰσραήλ, ὅταν ἐλευθερώθηκαν ἀπό τήν σκλαβιά τῶν Αἰγυπτίων, καί μέ τόν στῦλο τοῦ πυρός καί τῆς νεφέλης τούς διευκόλυνε στήν δύσκολη ὁδοιπορία (Ἑξ.13,21). Αὐτός ἐμφανίσθηκε στόν μάντη Βαλαάμ, ὅταν ἐκεῖνος πήγαινε, γιά νά καταρασθῆ τόν Ἰσραηλιτικό λαό, ἀπειλῶντας τόν καί φανερά ἐμποδίζοντας ἀπό τέτοια κίνησι (Ἀριθμ.22,22). Αὐτός, ὅταν τόν ρώτησε ὁ Ἰησοῦς του Ναυῆ, ἀπάντησε “Ἐγῶ ώ ἀρχιστράτηγος Κυρίου νυνί παραγέγονα” (Ἰησ. 5,13-15). Αὐτός καί στήν ἐποχή τῆς χάριτος χώνευσε τούς ποταμούς, τούς ὁποίους μία φορά ἀπέλυσαν οἱ δυσσεβεῖς ἐναντίον τοῦ ἐν Χώναις ἁγιάσματός του καί ἐναντίον τοῦ θείου Ναοῦ του. Καί ἄλλα πολλά ἀκόμη άναφέρονται γι’αυτόν στίς θεόπνευστες Γραφές. Γι’αὐτό καί ἐμεῖς, ἔχοντάς τον ὡς φύλακα καί προστάτη τῆς ζωῆς μας, τήν πάνσεπτη πανήγυρί του ἑορτάζουμε σήμερα, ἡ ὁποίας καί Σύναξις ὀνομάζεται γιά τήν ἑξῆς αἰτία.
Ὁ διάβολος, αὐτός πού ἀπό τήν ὑπερβολική του ὑπερηφάνεια σήκωσε τό ἀνάστημά του κατά τοῦ Ποιητοῦ καί Δημιουργοῦ τῶν πάντων καί καυχήθηκε ὅτι θά βάη τόν θρόνο ἐπάνω ἀπό τά σύννεφα τοῦ οὐρανοῦ, καί θά γίνη ὅμοιος μέ τόν Ὕψιστο, ὅπως γράφει γι’ αὐτόν ὁ Ἡσαϊας (Ἡσ.14,14), αὐτός λέω, μόλις διανοήθηκε καί σκέφθηκε αὐτά, ἐξέπεσε ἀπό τήν οὐράνια δόξα καί ἀπό τό ἀρχαγγελικό του ἀξίωμα, ὅπως εἶπε ὁ Κύριος στά Εὐαγγέλια “Ἐθεώρουν τόν Σατανᾶν ὡς ἀστραπήν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πεσόντα”(Λουκ. 10,18). Παρόμοια καί τό τάγμα τῶν ἀγγέλων πού ὑποτασσόταν σ’αὐτόν, ἀποσκίρτισε ἀπό τόν Θεό λόγω ρῆς ὑπερηφάνειας καί γι’αὐτό ἐξέπεσε καί αὐτό μαζί μέ τόν ἀρχηγό του Διάβολο καί ἔγιναν ὅλοι μαζί σκοτεινοί ἀντί φωτεινοί καί δαίμονες ἀντί γιά Ἄγγελοι. Τότε λοιπόν, λέγεται, ὅτι ὁ μέγας αὐτός ἀρχιστράτηγος Μιχαήλ, βλέποντας τἠν ἐλεεινή τῶν Ἀγγέλων ἔκπτωσι, κατάλαβε τήν αἰτία τῆς πτώσεὠς τους αὐτής. Καί γι’ αὐτό μέ τήν ὑποταγή καί τήν ταπείνωσι, τήν ὁποία ἔδειξε ὡς δοῦλος εὐχάριστος καί οἰκέτης πιστός στόν δικό του Κύριο και Θεό, διαφύλαξε τόσο τήν δική του δόξα καί λαμπρότητα, πού τοῦ χαρίσθηκε ἀπό τόν Θεό, ὅσο καί τήν δόξα τῶν ἄλλων Ἀγγελικῶν ταγμάτων. Ἔτσι γιά τήν ὑποταγή του καί τήν εὐγνωμοσύνη του αὐτή ὡρίσθηκε ἀπό τόν παντοκράτορα Θεό, νά εἶναι πρῶτος των Ἀγγελικὠν τάξεων.
Διότι, ἀφοῦ συγκέντρωσε καί ἕνωσε σέ ἕνα τούς χορούς τῶν Ἀγγέλων, φώναξε σ’αυτούς τό “Πρόσχωμεν”. Δηλαδή, ἄς προσέξουμε καί ἄς ἐννοήσουμε, τί ἔπαθαν αὐτοί οἱ ἐκπεσόντες δαίμονες γιά τήν ὑπερηφάνειά τους, οἱ ὁποῖοι πρίν ἀπό λίγο ἦταν μαζί μέ ἐμᾶς Ἄγγελοι. Καί ἄς ἀναλογισθοῦμε τί εἶναι ὁ Θεός καί τί εἶναι ὁ Ἄγγελος. Διότι ὁ μέν Θεός εἶναι Δεσπότης καί Δημιουργός ἡμῶν τῶν Ἀγγέλων. Ἐνῶ ἐμεῖς οἱ Ἄγγελοι, εἴμαστε δοῦλοι καί κτίσματα τοῦ Θεοῦ. Καί ἔτσι ἀνύμνησε καί δόξασε τόν τῶν ὅλων ΘΕό, ἀναβοῶντας μέ ὅλους τούς Ἀγγέλους ἐκεῖνον τόν θεῖο καί ἀγγελικό ὕμνο “Ἅγιος, Ἅγιος, Ἅγιος Κύριος Σαβαώθ, πλήρης ὁ οὐρανός καί ἡ γῆ τής δόξης αὐτού”. Αὐτό λοιπόν τό μυστήριο παραλαμβάνοντας ἐμεῖς ἀπό ἀρχαία παράδοσι, ἑορτάζουμε μέ τήν παροῦσα ἑορτή, ὀνομάζοντας την Σύναξι τῶν Ἀγγέλων δηλαδή προσοχή, ὅμόμοια καί ἕνωσι.
Πηγή: Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, Τόμος Β’ , Έκδοσις Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Ιερά Καλύβη “Άγιος Σπυρίδων Α΄”, Νέα Σκήτη Άγιον Όρος.


