ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ

Θεία Λειτουργία- Ανακομιδή των Λειψάνων Αγίου Γεωργίου 3/11/2025

ΑΝΑΚΟΜΙΔΗ ΤΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

Αὐτός ὁ ἔνδοξος τοῦ Χριστοῦ Μεγαλομάρτυρυς Γεώργιος ἀπό μέν τόν πατέρα του ἦταν Καππαδόκης στήν καταγωγή, άπό δέ τήν μητέρα του ἦταν Παλαιστίνιος. Ἐπειδή ὅμως ἔτυχε φύσι καί ἀνατροφή καλή καί καταγωγή εὐγενική, γι΄ αὐτό ἔγινε καί στούς πολέμους λαμπρότερος καί πολύ κατάλληλος. Ἕτσι, καί ὅταν ἄρχισε νά ἐνηλικιώνεται, ἔγινε ἀπό τόν βασιλιά Διοκλητιανό τριβοῦνος περίφημος τοῦ Νουμέρου. Ἔπειτα ἔγινε καί κόμης γιά τήν ἀνίκητη ἀνδρεία του. Ἕως τότε ὅμως κρυβόταν ὅτι εἶναι Χριστιανός. Ὅταν ὅμως ἔφθασε ὁ Ἅγιος στόν εἰκοστό χρόνο τῆς ἡλικίας του πέθανε ὁ πατέρας του μέσα στούς ἀγῶνες, τούς ὁποίους ἔλαβε γιά τήν εὐσέβεια. Τότε λοιπόν παίρνοντας τήν μητέρα του ἀναχώρησε ἀπό τήν Καππαδοκία καί πῆγε στήν Παλαιστίνη, τήν πατρίδα τῆς μητέρας του, στήν ὁποία εἶχε μεγάλη περιουσία καί κληρονομιά μητρική.
Ὅταν λοιπόν καί ἡ μητέρα του πέθανε, ἔμειναν στόν Ἅγιο πολλά χρήματα καί περιουσία πολλῶν πραγμάτων. Καί παίρνοντας μαζί του ὅλα τά χρήματα, πῆγε στόν Διοκλητιανό ἐπιθυμῶντας νά λάβη μεγαλύτερη ἀξία. Βλέποντας ὅμως τήν τόση μεγάλη μανία, πού εἶχε ὁ τύραννος κατά τῶν Χριστιανῶν, ἀποφάσισε, νά μοιράση στούς πτωχούς καί πένητες τά χρήματα, πού εἶχε μαζί του, καί νά ὁμολογήση τόν ἑαυτό του μπροστά στόν Διοκλητιανό καί ὅλη τήν βουλή, ὅτι εἶναι Χριστιανός. Πρᾶγμα τό ὁποῖο καί ἔκανε. Ἕτσι, ἀφοῦ μοίρασε γρήγορα τά χρήματα καί ἐλευθέρωσε τούς δούλους του καί ἔκανε διαθήκη γιά τά πράγματα πού εῖχε στήν Παλαιστίνη, τότε κατά τήν τρίτη ἡμέρα τῆς ἄθεης βουλῆς, αὐτόκλητος πῆγε ὁ μέγας Γεώργιος στήν μέση τοῦ βουλευτηρίου, τήν ὥρα πού ἦταν παρών καί ὁ Διοκλητιανός. Καί ἀφοῦ μέ λαμπρότητα ἀνακήρυξε τόν Χριστό Θεό ἀληθινό καί Υἱό Θεοῦ, ὅμολογεῖ μέ θάρρος τόν Χριστιανισμό καί τήν εὐσέβεια. Τότε ἀμέσως παραδίνεται ὁ τοῦ Χριστοῦ γενναῖος ἀγωνιστής σέ διάφορα καί σχεδόν ἀμέτρητα βασανιστήρια. Διότι μέ κοντάρι κεντᾶται στήν κοιλιά, τροχό δέ καί βούνευρα πολλές φορές δοκιμάζει. Καί μέσα σέ λάκκο γεμᾶτο ἀσβέστη τοποθετεῖται. Ἐπειδή ὅμως διαφυλάχθηκε ἀβλαβής ἀπό ὅλα αὐτά μέ τήν Θεία Χάρι, γιά τόν λόγο αὐτόν εἵλκυσε στήν πίστι τοῦ Χριστοῦ τήν γυναῖκα τοῦ Διοκλητιανοῦ Ἀλεξάνδρα, παρόμοια ἐπέστρεψε καί ἕνα γεωργό, Γλυκέριο στό ὄνομά, ἀνασταίνοντας τό βόδι του καί κάποιον Ἀθανάσιο, ἀνασταίνοντάς τον ἀπό τούς νεκρούς. Καί γιά νά μιλήσουμε ἀπλᾶ, σχεδόν ἀμέτρητο πλῆθος ἀνθρώπων ἐπέστρεψε στόν Χριστό μέ τά διάφορα θαύματα πού ἔκαμνε μέ τό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ. Ἀφοῦ λοιπόν αὐτά τά ἔκανε ἔτσι, ρίχνεται σιδηροδέσμιος μέσα στήν φυλακή. Τήν νύκτα ὅμως ἐκείνη φαίνεται ὁ Χριστός στόν ὕπνο του καί τοῦ ἀναγγέλει τά ἀγαθά πού ἐπρόκειτο νά κληρονομήση.
Ἀφοῦ ξύπνησε ὁ ἅγιος μέ χαρά, εὐχαριστοῦσε τόν Θεό καί παρακαλοῦσε τόν δεσμοφύλακα νά ἐπιστρέψη στόν ὑπηρέτη του νά ἔλθη μέσα στήν φυλακή, διότι στεκόταν ἔξω καί περίμενε. Μπαίνοντας λοιπόν ὁ ὑπηρέτης στή φυλακή καί βλέποντας τόν κύριό του στά δεσμά, τόν προσκύνησε καί ἔπεσε στά πόδια του κλαίγοντας. Ὁ Ἅγιος ὅμως τόν σήκωσε πάνω λέγοντάς του νά χαίρεσαι. Κατόπιν  τοῦ διηγήθηκε καί τό ὅραμα πού εἶδε. Καί στήν συνέχεια τόν διατάζει μετά τόν θάνατό του νά πάρη τό σῶμα του καί νά τό πάη στήν Παλαιστίνη. Παρόμοια νά πάρη καί τήν διαθήκη πού ἔκανε, πρίν νά ὁμολογήση. Τοῦ παρήγγειλε ἀκόμη, νά ἔχη πάντοτε στήν ψυχή του τόν φόβο τοῦ Θεοῦ. Ὁ ὑπηρέτης ἀφοῦ ὑποσχέθηκε νά φυλάξη τά ὅσα τοῦ ᾶρἠγγειλε ὁ Ἅγιος, βγῆκε ἀπό τήν φυλακή. Κατά τήν  ἑπόμενη ἡμέρα ὡδηγήθηκε πάλι ὁ Μάρτυρας σέ ἐξέτασι καί ἐπειδή δέν πείσθηκε νά θυσιάση στόν  Ἀπόλλωνα, ἀλλά μᾶλλον μέ τήν προσευχή του γκρέμισε τά εἴδωλα του πού βρίσκονταν στόν ναό, γι’ αὐτό ἀποκεφαλίζεται μέ ξίφος. Ὁ δέ ὑπηρέτης τοῦ Ἁγίου παίρνοντας τό πολύ τίμιο λείψανό του καθώς καί τήν διαθήκη του, πῆγε στήν Παλαιστίνη καί σ’αὐτήν ἐνταφίασε μέ εὐλάβεια καί τιμή ἐκεῖνο τό ἱερό σῶμα μαζί μέ ἄλλους Χριστιανούς. Καί τελειώνει μέ εὐχάριστη διάθεση, ὅλα ὅσα εἶχε διατάξει ὁ Ἅγιος.
Δέν πέρασε ὅμως πολύς καιρός ἔν τῶ μεταξύ καί ἔλαμψε ἡ εὐσέβεια, καί ὁ Μέγας καί ἀοίδιμος Κωνσταντῖνος,ὁ βασιλάς καί ἰσαπόστολος, βασίλευσε. Τότε λοιπόν βρίσκοντας εὐκαιρία οἱ φίλοι καί ἐραστές τῆς εὐσεβείας καί τοῦ Ἁγίου Μάρτυρος Γεωργίου, κτίζουν Ναό χαριέστατο μαζί καί ὡρααιότατο στήν Λύδδα και ἀφοῦ μετέφεραν ἀπό τόν ἀφανῆ τόπο, στόν ὁποῖο βρισκόταν προηγουμένως τό πολύαθλο καί Ἅγιο σῶμα τοῦ Μάρτυρα, τό ὁποῖο ἦταν ἄξιο πολλοῦ φωτός, τό ἀποθησαυρίζουν στόν νεόκτιστο Ναό, τόν ὁποῖο αὐτοί οἰκοδόμησαν. Καί μέ τήν κατάθεσι τοῦ λειψάνου τελοῦν τοῦ Ναοῦ τά ἐγκαίνια, κατά τήν παροῦσα τρίτη ἡμέρα τοῦ Νοεμβρίου μηνός. Τό δέ λείψανο τοῦ Ἁγίου πηγάζει συνέχεια κρουνούς θαυμάτων σέ ὅσους τό πλησιάζουν μέ πίστι. Διότι γνωρίζει ὁ Θεός νά ἀνιδοξάζη ἐκείνους πού τόν δοξάζουν. Ἀπό τότε λοιπόν ἡ ἁγία τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία ἑορτάζει κάθε χρόνο κατά τήν σημερινή ἡμέρα τήν ἀνακομιδή τοῦ λειψάνου τοῦ Ἁγίου Γεωργίου, πρός δόξα καί αἴνεσι τοῦ Χριστοῦ τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ μας καί τοῦ ἴδιου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου.

Πηγή: Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, Τόμος Β’ , Έκδοσις Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Ιερά Καλύβη “Άγιος Σπυρίδων Α΄”, Νέα Σκήτη Άγιον Όρος.