Θεία Λειτουργία – Αγίου Πέτρου & Παύλου 29/6/2023

ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΕΝΔΟΞΩΝ ΚΑΙ ΠΑΝΕΥΦΗΜΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΚΑΙ ΚΟΡΥΦΑΙΩΝ ΠΕΤΡΟΥ & ΠΑΥΛΟΥ

Σ’ αὐτούς τούς Κορυφαίους Ἀποστόλους ποιά ὑπόθεσι ἐγκωμίων μπορῆ κανείς νά ἐπινοήση μεγαλύτερη ἀπό τήν μαρτυρία καί ἀνακήρυξι, πού ὁ Κύριος σ’αὐτούς ἔκανε; Διότι τόν μέν Κορυφαῖο Πέτρο μακάρισε καί πέτρα τόν ὠνόμασε, ἐπάνω  στήν ὁποία ἀποφάσισε, ὅτι θά οἰκοδομήση τήν Ἐκκλησία του (Ματθ. 16,18), τόν δέ Παῦλό ὁ ἴδιος προεῖπε, ὅτι θά γίνη σκεῦος ἐκλογῆς, γιά νά βαστάση τό ὄνομά του μπροστά σέ βασιλεῖς καί τυράννους (Πράξ, 9,15). Ἦταν δέ ὁ μέν Ἅγιος Πέτρος ἀδελφός τοῦ Ἀνδρέα τοῦ Πρωτόκλητου, καταγόμενος ἀπό πόλι ἄσημη καί τιποτένια, δηλαδή ἀπό τήν Βηθσαϊδᾶ, υἱός τοῦ Ἰωνᾶ, ἀπό τήν φυλή τοῦ Πατριάρχη Συμεών, στά χρόνια τοῦ Ὑρκανοῦ τοῦ Ἀρχιερέως τῶν Ἰουδαίων, ζῶντας μέ πενία ἔσχατη καί μέ τά ἴδια του τά χέρια ποριζόμενος τά πρός τό ζῆν ἀπαραίτητα. Αφοῦ λοιπόν ὁ πατέρας του Ἰωνάς πέθανε, τότε ὁ μέν Πέτρος πῆρε γιά γυναῖκα τήν θυγατέρα τοῦ Ἀριστόβουλου, ἀδελφοῦ Βαρνάβα τοῦ Ἀποστόλου, καί γέννησε παιδιά, ὁ δέ Ἀνδρέας παρέμεινε στήν παρθενία. Ὅταν δέ ὁ Βαπτιστής Ἰωάννης φυλαγόταν ἀπό τόν Ἡρώδη στήν φυλακή, τότε ὁ Κύριος, πηγαίνοντας στήν λίμνη Γενησαρέτ, βρήκε τόν Ἀνδρέα καί τόν Πέτρο, πού διώρθωναν καί μπάλωναν τά δίκτυα τους καί ἔτσι τούς κάλεσε, ὁπότε ἀμέσως τόν ἀκολούθησαν.
Καί λοιπόν, ὁ μέν Πέτρος κήρυξε ἀρχικά τό Εὐαγγέλιο στήν Ἰουδαία καί Ἀντιόχεια, ἔπειτα στά μέρη τῆς Μαύρης Θάλασσας καί στήν Γαλατία καί Καππαδοκία, Ἀσία καί Βιθυνία, κατέβηκε ἀκόμη καί σ’ αὐτήν τήν Ρώμη. Καί ἐπειδή νίκησε ἐκεῖ μέ τά θαύματα τόν Σίμωνα μάγο, γι΄ αὐτό σταυρώθηκε κατακέφαλα ἀπό τόν Νέρωνα, ὅπως αὐτός ὁ ἴδιος Πέτρος ζήτησε καί ἔτσι /λαβε τόν τοῦ μαρτυρίου ἄφθαρτο στέφανο. Ἦταν δέ ὁ θεσπέσιος Πέτρος κατά τόν χαρακτῆρα τοῦ σώματος ἄσπρος στό χρῶμα, λίγο κίτρινος, φαλακρός στήν κεφαλή, σγουρά ἔχοντας τά ὑπόλοιπα μαλλιά. Εἶχε τούς ὀφθαλμούς του πού φαίνονταν ματωμένοι καί ὅμοιοι μέ τό χρῶμα τοῦ κρασιοῦ. Ἦταν ἄσπρος στά μαλλιά τῆς κεφαλῆς, εἶχε τό μέν γένειο ἄσπρος καί πυκνό, τήν δέ μύτη μακριά, εἶχε σηκωμένα πάνω τά φρύδια, ἦταν μέτριος στό μέγεθος, εἶχε τό σχῆμα τοῦ σώματος ὄρθιο, ἦταν συνετός καί φρόνιμος, κινεῖτο ἔντονα ἀπό θεϊκό ζῆλο ἐναντίον τῆς ἀδικίας, ἦταν συγχωρητικός στούς μετανοοῦντες, μεταβαλόταν εὔκολα καί γρήγορα ἄλλαζε χωρίς φόβο τίς προηγούμενες ἀποφάσεις του.
Ὁ Ἅγιος Παῦλος, Ἑβραῖος βέβαια ἦταν καί αὐτός στό γένος, καταγόμενος ἀπό τήν φυλή τοῦ Βενιαμίν. Φαρισαῖος στήν αἱρεσι, μαθητής γενόμενος τοῦ νομοδιδάσκαλου Γαμαλιήλ, ἐξασκημένος πολύ στόν νόμο τοῦ Μωυσῆ. Κατοικοῦσε σ’αὐτό τό μάτι τῆς Κιλικίας, δηλαδή στήν Ταρσό. Αὐτός λοιπόν, ἐπειδή ἦταν ἐραστής διάπυρος τοῦ παλιοῦ νόμου, γι’αὐτό πολεμοῦσε τήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ.Ὁπότε καί μέ τήν δική του γνώμη φονεύθηκε ὁ Πρωτομάρτυρος Στέφανος. Ὅταν ὅμως γνωρίσθηκε ἀπό τόν Θεό, τότε τυφλώθηκε στούς ὀφθαλμούς στό μέσο τῆς ἡμέρας καί ἄκουσε ἀπό ἐπάνω φωνή θεϊκή, ἡ ὁποία τόν ἔστελνε στόν Ἀνανία, τόν ἀρχαῖο μαθητή τοῦ Κυρίου, ὁ ὁποῖος κατοικοῦσε στήν Δαμασκό, δηλαδή αὐτό πού σήμερα στήν τουρκική γλῶσσα λέγεται Σάμ. Αὐτός λοιπόν, ἀφοῦ κατήχησε καί δίδαξε τόν Παῦλο, τόν βάπτισε.
Ἀφοῦ λοιπόν ὁ θεσπέσιος Παῦλος ἔγινε σκεῦος ἐκλογῆς, περιῆλθε ὅλη τήν οἰκουμένη, σάν νά εἶχε φτερά. Ἀφοῦ ἔφθασε στήν Ρώμη δίδαξε πολλούς Ἕλληνες καί ἐκεῖ στό τέλος τελίωσε καί τήν ζωή του, ἀφοῦ ἀποκεφαλίσθηκε ἀπό τόν βασιλιά Νέρωνα γιά τήν ὁμολογία τοῦ Χριστοῦ καί λένε ὅτι ἀπό τό κόψιμο τοῦ λαιμοῦ του, ἔτρεξε αἶμα μαζί μέ γάλα.  Μολονότι λοιπόν ὁ Παῦλος μαρτύρησε χρόνια μετά τόν Πέτρο, ὅμως τά ἅγια λείψανά τους τοποθετήθηκαν μαζί σέ ἕνα μέρος. Ἦταν δέ ὁ μακάριος Παῦλος στόν χαρακτῆρα τοῦ σώματος φαλακρός στήν κεφαλή, δηλαδή χωρίς μαλλιά. Εἶχε τά μάτια χαροποιά καί τά φρύδια νά βλέπουν πρός τά κάτω. Εἶχε τό γένειο πολύ ὄμορφα κατεβασμένο, εἶχε τήν μύτη κυρτή καί ἁρμόζουσα σέ ὅλο τό πρόσωπό του. Ἦταν στολισμένος μέ μαῦρες μαζί καί ἄσπρες τρίχες. Ἦταν κυρτός στό σῶμα καί εὔρωστος καί μικρόσωμος. Ἦταν συνεσταλμένος στά ἤθη καί φρόνιμος καί γεμᾶτος ἀπό θεῖα χαρίσματα. Εἶχε σεμνές κινήσεις καί λόγους γλυκεῖς. Ἕσυρε στήν ἀγάπη του ὅλους ἐκεῖνους, πού πρόστρεχαν σ’αὐτόν, μέ τήν δύναμι τῶν θαυμάτων. Καί οἱ δύο αὐτοί Κορυφαῖοι Ἀπόστολοι ἦταν γεμᾶτοι ἀπό τήν θελια χάρι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Τελεῖται δέ ἡ Σύναξι καί ἑορτή τους στόν σεπτό Ναό τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων τῶν Μεγάλων καί στό Ὀρφανοτροφεῖο καί στόν σεπτό Ναό τοῦ Ἁγίου καί πανευφήμου Ἀποστόλου Πέτρου, ὁ ὁποῖος εἶναι κοντά στήν ἁγιώτατη Μεγάλη Ἐκκλησία, καί σέ ὅλες τίς κατά τόπο ἅγιες τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίες.

Πηγή: Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, Εκδόσεις Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Ιερά Καλύβη “Άγιος Σπυρίδων Α”, Νέα Σκήτη Άγιον Όρος, Τόμος Ε’.