Θεία Λειτουργία – Αγίου Συμεών 24/5/2025

 Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’.Τῆς ἐρήμου πολίτης.
Ὡς ἀείφωτος λύχνος δωρεῶν τῆς ἀσκήσεως, ἐν τῷ Θαυμαστῷ Πάτερ Ὄρει, διαπρέψας ἀνέλαμψας, καὶ κλίμακα ἐκ γῆς, πρὸς οὐρανὸν, τὸν στῦλόν σου ὑπέθου ἀληθῶς, Συμεὼν θαυματοφόρε τοῖς εὐσεβῶς, προστρέχουσι τῇ Μάνδρᾳ σου. Δόξα τῷ δεδωκότι σου ἰσχύν, δόξα τῷ σὲ στεφανώσαντι, δόξα τῷ ἐνεργοῦντι διὰ σοῦ, πᾶσιν ἰάματα.

ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΗΜΩΝ ΣΥΜΕΩΝ

Αὐτός ὁ Ὅσιος καί Θαυματουργός Συμεών ἔζησε στά χρόνια τοῦ βασιλιᾶ Ἰουστίνου τοῦ δευτέρου, κατά τό ἔτος 574. Γεννήθηκε στήν Ἀντιόχεια τῆς Συρίας ἀπό πατέρα, πού λεγόταν Ἰωάννης καί καταγόταν ἀπό τήν Ἔδεσσα, καί ἀπό μητέρα, Μάρθα ὀνόματι, ἡ ὁποία ἀνατράφηκε στήν Ἀντιόχεια. Τά ὅσα στήν συνέχεια ἀναφέρονται γι’αὐτόν, ὅλα εἶναι θαυμαστά καί ἀνώτερα τῶν ὅρων τῆς ἀνθρώπινης φύσεως, τόσο ἐκεῖνα, πού συνέβησαν ἀπό τόν Θεό σ’αύτόν, ὅσο καί ἐκεῖνα, πού ὁ ἴδιος ἔκανε. Διότι συνελήφθη αὐτός μέ προσευχή και. πρόν ἀκόμη νά συλληφθῆ, μαρτύρησε ὁ μέγας Πρόδρομος καί Βαπτιστής Ἰωάννης τήν μέλλουσα ἀρετή του καί προειδοποίησε στήν μητέρα του τήν τελειότητα, πού ἐπρόκειτο νά λάβη ὁ υἱός της. Ἀφοῦ λοιπόν γεννήθηκε, δέν βύζαξε καθόλου ἀπό τόν ἀριστερό μαστό τῆς μητέρας του. Αὐτό φανέρωνε, ὅτι τό παιδί θά ἔχει πρόθυμα τήν κλίσι πρός τά καλά καί ὅτι θά εἶναι ἀμέτοχος τῆς ἀριστερῆς διάπραξης τῶν κακῶν. Ὅταν ἔγινε ἕξι ἐτῶν, τόν καιρό πού λόγω τῆς παιδικῆς ἡλικίας ἀμελοῦν τά παιδιά καί ὁδηγοῦνται εὔκολα στά τυχόντα πράγματα, τότε, λέω, τό θεόσοφο αὐτό παιδί, καταφρονῶντας ὅλα τά γήινα πράγματα, πού βρίσκονταν μπροστά στά πόδια του, πῆγε στό βουνό καί άμέσως ἔζησε μία τόσο σκληρή ζωἠ καί δίαιτα, ἡ ὁποία μόλις καί μέ πολύ δυσκολία συνηθίζεται νά ἀποκτᾶται ὕστερα ἀπό χρόνους πολλούς καί ἀπό ἄνδρες ἡλικιωμένους. Ἔτσι γιά τήν προθυμία καί τήν ζωή του αὐτή εἶδε πολλές θεϊκες καί ἀγγελικές ἐμφανίσεις καί ὀπτασίες, οἱ ὁποῖες τοῦ δίδασκαν ἐκεῖνα, πού ἔπρεπε νά πράξη, δηλαδή τό νά προτιμᾶ πάντοτε τά καλά καί τίς ἀρετές, νά ἀποφεύγη ὅμως καί νά μισῆ τά κακά καί τίς ἁμαρτίες.
Καί λοιπόν στό σῶμα ὄντας ὁ ἀοίδιμος Συμεών, ξεπέρασε τἀ τοῦ σὠματος φυσικά  καί συστατικά ἰδιώματα, ἐπειδή πλέον δέν τρεφόταν μέ ἀνθρώπινο φαγητό, ἀλλά μέ τροφή ἄφθαρτη, ἡ ὁποία τοῦ χορηγεῖτο ἀπό τόν Οὐρανό, μέχρι τήν ὥρα τοῦ θανάτου του. Ἀλλά αὐτά καί τό ἀμέτρητο πλῆθος τῶν θαυμάτων, πού ἔκανε αὐτός ὁ Ὅσιος, τά ἀναφέρει ὁ ἀναλυτικός του Βίος. Αὐτό ὅμως πρέπει νά σημειώσουμς ἐδῶ, ὅτι, νεαρἠ καί παιδική ἡλικία ἔχοντας ὁ Ἅγιος, ἐγκατέλειψε τόν κόσμο. Καί πρῶτα στερέωσε τόν ἑαυτό του στό Μοναστήρι ἐκεῖνο, στό ὁποῖο μπῆκε ἀπό τότε πού κατέβηκε ἀπό τό ὅρος. Στὀ δέ ὅρος, πρῶτος αὐτός ἀνέβηκε καί ἔμεινε ἐκεῖ ἔξι χρόνια. Ἔπειτα ἀνέβηκε ἐπάνω στόν στῦλο καί παρέμεινε σ’αὐτόν δεκαοκτώ χρόνια. Πηγαίνοντας κατόπιν στό Θαυμαστό ὄρος, παρέμεινε ἐπάνω σέ ἔναν τόπο δέκα ἔτη, ὁ ὁποῖος τόπος ἦταν ὑψηλός μέ ξηρές πέτρες. Μετά ἀπό αὐτά ἀνέβηκε  στόν μικρό στῦλο καί ἐκεῖ πέρασε σαράντα πέντε χρόνια ὥστε ὅλα τά χρόνια τῆς ζωῆς του ἔγιναν ὀγδόντα πέντε. Στό διάστημα δέ τῶν ἐβδομῆντα ἐννέα ἐτῶν, διέλαμψε ὁ μακάριος μέ τήν ὑπεράνθρωπη ἄσκησι καί καρτερία καί ἔτσι ἀφοῦ ἐκοιμήθη «ἐν Κυρίω», μετέβη στήν τῶν Ἀγγέλων δόξα καί λαμπρότητα.

Πηγή: Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, Τόμος Ε, Μάϊος-Ιούνιος, Νέα Σκήτη, ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ.