ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ – ΑΓΙΟΥ ΠΑΡΑΜΟΝΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΝ ΑΥΤΩ 370 ΜΑΡΤΥΡΩΝ

Ζωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ

 (Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση).

ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΡΑΜΟΝΟΥ ΤΩΝ ΣΥΝ ΑΥΤΩΝ 370 ΜΑΡΤΥΡΩΝ

Αὐτοί οἱ Ἁγιοι ἔζησαν  στά χρόνια τοῦ αὐτοκράτορα Δεκίου καί τοῦ ἄρχοντα Ἀκυλίνου τῆς Ἀνατολής, κατά ό ἔτος 250. Ἡ δέ αἰτία τοῦ μαρτυρίου των εἶναι ἡ ἑξῆς. Σέ Ἕνα μέρος τῆς Βαλσατίας, δηλαδή αὐτή πού λέγεται τώρα Μπάστρα, πού βρίσκεται κοντά στό στόμα τοῦ ποταμοῦ Τίγρι, σέ ἕνα μέρος, λέω, τῆς Μπάστρας αὐτῆς, πού λέγεται ἱερό, βγαίνουν πλούσια θερμά νερά, τά ὁποῖα θεραπεύουν ἀσθένειες. Σ’ αὐτά λοιπόν τά θερμά πῆγε ὁ ἄρχοντας Ἀκυλῖνος, γιά νά θεραπευθῆ ἀπό κάποια σωματική ἀσθένεια πού εἶχε. Τότε διέταξε νά τόν ἀκολουθοῦν ἀπό τήν Νικομήδεια, ὅσοι Χριστιανοί ἦτνα ἐκεῖ δεμένοι γιά τήν πίστι τοῦ Χριστοῦ. Πηγαίνοντας λοιπόν στόν ναό τῆς θεάς Ἴσιδος καί κάνοντας τίς μιαρές του θυσίες, διέταξε καί τούς Μάρτυρες τοῦ Χριστοῦ νά προσκυνήσουν καί νά θυσιάσουν στά εἴδωλα. Ἐπειδή ὅμως ἐκεῖνοι δέν πείσθηκαν, γι’ αὐτό διέταξε νά τούς θανατώσουν ὅλους. Καί ἔτσι ἔλαβαν οἱ γενναῖοι τούς στεφάνους τῆς ἀθλήσεως ἀπό τόν Παμβασιλέα Χριστό, στόν ἀριθμό ὄντες τριακόσιοι ἐβδομήντα.
Βλέποντας λοιπόν αὐτούς ἀνελέητα νά θανατώνωνται ὁ Ἅγιος Παράμονος, μέ μεγάλη φωνή φώναξε λέγοντας “Βλέπω πάρα πολύ μεγάλη ἀσέβεια, ὁ μιαρός αὐτός ἄρχοντας τόσους πολλούς δικαίους, καί μάλιστα ξένους ὄντας, κατασφάζει σάν νά ἦταν ἄλογα ζῶα”. Ὁ ἄρχοντας οταν ἄκουσε αὐτά, ἄναψε ἀπό τόν θυμό, καί ἀμέσως διατάζει νά τόν θανατώσουν. Αὐτό ὁ Μάρτυρας δέν τό γνώριζε. Ὁπότε ξαφνικά ἀφοῦ τόν συνέλαβαν οἱ ἀπεσταλμένοι ἐκεῖ, ὅπου ἄφοβα βάδιζε, ἄλλοι τόν κτυποῦν μέ λόγχες, ἄλλοι τρυποῦσαν τήν γλῶσσα καί τά ἄλλα μέλη του μέ καλάμια μυτερώτατα. Καί ἔτσι μπροστά στόν ἄρχοντα τόν θανάτωσαν καί πρός «τάς οὐρανίους μονάς» τόν ἀπέστειλαν, γιά νά χαίρεται αἰώνια μαζί μέ τούς ὑπόλοιπους τριακόσιους ἑβδομήντα. Τό δέ ἅγιο λείψανο ἐνταφιάσθηκε μαζί μέ τά λείψαν τῶν ἀνωτέρω Ἁγίων.

Πηγή: Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, Τόμος Β, Νοέμβριος-Δεκέμβριος, Εκδοσις Συνοδία Σπυρίδωνος Ιεορμονάχου, Ιερά Καλύβη “Αγιος Σπυρίδων Α”, Νέα Σκήτη, ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Παράμονον μέλψωμεν σὺν Φιλουμένῳ πιστοί, ὡς θείους θεράποντας καὶ ἀθλητὰς εὐκλεεῖς Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, τοῦτον γὰρ φερωνύμως ὡς φιλήσαντας ἄγαν, ᾔσχυναν δι’ ἀγώνων παρανόμων τὸ κράτος αἰτοῦντες πταισμάτων λύσιν πᾶσι καὶ ἔλεος.