Θεία Λειτουργία 7:30 – 9:30 π.μ – Αγίου Μηνά  11/11/2023 

ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΜΗΝΑ

«Τί γάρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐάν κερδήση τόν κόσμον ὅλον καί ζημιωθῆ τήν ψυχήν αὐτοῦ;» ρωτᾶ ὁ Κύριος καί οἱ πιστοί μαθητές Του τοῦ ἀπαντοῦν ἀψηφῶντας τό μαρτύριο καί τόν θάνατο. Αὐτό ἔκανε ὀ Μεγαλομάρτυς Ἄγιος Μηνᾶς πού ἔζησε στά χρόνια τοῦ Διοκλητιανοῦ. Ἡ καταγωγή του ἦταν ἀπό τήν Αἴγυπτο. Νεώτατος κατετάγη στό Ρωμαϊκό στρατό καί ὑπηρετοῦσε στά αὐτοκρατορικά στρατεύματα στό Κοτύαιο τῆς Φρυγίας. Ὁ Μηνᾶς διακρινόταν ὄχι μόνο γιά τήν ἀνδρεία του, ἀλλά καί γιά τίς χριστιανικές του ἀρετές καί εἶχε ἀποσπάσει τήν  ἐκτίμηση τῶν ἀξιωματικῶν του, πού τόν προήγαγαν σέ ἀνώτερο στρατιωτικό βαθμό. Τήν ἐποχή ἐκείνη ὁ στρατηγός Φιρμιλιανός συγκέντρωσε διάφορες λεγεῶνες, μεταξύ τῶν ὁποίων καί ἐκείνη τοῦ Ἀγίου Μηνᾶ, γιά νά τίς μεταθέσει στή Χώρα τῶν Βερβέρων στή Βόρεια Ἀφρική. Μεταξύ τῶν ἄλλων ἀνέθεσε στούς στρατιῶτες νά συλλαμβάνουν Χριστιανούς.Ὁ Μηνάς διαφώνησε καί ἀμέσως πέταξε τή ζώνη του σέ ἔνδειξη λιποταξίας καί διέφυγε στά βουνά κοντά στό Κοτύαιο, γιά νά ζήσει πλέον ὡς ἀσκητής μέ τά ἄγρια θηρία πού τά ἤθη τούς ἦταν ἡμερότερα ἀπό ἐκεῖνα τῶν εἰδωλολατρῶν. Ἔμεινε ἐκεῖ μόνος γιά κάποιο διάστημα μέ νηστεία, ἀγρυπνία καί΄προσευχή. Ὅταν στερεώθηκε ἀρκετά στήν π΄στη καί στήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, τότε ἔλαβε θεία ἀποκάλυψη νά βγεῖ καί νά στηρίξει μέ τά λόγια του τούς Χριστιανούς πού σύρονταν στά βασανιστήρια, ἀλλά καί νά κηρύξει τό εὐαγγέλιο στούς εἰδωλολάτρες. Ὁ Κύριος τόν διαβεβαίωσε ὅτι εἶχε φθάσει ὁ καιρός ὥστε καί αὐτός ὁ ἵδιος νά προσφερθεί σέ μαρτυρικούς ἀγῶνες. Ὁ Μηνᾶς μέ ὑπακοή στό θεῖο θέλημα καί ὁπλισμένος μέ ζήλο κατέβηκε ἀπό τό βουνό γιά νά ἔλθει στήν κοινωνία τῶν ἀνθρώπων.
Ἔφθασε σέ μία πόλη τήν ὥρα πού οἱ εἰδωλολάτρες τελοῦσαν μιά ἀπό τίς πομπώδεις τελετές τους στάθηκε καί μπροστά σέ ὅλους καί φώναξε:«Ἕνας εἶναι ὁ ἀληθινός Θεός, ὁ Ἰησοῦς Χριστός»! Ξαφνιάστηκαν οἱ εἰδωλολάτρες ἀπό τό θάρρος καί τήν τόλμη τοῦ Ἁγίου Μηνᾶ, ἀμέσως ὅρμησαν κατ’ἐπάνω του, τόν κτύπησαν  καί τόν ἔφεραν στόν διοικητή τῆς πόλης, ὁ ὁποῖος ἄδραξε τήν εὐκαιρία νά προσφέρει τά βασανιστήρια τοῦ Χριστιανοῦ Ἀθλητή ὡς διασκέδαση στό πλῆθος τῆς πόλεως πού ἕνα ζητοῦσε, ἄρτον καί θεάματα. Ὁ Ἄγιος Μηνᾶς ὁμολόγησε τό στρατιωτικό του παρελθόν καί κατηγορηματικά ἀρνήθηκε ὅλες τίς προτάσεις πού τοῦ ἔγιναν νά ἐπανέλθει στή λατρεία τῶν εἰδώλων. Τότε τόν μαστίγωσαν ἀνελέητα. Στή συνέχεια ἀφοῦ τόν ξάπλωσαν ἐπάνω σέ ξύλα, οἱ δήμιοι τόν ἔγδερναν καί τοῦ ἔκαιγαν τό σῶμα μέ ἀναμμένους δαυλούς.Ὁ Ἅγιος ἐνδυναμούμενος ἀπότόν Κύριο δόξασε κι εὐχαριστοῦσε τόν Θεό πού τόν ἀξίωνε νά πάθει γιά τό Ἅγιο ὄνομά Του. Ὑπέστη πολλά καί φρικτά βασανιστήρια πού τά ὑπέμεινε μέ ἀξιοθαύμαστη καρτερία, τέτοια πού κατέπλησσε τούς δημίους του. Τέλος, ὁ Διοικητής πῆρε τήν ἀπόφαση νά ἀποκεφαλισθεῖ ὁ Μεγαλομάρτυρας ἀθλητής τοῦ Χριστοῦ. Πρίν τήν θανάτωσή του ὁ Ἅγιος ζήτησε ἀπό τούς λιγοστούς κρυπτοχριστιανούς πού μέ φόβο παρακολουθοῦσαν τό μαρτύριό του, νά ἔλθουν καί νά πάρουν τά ὑπολείμματα τοῦ σώματός του καί νά τά μεταφέρουν στήν πατρίδα του τήν Αἴγυπτο. Ἔτσι, ὁ Ἅγιος Μεγαλομάρτυρας Μηνᾶς ἐτελειώθη καί ἔλαβε ἀπό τόν Κύριο τόν ἄφθαρτο στέφανο τῆς αἰωνιότητας. Παρ’ὄλα αὐτά οἱ κρυπτοχριστιανοί μπόρεσαν καί συνέλεξαν κάποια τεμάχια ἀπό τά λείψανα τοῦ Ἁγίου καί σύμφωνα μέ τήν τελευταία ἐπιθυμία του τά μετέφεραν στήν πατρίδα του, τήν Αἰγυπτο, ὅπου τά ἐνταφίασαν μέ τιμή σέ ἕναν τόπο κοντά στή λίμνη Μαρεώτιδα. Οἱ Χριστιανοί μέ εὐλάβεια ἀργότερα, ὅταν σταμάτησαν οἱ διωγμοί πάνω ἀπό τόν τάφο τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρα Μηνᾶ, πρός τιμή του ὕψωσαν ὡραιότατο ναό, πού προσείλκυε προσκυνητές ἀπό ὅλο τόν κόσμο καί ἦταν ἕνα ἀπό τά πιό ὀνομαστά προσκυνήματα τῆς Ἀνατολῆς. Βέβαια τό προσκύνημα αὐτό δοκιμάσθηκε σκληρά ἀπό Ἀραβες, Κόπτες καί Μουσουλμάνους ὥσπου τέλος ἀφανίσθηκε. Μετά τό μαρτυρικό του τέλος ὁ Ἅγιος Μηνᾶς δέν ἔπαυσε νά εἶναι παρών καί νά βοηθᾶ τούς Χριστιανούς. Οἱ ἐμφανίσεις καί τά θαύματά του εἶναι ἀμέτρητα. Ἀνάμεσα στά θαύματά του εἶναι καί αὐτό πού ἔγινε στήν Κρήτη μετά τήν Ἐλληνική Ἐπανάσταση. Τό 1926 ὁρισμένοι Τούρκοι στό Ἡράκλειο ἀποφάσισαν νά σφάξουν τούς Χριστιανούς  ποῦ εἶχαν συγκεντρωθεῖ στόν Ναό τοῦ Ἁγίου Μηνᾶ γιά νά ἑορτάσουν τό Πάσχα. Ξαφνικά ὅμως ἐμφανίσθηκε ὁ Ἅγιος Μηνᾶς μέ τή μορφή φοβεροῦ καβαλάρη ἕχοντας στό χέρι γυμνό τό σπαθί καί σκόρπισε τόν πανικό μεταξύ τῶν Τούρκων καί .ετσι ἔσωσε ἀπό τόν κίνδυνο τούς Χριστιανούς. Σέ ἔνδειξη εὐχαριστίας οἱ πιστοί στό Ἡράκλειο ἑορτάζουν κάθε χρόνο τήν ἀνάμνηση τοῦ θαύματος αὐτοῦ, πού ἔφερε τήν σωτηρία τους.
Ἀλλά καί στό Ἐλ-Ἀλαμέιν ἡ νίκη τῶν συμμαχικῶν δυνάμεων κατά τῶν Γερμανῶν ἦταν θαπυμα τοῦ Ἀγίου Μηνᾶ πρός τιμή τοῦ ὁποίου ὑπήρχε ἐρειπωμένος ναός. Ἐμφανίσθηκε ὁ Ἅγιος ἐν μἐσω τοῦ γερμανικοῦ στρατοπέδου ἐπικεφαλῆς ἐνός καραβανιοῦ καί προκάλεσε τόσο τρόμο καί πανικό ὥστε ἔδωσε τῆ νίκη στούς συμμάχους. Σέ ἔνδειξη εὐγνωμοσύνης ὁ ναός τοῦ Ἁγίου ἀναστηλώθηκε καί ἀνηγέρθη μικρό Μοναστήρι, ὥστε νά τιμᾶται ὁ Μεγαλομάρτυς καί Θαυματουργός Ἅγιος Μηνᾶς εἰς αἰώνας αἰώνων.

Πηγή:Μορφές από το Συναξάρι, Ιωάννας Κατσούλα, Εκδόσεις ΚΥΠΡΗ, Αθήνα 2010.