ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ

Ὁ μεγάλος αὐτός ἅγιος ἦταν ἐπίσκοπος στή Μαγνησία καί μαρτύρησε γιά τό Χριστό σέ ἡλικία 113 ἐτῶν. Ἦταν ἐπί βασιλείας Σεπτίμιου Σεβήρου, ὅταν φοβερός διωγμός ξέσπασε κατά τῶν χριστιανῶν. Ὁ Χαράλαμπος δέν κρύφτηκε ἀπό τούς διῶκτες. Ἀπεναντίας, ὁμολογοῦσε ἐλεύθερα καί κήρυττε ἀνοικτά τή χριστιανική πίστη. Ὑπέμεινε ὅλα τά βασανιστήρια σάν νά ἐπρόκειτο γιά τό σῶμα κάποιου ἄλλου. Ὅταν στό τέλος τόν ἔδγερναν ζωντανό, ὁ ἐλεήμων πρεσβύτης συγχώρεσε τούς βασανιστές του καί εἶπε στούς στρατιῶτες τοῦ βασιλιᾶ: «Σᾶς εὐχαριστῶ, ἀδελφοῖ μου, γιατί, καθώς γδέρνετε τό γερασμένο σῶμα μου, ἀνακαινίζετε τό πνεῦμα μου γιά τήν καινή καί αἰώνια ζωή».
Ἐπιτέλεσε πλῆθος θαυμάτων καί πολλούς μετέστρεψε στήν Πίστη. Ἀκόμη καί ἡ θυγατέρα τοῦ αὐτοκράτορα, Γαλήνη, ἐγκατέλειψε τήν εἰδωλολατρία τοῦ πατέρα της κι ἔγινε χριστιανή. Ὅταν ὁ ἅγιος Χαράλαμπος καταδικάστηκε σέ θάνατο καί σύρθηκε στόν τόπο τῆς ἐκτελέσεώς του, ὔψωσε στόν οὐρανό τά χέρια του καί προσευχήθηκε στό Θεό νά χαρίζει σ’ ὅλους τούς ἀνθρώπους σωματική ὑγεία, πνευματική σωτηρία καί νά πολλαπλασιάζει τούς καρπούς τῆς γῆς. «Κύριε, Σύ γωρίζεις ὅτι οἱ ἄνθρωποι εἶναι σάρκα καί αἶμα, συγχώρησε τίς ἁμαρτίες τους, ἐπιδαψίλευσε τήν πλούσια χάρη Σου ἐπί πάντας!», ἦταν ὁ ἐπήλογός του. Ὕστερα ἀπό τήν προσευχή αὐτή ὁ ἅγιος πρεσβύτης παρέδωσε τήν ψυχή του στόν Θεό, προτοῦ κόψει τόν αύχένα του τό σπαθί τοῦ δημίου.

Πηγή:Ο Πρόλογος της Ἀχρίδος Φεβρουάριος, Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, εκδόσεις Άθως.