Θεία Λειτουργία – Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου 25/1/2021 7:30-9:00π.μ.
Ζωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ
(Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση).
Διαβάστε την ακολουθία της εορτής του Αγίου Γρηγορίου ΕΔΩ
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’.
Ὁ ποιμενικός αὐλός τῆς θεολογίας σου, τάς τῶν ῥητόρων ἐνίκησε σάλπιγγας, ὡς γάρ τά βάθη τοῦ Πνεύματος ἐκζητήσαντι, καί τά κάλλη τοῦ φθέγματος προσετέθη σοι. Ἀλλά πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, Πάτερ Γρηγόριε, σωθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν.
ΒΙΟΣ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΛΟΓΟΥ
‘Ο Μέγας Αὐτός Γρηγόριος ὁ Θεολόγος, ἔζησε στά χρόνια τοῦ αὐτοκράτορα Οὐάλεντος καί Θεοδοσίου τοῦ Μεγάλου, κατά τό ἔτος 354, καταγόμενος ἀπό τήν δεύτερη Καππαδοκία. Οἱ γονεῖς του ἦταν εὐγενεῖς καί δίκαιοι, Γρηγόριος καί Νόννα ὀνομαζόμενοι, σεβόμενοι προηγουμένως ἀπό ἄγνοια τά εἴδωλα. Ἀπό τότε ὅμως πού γέννησαν τόν Μέγα αὐτόν Γρηγόριο, τότε ἀναγεννήθηκαν καί αὐτοί δι’ὕδατος καί Πνεύματος, δηλαδή βαπτίσθηκαν. Καί ὁ πατέρας του ἔγινε γνήσιος Ἀρχιερέας τῆς Ναζιανζοῦ, ἡ ὁποία τώρα όνομάζεται τουρκιστί Σινασός. Ὅταν ὁ θεῖος Γρηγόριος ἔφθασε σέ μέτρο ἡλικίας καί τελείωσε ὅλη τήν ἐγκύκλιο παιδεία καί ὅλη τήν ἐξωτερική καί έσωτερική φιλοσοφία, ὅπως κανένας ἄλλος, αὐτός ὁ ἴδιος ἔγινε ἐξηγητής καί διδάσκαλος τής δικῆς του ζωῆς. Διότι αὐτήν ἀναφέρει στούς ἐγκωνιαστικούς καί ἐπιτάφιους λόγους πού συνέγραψε στόν Μέγα Βασίλειο καί στόν Γρηγόριο τόν πατέρα του καί στόν ἀδελφό του ΚΑισάριο καί στήν ἀδελφή του Γοργονία. Ἔτσι, ὅσοι συνέγραψαν κάτι γι’αὐτόν τόν Θεολόγο, ὅλοι δέν ἔλαβαν ἀπό ἀλλοῦ ἀφορμές, παρά ἀπό τούς δικούς τους λόγους.
Τόσο μόνο εἶναι ἀναγκαῖο νά ποῦμε ἐδῶ γι’αὐτόν τόν μεγάλο Πατέρα, ὅτι ἄν ἔπρεπε νά γίνη ἕνας στῦλος ἔμψυχος καί ζωντανός, συντεθεμένος ἀπό ὅλες τίς ἀρετές. Αὐτός ἦταν ὁ Μέγας Γρηγόριος. Διότι μέ τήν λαμπρότητα τῆς ζωῆς του, ἀφοῦ ξεπέρασε ὅσους διακρίνονταν στήν πρᾶξι, σέ τόσο ὕψος τῆς θεωρίας ἀνήλθε, ὥστε ὅλοι ἐνικῶντο ἀπό τήν σοφία, πού εἶχε, τόσο στούς λόγους, ὅσο καί στά δόγματα. Ὁπότε καί ἀπόκτησε κατ’ἐξαίρετο τρόπο τό νά ἐπονομάζεται Θεολόγος. Ἦταν δε ὡς πρός τόν χαρακτῆρα τοῦ σώματος μέτριος ὡς προς τό μέγεθος, λίγο δέ κίτρινος μαζί κίι χαρούμενος. Εἶχε κοντή καί πλατειά τήν μύτη. Τά φρύδια του ἦταν ἴσια. Ἔβλεπε ἥμερα καί καταδεκτικά. Εἶχε τό δεξί μάτι ξηρότερο ἀπό τό ἀριστερό καί ὑπήρχε καί ἔνα σημάδι πληγῆς στήν μία ἄκρη τοῦ ὀφθαλμοῦ του. Εἶχε τό γένιο ἀρκετά πυκνό ὄχι ὅμως καί μακρύ. Ἦταν φαλακρός καί ἄσπρος στήν κεφαλή καί ἔδειχνε, ὅτι ἦταν τά ἄκρα τοῦ γένιου του σάν καπνισμένα.
Τελεῖται ἡ Σύναξις στήν Ἁγιώτατη μεγάλη Ἐκκλησία καί στόν μαρτυρικό Ναό τῆς Ἁγίας Ἀναστασίας, στήν ἀρχή τοῦ μέρους, πού ὀνομάζεται τοῦ Δομνίνου καί στήν Ἐκκλησία τῶν Ἁγίων Μεγάλων Ἀποστόλων, ὅπου ἀποθησαύρισε τό ἅγιο λείψανό του ὁ φιλόχριστος βασιλιάς Κωνσταντῖνος ὁ Πορφυρογέννητος, ὁ ὁποίος βασίλευσε, κατά τό ἔτος 912, μεταφέροντάς το ἀπό τήν Ναζιανζό.
Πηγή: Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου, Τόμος Γ΄. Εκδόσεις: Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Ιερά Καλύβη «Άγιος Σπυρίδωνας Α’» Νέα Σκήτη, Άγιον Όρος.
