Θεία Λειτουργία – Αγίου Αγαπίου 15/3/2025
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’.Ταχὺ προκατάλαβε 
Ἀγάπη τοῦ Κτίσαντος, πεπυρσευμένος τὸν νοῦν, χορείαν συνήθροισας, πανευκλεῶν Ἀθλητῶν, Ἀγάπιε ἔνδοξε, ὅθεν σὺν τούτοις Μάρτυς, ἀριστεύσας νομίμως, ξίφει τὸν σὸν αὐχένα, σὺν αὐτοὶς ἀπετμήθης, μεθ’ ὧν ἐκδυσώπει, δοῦναι ἠμὶν ἄφεσιν.

ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΑΡΤΥΡΟΣ ΑΓΑΠΙΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΝ ΑΥΤΩ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΠΛΗΣΙΟΥ, ΡΩΜΥΛΟΥ, ΤΙΜΟΛΑΟΥ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΩΝ ΔΥΟ ΚΑΙ ΔΥΩ ΔΙΟΝΥΣΙΩΝ

Αὐτοί οἱ Ἅγιοι ἔζησαν στά χρόνια τοῦ αὐτοκράτορα Διοκλητιανοῦ, κατά τό ἔτος 297. Καί ὁ μέν Ἀγάπιος ἦταν ἀπό τήν Γάζα, πόλι τῆς Παλαιστίνης, ὁ δέ Τιμόλαος ἦταν ἀπό τήν Μαύρη Θάλασσα. Οἱ δύο Διονύσιοι ἦταν ἀπό τήν Τρίπολι, πού βρίσκεται στήν Φοινίκη. Ὁ Ρωμύλος ἦταν ὑποδιάκονος τῆς Διοπόλεως στήν Παλαιστίνη, πού προηγουμένως ὠνομαζόταν Λύδδα καί κοινῶς καλεῖται Ἅγιος Γεώργιος. Ὁ δέ Πλήσιος καί οἱ δύο Ἀλέξανδροι ἦταν ἀπό τό Μισήρι. Αὐτοί λοιπόν, ἀφοῦ ἔδεσαν πρῶτα τίς ψυχές τους μέ τόν πόθο τοῦ Χριστοῦ, στήν συνέχεια, ἀφοῦ ἔβαλαν ἁλυσίδες σιδερένιες στά χέρια τους, πῆγαν στόν Οὑρβανό, τόν ἡγεμόνα τῆς Καισάρειας καί ὡμολόγησαν τόν ἑαυτό τους ὡς Χριστιανούς.
Ὁ ἡγεμόνας ἀφοῦ δέν μπόρεσε νά ἀλλάξη τήν γνώμη τους καί νά τούς χωρίση ἀπό τήν πίστι τοῦ Χριστοῦ, οὔτε μέ φοβέρες, οὔτε μέ κολακεῖες, διέταξε καί ἀπέκοψαν τίς κεφαλές τους καί .ετσι ἔλαβαν οἱ μακάριοι τούς στεφάνους τοῦ μαρτυρίου.

Πηγή: Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου Τόμος Δ’. Εκδόσεις Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Ιερά Καλύβη “ἉΓΙΟΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ Α”, Νέα Σκήτη, ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ.