Θεία Λειτουργία – Αγία Κυριακή 7/7/2023

ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Στά χρόνια τοῦ βασιλιᾶ Διοκλητιανοῦ, κατά τό ἔτος 282, ἦταν ἔνα ἀνδρόγυνο Χριστιανικό, Δωρόθεος καί Εὐσεβία ὀνομαζόμενο, οἱ ὁποῖοι, ἐπειδή ἦταν ἄτεκνοι, παρακαλοῦσαν τόν Θεό νά τούς χαρίση τέκνο, ὑποσχόμενοι νά χαρίσουν πάλι σ’αὐτόν τό παιδί πού θά γεννηθῆ. Ἔτσι ἄκουσε ὁ Θεός τήν δέησί τους καί γέννησαν θυγατέρα σέ ἡμέρα Κυριακή, γι’ αὐτό καί ὠνόμασαν τό παιδί Κυριακή. Αὐτήν τήν βάπτισαν καί τήν ἀνάθρεψαν «ἐν παιδεία καί νουθεσία Κυρίου», κατά τόν Ἀπόστολο καί τήν φύλαγαν παρθένο, έπειδή ἐπρόκειτο νά τήν ἀφιερώσουν στόν Θεό. Ὅταν ὅμως ὁ δυσσεβής Διοκλητιανός κίνησε διωγμό κατά τῶν Χριστιανῶν, τότε παραδόθηκαν οἱ γονεῖς τῆς Ἁγίας μαζί μέ αὐτήν στόν τύραννο. Αύτός, ἀφοῦ τούς ἀνέκρινε, τούς μέν γονεῖς τῆς Ἀγίας ἔδειρε καί τούς ἔστειλε στόν δοῦκα Ἰοῦστο, πού βρισκόταν στά μέρη τῆς Μελιτινῆς στήν μικρή Ἀρμενία, ἡ ὁποία ἁπλᾶ Μαλατιά ὀνομάζεται. Τήν δέ Κυριακή, ἀπέστειλε στόν Καίσαρα Μαξιμιανό, πού βρισκόταν στήν Νικομήδεια. Ὁ Μαξιμιανός λοιπόν, ἀφοῦ ἀνἐκρινε τήν Μάρτυρα καί τήν βρῆκε σταθερή στήν πίστι τοῦ Χριστοῦ, τήν ἔρριξε κατά γῆς, καί τήν ἔδειρε γιά πολλές ὦρες. Ἐπειδή ὅμως ἡ Ἁγία προσευχόταν, γι’ αὐτό θύμωνε ὁ τύραννος κατά τῶν στρατιωτῶν πού βασάνιζαν τήν Μάρτυρα. Τότε ἡ Ἁγία λέει πρός τόν Μαξιμιανό·«Μή πλανᾶσαι, Μαξιμιανέ, ποτέ δέν θά μέ νικήσης, διότι ὁ Θεός μέ βοηθεῖ». Γι’αὐτό καί ὁ Μαξιμιανός, ἀφοῦ ἀπέκαμε, ἔστειλε τήν Ἁγία στόν διοικητή τῆς Βιθυνίας, πού λεγόταν Ἱλαριανός.
Ὁ Ἱλαριανός, ἀφοῦ ἐξέτασε τήν Μάρτυρα, τήν ἔβαλε μέσα στόν ναό τῶν εἰδώλων. Ἐκεῖ ὅμως ἀφοῦ προσευχήθηκε ἡ Ἁγία, ἔγινε μεγάλος σεισμός, ἀπό τόν ὁποῖο γκρεμίσθηκαν τά εἴδωλα καί ἔγιναν σάν σκόνι. Ἀκολούθησε ἀκόμη καί ἕνας ἀνεμοστρόβιλος, ὁ ὁποῖος σκόρπισε στόν ἀέρα τήν σκόνι τῶν εἰδώλων. Πέφτοντας ἀκόμη καί μία ἀστραπή, κατέκαψε τό πρόσωπο τοῦ διοικητῆ Ἱλαριανοῦ. Ἔτσι ἐκεῖνος, ἀφοῦ γκρεμίσθηκε ἀπό τόν θρόνο του, ξεψύχησε.
Άφοῦ ἦλθε ὅμως ἄλλος διοικητής, διάδοχος ἐκείνου, καί ἔμαθε αὐτά, καταδίκασε νά καῆ ἡ Ἁγία στό πῦρ. Καί λοιπόν ἄναψαν οἱ ὑπηρέτες πυρκαϊά μεγάλη καί ἔσπρωξαν τήν Μάρτυρα μέσα σ’αὐτήν. Ἡ Ἁγία, ἀφοῦ σήκωσε τά χέρια της στόν Οὐρανό, προσευχήθηκε στόν Θεό γιά πολλές ὦρες. Καί μολονότι ὁ ἀέρας ἦταν καθαρός καί θερινός, κατέβηκε ὅμως ἕνα σύννεφο ἀπό τόν οὐρανό καί ἔσβυσε ὅλη τήν φωτιά, χωρίς νά βλαβῆ καθόλου ἡ Μάρτυς ἀπό αὐτήν. Μετά ἀπό αὐτά ἄφησε ὁ τύραννος διάφορα θηρία ἐναντίον τῆς Ἁγίας, ἀλλ’ ὅμως δέν κατώρθωσε τίποτε, ἐπειδή καί τά θηρία κυλιόταν σἀν ἤμερα ἀρνία στά πόδια τῆς Ἀγίας, χωρίς καθόλου νά τήν βλάψουν. Τότε, βλέποντας πολλοί Ἕλληνες τό παράδοξο αὐτό θαῦμα, πίστεψαν στόν Χριστό. Ἔπειτα βάλθηκε ἡ Μάρτυς στήν φυλακήν. Καί τήν ἐρχόμενη ἡμέρα κάθισε ὁ ἄρχοντας στό βῆμα καί έξέδωσε κατά τῆς Ἁγίας τήν τοῦ θανάτου τελευταία ἀπόφασι. Ὁπότε παίρνοντάς την οἱ δήμιοι, βγῆκαν ἔξω ἀπό τήν πόλι γιά νά τήν ἀποκεφαλίσουν.
Τότε ἡ Ἁγία ζήτησε διορία, γιά νά προσευχηθῆ. Καί ἀφοῦ προσευχήθηλε γιά πολλές ὦρες, δίδαξε τούς Χριστιανούς πού τήν ἀκολούθησαν. Κατόπιν, ἀφοῦ πλάγιασε στήν γῆ, παρέδωσε τήν ψυχή της στά χέρια τοῦ Θεοῦ. Πηγαίνοντας δέ κοντά της οἱ στρατιῶτες, πού ἐπρόκειτο νά τήν ἀποκεφαλίσουν, μόλις τήν εἶδαν νεκρή, ἔμειναν ἔκπληκτοι. Ἄκουσαν ὅμως καί θεϊκή φωνή πού τούς ἔλεγε «Πηγαίνετε, ἀδελφοί, καί διηγεῖσθε σέ ὄλους τά μεγαλεῖα τοῦ Θεοῦ». Καί οἱ στρατιῶτες, ἀφοῦ πίστεψαν, δόξασαν τόν Θεό.

Πηγή:Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, Τόμος ΣΤ, Εκδοση Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Ιερά Καλύβη, Νέα Σκήτη, Αγιον Όρος.