ΣΥΝΑΞΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ ΚΑΙ ΒΑΠΤΙΣΤΟΥ

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος β’.
Μνήμη δικαίου μετ᾽ ἐγκωμίων, σοί δέ ἀρκέσει ἡ μαρτυρία τοῦ Κυρίου Πρόδρομε, ἀνεδείχθης γάρ ὄντως καί Προφητῶν σεβασμιώτερος, ὅτι καί ἐν ῥείθροις βαπτίσαι κατηξιώθης τόν κηρυττόμενον· ὅθεν τῆς ἀληθείας ὑπεραθλήσας, χαίρων εὐηγγελίσω καί τοῖς ἐν ᾅδῃ, Θεόν φανερωθέντα ἐν σαρκί, τόν αἴροντα τήν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου, καί παρέχοντα ἡμῖν τό μέγα ἔλεος.

Ζωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ

 (Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση).

Η ΣΥΝΑΞΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

Ἡ Ἐκκλησία συνηθίζει τήν ἑπομένη ὁρισμένων Δεσποτικῶν καί Θεομητορικῶν ἑορτῶν νά τιμᾶ ἐκείνους πού ὑπηρέτησαν  τό ἐν λόγω μυστήριο. Ἔτσι σήμερα ἑπομένη τῆε ἑορτῆς τῶν Θεοφανείων, τιμᾶ τόν Βαπτιστή καί Πρόδρομο. Χρόνια πρίν ἀπό τήν γέννηση τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τό Πανάγιο Πνεῦμα μιλῶντας μέ τό στόμα τῶν Προφητῶν εἶχε προφητεύσει τόν ἐρχομό του. Οἱ γονεῖς του, Ζαχαρίας καί Ἐλισάβετ, γερνοῦσαν χωρίς νἀ ἔχουν παιδιά. Ὁ Ζαχαρίας ἦταν ἱερεύς καί μία μέρα πού ἐφημέρευε στόν Ναό, τήν στιγμή πού πρόσφερε τό θυμίαμα, ἕνας ἄγγελος ἐμφανίζεται στό θυσιαστήριο καί τοῦ ἀναγγέλλει ὅτι ἡ μέχρι τώρα στείρα σύζυγός του θά ἀποκτοῦσε υἱόν, «ὁ ὁποῖος θά εἶναι μέγας ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καί πολλοί θά χαροῦν γιά τήν γέννησή του. Θά τόν ὀνομάσεις Ἰωάννη καί θά εἶναι γεμάτος Πνεῦμα Ἅγιο ἀπό τήν κοιλιά τῆς μητέρας του ἀκόμη καί πολλούς θά σώσει». Ὁ Ζαχαρίας ἀδυνατεῖ νά πιστέψει στά λόγια τοῦ ἀγγέλου καί ζητᾶ ἀπόδειξη. Τότε Ἄγγελος τοῦ ἀπαντᾶ:«Ἐγώ εἶμαι ὁ Ἀρχάγγελος Γαβριήλ πού ἦρθα νά σοῦ φέρω τήν χαρμόσυνη εἴδηση. Ἀφοῦ λοιπόν ζητεῖς σημεῖον, θά εἶσαι ἄφωνος, μέχρι τήν ἡμέρα πού θά γίνουν ὅλα αὐτά». Κι ἀπό ἐκείνη τήν ὥρα ὁ Ζαχαρίας ἔμεινε ἄφωνος. Ἡ γερόντισσα Ἐλισάβετ σέ λίγο συνέλαβε παιδί. Λόγω ὅμως τῆς προχωρημένης ἡλικίας τη ἔκρυβε τό γεγονός. Στό διάστημα αὐτό, μετά ἀπό ἔξι μῆνες, συντελεῖται ὁ Εὐαγγελισμός τῆς Θεοτόκου καί ὁ Ἀρχάγγελος Γαβριήλ ἀναγγέλλει στήν Παρθένο ΜΑρία τήν κύηση τοῦ Ἰωάννη. Γεμάτη χαρά ἐκείνη ἔρχεται νά συγχαρεῖ τήν Ἐλισάβετ. Καί συνέβη τότε ὅπως λέγει ὁ Ἱερός Εὐαγγελιστής τό ἑξῆς:«Μόλις ἄκουσε ἠ Ἐλισάβετ τόν χαιρετισμό τῆς Μαρίας, σκίρτησε ἀπό χαρά μέσα στήν κοιλιά της τό βρέφος». Κι ὁ Ἅγιος Θεόδωρος ὁ Στουδίτης προσθέτει:«Ὦ Ἰωάννη, μακαριστό Βρέφος, ἀκοίμητο ἔμβρυο, ἐνῶ ἀκόμη βρίσκεται στήν κοιλιά τῆς μητέρας σου, πῶς ἔνιωσες τί γίνεται στόν κόσμο. Πῶς ἕξι μόλις μηνῶν ἔμβρυο μίλησες μέ τόση εὐφράδεια, ἐνῶ ἀκόμα δέν μποροῦσες νά ἀρθρώσεις λέξη; Πῶς σκιρτᾶς χαρούμενα;Γιατί χαίρεσαι τόσο πολύ; Ἔτσι ὁ ἀγέννητός μας μήνυσε ἐκεῖνο πού καί στούς Ἀγγέλους ἀκόμη ἦταν ἄγνωστο, ὅτι ὁ Θεός σάν ἄνθρωπος ἔρχεται στή γῆ». Ἡ μεγάλη ὥρα ἔφθασε. Ἡ Ἐλισάβετ γέννησε υἱόν κι ἦρθαν οἱ συγγενεῖς καί οἱ γείτονες νά τήν συγχαροῦν. Στίς ὀκτώ ἡμέρες πάλι ἦρθαν ὅλοι γιά νά δώσουν ὄνομα στό βρέφος κι ἔλεγαν νά ὀνομασθεῖ Ζαχαρίας. Ἡ Ἐλισάβετ πρότεινε νά ὀνομασθεῖ Ἰωάννης, μά αὐτοί ἀντιδροῦσαν γιατί στή γενιά τούς αὐτό τό ὄνομα δέν ὑπῆρχε. Τότε ζητήθηκε μέ νοήματα καί ἡ γνώμη τοῦ Ζαχαρία κι ἐκεῖνος πῆρε μιά πλάκα κι ἔγραψε:«Ἰωάννης εἶναι τό ὄνομά του» κι ἀμέσως λύθηκε ἡ ἀφωνία του κι ἄρχισε νά εὐλογεῖ τόν Θεό καί νά ἐγκωμιάζει τό παιδί πού πρόκειται νά ἀναδειχθεῖ Μέγας τοῦ Θεοῦ Προφήτης. Φόβος καί τρόμος, σημειώνει ὁ Ἱερός Εὐαγγελιστής, κατέβαλε ὅλους τούς παρευρισκόμενους. Ἔτσι θαυματουργικά ἦρθε στόν κόσμο ὁ Τίμιος Πρόφρομος. Ὅπως ὑπερφυσικά γεννήθηκε ἔτσι καί ἔζησε σέ ὅλη τήν ἁγιασμένη ζωή του. Βέβαια ἡ γερόντισσα Ἐλισάβετ δέν ἔζησε γιά πολύ. Ἀλλά καί ὁ Ζαχαρίας, ὁ πατέρας του εἶχε τραγικό τέλος. Οἱ Ἰουδαῖοι τόν ἔσφαξαν μέσα στόν ναό, ἐνώπιον τοῦ θυσιαστηρίου. Τότε Ἄγγελος Κυρίου ἀνέλαβε τήν φροντίδα καί τήν προστασία τοῦ μικροῦ Ἰωάννη πού μεγάλωνε πλέον στήν ἔρημο. Ἐκεῖ ἀνδρώθηκε καί μέστωσε τίας τούς ὤστε να ζητοῦν τήν ἐπιστροφή τους στό δρόμο τοῦ Θεοῦ. Ὅταν τούς ἔβλεπε ὁ Ἰωάννης ἔτοιμους, τούς ὀδηγοῦσε στά νερά τοῦ ποταμοῦ καί τούς βάπτιζε. Κάποια μέρα ἔφθασε καί ὁ Ἰησοῦς, προχώρησε πρός τόν Ἰωάννης καί τοῦ ζήτησε νά βαπτισθεῖ. Ὁ Ἰωάννης ἄρχισε νά τρέμει καί προσπαθεῖ νά τόν ἀποτρέψει. Μά ὁ Ἰησοῦς τόν ἐνθαρρύνει λέγοντάς του: «Ἀφες ἄρτι. Οὑτω γάρ πρέπον ἐστίν ἡμίν πληρῶσαι πᾶσαν δικαιοσύνην». Ὁ Ἰωάννης μέ ὑπακοή τότε τόν βαπτίζει. Καθώς βυθίζεται στά ὕδατα ὁ ἀναμάρτητος, ὅπως ὅλοι οἱ ἀμαρτωλοί ἄνθρωποι, ὁ Οὐράνιος Πατέρας ἀπό ψηλά στόν οὐρανό τόν φανερώνει λέγοντας:«οὖτος ἐστί ὁ Υἱός μου ὁ ἀγαπητός ἐν ὦ ηὐδόκησα» καί τό Ἅγιο Πνεῦμα ἐν εἰδει περιστερᾶς καταδεικνύεο ὅτι αὐτός εἶναι ὁ ἀναμενόμενος Μεσσίας.
Μετά ἀπό αὐτή τήν ἀποκάλυψη ὁ Ἰωάννης, συνέχιζε τό ἔργο του καί τό κήρυγμα του ἄγγιζε ὅλους ἐκτός ἀπό τόν Βασιλιά Ἡρώδη. Ὁ Βαπτιστής ὄμως, πού βλέπει τό κατάντημα τοῦ Ἡρώδη, ἀναγκάζεται νά τοῦ μιλήσει προσωπικά. Ὁ Ἡρώδης ὅμως ἀντί νά μετανοήσει, ἔκλεισε τόν Ἰωάννη στή φυλακή. Ἡ φωνή τοῦ Ἰωάννη δέν ἐμποδίστηκε ἀλλά κι ἀπό ἐκεῖ συνέχισε νά καθοδηγεῖ τόν κόσμο πού τόν ἐπισκεπτόταν. Σύντομα ὅμως τό μαχαῖρι ἔκλεισε τό μελίρρυτο στόμα του. Ἔτσι μαρτυρικά τελείωσε ἡ ἐπίγεια ζωή τοῦ Ἁγίου Ἰωάννη τοῦ Βαπτιστῆ. Ὁ Ἱερός Συναξαριστής γεμάτος θαυμασμό στρέφεται μέ τό στίχο του πρός τόν Βαπτιστή καί τοῦ λέγει: «Ἐμή σέ γλῶσσα, Κῆρυξ, πῶς ἄν αἴνέση, ὅν γλῶσσα Χριστοῦ γηγενῶν μείζω λέγει;». Πῶς νά σέ ἐγκωμιάσει, δηλαδή, κήρυκα ἡ δική μου γλῶσσα, έσένα πού ἡ γλῶσσα τοῦ Χριστοῦ σέ χαρακτήρισε ὡς τόν μεγαλύτερο ἀνάμεσα στούς ἀνθρώπους;

Πηγή: Μορφές από το Συναξάρι, Ιωάννας Κατσούλα, Εκδόσεις ΚΥΠΡΗΣ, ΑΘΗΝΑ 2010