ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΝΥΜΦΙΟΥ – ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΙΩΝ ΕΣΠΕΡΑ
19:00μμ-20:30μμ
Ζωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ
(Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση).
Ἐρχόμενος ὁ Κύριος, πρός τό ἐκούσιον Πάθος, τοῖς Ἀποστόλοις ἔλεγεν ἐν τῆ ὁδῶ· Ἰδοῦ ἀναβαίνομεν εἰς Ἱεροσόλυμα, καί παραδοθήσεται ὁ Υἱός τοῦ ἀνθρώπου, καθώς γέγραπται περί αὐτοῦ. Δεῦτε οὖν καί ἡμεῖς, κεκαθαρμέναις διανοίαις, συμπορευθῶμεν αὐτῶ, καί συσταυρωθῶμεν, καί νεκρωθῶμεν δι’ αὐτόν, ταῖς τοῦ βίου ἡδοναῖς ἵνα καί συζήσωμεν αὐτῶ, καί άκούσωμεν βοῶντος αὐτοῦ. Οὐκέτι εἰς τήν ἑπίγειον Ἱερουσαλήμ, διά τό παθεῖν, ἀλλά ἀναβαίνω πρός τόν Πατέρα μου καί Πατέρα ὑμῶν, καί θεόν μου καί θεόν ὑμῶν· καί συνανυψῶ ὑμᾶς εἰς τήν ἄνω Ἱερουσαλήμ, ἐν τῆ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν.
(Ἐκ τῶν Αἴνων τοῦ Ὅρθρου τῆς Μεγ. Δευτέρας). Λάρισα 1969
Σημείωσις: Κάθε ἡμέρα τῶν Παθῶν τοῦ Κυρίου ἄς γίνεται μελέτη τοῦ ἀναγραφομένου ἁγιογραφικοῦ ἀναγνώσματος καί προσπάθεια βιώσεως τοῦ ἀναλόγου γεγονότος.
Τοῦ θαύματος τῆς ξηρανθείσης ἀκάρπου Συκῆς μνείαν ποιούμεθα.
ΚΑΡΠΟΦΟΡΟΙ
“Καί οὐδέν εὖρεν ἐν αὐτῆ εἰ μή φύλλα μόνον”
Ματθ. κα’ 18-22
Ἔνα πρωινό, ὁ Χριστός πείνασε. Καί πλησιάζοντας στό δρόμο μιά συκία, ἀνεζήτησε σῦκα. Ὅμως, φύλλα μόνο βρῆκε. Καί ἡ καταδίκη τῆς ξηρασίας ἦλθε νά πλήξη τό ἄκαρπο δένδρο.
Καί σύ ἀδελφή ψυχή, μέ δένδρο μοιάζεις μέσα στό περιβόλι τῆς Δημιουργίας τοῦ Θεοῦ.
Ἥλθε πολλές φορές κοντά σου ὁ Οὐράνιος Περιβολάρης.
Σέ πότισε μέ τή θεία Του Χάρι.
Σέ λίπανε μέ τήν ἀπέραντη ἀγάπη Του.
Σέ κλάδεψε μέ τήν στοργική Του παιδαγωγία.
Καί τώρα, πεινασμένος γιά τήν σωτηρία σου, ἔρχεται νά βρῆ τόν “καρπό”.
Ψάχνει κάτω ἁπό τά φύλλα τῆς τυπολατρείας σου μήπως βρῆ τόν καρπό τῆς μετανοίας σου. Μά τά κλαδιά σου ὑπερήφανα ὑψωμένα δέν ἔχουν τίποτα νά τοῦ προσφέρουν.
Ξαναψάχνει μήπως λάθεψε.
Ἀναζητᾶ δάκρυα κατανύξεως. Ερευνᾶ γιά σκιρτήματα καρδιάς. Φτωχή ψυχή. Τόση ἀκαρπία.
Καί ἡ καταδίκη τῆς αἰωνίου σου ξηρασίας σέ ἀναμένει.
“ Ὦ ψυχή μου, τῆς ξηρανθείσης Συκῆς,
διά τήν ἀκαρπίαν, τό ἐπιτίμιον φοβηθεῖσα,
καρπούς ἀξίους τῆς μετανοίας
προσάγαγε Χριστῶ τῶ παρέχοντι σοι
τό μέγα ἔλεος”.
