Θεία Λειτουργία – Αγίου Πνεύματος 21/6/2021
ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ
Ήχος πλ. δ’
Ευλογητός εί, Χριστέ ο Θεός ημών, ο πανσόφους τούς αλιείς αναδείξας, καταπέμψας αυτοίς τό Πνεύμα τό άγιον, καί δι’ αυτών τήν οικουμένην σαγηνεύσας, φιλάνθρωπε, δόξα σοι.
Ζωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ
Διαβάστε την ακολουθία του Αγίου Πνεύματος ΕΔΩ
ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ
Δευτέρα τῆς Πεντηκοστῆς αὐτό τό Πανάγιον καί Ζωοποιόν καί Παντοδύναμον ἑορτάζομεν Πνεῦμα, τόν ἕνα τῆς Τριάδος Θεόν, τό ὁμότιμον καί ὁμοούσιον καί ὁμόδοξον τῶ Πατρί καί τῶ Υἱῶ.
Στό Σύμβολο τῆς Πίστης ὁμολογοῦμε ὅτι πιστεύουμε “εἰς τό Πνεῦμα τό Ἅγιο τό κύριον, τό ζωοποιόν, τό ἐκ τοῦ Πατρός ἐκπορευόμενον, τό σῦν Πατρί καί Υἱῶ συμπροσκυνούμενον καί συνδοξαζόμενον, τό λαλῆσαν διά τῶν Προφητῶν. Γιά τό Ἅγιο Πνεῦμα ὅτι γνωρίζουμε εἰναι αὐτά πού μᾶς ἀποκάλυψε ὁ Χριστός, ὅτι εἶναι τό τρίτο Πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος, τοῦ Θεοῦ, εἶναι ἐκεῖνο πού κατηύθυνε τή γλῶσσα τών Προφητῶν. Πρίν ἀπό τό Πάθος Του ὁ Ἰησοῦς ὑποσχέθηκε τήν ἔλευση τοῦ Παρακλήτου, τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, λέγοντας:”Σᾶς συμφέρει νά φύγω. Γιατί ἄν δέν φύγω ὁ Παράκλητος δέν θά ἔλθει πρός ἐσᾶς”. Ἀκόμα μετά τό Πάθος Του λίγο πρίν ἀναληφθεῖ πρός τούς μαθητές Του εἶπε:”‘Εσεῖς νά παραμείνετε στήν Ἱερουσαλήμ ἕως ὅτου πάρετε δύναμιν ἀπό τόν οὐρανό”. Αὐτό τό ὁποῖο ὑποσχέθηκε ὁ Ἰησοῦς πραγματοποιήθηκε τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς, δηλαδή, δέκα μέρες μετά τήν ἀνάληψή Του. Ἐνῶ οἱ μαθητές βρίσκονταν συγκεντρωμένοι στό ὑπερῶο, ξαφνικά ἀκούστηκε ἀπό τόν οὐρανό “ἦχος ὥσπερ φερομένης πνοῆς βιαίας”. Τό Ἅγιο Πνεῦμα ἦρθε σάν ἕνας σφοδρός ἄνεμος πού ἔσεισε τήν Ἱερουσαλήμ, ὄχι μόνο γιά νά δηλώσει τήν παρουσία του ἀλλά γιά νά φανερώσει τήν δύναμη καί τήν ὁρμή πρός τό καλό. Εἰσέβαλλε στόν κόσμο σάν ὁρμητικός ἄνεμος γιά νά δείξει πώς ἦρθε γιά νά ξεριζώσει καί νά ξεθεμελιώσει ὅλα τά καθεστῶτα τῆς ἀμαρτίας, νά διαλύσει τό κακό νά τό σκορπίσει σάν τό ἄχυρο πού παίρνει ὁ ἄνεμος. Ἀλλά αὐτός ὁ βίαιος ἄνεμος δέν ἦταν ἡ πρώτη πνοή τοῦ Ἁγίου Πενύματος πάνω στούς μαθητές. Τό βράδυ τῆς Ἀναστάσεως ὁ Ἀναστάς Κύριος παρουσιάσθηκε στούς Ἀποστόλους, “ἐνεφύσησεν καί λέγει αὐτοῖς λάβετε Πνεῦμα Ἅγιον”. Το Πνεῦμα ὅμως αὐτό πού ἐνεφύσησε ὁ Ἰησοῦς παρέμεινε σέ λανθάνουσα κατάσταση ἐφησυχάζοντας τούς μαθητές μέχρι τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς. Τότε ἡ Πνοή τοῦ Ἀγίου Πνεύματος φανερώθηκε δυναμικά. Ἔγινε βίαιος ἄνεμος καί ἀμέσως “ὤφθησαν αὐτοῖς διαμεριζόμεναι γλῶσσαι ὤσεί πυρός, ἐκάθισε τέ ἐφ’ ἔνα ἕκαστον αὐτῶν”. Κάθησε ὅχι μόνο σέ κάθε μαθητή τοῦ Κυρίου άλλά καί σέ ὅλους τούς ἄλλους πού παρευρίσκονταν ἐκεῖ. Ὅλοι δέχονται μία ἀπό τίς πύρινες γλῶσσες. Ὅλοι δέχονται μία ἴση μερίδα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Τό Ἅγιο Πνεῦμα δέν κάθισε στό στόμα τῶν μαθητῶν ἀλλά στά κεφάλια τους, γιατί μέ τόν τρόπο αὐτό περιέβαλε τό ἡγεμονικό του ἀνθρώπου, τό κεφάλι, ὅπου εἶναι ὁ νοῦς ποῦ καθοδηγεῖ τόν ἄνθρωπο δίνοντας λόγο στή γλώσσα. Γι’ αὐτό καί ἡ χειροτονία γίνεται στήν κεφαλή τοῦ ὑποψήφιου ἱερέα. Τό Ἅγιο Πνεῦμα μέ τίς πύρινες γλῶσσες κατά κάποιο τρόπο χειροτονεῖ τούς Ἀποστόλους καί τοῦς καθιστά κήρυκες τοῦ Ευαγγελίου τοῦ Χριστοῦ σέ ὄλη τήν Οἰκουμένη.
Οἱ γλῶσσες πού κατέβηκαν πάνω στούς Ἀποστόλους ἦταν “γλῶσσαι ὡσεί πυρός” πού ἀποκαλύπτουν μία ἄλλη ὅψη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἄν ὁ Χριστός εἶναι τό Φῶς πού φωτίζει ὅλους τούς ἀνθρώπους, τό Ἅγιο Πνεῦμα εἶναι ἡ φωτιά πού ἀναδεικνύει τό Φῶς. Μέ τίς πύρινες γλῶσσες τό Ἅγιο Πνεῦμα τούς θερμαίνει, τούς ζωοποιεῖ τούς καθιστά φλογερούς κήρυκες τοῦ Λόγου τοῦ Χριστοῦ, ἀλλά καί τούς καίει καθαρίζοντας τους ἀπό κάθε ἀνθρώπινη ἀδυναμία.
Οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι μόλις πῆραν τήν φλόγα καί τή δύναμη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος τότε ἀμέσως “ἥρξαντο λαλεῖν ἐτέραις γλώσσαις καθώς τό Πνεῦμα ἐδίδου ἀποφθέγγεσθαι”. Καθένας ἀπό τούς μαθητές μιλοῦσε ὅλες τίς γλῶσσες τῶν ἀνθρώπων. Φυσικά ἄς μή θεωρηθεῖ ὅτι ὁ Ἀπόστολος μιλοῦσε μονάχα τή δική του τήν Ἐβραΐκή ἐνῶ οἱ ἀκροατές ἀκουγάν τή δική τους γλώσσα. Δέν συνέβαινε κάτι τέτοιο. Ἀλλά ὁ κάθε Ἀπόστολος καταλάβαινε και μιλοῦσε τή γλώσσα ἄλλου ἔθνους. Οἱ πολλαπλές αὐτές πύρινες γλῶσσες τονίζουν τά ἱδιαίτερα χαρίσματα πού δίδει στόν καθένα τό Ἅγιο Πνεῦμα καί θυμίζει τόν ἀρχαῖο Πύργο τῆς Βαβέλ. Τήν ἐποχή ἐκείνη πού χτιζόταν ὁ πύργος ὅλοι οἱ ἄνθρωποι μιλοῦσαν μία γλώσσα, τότε ὅμως τό Ἅγιο Πνεῦμα τούς χώρισε σέ πολλές γλῶσσες καί ἔτσι τούς ὁδήγησε στήν σύγχυση, γιά νά σταματήσει τήν ἀσέβεια. Τώρα στούς μαθητές συνέβη τό ἀντίθετο, ἐνῶ ὅλοι μιλοῦσαν τήν ἴδια γλώσσα, τούς ἔδωσε τή δυνατότητα νά μιλοῦν πολλές γλῶσσες γιά νά συγκεντρώσουν ὅλους ἐκείνους πού μέ τόν χωρισμό τῶν γλωσσῶν στήν Βαβέλ σκόρπισαν στά πέρατα τῆς γῆς.
Τά καταπληκτικά αὐτά γεγονότα μόλις τά ἀντίκρυσαν οἱ ἄνθρωποι θεώρησαν τούς Ἀποστόλους μεθυσμένους. Ὁ Ἀπόστολος Πέτρος βγῆκε καί μίλησε στό λαό καί τούς ἐξήγησε ὅτι δέν ἦσαν μεθυσμένοι ἀλλά ἔγινε αὐτό πού προφητικά αἰῶνες πρίν προεῖπε ὁ Προφήτης Ἰωήλ, ὅτι ὅλοι ἀδιακρίτως θά μποροῦσαν νά λάβουν ἀπό τά χαρίσματα τοῦ Ἀγίου Πνεύματος. Ἔτσι οἱ ἀγράμματοι καί δειλοί μαθητές τοῦ Ἰησοῦ μέ τήν κάθοδο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος γίνονται δυνατοί καί σοφοί ὥστε ἄλλαξαν τόν κόσμο ὁλόκληρο. Ἀπό τότε τό Ἅγιο Πνεῦμα παραμένει στήν Ἐκκλησία καί ὅπως ψάλλουμε:”ὅλον συγκροτεῖ τόν Θεσμόν τῆς Ἐκκλησίας”.
Πηγή: Μορφές από το Συναξάρι Εκδόσεις Κυπρής 2010.



