ΚΥΡΙΑΚΗ  ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ – ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΩΣ

Ζωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ

 (Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση).

με θέμα λειτουργικού κηρύγματος:

«Ή τολμάς, ή αναβάλεις»

Διαβάστε την ακολουθία της Κυριακής των Μυροφόρων ΕΔΩ

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΜΥΡΟΦΟΡΩΝ

Τρίτη Κυριακὴ ἀπὸ τοῦ Πάσχα τὴν τῶν Ἁγίων Γυναικῶν Μυροφόρων ἑορτὴν ἐορτάζομεν. Ἔτι δὲ μνείαν ποιούμεθα καὶ τοῦ ἐξ Ἀριμαθαίας Ἰωσὴφ, ὅς ἦν μαθητὴς κεκρυμμένος. Πρὸς δὲ καὶ τοῦ νυκτερινοῦ μαθητοῦ Νικοδήμου.Μόνο κάποιες γυναῖκες ἀγρυπνοῦσαν ἐπάνω στήν μνήμη τοῦ Διδασκάλου. Αὐτὲς ἔσπευσαν σύναυγα πρὸς τὸν τάφο γιὰ νὰ προσφέρουν τὶς ὕστατες τιμὲς τῆς ἀγάπης πρὸς τὸ νεκρὸ σῶμα τοῦ Ναζωραίου, νὰ τὸ ἀρωματίσουν ὅπως ὅριζε ὁ Νόμος. Τίποτε δὲν ἀνέκοπτε τὸ βῆμα τους. Οὔτε ὁ φόβος, οὔτε οἱ δισταγμοί. Κάποια ἀγωνία μόνο πίεζε τήν ψυχή τους: «Τὶς ἀποκυλίσει ἡμῖν τὸν λίθον;». Μὰ ὅταν διέσχισαν τὸν μυροβόλο κῆπο ἡ ἀγωνία τῶν γυναικῶν ἔγινε ἔκσταση: Ὁ λίθος εἶχε ἀποκυλισθεῖ. Ὁ Τάφος ἦταν ἀδειος καὶ ἕνας λευκοφορεμένος ἄγγελος καθόταν ἐπάνω στὸν λίθο καὶ μὲ τὴν οὐράνια φωνή του τοὺς ἀνήγγειλε τὴν μεγάλη πράξη τῆς Ἀναστάσεως: «Ἠγέρθη ὁ Κύριος!».

Αὐτὲς οἱ γυναῖκες ὑπῆρξαν οἱ πρῶτοι ἀψευδεῖς μάρτυρες τῆς Ἀνάστασης τοῦ Χριστοῦ, ὅπως οἱ δύο κρυφοὶ μαθητὲς Ἰωσὴφ καὶ Νικόδημος ὑπῆρξαν οἱ μάρτυρες τῆς Ταφῆς. Τὰ δύο αὐτὰ γεγονότα ἡ Ταφὴ, δηλαδή, καὶ ἡ Ἀνάσταση τοῦ Θεανθρώπου εἶναι τὰ πλέον κύρια καὶ οὐσιώδη κεφάλαια τῆς πίστης μας. Γι᾽ αὐτὸ καὶ καθιερώθηκε ὁ συνεορτασμὸς αὐτὸς τῶν δύο μαθητῶν καὶ τῶν Μυροφόρων γυναικῶν ποὺ διακηρύττουν στοὺς αἰῶνες τὴν ταφὴ καὶ τὴν ἀνάσταση τοῦ Σωτῆρος.

Σεμνές, ὡραῖες, δακρυσμένες ἀναδύονται μέσα ἀπὸ τὶς σελίδες τῶν Ἱερῶν Εὐαγγελίων οἱ μυροφόρες γυναῖκες κρατῶντας στὰ χέρια τους τὸ ἀλάβαστρο μὲ τὸ μύρο. Μέσα σ´ αὐτὸ τὸ ἀλάβαστρο μαζί μὲ τὸ φυσικὸ μύρο ἔχουν βάλει καὶ τῆς καρδιᾶς τους τὸ μύρο ποὺ εἶναι ἀπόσταγμα τοῦ πόνου καὶ τῆς ἀγάπης τους γιὰ τόν νεκρὸ Ἰησοῦ. Γνωρίζοντας πὼς ἡ τέλεια ἀγάπη ἔξω βάλει τὸν φόβο πρὶν ἀκόμα φέξει ἔρχονται στὸ μνῆμα τοῦ Χριστοῦ. Πόσες ἦταν δὲν γνωρίζουμε, ἐλάχιστα ὀνόματα μᾶς διασώζουν οἱ Ἱεροὶ Εὐαγγελιστὲς ποὺ ἀφηγοῦνται τὴν ὀρθινή τους πορεία.

Οἱ Μυροφόρες γυναῖκες, ὅπως φαίνεται ἀπὸ τὴ διήγηση τῶν Εὐαγγελίων, ἦρθαν κατὰ διαφορετικὲς ὁμάδες. Πρῶτα-πρῶτα, ὅπως θέλει ἡ παράδοση, ἡ Ἀνάσταση ἔγινε γνωστὴ στὴ μητέρα τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία καθόταν ἀπέναντι ἀπὸ τὸν τάφο, ὅπως λέγει ὁ Εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος, μαζί μὲ τήν Μαρία τὴ Μαγδαληνή. Ὅμως γιὰ νὰ μὴ δημιουργηθεῖ καμιὰ ἀμφιβολία γιὰ τὴν Ἀνάσταση, λόγῳ τῆς οἰκειότητας πρὸς τὴν μητέρα, οἱ Εὐαγγελιστὲς λένε ὅτι ὁ ἀναστᾶς Κύριος ἐμφανίσθηκε πρῶτα στήν Μαρία τὴ Μαγδαληνή, ἄν καὶ ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς τονίζει ὅτι πρῶτα ἐμφανίσθηκε στήν Μητέρα Του.

Ἡ Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ εἶδε τὸν ἄγγελο καθήμενον στὸν λίθο, τὸν ὁποῖο εἶχε κυλίσει ἀπὸ τὴν θύρα τοῦ τάφου καί σκύβοντας σὲ μιὰ στιγμὴ στὸ μνημεῖο ἀντίκρυσε μόνο τα ὀθόνια χωρὶς νὰ ὑπάρχει ἐκεῖ το σῶμα τοῦ Ἰησοῦ. Ὅταν δὲ ἐκείνη ἄκουσε ἀπὸ τὸν Ἄγγελο ὅτι ἀναστήθηκε, ἔτρεξε ἀμέσως πρὸς τοὺς πιὸ ἔνθερμους ἀπὸ τοὺς μαθητές, τὸν Πέτρο καὶ τὸν Ἰωάννη καὶ εὐαγγελίσθηκε σ´ αὐτοὺς τὴν Ἀνάσταση. Ἐπιστρέφοντας δὲ ἀπὸ τὸ μνημεῖο μαζὶ μὲ τὴν ἄλλη Μαρία (τήν μητέρα τοῦ Ἰακώβου), τὶς συνάντησε ὁ Ἀναστημένος Χριστὸς καὶ τοὺς εἶπε: – Χαίρετε! Νὰ εἶναι χαρούμενες! Ἔπρεπε, τὸ φῦλο ποὺ πρῶτο ἄκουσε ὅτι: «μὲ πόνους θὰ γεννᾶς τὰ τέκνα σου», αὐτὸ τὸ ἴδιο νὰ ἀκούσει πρῶτο καί τὴ χαρὰ τῆς Ἀναστάσεως.

Μόλις ξημέρωσε καλὰ κατὰ τὸ πρωὶ ἡ Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ πάλι ἔρχεται στὸν τάφο μαζὶ μὲ ἄλλες γυναῖκες, γιὰ νὰ διαπιστώσει καλύτερα αὐτὰ ποὺ εἶχε δεῖ. Ἐκεῖ ἀρχικὰ στεκόταν κοντὰ στὸν τάφο καὶ ἔκλαιγε. Ἔπειτα ἔσκυψε μὲ ἀγωνία μέσα καὶ ἔκπληκτη ἀντικρύζει δύο ἀγγέλους μὲ ἀπαστράπτουσες καὶ ὁλόλαμπρες ἐνδυμασίες, οἱ ὁποῖοι τῆς εἶπαν:- Γυναῖκα, γιατί κλαῖς; Ποιὸν ζητᾶς; Ἰησοῦν τὸν Ναζαρηνό, τὸν ἐσταυρωμένο; Ἀναστήθηκε. Δὲν εἶναι ἐδῶ.

Ἀμέσως δὲ αὐτὲς σηκώθηκαν καὶ ἔφυγαν μὲ πολὺ φόβο, ποὺ τοὺς προκάλεσε ἡ ἑξαστράπτουσα φανέρωση τῶν δύο ἀγγέλων. Ἡ Μαρία ὅμως ἡ Μαγδαληνὴ ἔστρεψε πίσω καὶ τότε ἐβλέπει τὸν Ἰησοῦ νὰ στέκεται ὄρθιος, ἀλλὰ δὲν κατάλαβε ὅτι ἦταν ὁ Διδάσκαλος. Νομίζοντας πὼς ἦταν ὁ κηπουρὸς ποὺ φρόντιζε τὸν κῆπο γεμάτη ἀγωνία τὸν πλησίασε καὶ τοῦ εἶπε:-Κύριε, ἄν ἐσὺ τὸν πῆρες, πές μου ποὺ τὸν ἔβαλες καὶ ἐγὼ θὰ τὸν πάρω! Κι ἐνῶ ἔστρεψε τὸ βλέμμα της πρὸς τοὺς ἀγγέλους, ὁ Ἰησοῦς τῆς εἶπε:-Μαρία! Ἐκείνη ἀκούγοντας τὴ γλυκιὰ φωνὴ τοῦ Ἰησοῦ ἤθελε μὲ εὐλάβεια ν´ ἀγκαλιάσει τὰ πόδια Του. Ὁ Ἰησοῦς ὅμως τῆς εἶπε:-Μὴ μ´ ἀγγίζεις γιατί δὲν ἀνέβηκα ἀκόμα στὸν πατέρα μου. Ὅμως πήγαινε στοὺς ἀδελφούς μου καὶ πές τους ( ὅτι ἀνεβαίνω στὸν Πατέρα μου καὶ Πατέρα σας καὶ Θεὀ μου καὶ Θεό σας) καὶ ὅλα ἐκεῖνα ποὺ εἶδες καὶ ἄκουσες. Καὶ ἀμέσως σὰν νὰ εἶχε φτερὰ στὰ πόδια ἔτρεξε ἡ Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ πρὸς τοὺς μαθητὲς τοῦ Χριστοῦ νὰ τοὺς πεῖ ὅσα τῆς εἶπε ὁ Κύριος.

Αἰώνια Μυροφὸρος καὶ ἡ ἀνθρωπότης -ὅπως παρατηρεῖ κάποιος συγγραφέας- τὴν ὥρα ποὺ οἱ ἀσύνετοι Φαρισαῖοι σφραγίζουν τὸν τάφο τῆς Ἀλήθειας καὶ οἱ μαθητὲς περίφοβοι σβήνουν τὰ φῶτα τῆς πίστεως, ἐκείνη θά ἀναλάβει τὰ μύρα τῆς στοργῆς της, θὰ διασχίσει τὰ σκοτάδια τῶν ἀνθρώπινων λογισμῶν πρὸς τὴν Πηγὴ τῆς Ἀλήθειας καὶ τῆς Ζωῆς, ὅπως κάποτε αἱ Μυροφόροι ἐβάδισαν πρὸς τὸν Ζωηφόρο Τάφο μὲ μόνα ἐφόδια τῆς στοργῆς των, τὰ μύρα. Καὶ τότε ὁ Ἄγγελος θὰ ἀποκυλίσει τὸν λίθο τῶν σκοτεινῶν σκέψεων καὶ θὰ τοὺς ἀποκαλύψει ὅτι τὸ Φῶς τῆς Ἀληθείας δὲν ἔσβησε εἰς τὸν τάφο ἀλλὰ ἐκ τοῦ Τάφοτ « ἐκ τοῦ τάφου ἀνέθορε καὶ ἀναθρώσκει».

Πηγή: Μορφές από το Συναξάρι, Ιωάννας Κατσούλα, Εκδόσεις ΑΘΩΣ, Αθήνα 2010.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 26 ΑΠΡΙΛΙΟΥ
Μαρκ.ιε’ 43-ιστ΄8 

ΚΕΙΜΕΝΟ

43 ἐλθὼν Ἰωσὴφ ὁ ἀπὸ Ἀριμαθαίας, εὐσχήμων βουλευτής, ὃς καὶ αὐτὸς ἦν προσδεχόμενος τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, τολμήσας εἰσῆλθε πρὸς Πιλᾶτον καὶ ᾐτήσατο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ. 44 ὁ δὲ Πιλᾶτος ἐθαύμασεν εἰ ἤδη τέθνηκε, καὶ προσκαλεσάμενος τὸν κεντυρίωνα ἐπηρώτησεν αὐτὸν εἰ πάλαι ἀπέθανε· 45 καὶ γνοὺς ἀπὸ τοῦ κεντυρίωνος ἐδωρήσατο τὸ σῶμα τῷ Ἰωσήφ. 46 καὶ ἀγοράσας σινδόνα καὶ καθελὼν αὐτὸν ἐνείλησε τῇ σινδόνι καὶ κατέθηκεν αὐτὸν ἐν μνημείῳ, ὃ ἦν λελατομημένον ἐκ πέτρας, καὶ προσεκύλισε λίθον ἐπὶ τὴν θύραν τοῦ μνημείου. 47 ἡ δὲ Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ Μαρία Ἰωσῆ ἐθεώρουν ποῦ τίθεται.

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΣΤ

1 ΚΑΙ διαγενομένου τοῦ σαββάτου Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ Μαρία ἡ τοῦ Ἰακώβου καὶ Σαλώμη ἠγόρασαν ἀρώματα ἵνα ἐλθοῦσαι ἀλείψωσιν αὐτόν. 2 καὶ λίαν πρωΐ τῆς μιᾶς σαββάτων ἔρχονται ἐπὶ τὸ μνημεῖον, ἀνατείλαντος τοῦ ἡλίου. 3 καὶ ἔλεγον πρὸς ἑαυτάς· τίς ἀποκυλίσει ἡμῖν τὸν λίθον ἐκ τῆς θύρας τοῦ μνημείου; 4 καὶ ἀναβλέψασαι θεωροῦσιν ὅτι ἀποκεκύλισται ὁ λίθος· ἦν γὰρ μέγας σφόδρα. 5 καὶ εἰσελθοῦσαι εἰς τὸ μνημεῖον εἶδον νεανίσκον καθήμενον ἐν τοῖς δεξιοῖς, περιβεβλημένον στολὴν λευκήν, καὶ ἐξεθαμβήθησαν. 6 ὁ δὲ λέγει αὐταῖς· μὴ ἐκθαμβεῖσθε· Ἰησοῦν ζητεῖτε τὸν Ναζαρηνὸν τὸν ἐσταυρωμένον· ἠγέρθη, οὐκ ἔστιν ὧδε· ἴδε ὁ τόπος ὅπου ἔθηκαν αὐτόν. 7 ἀλλ’ ὑπάγετε εἴπατε τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ καὶ τῷ Πέτρῳ ὅτι προάγει ὑμᾶς εἰς τὴν Γαλιλαίαν· ἐκεῖ αὐτὸν ὄψεσθε, καθὼς εἶπεν ὑμῖν. 8 καὶ ἐξελθοῦσαι ἔφυγον ἀπὸ τοῦ μνημείου· εἶχε δὲ αὐτὰς τρόμος καὶ ἔκστασις, καὶ οὐδενὶ οὐδὲν εἶπον· ἐφοβοῦντο γάρ.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

43ήρθε ο Iωσήφ, μέλος ευυπόληπτο του συνεδρίου, που καταγόταν από την Aριμαθαία, ο οποίος προσδοκούσε επίσης τη βασιλεία του Θεού, και παίρνοντας το θάρρος παρουσιάστηκε στον Πιλάτο και ζήτησε το σώμα του Iησού. 44Kι ο Πιλάτος απόρησε που είχε κιόλας πεθάνει. Έτσι, φώναξε τον εκατόνταρχο και τον ρώτησε αν είχε πολλή ώρα που πέθανε. 45Kι αφού το διαπίστωσε από τον εκατόνταρχο, χάρισε το σώμα στον Iωσήφ. 46Tότε εκείνος, αφού αγόρασε ένα σεντόνι, κατέβασε τον Iησού, τον τύλιξε στο σεντόνι και τον τοποθέτησε σε μνήμα που ήταν λαξεμένο σε βράχο. Kύλισε έπειτα μια πέτρα στο στόμιο του μνήματος. 47Στο μεταξύ, η Mαρία η Mαγδαληνή και η Mαρία, η μητέρα του Iωσή παρακολουθούσαν σε ποιο μέρος τον τοποθετούσαν.  

Κεφάλαιο 16

   1Kι αφού είχε περάσει πια το Σάββατο, η Mαρία η Mαγδαληνή, η Mαρία η μητέρα του Iάκωβου και η Σαλώμη αγόρασαν αρώματα για να πάνε και να τον αλείψουν. 2Έτσι, πολύ νωρίς το πρωί της πρώτης ημέρας της εβδομάδας, έρχονται στο μνήμα, την ώρα που είχε ανατείλει ο ήλιος, 3κι έλεγαν μεταξύ τους: “Ποιος θα κυλίσει για μας την πέτρα από το στόμιο του μνήματος;” 4Mα όταν κοίταξαν, βλέπουν ότι η πέτρα είχε κυλιστεί μακριά από τη θέση της! Kαι ήταν η πέτρα αυτή πάρα πολύ μεγάλη. 5Kι όταν μπήκαν στο μνήμα, είδαν έναν νέο που καθόταν στα δεξιά, ντυμένο με λευκή στολή? και καταλήφθηκαν από ένα ανάμεικτο αίσθημα έκπληξης και φόβου. 6Aλλ’ εκείνος είπε σ΄ αυτές: “Mη φοβάστε. Tον Iησού ζητάτε, τον Nαζωραίο, που έχει σταυρωθεί. Aναστήθηκε! Δεν είναι εδώ! Nα, κοιτάξτε τον τόπο που τον είχαν βάλει! 7Πηγαίνετε, λοιπόν, να πείτε στους μαθητές του και στον Πέτρο ότι ο Iησούς πηγαίνει πριν από σας στη Γαλιλαία. Eκεί θα τον δείτε, όπως σας το είπε”. 8Bγήκαν τότε από το μνήμα κι έφυγαν γρήγορα, ενώ τις είχε κυριεύσει τρόμος και κατάπληξη. Kαι σε κανέναν δεν είπαν τίποτε, γιατί φοβόνταν.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’. Ὁ ὑψωθεῖς ἐν τῷ Σταυρῷ
 Ὡς Λειτουργὸς τοῦ Βασιλέως τῆς δόξης, τῷ παρανόμῳ βασιλεῖ ἀντετάξω, Ἱερομάρτυς ἔνδοξε παμμάκαρ Βασιλεῦ, ὅθεν τὸν αὐχένα σου, ἐκτμηθεῖς διὰ ξίφους, χαίρων προσεχώρησας, πρὸς οὐράνιον λῆξιν, ἧς καὶ ἠμᾶς δυσώπει μετασχεῖν, τοὺς εὐφημούντας τὴν ἔνθεον μνήμην σου..