Παρακολουθείστε ζωντανά ΕΔΩ

την Τετάρτη  25/2/2026 στις 16:30-18:00μ.μ

την θεία λειτουργία των Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων. 

Διαβάστε την ακολουθία των Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων  ΕΔΩ:

ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΑΡΑΣΙΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ

Ὁ προκάτοχος τοῦ Ταρασίου. Πατριάρχης Παῦλος Δ’. μυστικά ἐγκατέλειψε τόν θρόνο γιά νά εἰσέλθει σέ μοναστήρι καί νά λάβει τό μοναχικό σχῆμα. Ἐκεῖνο τόν καιρό βασίλευαν ἡ Εἰρήνη καί ὁ γυιός της Κωνσταντῖνος ΣΤ’. Μέ τή συμβουλή τοῦ Παύλου ὁ Ταράσιος, πού τότε ἦταν συγκλητικός καί βασιλικός σύμβουλος, ἐπελέγη νά γίνει ἀρχιεπισκοπικός τό ἔτος 783. Ἀνέβηκε γρήγορα τήν κλίμακα τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἀξιωμάτων καί χειροτονήθηκε ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως τό 784 ἀνήμερα τά Χριστούγεννα. Ἄνθρωπος πολυμαθής καί μέ μεγάλο ζῆλο γιά τήν ὀρθόδοξη πίστη, ὁ Ταράσιος ἀπρόθυμα δέχθηκε τόν τίτλο αὐτό, προκειμένου νά βοηθήσει τήν Ὀρθοδοξία στόν ἀγώνα πού μαινόταν κατά τῶν αἰρέσεων, ἱδίως ἐναντίον τῶν εἰκονομάχων. Ἐπί τῶν ἡμερῶν του συγκλήθηκε ἡ Ζ΄Οἰκουμενική Σύνοδος (Νίκαια, 787). Σ’αὐτή καταδικάστηκε ἡ εἰκονομαχία, ἀποκαταστάθηκε καί ἐπικυρώθηκε ἡ προσκύνηση τῶν ἁγίων εἰκόνων. Ὁ Ταράσιος ἦταν ἰδιαιτέρως ἐλεήμων πρός τούς φτωχούς καί τά ὀρφανά:ἔφτιαξε καταλύματα καί ὀργάνωσε συσσίτια φαγητοῦ γιά τούς μή ἔχοντες. Πρός τούς ἰσχυρούς τοῦ κόσμου ὁ Ταράσιος ἦταν ἀποφασιστικός στήν ὑπεράσπιση τῆς Πίστεως καί τοῦ χριστιανικού ἤθους. Ὅταν ὁ αὐτοκράτορας Κωνσταντῖνος ΣΤ’ἐξόρισε τή Μαρία, τή νόμιμη σύζυγό του καί πῆρε μιά συγγενῆ γιά νά ζήσει μαζί της, ζήτησε εὐλογία ἀπό τόν πατριάρχη γιά νά τήν παντρευτεῖ. Ὁ Ταράσιος ὄχι μόνον ἀρνήθηκε νά τοῦ δώσει εὐλογία, ἀλλά ἐπιπλέον ἀπό τόν συμβούλεψε νά μήν τό κάνει· μετά τοῦ ἔβαλε ἐπιτίμιο καί τελικά το[πυ ἀπαγόρευσε νά λάβει τή Θεία Μετάληψη. Λίγο πρίν ἀπ΄τόν θάνατό του, πολλοί ἔγιναν αὐτόπτες μάρτυρες τοῦ πῶς ὁ Ταράσιος ἀγωνιζόταν ἐναντίον τῶν δαιμόνων καί ἀπαντοῦσε στίς ἄδικες κατηγορίες τους:«Δέν εἶμαι ἔνοχος αὐτής τῆς ἀμαρτίας· οὔτε εἶμαι ἔνοχος ἐκείνης τῆς ἀμαρτίας» ἔλεγε, μέχρι πού ἡ γλώσσα του, ἐξασθενημένη πιά, δέν μποροῦσε νά μιλήσει. Τότε ἄρχισε μέ κινήσεις τῶν χεριῶν νά ὑπερασπίζεται τόν ἑεαυτό του καί νά ἀπωθεῖ τούς δαίμονες. Ὅταν κοιμήθηκε, τό πρόσωπό του ἔλαμψε σάν τόν ἥλιο. Ὁ ἀληθινά μέγας αὐτός ἱεράρχης κοιμήθηκε τό ἔτος 806. Κυβέρνησε ἀξίως τήν Ἐκκλησία ἐπί 22 ἔτη καί τέσσερις μῆνες.

Πηγή: Ὁ Πρόλογος τῆς Ἀχρίδος, Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτσ, Φεβρουάριος. Εκδόσεις ΑΘΩΣ.