ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ – ΑΝΑΚ.ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΣΤΡΑΤΗΛΑΤΟΥ
Ζωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ
(Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση).
με θέμα λειτουργικού κηρύγματος:
«Αναμονή»
Διαβάστε την ακολουθία της Κυριακής ΤΗΣ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ ΕΔΩ
ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΝΑΚΟΜΙΔΗΣ ΤΩΝ ΛΕΙΨΑΝΩΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΛΑΤΟΥ
Λίγο μετὰ τὸ ἔνδοξο μαρτύριό του, τὰ λείψανα τοῦ ἁγίου Θεοδώρου μεταφέρθηκαν ἀπὸ τὴν Ἡράκλεια στὰ Εὐχάιτα, ὅπου κατατέθηκαν στὴν οἰκογενειακὴ οἰκία τοῦ ἁγίου, σύμφωνα μὲ τὶς ὑποδείξεις ποὺ εἶχε ἀφήσει στὸν γραμματέα του Αὔγαρο, πρὶν τὸν θάνατό του. Στὸν τόπο ἐκεῖνο ἐπιτέλεσαν πλῆθος θαυμάτων, σὲ βαθμὸ ὥστε ἡ πόλη ἔλαβε κατόπιν τὸ ὄνομα Θεοδωρούπολη. Αὐτὴ ἡ ἀνακομιδὴ μνημονεύουμε σήμερα.
Ὁ ἅγιος Ἀναστάσιος ὁ Σιναΐτης ἀναφέρει ὅτι στὸ Καρσάτ, κοντὰ στὴν Δαμασκό, βρισκόταν ναὸς ἀφιερωμένος στὸν ἅγιο Θεόδωρο τὸν Στρατηλάτη, τὸν ὁποῖο οἱ Σαρακηνοὶ χρησιμοποιοῦσαν ὡς κατοικία, ὅπου διέμεναν μὲ τὶς γυναῖκες τους καὶ τὰ παιδιὰ τους ὅταν κατέλαβαν τὴν Δαμασκό. Ἕνας ἀπὸ αὐτοὺς ἐκτόξευσε ἕνα βέλος σὲ μία τοιχογραφία ποὺ εἰκόνιζε τὸν ἅγιο καὶ ἀμέσως ἄρχισε νὰ τρέχει αἷμα ἀπὸ τὸ πρόσωπό του. Λίγο ἀργότερα, ὅλοι οἱ Σαρακηνοὶ ποὺ βρίσκονταν στὸν ναὸ αὐτὸν βρῆκαν τὸν θάνατο.
Πηγή: Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου, Τόμος 10ος. Εκδόσεις: Ίνδικτος.
ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΤΥΡΟΣ ΚΑΛΛΙΟΠΗΣ
Ἡ ἁγία Καλλιόπη διέλαμψε κατὰ τὴν βασιλεία τοῦ Δεκίου (250), τόσο γιὰ τὴν ἁγνότητα τῆς ψυχῆς της ὅσο καὶ γιὰ τὸ φυσικὸ της κάλλος. Συνελήφθη ἀπὸ τοὺς εἰδωλολάτρες καὶ φανερώνοντας μὲ μεγάλο ζῆλο τὴν ἀγάπη της γιὰ τὸν Χριστό, μαστιγώθηκε καὶ βασανίσθηκε ἀνελέητα. Οἱ δήμιοι τῆς ἀπέκοψαν τὰ στήθη, ἕνας ἄγγελος ὅμως τοῦ Θεοῦ παρουσιάσθηκε καὶ τὴν γιάτρεψε. Κατόπιν τὴν ἔσυραν πάνω σὲ θραυσμένα, αἰχμηρὰ κεραμίδια, ἔκαυσαν τὸ κορμὶ της μὲ δαυλούς, ἄλειψαν μὲ ἁλάτι τὶς πληγὲς της καὶ τὶς ἔτριψαν μὲ τρίχινα πανιά. Τέλος, ἡ ἁγία ἔλαβε τὸν στέφανο τῆς νίκης διὰ τοῦ ἀποκεφαλισμοῦ.
Πηγή: Νέος Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, Ιερομονάχου Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου, Τόμος 10ος. Εκδόσεις: Ίνδικτος.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗ 8 ΙΟΥΝΙΟΥ
Ιω. ζ’ 37-52, η΄ 12
ΚΕΙΜΕΝΟ
37 Ἐν δέ τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ τῇ μεγάλῃ τῆς ἑορτῆς εἱστήκει ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔκραξε λέγων· ἐάν τις διψᾷ, ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω. 38 ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, καθὼς εἶπεν ἡ γραφή, ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ρεύσουσιν ὕδατος ζῶντος. 39 τοῦτο δὲ εἶπε περὶ τοῦ Πνεύματος οὗ ἔμελλον λαμβάνειν οἱ πιστεύοντες εἰς αὐτόν· οὔπω γὰρ ἦν Πνεῦμα Ἅγιον, ὅτι Ἰησοῦς οὐδέπω ἐδοξάσθη. 40 πολλοὶ οὖν ἐκ τοῦ ὄχλου ἀκούσαντες τὸν λόγον ἔλεγον· οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ προφήτης· 41 ἄλλοι ἔλεγον· οὗτός ἐστιν ὁ Χριστός· ἄλλοι ἔλεγον· μὴ γὰρ ἐκ τῆς Γαλιλαίας ὁ Χριστὸς ἔρχεται; 42 οὐχὶ ἡ γραφὴ εἶπεν ὅτι ἐκ τοῦ σπέρματος Δαυῒδ καὶ ἀπὸ Βηθλεὲμ τῆς κώμης, ὅπου ἦν Δαυΐδ, ὁ Χριστὸς ἔρχεται; 43 σχίσμα οὖν ἐν τῷ ὄχλῳ ἐγένετο δι’ αὐτόν. 44 τινὲς δὲ ἤθελον ἐξ αὐτῶν πιάσαι αὐτόν, ἀλλ’ οὐδεὶς ἐπέβαλεν ἐπ’ αὐτὸν τὰς χεῖρας. 45 Ἦλθον οὖν οἱ ὑπηρέται πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ Φαρισαίους, καὶ εἶπον αὐτοῖς ἐκεῖνοι· διατί οὐκ ἠγάγετε αὐτόν; 46 ἀπεκρίθησαν οἱ ὑπηρέται· οὐδέποτε οὕτως ἐλάλησεν ἄνθρωπος, ὡς οὗτος ὁ ἄνθρωπος. 47 ἀπεκρίθησαν οὖν αὐτοῖς οἱ Φαρισαῖοι· μὴ καὶ ὑμεῖς πεπλάνησθε; 48 μή τις ἐκ τῶν ἀρχόντων ἐπίστευσεν εἰς αὐτὸν ἢ ἐκ τῶν Φαρισαίων; 49 ἀλλ’ ὁ ὄχλος οὗτος ὁ μὴ γινώσκων τὸν νόμον ἐπικατάρατοί εἰσι! 50 λέγει Νικόδημος πρὸς αὐτούς, ὁ ἐλθὼν νυκτὸς πρὸς αὐτόν, εἷς ὢν ἐξ αὐτῶν· 51 μὴ ὁ νόμος ἡμῶν κρίνει τὸν ἄνθρωπον, ἐὰν μὴ ἀκούσῃ παρ’ αὐτοῦ πρότερον καὶ γνῷ τί ποιεῖ; 52 ἀπεκρίθησαν καὶ εἶπον αὐτῷ· μὴ καὶ σὺ ἐκ τῆς Γαλιλαίας εἶ; ἐρεύνησον καὶ ἴδε ὅτι προφήτης ἐκ τῆς Γαλιλαίας οὐκ ἐγήγερται
12 Πάλιν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς ἐλάλησε λέγων· ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου· ὁ ἀκολουθῶν ἐμοὶ οὐ μὴ περιπατήσῃ ἐν τῇ σκοτίᾳ, ἀλλ’ ἕξει τὸ φῶς τῆς ζωῆς.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
37Kαι την τελευταία ημέρα, την πιο μεγάλη της γιορτής, στάθηκε ο Iησούς και είπε με δυνατή φωνή: «Aν διψάει κάποιος, σ’ εμένα να έρχεται και να πίνει. 38Όπως το λέει η Γραφή, ποτάμια ζωντανού νερού θα ξεχυθούν μέσα από εκείνον που πιστεύει σ’ εμένα». 39Kι αυτό το είπε ο Iησούς εννοώντας το Πνεύμα που επρόκειτο να πάρουν εκείνοι που πίστευαν σ’ αυτόν, γιατί δεν είχε δοθεί ακόμα το ʼγιο Πνεύμα, αφού δεν είχε δοξαστεί ακόμα ο Iησούς.40Πολλοί, λοιπόν, από το πλήθος, όταν άκουσαν τα λόγια αυτά, έλεγαν: «Aυτός είναι πραγματικά ο προφήτης!» 41άλλοι έλεγαν: «Aυτός είναι ο Xριστός!» Kι άλλοι πάλι έλεγαν: «Πώς είναι δυνατόν από τη Γαλιλαία να έρθει ο Xριστός; 42Δε λέει η Γραφή πως από το σπέρμα του Δαβίδ πρόκειται να έρθει ο Xριστός και να γεννηθεί στη Bηθλεέμ, στο χωριό από το οποίο καταγόταν ο Δαβίδ;» 43Έτσι, διχάστηκαν οι γνώμες του πλήθους γι’ αυτόν. 44Mάλιστα, μερικοί απ’ αυτούς ήθελαν να τον συλλάβουν, αλλά κανένας δεν άπλωσε χέρι πάνω του. 45Eπέστρεψαν, λοιπόν, οι υπηρέτες στους αρχιερείς και στους Φαρισαίους, οι οποίοι και τους ρώτησαν: «Γιατί δε μας τον φέρατε;» 46Oι υπηρέτες απάντησαν: «Ποτέ άλλοτε δε μίλησε κανείς όπως αυτός ο άνθρωπος!» 47Tότε οι Φαρισαίοι τους είπαν: «Mήπως έχετε πλανηθεί κι εσείς; 48Mην τάχα πίστεψε σ’ αυτόν κανένας από τους άρχοντες ή τους Φαρισαίους; 49Mα ο όχλος αυτός, που το νόμο δεν τον ξέρει, είναι καταραμένος!» 50Tους λέει τότε ο Nικόδημος, αυτός που είχε επισκεφθεί νύχτα τον Iησού και ήταν ένας απ’ αυτούς: 51 «Mήπως ο νόμος μας επιτρέπει την καταδίκη ενός ανθρώπου, αν δεν του δοθεί πρώτα η ευκαιρία να απολογηθεί και να γίνει γνωστό το τι κάνει;» 52Aποκρίθηκαν οι άλλοι και του είπαν: «Mπας κι είσαι κι εσύ από τη Γαλιλαία; Ψάξε και δες ότι προφήτης από τη Γαλιλαία δεν έχει παρουσιαστεί».
12Tους μίλησε, λοιπόν, ξανά ο Iησούς και είπε: «Eγώ είμαι το φως του κόσμου. Όποιος ακολουθεί εμένα, δε θα περπατήσει στο σκοτάδι αλλά θα έχει το φως της ζωής».
Ἀπολυτίκιον
Δωρεών θεοσδότων όλβον ακένωτον, την των σεπτών σου λειψάνων θήκην πλουτούντες σοφέ, την μετάθεσιν αυτών πανηγυρίζομεν, αγιασμού τας δωρεάς, ποριζόμενοι πιστώς, Θεόδωρε Στρατηλάτα· διό μη παύση πρεσβεύων, ελεηθήναι τας ψυχάς ημών.
