ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ

Θεία Λειτουργία – Αγίου Ελευθερίου 15/12/2023

ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ

Αὐτός καταγόταν ἀπό τήν πόλι τῆς Ρώμης, κατά τό ἔτος 117, πολύ νέος στήν ἡλικία, ὀρφανός ἀπό πατέρα, μητέρα ἔχοντας μόνο, πού λεγόταν Ἀνθία. Ἠ ὁποία διδάχθηκε ἀπό τόν Ἀπόστολο Παῦλο τήν πίστι στόν Χριστό. Αὐτός λοιπόν ὅταν ἦταν ἀκόμη παιδί, προσφέρθηκε ἀπό τήν μητέρα του στόν Ἐπίσκοπο τῆς Ρώμης Ἀνίκητο. Καί ἀπό ἐκεῖνον ἔμαθε τά ἱερά γράμματα καί συγκαταριθμήθηκε στό τάγμα τῶν κληρικῶν, δηλαδή ἔγινε Ἀναγνώστης. Ὅταν δέ ἔγινε δεκαπέντε ἐτῶν, χειροτονήθηκε Διάκονος. Κατά δέ τό δέκατο ὄγδοο ἔτος τῆς ήλικίας του χειροτονήθηκε Ἱερέας καί στό εἰκοστό ἔτος χειροτονήθηκε Ἐπίσκοπος τοῦ Ἰλλυρικοῦ, ἀφοῦ προηγουμένως, λόγω τῆς ὑπερβολικῆς του ἀρετῆς, ἔκανε πολλά θαύματα. Ἐπειδή ὅμως ἐπέστρεψε στήν πίστι τοῦ Χριστοῦ πολλούς Ἕλληνες μέ τήν διδασκαλία του, γιά τόν λόγ αὐτόν ὡδηγήθηκε μπροστά στόν αὐτκράτορα Ἀδριανό. Καί ἀφοῦ ἀνεκήρυξε τόν Χριστό ὡς Θεό ἀληθινό, μέ διαταγή τοῦ αὐτοκράτορα τοποθετεῖται ἐπάνω σέ ἕνα χάλκινο καί πυρωμένο κρεββάτι, κάτω ἀπό τό ὁποῖο ἦταν στρωμμένη φωτιά. Ἔπειτα ἁπλώνεται ἐπάνω σέ μία σχάρα πολύ ἀναμμένη. Καί μετά ἀπό αὐτά τοποθετεῖται μέσα σέ ἕνα πυρωμένο τηγάνι γεμᾶτο ἀπό λάδι καί λίπος καί πίσσα. Ἀπό τήν θεία ὅμως χάρι διαφυλάχθηκε ἀπό ὅλα αὐτά ἀβλαβής.
Στήν συνέχεια ὅμως κατασκευάζεται, μέ τήν συμβουλή τοῦ ἐπάρχου Κορέμμονα, ἕνας φοῦρνος, ὁ ὁποῖος εἶχε σουβλιά αἰχμηρά ἀπό τά δύο μέρη. Μέσα στόν ὁποίο πρῶτος ὁ Κορέμμων μπῆκε, ἀφοῦ ἦταν γεμᾶτος ἀπό Πνεῦμα Ἅγιο καί ὡμολόγησε τόν Χριστό, ὅτι εἶναι Θεός ἀληθινός, Ἐπειδή ὅμως βγῆκε ἀπό ἐκεῖ ἀβλαβής, γι’ αὐτό ἀποκεφαλίζεται καί λαμβάνει τοῦ μαρτυρίου τόν στέφανο. Ὁ δέ Ἅγιος Ἐλευθέριος τοποθετήθηκε μέσα σέ τηγάνι. Καί ἀμέσως ἡ μέν φωτιά ἔσβυσε, ἐνῶ αὐτός βγῆκε ἀπό ἐκεῖ σῶος καί ἀβλαβής. Ἔπειτα ρίχνεται στήν φυλακή καί ἀφοῦ δέθηκε σέ ἅμαξα, σύρεται ἀπό ἄγρια ἄλογα. Καί ἀφοῦ λύθηκε ἀπό τήν ἅμαξα ἀπό θείους Ἀγγέλους, ἀνέβηκε ἐπάνω σέ ἕνα βουνό ψηλό καί ἐκεῖ συναναστρεφόταν μέ τά ἄγρια ζῶα, τά ὁποῖα γίνονταν ἥρεμα, ὅταν ὁ Ἅγιος μελετοῦσε τά λόγια του Θεοῦ. Ὅταν πάλι στάλθηκαν στρατιῶτες νά τόν συλλάβουν, ὁ Ἅγιος ἀφοῦ τούς νουθέτησε, τούς ἐπέστρεψε στήν πίστι τοῦ Χριστοῦ καί τούς βάπτισε. Καί ὄχι μόνον αὐτούς, ἀλλά καί ἄλλους Ἕλληνες βἀπτισε μέχρι πεντακόσιους, ἀφοῦ πίστεψαν στόν Χριστό. Ὥδηγήθηκε κατόπιν στόν αὐτοκράτορα, καί μολονότι παραδόθηκε στά θηρία γιά νά τόν φάνε, διαφυλάχθηκε σῶος καί ἄβλαβής. Καί τελευταῖα θανατώνεται ἀπό δύο στρατιῶτες κατά διαταγή τοῦ αυτοκράτορα. Ἡ δέ μητέρα του Ἀνθία, ἀφοῦ ἀγκάλιασε τό νεκρό λείψανο τοῦ υἱοῦ της καί τό κατασπαζόταν, μέ τό ξίφος καί αὐτή θανατώνεται. Καί ἔτσι μαζί μέ τόν υἱό της λαμβάνει τόν στέφανο τῆς ἀθλήσεως. Τελεῖται δέ ἡ Σύναξί του στόν μαρτυρικό Ναό, πού βρίσκεται πλησίον τοῦ Ξηρολόφου.

Πηγή: Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου του Α γιορείτου, Τόμος Β’ , Έκδοσις Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Ιερά Καλύβη “Άγιος Σπυρίδων Α΄”, Νέα Σκήτη Άγιον Όρος.