Πέμπτη 1-6-2023 9:30μμ Ιερά Αγρυπνία – Αγίου Νικηφόρου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως
Ζωντανή μετάδοση από την Ιστοσελίδα μας ΕΔΩ
(Ραδιοτηλεοπτική μετάδοση).
ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ ΤΟΥ ΟΜΟΛΟΓΗΤΟΥ
Αὐτός ὁ Ἅγιος ἦταν στά χρόνια τοῦ βασιλιᾶ Κωνσταντίνου τοῦ Κοπρωνύμου, ὁ ὁποῖος λεγόταν καί Καβαλῖνος καί ἔγινε εἰκονομάχος, κατά τό ἔτος 744, γέννημα καί θρέμμα τῆς βασιλεύουσας τῶν πόλεων. Οἱ γονεῖς του ἦταν εὐγενεῖς καί ὀνομαστοί, λεγόμενοι Θεόδωρος καί Εὐδοκία. Δηλαδή ὁ πατέρας του Θε΄δωρος ἦταν ὑπογραφέας καί νοτάριος τῶν διαταγῶν καί ὁρισμῶν τοῦ βασιλιᾶ. Ἀφοῦ λοιπόν συκοφαντήθηκε στόν βασιλιά, ὅτι προσκυνεῖ τίς θεῖες εἰκόνες, καταξεσχίσθηκε μέ δαρμούς καί μάστιγες καί ἐξωρίσθηκε στήν Μύλασσα, πού εἶναι κάστρο σκληρό καί δεινότατο παραθαλάσσιο καί βρίσκεται στήν Καρία τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, πού ἁπλᾶ ὀνομάζεται Μεσσί, μέ ἕδρα Ἐπισκόπου τιμημένη ὑπό τόν Σταυρουπόλεως Μητροπολίτη. Μετά ἀπό αὐτά, ἀφοῦ ἀνακλήθηκε ἀπό τήν ἐξορία καί ἐπειδή δέν ὑπάκουσε στά παράνομα τοῦ βασιλιᾶ προστάγματα, πάλι ἐξωρίσθηκε στήν Νίκαια, πού στήν τουρκική γλῶσσα λέγεται Ἰσνίκ καί, ἀφοῦ πέρασε ἐκεῖ ἕξι χρόνια μέ πολλές κακοπάθειες, τελείωσε τήν ζωή του ὁ ἀξιομακάριστος.Ὁ δέ υἱός αὐτοῦ, ὁ τίμιος λέω, αὐτός Νικηφόρος, ἀπό αὐτήν σχεδόν τήν γέννησί του ἀνατράφηκε μέ τά σπάργανα τῆς Ὀρθοδοξίας. Καί ἀφοῦ πέρασε τήν νηπιακή ἡλικία καί ἐκπαιδεύθηκε καλά στά ἱερά γράμματα, ἔγινε βασιλικός γραμματικός. Ὕστερα ὅμως, ἀφοῦ σκέφθηκε, ὅτι ὅλα τά πράγματα τοῦ κόσμου εἶναι σκύβαλα καί ὑφάσματα τῆς ἀράχνης, ἀναχώρησε ἀπό τήν Κωνστανινούπολι καί πῆγε στήν Προποντίδα. Ἐκεῖ λοιπόν, μόνος ζῶντας, πρόσεχε καί ἀσχολεῖτο μόνο μέ τόν Θεό, χρησιμοποιῶντας πόνους πολλούς καί ταλαιπωρίες τῆς ἀσκήσεως.Ὅταν ὅμως ὁ μέγας Ταράσιος, ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως πέθανε, ὁ τότε βασιλιάς, ὁ Νικηφόρος ὁ Πατρίκιος καί γενικός λογοθέτης, ὁ ὁποῖος βασίλευσε κατά ό ἔτος 802, βίασε αὐτόν τόν Ἅγιο Νικηφόρο καί ἔγινε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, κατά τό τέταρτο ἔτος τῆς βασιλείας του, δηλαδή κατά τό ἔτος 806, κατά τήν Κυριακή τοῦ Πάσχα.
Ὅταν ὅμως μετά ἀπό λίγο ἀναπαύθηκε ὁ βασιλιάς Νικηφόρος, τότε ἔγινε διάδοχος τῆς βασιλείας ὁ Σταυράκιος ὁ υἱός του, κατά τό ἔτος 811. Ἀφοῦ καί αὐτός πέθανε γρήγορα (διότι βασίλευσε μόνο δύο μῆνες) διαδέχθηκε τήν βασιλεία ὁ Μιχαήλ ὁ Κουροπαλάτης καί Ραγκαβές λεγόμενος, ὁ εὐσεβέστατος ἐκεῖνος αὐτόκράτορας, κατά τό ἔτος 811. Καί αὐτόν, ἀφοῦ τόν κατέβασε ἀπό τόν βασιλικό θρόνο ὁ Λέων ὁ πέμπτος, δηλαδή ὁ Ἀρμένιος, ἔγινε βασιλιάς κατά τό ἔτος 813. Καί κινήθηκε ὁ ἀλιτήριος κατά τῶν ἁγίων εἰκόνων καί κατά τῆς εὐσεβοῦς ἡμῶν πίστεως. Ὅσα δέ λόγια καί ἐλέγχους εἶπε ὁ σεβάσμιος Πατήρ καί Ἅγιος αὐτός Νικηφόρος πρός αὐτόν τόν δυσσεβῆ βασιλιά γιά τήν προσκύνησι τῶν ἁγίων εἰκόνων, ἀδύνατο εἶναι καί νά τά πῆ κανείς καί νά τά γράψη. Ὁπότε, ἀφοῦ θύμωσε ὁ θεομισής τύραννος, κατέβασε τόν Ἅγιο ἀπό τόν Πατριαρχικό θρόνο, τόν ἐξώρισε καί τόν ἔκλεισε σέ φυλακή, δίνοντας ἐντολή νά μή δεχθῆ καμμία παρηγοριά ἀπό κανέναν ἄνθρωπο. Μέ τέτοιον λοιπόν τρόπο πέρασε ὁ γενναῖος τῆς εὐσεβείας ἀγωνιστής, κακοπαθῶντας καί ταλαιπωρούμενος στήν ἐξορία, ἕως ὅτου ὁ δείλαιος βασιλιάςἀπέρριψε τήν ψυχή του, ἀφοῦ κόπηκε κομμάτια μέσα σ’αὐτό τό θυσιαστήριο τοῦ Ναοῦ στ΄ν Φάρο κατά τήν ἑορτή τῶν Χριστουγέννων ἀπό τούς οἰκείους του, καί μάλιστα ἀπό τόν Μιχαήλ τόν Τραυλό. Ὁ δέ μακάριος Νικηφόρος, ἀφοῦ ἐξαντλήθηκε ἀπό τίς πολυχρόνιες ταλαιπωρίες καί ἔφθασε στά ἑβδομῆντα χρόνια, παρέδωσε τήν ψυχή του στά χέρια τοῦ Θεοῦ. Διότι πέρασε ἐννέα χρόνια στήν Πατριαρχία, δεκατρία ὅμως στήν έξορία.
Ὡς πρός δέ τόν χαρακτῆρα τοῦ σώματος ἦταν σέ ὅλα ὅμοιος μέ τόν Ἅγιο Κύριλλο τόν Ἀλεξανδρείας, ἐκτός ἀπό τά σγουρά μαλλιά, πού εἶχε ὁ θεῖος Κύριλλος καί ἀπό τήν γενειάδα ἐκείνου καί τό ποκιλόχρωμο τῶν μαλλιῶν. Διότιὁ Ἄγιος Νικηφόρος εἶχε κάτασπρα μαλλιά καί οὔτε μακριά μύτη εἶχε, οὔτε παχειά χείλη, ὅπως τά εἶχε ὁ μέγας Κύριλλος. Τελεῖται δέ ἡ Σύναξι καί ἑορτή στόν σεπτό Ναό τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων τῶν μεγάλων, ὅπου καί τό τίμιό του βρίσκεται λείψανο.
Πηγή: Συναξαριστής Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, Τόμος Ε’, Εκδόσεις Συνοδία Σπυρίδωνος Ιερομονάχου, Νέα Σκήτη, Άγιον Όρος.
